سُورَةُ يس

ยาซีน

"ยาซีน" • 🕋 มักกียะห์ • 83 อายะห์

📖 ญุซอ์ 22–23 (ข้ามญุซอ์)

← ฟาฏิร อัศ-ศอฟฟาต →

🔤 أ أ

🎨 สีตัจวีด

คำอธิบายสีตัจวีด:

กุนนะฮ์ / อิดฆอม

ก็อลเกาะละฮ์

อิกลาบ

อิคฟาอ์

มัดญ์ (ลากเสียงยาว)

ไม่ออกเสียง

หน้า 3/5 · อายะห์ 41-60

← ก่อนหน้า ถัดไป →

อายะห์ที่ ๔๑

وَءَايَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۝ ٤١

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือ เราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาไว้ในเรือจนเต็ม

พระองค์ผู้ทรงจำเริญและทรงสูงส่ง ตรัสไว้ และเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาเช่นกัน เกี่ยวกับความสามารถของพระองค์ผู้ทรงจำเริญและทรงสูงส่ง ในการทำให้ทะเลยอมรับการใช้งานเพื่อบรรทุกเรือต่างๆ ดังนั้น ในเรื่องนี้ หรือประการแรก คือ เรือของนบีนูห์ อะลัยฮิสสลาม ซึ่งอัลลอฮ์ตะอาลาได้ทรงช่วยให้ท่านรอดพ้นในเรือนั้น พร้อมกับผู้ศรัทธาที่อยู่กับท่าน ซึ่งไม่มีผู้สืบเชื้อสายของอาดัม อะลัยฮิสสลาม เหลืออยู่บนพื้นโลกนอกจากพวกเขา และด้วยเหตุนี้ พระผู้ทรงอำนาจและทรงเกรียงไกรจึงตรัสว่า "และเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขา ว่าเราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขา" หมายถึง บรรพบุรุษของพวกเขา "ในเรือที่บรรทุกเต็ม" หมายถึง ในเรือที่เต็มไปด้วยสัมภาระและสัตว์ต่างๆ ซึ่งอัลลอฮ์ตะอาลาได้ทรงสั่งให้ท่านบรรทุกในเรือนั้นจากทุกคู่ๆ ละสองตัว อิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า "อัลมัชฮูน" หมายถึง ที่บรรทุกหนัก และเช่นเดียวกัน สะอีด บิน จุบัยร์, อัชชะอ์บี, กะตาดะฮ์ และอัสซุดดีย์ ได้กล่าวไว้ ส่วนอัฎเฎาะฮ์ฮาก, กะตาดะฮ์ และอิบนุ ซัยด์ กล่าวว่า และนั่นคือเรือของนบีนูห์ อะลัยฮิสสลาม

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง: "และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาคือ เราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาไว้ในเรือที่บรรทุกเต็ม และเราได้สร้างสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน (เรือ) เพื่อพวกเขาได้ขี่ และหากเราประสงค์ เราจะให้พวกเขาจมน้ำตาย แล้วพวกเขาก็จะไม่มีผู้ช่วยเหลือ และพวกเขาก็จะไม่ได้รับการช่วยให้รอด นอกจากว่าโดยความเมตตาจากเรา และเพื่อความสุขสำราญชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น" [ยาซีน: 41-44]

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง: "และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขา" นั้นมีความหมายได้สามประการ:
ประการหนึ่ง: เป็นบทเรียนสำหรับพวกเขา เพราะในบรรดาสัญญาณทั้งหลายนั้นมีข้อพิจารณาใคร่ครวญ
ประการที่สอง: เป็นความโปรดปรานแก่พวกเขา เพราะในบรรดาสัญญาณทั้งหลายนั้นมีพระกรุณาธิคุณ
ประการที่สาม: เป็นการเตือนสำทับสำหรับพวกเขา เพราะในบรรดาสัญญาณทั้งหลายนั้นมีคำเตือน

"เราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาไว้ในเรือที่บรรทุกเต็ม" นับเป็นหนึ่งในข้อความที่ซับซ้อนที่สุดในซูเราะฮ์นี้ เพราะพวกเขาเหล่านั้นคือผู้ถูกบรรทุก มีผู้กล่าวว่า: ความหมายคือ และสัญญาณหนึ่งสำหรับชาวมักกะฮ์คือ เราได้บรรทุกลูกหลานของชนรุ่นก่อนๆ ในเรือที่บรรทุกเต็ม ดังนั้นสรรพนามทั้งสอง (พวกเขา, ของพวกเขา) จึงหมายถึงคนละกลุ่มกัน; อัล-มะฮฺดะวีได้บันทึกไว้เช่นนั้น และอัน-นะห์ฮาสได้รายงานมาจากอะลี บิน สุลัยมานว่าเขาได้ยินเขากล่าวเช่นนั้น

และมีผู้กล่าวว่า: สรรพนามทั้งสองหมายถึงชาวมักกะฮ์ทั้งคู่ โดยที่ "ลูกหลานของพวกเขา" หมายถึงลูกๆ และผู้ที่อ่อนแอของพวกเขา ดังนั้น "เรือ" ตามความเห็นแรกหมายถึงเรือของนูห์ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) และตามความเห็นที่สองจะเป็นชื่อแสดงประเภท (ไม่ชี้เฉพาะ) พระผู้ทรงเกรียงไกรและทรงสูงส่งทรงแจ้งถึงความกรุณาและพระคุณของพระองค์ที่ทรงสร้างเรือเพื่อบรรทุกผู้ที่การเดินและการขี่ (สัตว์) เป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขา จากบรรดาลูกหลานและผู้ที่อ่อนแอ ดังนั้นสรรพนามทั้งสองตามความเห็นนี้จึงสอดคล้องกัน

และมีผู้กล่าวว่า: "ลูกหลาน" หมายถึงบรรพบุรุษและปู่ย่าตายาย พระผู้ทรงสูงส่งได้ทรงบรรทุกพวกเขาไว้ในเรือของนูห์ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ดังนั้นบรรพบุรุษก็คือลูกหลาน และลูกๆ ก็คือลูกหลาน ด้วยหลักฐานจากอายะฮ์นี้; อบู อุษมานได้กล่าวเช่นนั้น และบรรพบุรุษถูกเรียกว่าลูกหลาน เพราะจากพวกเขานั้นได้มีลูกหลานเกิดขึ้น

และความเห็นที่สี่: "ลูกหลาน" หมายถึงน้ำอสุจิ พระผู้ทรงสูงส่งได้ทรงบรรทุกมันไว้ในครรภ์ของสตรี โดยเปรียบเปรยกับเรือที่บรรทุกเต็ม; อะลี บิน อบี ฏอลิบ (ขออัลลอฮ์ทรงโปรดปรานท่าน) ได้กล่าวเช่นนั้น; อัล-มาวัรดีได้บันทึกไว้ และได้ผ่านมาแล้วในซูเราะฮ์อัล-บะกอเราะฮ์เกี่ยวกับที่มาของคำว่าลูกหลาน และคำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ครบถ้วนแล้ว

และ "ที่บรรทุกเต็ม" หมายถึง ที่เต็ม บรรจุแน่น และ "เรือ" สามารถเป็นคำเอกพจน์หรือพหูพจน์ก็ได้ และได้ผ่านมาแล้วในซูเราะฮ์ยูนุสเกี่ยวกับคำอธิบายในเรื่องนี้

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า : "และเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาว่า เราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาในเรือที่บรรจุเต็ม" (41)

พระผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า : และหลักฐานสำหรับพวกเขาด้วย และสัญญาณหนึ่งถึงความสามารถของเราในทุกสิ่งที่เราประสงค์ คือเราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขา หมายถึงผู้รอดชีวิตจากลูกหลานของอาดัมในเรือของนูห์ และพระองค์ผู้ทรงสูงส่งทรงหมายถึงสิ่งนั้นด้วยคำว่า "อัลฟุลก์ อัลมัชฮูน" และ "อัลฟุลก์" นั้นคือเรือ และ "อัลมัชฮูน" คือสิ่งที่ถูกบรรจุเต็ม มีน้ำหนัก

และตามแนวทางที่เราได้กล่าวในเรื่องนั้น บรรดาผู้รู้ด้านตัฟซีรได้กล่าวไว้

* ข้อชี้แจงจากผู้ที่ได้กล่าวเช่นนั้น :

อะลีได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า : อบูศอลิห์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า : มุอาวิยะฮ์ได้รายงานแก่ฉัน จากอะลี จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ "ว่าเราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาในเรือที่บรรจุเต็ม" กล่าวว่า : ที่เต็มเปี่ยม

มุฮัมมัด บิน ซะอัดได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า : บิดาของฉันได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า : ลุงของฉันได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า : บิดาของฉันได้รายงานแก่ฉัน จากบิดาของเขา จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ "ในเรือที่บรรจุเต็ม" หมายถึง ที่มีน้ำหนัก

สุไลมาน บิน อับดุลจับบารได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า : มุฮัมมัด บิน อัศ-ศอลต์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า : อบูกุดัยนะฮ์ได้รายงานแก่เรา จากอัตอา จากสะอีด เกี่ยวกับ "อัลฟุลก์ อัลมัชฮูน" กล่าวว่า : ที่มีน้ำหนัก

อุมราน บิน มูซาได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า : อับดุลวาริสได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า : ยูนุสได้รายงานแก่เรา จากอัลหะซัน เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ "อัลมัชฮูน" กล่าวว่า : ที่ถูกบรรทุก

ได้มีผู้รายงานแก่ฉันจากอัลหุซัยน์ โดยกล่าวว่า : ฉันได้ยินอบู มุอัซกล่าวว่า : อุบัยด์ได้แจ้งแก่เรา โดยกล่าวว่า : ฉันได้ยินอัฎ-เฎาะฮากกล่าวในคำกล่าวของพระองค์ "ว่าเราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาในเรือที่บรรจุเต็ม" หมายถึง : เรือของนูห์ عليه السلام

บิชร์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า : ยะซีดได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า : สะอีดได้รายงานแก่เรา จากกะอ์ดะฮ์ เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ "และเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาว่า เราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาในเรือที่บรรจุเต็ม" ที่มีน้ำหนัก หมายถึง เรือของนูห์

ยูนุสได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า : อิบนุ วะฮ์บ์ได้แจ้งแก่เรา โดยกล่าวว่า : อิบนุ ซัยด์ได้กล่าวในคำกล่าวของพระองค์ "อัลฟุลก์ อัลมัชฮูน" กล่าวว่า : อัลฟุลก์ อัลมัชฮูน คือพาหนะที่นูห์อยู่บนนั้น และลูกหลานที่อยู่ในพาหนะนั้น และกล่าวว่า : และอัลมัชฮูน คือสิ่งที่ถูกบรรจุ สิ่งที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ผู้คนขึ้นไป พวกเขาได้ใส่สิ่งที่พวกเขาต้องการลงไปในนั้น บางครั้งมันก็เต็ม บางครั้งก็ไม่เต็ม

อัลฟัฎล์ บิน อัศ-เศาะบาห์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า : มุฮัมมัด บิน เฏาะลีลได้รายงานแก่เรา จากอัตอา จากสะอีด บิน จุบัยร์ จากอิบนุ อับบาส กล่าวว่า : พวกท่านรู้ไหมว่าอัลฟุลก์ อัลมัชฮูนคืออะไร? พวกเรากล่าวว่า : ไม่ ท่านกล่าวว่า : คือที่มีน้ำหนัก

อัมร์ บิน อับดุลฮะมีด อัล-อามุลีได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า : ฮารูนได้รายงานแก่เรา จากญุวัยบิร จากอัฎ-เฎาะฮาก เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ "อัลฟุลก์ อัลมัชฮูน" กล่าวว่า : ที่มีน้ำหนัก

อายะห์ที่ ๔๒

وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَ ۝ ٤٢

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และเราได้สร้างทำนองเดียวกันนี้ (เรือใหญ่) แก่พวกเขา เพื่อให้พวกเขาขับขี่

{และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขา} หมายถึง สำหรับผู้มีชีวิตอยู่หลังจากพวกเขา {จากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน} หมายถึง จากสิ่งที่คล้ายคลึงกับเรือนั้น นั่นคือ ชนิดเดียวกัน {ซึ่งพวกเขาได้ขี่} ไปกับมัน ดังนั้นจึงได้กล่าวถึงความโปรดปรานของพระองค์ที่มีต่อบรรพบุรุษด้วยการทรงบรรทุกพวกเขาในเรือ เพราะความโปรดปรานที่มีต่อพวกเขา ย่อมเป็นความโปรดปรานที่มีต่อลูกหลานด้วย และตำแหน่งนี้เป็นหนึ่งในตำแหน่งที่ยากลำบากที่สุดสำหรับฉันในการตัฟซีร (อรรถาธิบาย) เพราะสิ่งที่อุละมาอ์ (ปราชญ์) ผู้ตัฟซีรจำนวนมากได้กล่าวไว้ ว่าที่ประสงค์ด้วยคำว่า "ลูกหลาน" นั้นหมายถึงบรรพบุรุษนั้น เป็นสิ่งที่ไม่อาจพบได้ในอัลกุรอาน การใช้คำว่า "ลูกหลาน" ในความหมายว่าบรรพบุรุษ เพราะในนั้นมีสิ่งกำกวม และการทำให้ถ้อยคำออกห่างจากความหมายดั้งเดิมของมัน ซึ่งถ้อยคำของพระเจ้าแห่งสากลโลกและพระประสงค์ของพระองค์ที่จะให้ความกระจ่างชัดเจนแก่ปวงบ่าวของพระองค์นั้นย่อมปฏิเสธสิ่งนั้น และที่นั่นมีความเป็นไปได้อีกประการหนึ่งซึ่งดีกว่าประการนี้ นั่นคือ ที่ประสงค์ด้วยคำว่า "ลูกหลาน" นั้นหมายถึงเผ่าพันธุ์มนุษย์ และพวกเขาก็คือตัวของพวกเขาเอง เพราะพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งจากลูกหลานของลูกหลานอาดัม แต่ว่าความหมายนี้ก็ถูกหักล้างด้วยพระดำรัสที่ว่า {และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน ซึ่งพวกเขาได้ขี่} หากประสงค์ว่า: และเราได้สร้างจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับเรือนั้น หมายถึง สำหรับผู้ถูกกล่าวถึงเหล่านี้ สิ่งที่พวกเขาได้ขี่จากชนิดต่างๆ ของเรือ ดังนั้นนั่นย่อมเป็นการกล่าวซ้ำความหมาย ซึ่งความไพเราะของอัลกุรอานย่อมปฏิเสธสิ่งนั้น หากประสงค์ด้วยพระดำรัสที่ว่า {และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน ซึ่งพวกเขาได้ขี่} หมายถึง อูฐ ซึ่งเป็นเรือแห่งบก ความหมายก็จะตรงและชัดเจน แต่ว่ายังคงมีข้อที่ว่า ถ้อยคำนั้นยังมีความสับสนอยู่ เพราะหากประสงค์ความหมายนี้จริง พระองค์ก็คงจะตรัสว่า: และเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาว่า แท้จริงเราได้บรรทุกพวกเขาในเรือที่บรรจุเต็ม และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน ซึ่งพวกเขาได้ขี่ แต่ทว่า พระองค์กลับตรัสในตอนแรกว่า: และเราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขา และในตอนที่สองว่า: เราได้บรรทุกพวกเขา ดังนั้นความหมายจึงไม่ปรากฏชัดเจน เว้นแต่จะกล่าวว่า: สรรพนามนั้นย้อนกลับไปหาคำว่า "ลูกหลาน" และอัลลอฮฺทรงรู้ดีที่สุดถึงสภาพความเป็นจริง เมื่อฉันได้เขียนมาถึงตำแหน่งนี้ ความหมายหนึ่งก็ได้ปรากฏแก่ฉัน ซึ่งไม่ไกลจากพระประสงค์ของอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่ง นั่นคือ ผู้ที่รู้จักความยิ่งใหญ่ของคัมภีร์ของอัลลอฮฺ และการอธิบายอันสมบูรณ์ของมันในทุกแง่มุม สำหรับเรื่องราวทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต และว่ามันได้กล่าวถึงจากทุกความหมายในระดับสูงสุดและสมบูรณ์ที่สุดจากสภาพของมัน และเรือนั้นเป็นหนึ่งในสัญญาณทั้งหลายของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง และความโปรดปรานของพระองค์ที่มีต่อปวงบ่าวของพระองค์ ตั้งแต่เมื่อพระองค์ทรงโปรดปรานพวกเขาให้เรียนรู้มันจนถึงวันกิยามะฮฺ และมันก็ยังคงมีอยู่ตลอดทุกสมัย จนถึงสมัยของผู้ที่เผชิญหน้ากับอัลกุรอาน

และพระดำรัสของพระผู้ทรงเกียรติและทรงสูงส่งที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน (เรือ) ซึ่งพวกเขาได้ขี่" (ซูเราะฮ์ อัซซุครุฟ: 12) อัล-เอาวีย์ได้รายงานจากอิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุมา หมายถึงสิ่งนั้นคือ อูฐ (อัลอิบิล) แท้จริงมันคือเรือเดินบก โดยพวกเขาจะบรรทุกสิ่งของและขี่มันบนมัน และในทำนองเดียวกัน อิกเราะมะฮ์ มุญาฮิด อัล-หะซัน กะตะดะฮ์ ในการรายงานของอับดุลลอฮ์ บิน ชัดดาด และอื่นๆ ได้กล่าวเช่นนั้น และอัส-ซุดดีย์ ในการรายงานหนึ่งได้กล่าวว่า มันคือปศุสัตว์ (อัลอันอาม) และอิบนุ ญะรีรได้กล่าวว่า: อัล-เฟาะฎล์ บิน อัศ-เศาะบาห์ได้เล่าแก่เรา โดยได้กล่าวว่า: มุฮัมมัด บิน เฟาะฎล์ได้เล่าแก่เราจาก อัตเฏาะอ์ จาก สะอีด บิน ญุบัยร์ จาก อิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุมา โดยได้กล่าวว่า: พวกท่านทราบหรือไม่ว่าพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน (เรือ) ซึ่งพวกเขาได้ขี่" นั้นหมายถึงอะไร? พวกเรากล่าวว่า: ไม่ทราบ ท่านกล่าวว่า: มันคือเรือ (อัส-ซุฟุน) ซึ่งถูกทำให้มีขึ้นหลังจากเรือของนูห์ อะลัยฮิสสลาม โดยมีลักษณะคล้ายคลึงกับมัน และในทำนองเดียวกัน อบู มาลิก อัฎ-เฎาะฮ์ฮาก กะตะดะฮ์ อบู เศาะลิห์ และอัส-ซุดดีย์ ก็ได้กล่าวอีกเช่นกัน โดยที่ความหมายของพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน (เรือ) ซึ่งพวกเขาได้ขี่" นั้นหมายถึงเรือ (อัส-ซุฟุน) และแนวทาง (มัซฮับ) นี้ในความหมายได้รับการเสริมความแข็งแกร่งโดยพระดำรัสของพระผู้ทรงเกียรติและทรงสูงส่งที่ว่า "แท้จริงเราเมื่อน้ำได้ท่วมสูงขึ้น เราได้บรรทุกพวกเจ้าไว้ในเรือที่แล่นไป เพื่อเราจะได้ทำให้มันเป็นข้อเตือนใจสำหรับพวกเจ้า และเพื่อหูที่รับฟังจะได้จดจำมัน" (ซูเราะฮ์ อัล-ฮากเกาะฮ์: 11-12)

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง: "และเราได้สร้างขึ้นเพื่อพวกเขาซึ่งสิ่งที่คล้ายคลึงกับมันเพื่อให้พวกเขาได้ขี่" โดยรากศัพท์เดิมคือ "เพื่อพวกเขาจะได้ขี่มัน" แต่ได้มีการตัดสรรพนาม "มัน" ออกเนื่องจากชื่อที่ยาวและเพราะมันเป็นจุดเริ่มต้นของอายะฮ์
ในความหมายของมันมีสามทัศนะ:
ทัศนะของมัจญาฮิด, กะตาดะฮ์ และกลุ่มหนึ่งจากนักตัฟซีร และมีรายงานจากอิบนุ อับบาสว่า ความหมายของ "สิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน" นั้นหมายถึงอูฐ พระองค์ทรงสร้างมันเพื่อพวกเขาเพื่อการขี่บนบก เช่นเดียวกับเรือที่ใช้ขี่ในทะเล และชาวอาหรับมักเปรียบเทียบอูฐกับเรือ ดังที่ฏอรฟะฮ์กล่าวว่า:
"ราวกับขบวนอูฐของชาวมาลิกิยาห์ในยามเช้า ดั่งเรือใหญ่ลำยักษ์ที่แล่นผ่านเนินทราย"
โดยคำว่า "เคาะลียะฮ์" หมายถึงเรือขนาดใหญ่
และทัศนะที่สอง: หมายถึงอูฐ, สัตว์พาหนะ และทุกสิ่งที่ใช้ขี่
และทัศนะที่สาม: หมายถึงเรือ อันนาห์สกล่าวว่า: และนี่คือทัศนะที่ถูกต้องที่สุด เพราะสายรายงานนั้นต่อเนื่องจากอิบนุ อับบาส
"และเราได้สร้างขึ้นเพื่อพวกเขาซึ่งสิ่งที่คล้ายคลึงกับมันเพื่อให้พวกเขาได้ขี่" เขากล่าวว่า: พระองค์ทรงสร้างเรือที่คล้ายคลึงกับพวกมันเพื่อพวกเขาได้ขี่ในนั้น
และอบู มาลิก กล่าวว่า: มันคือเรือขนาดเล็ก พระองค์ทรงสร้างมันเหมือนกับเรือขนาดใหญ่ และมีรายงานจากอิบนุ อับบาสและอัลฮะซัน
และอัฎเฎาะฮ์ฮากและอื่นๆ กล่าวว่า: มันคือเรือที่ถูกสร้างขึ้นหลังจากเรือของนูห์
อัลมาวัรดี กล่าวว่า: และสอดคล้องกับตามการตีความของอะลี เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ในเรื่องที่ว่าลูกหลานในเรือที่บรรจุเต็มนั้นคือน้ำอสุจิในครรภ์ของสตรี มีทัศนะที่ห้าในพระดำรัสของพระองค์: "และเราได้สร้างขึ้นเพื่อพวกเขาซึ่งสิ่งที่คล้ายคลึงกับมันเพื่อให้พวกเขาได้ขี่" นั่นคือ การตีความของมันอาจเป็นว่า: สตรีถูกสร้างขึ้นเพื่อให้สามีได้ "ขี่" (สมสู่) แต่ฉันไม่เห็นมันถูกอ้างถึง

และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" (ซูเราะฮ์ยาซีน: 42) พระผู้ทรงเกียรติผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า และเราได้สร้างขึ้นสำหรับบรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านี้ ผู้ปฏิเสธท่าน โอ้มุฮัมมัด โดยเป็นความกรุณาจากเราแก่พวกเขา จากสิ่งที่คล้ายคลึงกับเรือลำนั้น ซึ่งเราได้บรรทุกผู้ที่เราได้บรรทุกจากลูกหลานของอาดัม ผู้ที่เราได้บรรทุกพวกเขาในนั้น ซึ่งพวกเขาขี่จากพาหนะต่างๆ

ต่อมา บรรดาผู้ตีความ (อัต-ตัฟซีร) มีความเห็นต่างกันในสิ่งที่หมายถึงโดยพระดำรัสที่ว่า "สิ่งที่พวกเขาขี่" บางกลุ่มกล่าวว่า มันคือเรือเดินสมุทร
* การระบุผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
อัล-ฟัฎล์ บิน อัศ-ศอบาห์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า มุฮัมมัด บิน ฟุฎ็อยล์ได้เล่าแก่เรา จากอัตตา จากสะอีด บิน จุบัยร์ จากอิบนุ อับบาส เขากล่าวว่า พวกท่านรู้ไหมว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" คืออะไร? พวกเรากล่าวว่า ไม่รู้ ท่านกล่าวว่า มันคือเรือเดินสมุทร ซึ่งถูกทำให้เกิดขึ้นหลังจากเรือของนูห์ ตามแบบอย่างของมัน
อิบนุ บัชชารได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า อับดุรเราะฮ์มานได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า ยะห์ยาได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า สุฟยานได้เล่าแก่เรา จากอัส-สัดดีย์ จากอบี มาลิก เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" ท่านกล่าวว่า เรือเดินสมุทรขนาดเล็ก
เขากล่าวว่า อิบนุ บัชชารได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า ยะห์ยาได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า สุฟยานได้เล่าแก่เรา จากอัส-สัดดีย์ จากอบี มาลิก เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" ท่านกล่าวว่า เรือเดินสมุทรขนาดเล็ก ท่านไม่เห็นดอกหรือว่า พระองค์ตรัสว่า "และหากเราประสงค์ เราจะให้พวกเขาจมน้ำตาย แล้วจะไม่มีผู้ใดช่วยเหลือพวกเขาให้รอดพ้นได้" (ซูเราะฮ์ยาซีน: 43)?
อิบนุ อัล-มุษันนาได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า มุฮัมมัด บิน ญะอ์ฟัรได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า ชุอ์บะฮ์ได้เล่าแก่เรา จากมันศูร บิน ซาซาน จากอัล-หะสัน เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" ท่านกล่าวว่า เรือเดินสมุทรขนาดเล็ก
หาติม บิน บักร์ อัฎ-ฎ็อบบีได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า อุษมาน บิน อุมัรได้เล่าแก่เรา จากชุอ์บะฮ์ จากอิสมาอีล จากอบี ศอลิห์: "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" ท่านกล่าวว่า เรือเดินสมุทรขนาดเล็ก
ได้มีผู้เล่าแก่ฉันจากอัล-หุซัยน์ เขากล่าวว่า ฉันได้ยินอบู มุอาซ กล่าวว่า อุบัยด์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า ฉันได้ยินอัฎ-ฎ็อฮาก กล่าวเกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกขี่" หมายถึง เรือเดินสมุทรต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นหลังจากนั้น หมายถึง หลังจากเรือของนูห์
บัชร์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า ยะซีดได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า สะอีดได้เล่าแก่เรา จากกะอ์ดะฮ์ "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" ท่านกล่าวว่า มันคือเรือเดินสมุทรต่างๆ ที่ได้รับประโยชน์จากมัน
ยูนุสได้เล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า อิบนุ วะฮับได้แจ้งแก่เรา เขากล่าวว่า อิบนุ ซัยด์ กล่าวเกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" ท่านกล่าวว่า และมันคือเรือเหล่านี้เอง
ยูนุสได้เล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า มุฮัมมัด บิน อุบัยด์ได้เล่าแก่เรา จากอิสมาอีล บิน อบี คอลิด จากอบี ศอลิห์ เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และเราได้สร้างขึ้นสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน สิ่งที่พวกเขาขี่" ท่านกล่าวว่า ใช่ จากสิ่งที่คล้ายคลึงกับเรือ

และอีกกลุ่มหนึ่งกล่าวว่า: แต่ทว่า สิ่งที่หมายถึงโดยสิ่งนั้นคือ อูฐ

* บันทึกของผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
มุฮัมมัด บิน ซะอัดได้เล่าแก่ฉัน โดยกล่าวว่า: บิดาของฉันได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ลุงของฉันได้เล่าแก่ฉัน โดยกล่าวว่า: บิดาของฉันได้เล่าแก่ฉัน จากบิดาของเขา จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ (และเราได้สร้างสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมันสิ่งที่พวกเขาขี่) หมายถึง อูฐ อัลลอฮ์ทรงสร้างมันดังที่ท่านเห็น ดังนั้นมันคือเรือเดินบก พวกเขาขนส่งบนมันและขี่มัน
นัศร บิน อะลีได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ฆุนดัรได้เล่าแก่เรา จากอุษมาน บิน ฆียาษ จากอิกริมะ (และเราได้สร้างสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมันสิ่งที่พวกเขาขี่) เขากล่าวว่า: อูฐ
อิบนุ บะชชารได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อับดุรเราะฮ์มานได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: สุฟยานได้เล่าแก่เรา จากอัส-สัดดีย์ โดยกล่าวว่า: อับดุลลอฮ์ บิน ชัดดาดได้กล่าว (และเราได้สร้างสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมันสิ่งที่พวกเขาขี่) นั่นคืออูฐ
มุฮัมมัด บิน อัมร์ได้เล่าแก่ฉัน โดยกล่าวว่า: อบู อาศิมได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อีซาได้เล่าแก่เรา และอัล-ฮาริษได้เล่าแก่ฉัน โดยกล่าวว่า: อัล-ฮะซันได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: วัรกาอ์ได้เล่าแก่เรา ทั้งหมดจากอิบนุ อบี นุญัยฮ์ จากมุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ (และเราได้สร้างสำหรับพวกเขาจากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมันสิ่งที่พวกเขาขี่) เขากล่าวว่า: จากปศุสัตว์
บิชร์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ยะซีดได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ซะอีดได้เล่าแก่เรา จากกะตะดะฮ์ โดยกล่าวว่า: อัล-ฮะซันได้กล่าว: นั่นคืออูฐ

และทัศนะที่ใกล้เคียงที่สุดต่อการตีความข้อนี้คือทัศนะของผู้ที่กล่าวว่า: ที่ประสงค์ด้วยข้อนี้คือเรือเดินทะเล และนั่นเนื่องจากคำบอกเล่าของพระองค์ (และหากเราประสงค์ เราก็จะให้พวกเขาจมน้ำ โดยที่ไม่มีผู้ใดช่วยเหลือพวกเขาได้) เป็นข้อบ่งชี้ว่ามันเป็นเช่นนั้น และนั่นเพราะการจมน้ำเป็นที่ทราบกันดีว่าเกิดขึ้นได้เฉพาะในน้ำเท่านั้น และไม่มีการจมน้ำในบก

อายะห์ที่ ๔๓

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ۝ ٤٣

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และถ้าเราประสงค์เราก็จะจมพวกเขาเสีย แล้วจะไม่มีผู้ร้องตะโกนเพื่อขอความช่วยเหลือให้แก่เขา และพวกเขาก็จะไม่ถูกช่วยให้รอดพ้น (จากการจมน้ำตาย) ด้วย

และเมื่ออัลลอฮฺ ตะอาลา ได้ตรัสแก่พวกเขาด้วยอัลกุรอาน และทรงกล่าวถึงสภาพของเรือ (ฟุลก์) และพระองค์ทรงรู้ว่า สัญญาณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรือนั้นจะปรากฏในยุคอื่นที่ไม่ใช่ยุคของพวกเขา และในเวลาอื่นที่ไม่ใช่เวลาของพวกเขา นั่นคือเมื่อพระองค์ทรงสอนพวกเขาให้รู้จักการสร้างเรือ [ทางทะเล] ทั้งแบบที่ใช้ใบเรือและแบบที่ใช้เครื่องยนต์ และเรือที่แล่นไปในอากาศดุจนกและสิ่งที่คล้ายคลึงกัน [รวมถึงยานพาหนะทางบก] ซึ่งสัญญาณที่ยิ่งใหญ่ในเรื่องนี้จะไม่ปรากฏนอกจากในหมู่ลูกหลาน (ของพวกเขา) พระองค์จึงทรงตักเตือนในคัมภีร์ถึงประเภทที่สูงสุดของสัญญาณทั้งหลายเหล่านั้น โดยตรัสว่า: { وَآيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ } "และเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาว่า แท้จริงเราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาไว้ในเรือที่บรรจุเต็มแล้ว" (สูเราะฮฺ ยาซีน อายะฮฺที่ 41) หมายถึง เต็มไปด้วยผู้โดยสารและสัมภาระ ดังนั้น อัลลอฮฺ ตะอาลา ได้ทรงบรรทุกพวกเขา และทรงช่วยพวกเขาให้รอดพ้นโดยอาศัยปัจจัยต่างๆ ซึ่งอัลลอฮฺทรงสอนพวกเขาให้รู้จัก เพื่อให้พ้นจากการจมน้ำ และ [ด้วยเหตุนี้] พระองค์ทรงตักเตือนพวกเขาให้ตระหนักถึงความโปรดปรานของพระองค์ที่มีต่อพวกเขา เนื่องจากพระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้รอดพ้น ทั้งๆ ที่พระองค์ทรงมีอำนาจที่จะกระทำเช่นนั้นได้ พระองค์จึงตรัสว่า: { وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ } "และหากเราประสงค์ เราก็จะให้พวกเขาจมน้ำ โดยที่ไม่มีผู้ใดร้องขอความช่วยเหลือให้แก่พวกเขา" (สูเราะฮฺ ยาซีน อายะฮฺที่ 43) หมายถึง ไม่มีผู้ใดร้องขอความช่วยเหลือเพื่อพวกเขา เพื่อให้ช่วยเหลือพวกเขาในยามยากลำบาก และเพื่อขจัดความทุกข์ยากออกไปจากพวกเขา { وَلَا هُمْ يُنْقَذُونَ } "และพวกเขาก็จะไม่ได้รับการช่วยให้รอดพ้น" (สูเราะฮฺ ยาซีน อายะฮฺที่ 43) จากสิ่งที่พวกเขากำลังประสบอยู่

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งว่า : "และหากเราประสงค์ เราก็จมพวกเขา" หมายถึงในทะเล โดยสรรพนามย้อนกลับไปยังกลุ่มผู้มีลูกหลาน หรือย้อนกลับไปยังทั้งหมด และนี่เป็นข้อบ่งชี้ที่สนับสนุนความถูกต้องของคำกล่าวของอิบนุ อับบาส และผู้ที่กล่าวว่า : สิ่งที่หมายถึง "จากสิ่งที่คล้ายคลึงกับมัน" นั้นคือเรือ ไม่ใช่อูฐ "ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดช่วยเหลือพวกเขา" หมายถึงไม่มีผู้ใดมาช่วยกู้ภัยพวกเขา ฮะดีษรายงานโดยสะอีด จากก็อตาดะฮ์ และรายงานโดยชัยบาน จากท่าน : ดังนั้นจึงไม่มีผู้ป้องกันสำหรับพวกเขา และความหมายของทั้งสองใกล้เคียงกัน และ "ผู้ช่วยเหลือ" (ศอรีค) หมายถึงผู้ที่ถูกร้องขอให้ช่วย (มุศริค) โดยรูปศัพท์ "ฟะอีล" ในความหมายของ "ฟาอิล" และอนุญาตให้อ่านว่า "ดังนั้นจึงไม่มีผู้ช่วยเหลือสำหรับพวกเขา" เพราะหลังจากนั้นเป็นสิ่งที่ไม่อนุญาตให้อ่านอย่างอื่นนอกจากการอ่านแบบระบุ (อัร-เราะฟ์อ์) เนื่องจากเป็นคำที่ถูกกำหนด (อัล-มะอ์ริฟะฮ์) นั่นคือ "และไม่ใช่พวกเขาถูกช่วยให้รอด" และนักไวยากรณ์เลือกที่จะอ่านว่า "ไม่มีผู้ชายในบ้าน และไม่มีซัยด์" "และไม่ใช่พวกเขาถูกช่วยให้รอด" และความหมายของ "ถูกช่วยให้รอด" คือได้รับการช่วยให้พ้นจากการจมน้ำ และมีคำกล่าวว่า : พ้นจากการลงโทษ

และคำกล่าวของพระองค์ ( وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ ) พระผู้ทรงสูงส่งซึ่งการรำลึกถึงพระองค์ตรัสว่า : และหากเราประสงค์ เราก็จะให้พวกเขาจมน้ำตาย โดยหมายถึงบรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านี้ ขณะที่พวกเขาขึ้นเรือในทะเล ( فَلا صَرِيخَ لَهُمْ ) หมายความว่า : จะไม่มีผู้ช่วยเหลือใดสำหรับพวกเขา หากเราทำให้พวกเขาจมน้ำตาย ซึ่งจะมาช่วยเหลือพวกเขา เพื่อช่วยพวกเขาให้พ้นจากการจมน้ำ

ดังที่ได้มีรายงานมายังเรา จาก บิชร์ ท่านกล่าวว่า : มีรายงานมายังเรา จาก ยะซีด ท่านกล่าวว่า : มีรายงานมายังเรา จาก ซะอีด จาก กะตาดะฮ์ เกี่ยวกับ ( وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ ) หมายถึง : ไม่มีผู้ช่วยเหลือ

และคำกล่าวของพระองค์ ( وَلا هُمْ يُنْقَذُونَ ) หมายความว่า : และไม่มีสิ่งใดจะช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากการจมน้ำได้ หากเราทำให้พวกเขาจมน้ำในทะเล นอกจากเราจะเป็นผู้ช่วยพวกเขาให้รอดพ้นด้วยความเมตตาจากเราแก่พวกเขา ดังนั้นเราจึงช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากมัน

อายะห์ที่ ๔๔

إِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَـٰعًا إِلَىٰ حِينٍ ۝ ٤٤

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

เว้นแต่ด้วยความเมตตาจากเรา และความเพลิดเพลินชั่วระยะหนึ่ง

อายะห์ที่ ๔๕

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُواْ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ۝ ٤٥

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และเมื่อได้มีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า จงระวังสิ่งที่อยู่ข้างหน้าพวกเจ้า และสิ่งที่อยู่ข้างหลังพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง : "และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงยำเกรงสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้าและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า" กะอฺตาดะฮ์กล่าวว่า : หมายถึง จงยำเกรงสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้า นั่นคือ เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นแก่ประชาชาติก่อนหน้าพวกเจ้า และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้าจากเรื่องปรโลก อิบนุ [หน้า 35] อับบาส, อิบนุ จุเบย์ร์ และมุญาฮิดกล่าวว่า : "สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้า" คือ บาปกรรมที่ผ่านมาแล้ว "และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า" คือ บาปกรรมที่จะเกิดขึ้นในอนาคต อัล-หะซันกล่าวว่า : "สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้า" คือ ส่วนที่ผ่านไปแล้วจากอายุขัยของพวกเจ้า "และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า" คือ ส่วนที่ยังเหลืออยู่จากอายุขัยนั้น และมีผู้กล่าวว่า : "สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้า" คือ จากเรื่องโลกดุนยา "และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า" คือ จากบทลงโทษในปรโลก ; สุฟยานได้กล่าวเช่นนี้ และอัษ-ษะอ์ลับีย์ได้เล่าคำกล่าวที่ตรงกันข้ามกับคำกล่าวนี้จากอิบนุ อับบาส โดยกล่าวว่า : "สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้า" คือ จากเรื่องปรโลกและสิ่งที่พวกเขาได้ปฏิบัติเพื่อมัน "และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า" คือ จากเรื่องโลกดุนยา ดังนั้นจงระวังมันและอย่าหลงใหลในมัน และมีผู้กล่าวว่า : "สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้า" คือ สิ่งที่ประจักษ์แก่พวกเจ้า "และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า" คือ สิ่งที่เร้นลับจากพวกเจ้า ส่วนคำตอบนั้นถูกยกไว้ (ไม่ปรากฏในโองการ) โดยการเติมความหมายว่า : เมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาดังนั้น พวกเขาก็ผินหลังให้ ; ซึ่งมีหลักฐานจากพระดำรัสหลังจากนั้นว่า : "และไม่มีสัญญาณใดจากสัญญาณทั้งหลายแห่งพระเจ้าของพวกเขาเกิดขึ้นแก่พวกเขา เว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้จากมัน" ดังนั้นจึงถือว่าพอเพียงด้วยข้อความนี้แทนข้อความนั้น

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงยำเกรงสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของพวกเจ้าและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังของพวกเจ้าเถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา" (45)
พระองค์ผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า: และเมื่อมีผู้กล่าวแก่เหล่าผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ ผู้ปฏิเสธรอซูลของพระองค์คือมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมว่า: จงระวังสิ่งที่ได้ผ่านไปเบื้องหน้าพวกเจ้า จากบทลงโทษและการตอบแทนของอัลลอฮ์แก่บรรดาชนชาติก่อนหน้าพวกเจ้า ที่ประสบกับสิ่งนั้น เพื่อที่สิ่งเดียวกันจะไม่เกิดขึ้นกับพวกเจ้า เนื่องจากการตั้งภาคีและการปฏิเสธรอซูลของพระองค์ (และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังของพวกเจ้า) หมายถึง สิ่งที่ตามมาหลังจากการทำลายล้างของพวกเจ้า ซึ่งพวกเจ้าจะพบมัน หากพวกเจ้าถูกทำลายล้างเนื่องจากการปฏิเสธของพวกเจ้าที่พวกเจ้าดำรงอยู่ (เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา) หมายถึง เพื่อพระเจ้าของพวกเจ้าจะได้ทรงเมตตาพวกเจ้า หากพวกเจ้าระวังสิ่งนั้น และยำเกรงมันด้วยการเตาบะฮ์จากการตั้งภาคีของพวกเจ้า และการศรัทธาต่อพระองค์ และการยึดมั่นในการเชื่อฟังพระองค์ในสิ่งที่พระองค์ทรงกำหนดเป็นฟัรฎูแก่พวกเจ้า
และตามแนวทางที่เรากล่าวในเรื่องนี้ บรรดาผู้รู้ตัฟซีรได้กล่าวไว้เช่นเดียวกัน
* กล่าวถึงผู้ที่ได้กล่าวเช่นนั้น:
บิชร์ได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า ยาซีดได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า สะอีดได้รายงานแก่เรา จากกะอ์ดะฮ์ เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงยำเกรงสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของพวกเจ้า) หมายถึง เหตุการณ์ที่อัลลอฮ์ทรงกระทำต่อบรรดาชนชาติก่อนหน้าพวกเขา และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาคือเรื่องวันกิยามะฮ์
และมุญาฮิดได้กล่าวในเรื่องนั้น ดังที่มุฮัมมัด บิน อัมร์ได้รายงานแก่ฉัน เขากล่าวว่า อบู อาศิมได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า อีซาได้รายงานแก่เรา และอัล-ฮาริษได้รายงานแก่ฉัน เขากล่าวว่า อัล-หะสันได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า วัรกออ์ได้รายงานแก่เรา ทั้งหมดจากอิบนุ อบี นุญัยฮ์ จากมุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของพวกเจ้า) เขากล่าวว่า สิ่งที่ได้ผ่านไปจากบาปทั้งหลายของพวกเขา และคำกล่าวนี้มีความหมายใกล้เคียงกับคำกล่าวที่เราได้กล่าว เพราะความหมายของมันคือ จงยำเกรงการลงโทษต่อสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของพวกเจ้าจากบาปทั้งหลายของพวกเจ้า และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้าจากบาปที่พวกเจ้ากระทำและยังไม่ได้กระทำ ดังนั้นนั่นคือการเตือนให้พวกเขากลัวการลงโทษเนื่องจากการปฏิเสธของพวกเขา

อายะห์ที่ ๔๖

وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍ مِّنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ۝ ٤٦

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และไม่มีสัญญาณใดในบรรดาสัญญาณของพระเจ้าของพวกเขาได้มีมายังพวกเขาเว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้แก่ สัญญาณนั้น ๆ

และคำกล่าวของพระองค์ (และไม่มีสัญญาณใด ๆ จากสัญญาณทั้งหลายแห่งพระเจ้าของพวกเขาได้มายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้มัน) พระผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงได้รับการกล่าวขาน ตรัสว่า: และไม่มีสัญญาณใด ๆ หมายถึงหลักฐานอันชัดแจ้งจากหลักฐานทั้งหลายของอัลลอฮฺ และสัญลักษณ์หนึ่งจากสัญลักษณ์ทั้งหลายของพระองค์ ซึ่งบ่งชี้ถึงความจริงแห่งการยึดมั่นในพระองค์แต่เพียงผู้เดียว และการยืนยันในรอซูลของพระองค์ ได้มายังพวกมุชริกีนกลุ่มกุเรชเหล่านี้ เว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้มัน พวกเขาไม่ใคร่ครวญในสัญญาณนั้น และไม่พิจารณาใคร่ครวญมัน เพื่อพวกเขาจะได้รู้ด้วยสัญญาณนั้น ถึงสิ่งที่อัลลอฮฺทรงใช้เป็นหลักฐานต่อพวกเขา

หากมีผู้กล่าวถามว่า: และคำตอบของคำกล่าว (และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงยำเกรงสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้าและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า) อยู่ที่ใด?
จะกล่าวตอบว่า: คำตอบของมัน และคำตอบของคำกล่าว (และไม่มีสัญญาณใด ๆ จากสัญญาณทั้งหลายแห่งพระเจ้าของพวกเขาได้มายังพวกเขา) ... นั่นคือคำกล่าวของพระองค์ (เว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้มัน) เพราะการผินหลังให้ของพวกเขาเกิดขึ้นกับทุกสัญญาณของอัลลอฮฺ ดังนั้นจึงถือว่าเพียงพอแล้ว โดยให้คำตอบสำหรับคำกล่าว (จงยำเกรงสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้า) และสำหรับคำกล่าว (และไม่มีสัญญาณใด ๆ จากสัญญาณทั้งหลายแห่งพระเจ้าของพวกเขาได้มายังพวกเขา) ด้วยการบอกเล่าถึงการที่พวกเขาผินหลังให้กับสิ่งเหล่านั้น ด้วยเหตุนั้น เนื่องจากความหมายของประโยคคือ: และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงยำเกรงสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้าและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า พวกเขาก็ผินหลังให้ และเมื่อสัญญาณใด ๆ มายังพวกเขา พวกเขาก็ผินหลังให้

อายะห์ที่ ๔๗

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ۝ ٤٧

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และเมื่อมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า เราจะให้อาหารแก่ผู้ที่หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ก็จะให้อาหารแก่เขากระนั้นหรือ ? พวกท่านมิใช่อื่นใดเลยนอกจากอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

{ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ } "และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮฺทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกท่าน" หมายถึง จากปัจจัยยังชีพที่อัลลอฮฺทรงโปรดปรานแก่พวกเจ้า และหากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงริบสิ่งนั้นไปจากพวกเจ้า { قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا } "บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธา" โดยเป็นการโต้แย้งสัจธรรม และอ้างเหตุผลด้วยพระประสงค์ว่า { أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ } "เราจะให้อาหารแก่ผู้ที่หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้อาหารแก่เขาดอกหรือ? แท้จริงพวกท่าน" โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย { إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ } "มิได้อยู่ในสิ่งใด นอกจากอยู่ในความหลงผิดอันชัดแจ้ง" ในการที่พวกท่านใช้ให้เราทำเช่นนั้น และนี่คือสิ่งที่บ่งชี้ถึงความเขลาอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา หรือการเพิกเฉยอันร้ายแรงของพวกเขา แท้จริงการอ้างพระประสงค์นั้น ไม่ใช่ข้ออ้างสำหรับผู้ฝ่าฝืนเลย เพราะแม้ว่าสิ่งที่อัลลอฮฺทรงประสงค์จะเกิดขึ้น และสิ่งที่พระองค์ไม่ทรงประสงค์จะไม่เกิดขึ้นก็ตาม แต่ทว่าพระองค์ผู้ทรงสูงส่งนั้นทรงให้อำนาจแก่ปวงบ่าว และทรงประทานพลังแก่พวกเขา ซึ่งพวกเขาสามารถกระทำตามคำสั่งใช้และละเว้นจากข้อห้ามได้ ดังนั้นเมื่อพวกเขาละทิ้งสิ่งที่พวกเขาถูกใช้ให้กระทำ นั่นก็เป็นการเลือกของพวกเขาเอง มิใช่เป็นการถูกบังคับหรือถูกข่มเหง

และคำกล่าวของพระองค์ผู้ทรงเกรียงไกรว่า "และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกท่าน" หมายถึง และเมื่อพวกเขาถูกใช้ให้บริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา ให้แก่บรรดาผู้ขัดสนและผู้ต้องการจากหมู่มุสลิม "บรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธากล่าวแก่บรรดาผู้ที่ศรัทธา" หมายถึง เกี่ยวกับบรรดาผู้ที่ศรัทธาจากกลุ่มผู้ขัดสน โดยกล่าวว่า พวกเขากล่าวแก่ผู้ที่ใช้พวกเขาจากหมู่ผู้ศรัทธาให้บริจาค โดยโต้แย้งพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาถูกใช้ให้ทำว่า "เราจะให้อาหารแก่ผู้ที่หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้อาหารแก่เขาเองหรือ?" หมายถึง และบุคคลเหล่านี้ที่พวกท่านใช้ให้เราบริจาคให้ หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงทำให้พวกเขามั่งคั่งและทรงให้อาหารพวกเขาจากปัจจัยยังชีพของพระองค์ ดังนั้นเรากำลังสอดคล้องกับพระประสงค์ของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งในเรื่องของพวกเขา "แท้จริงพวกท่านนั้นอยู่ในการหลงผิดอันชัดแจ้ง" หมายถึง ในการที่พวกท่านใช้เราในเรื่องดังกล่าว อิบนุ จะรีรกล่าวว่า และเป็นไปได้ที่ประโยคนี้อาจเป็นคำกล่าวของอัลลอฮ์ผู้ทรงเกรียงไกรแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ขณะที่พวกเขาโต้เถียงกับบรรดาผู้ศรัทธาและตอบโต้พวกเขา ดังนั้นพระองค์จึงตรัสแก่พวกเขาว่า "แท้จริงพวกท่านนั้นอยู่ในการหลงผิดอันชัดแจ้ง" และในเรื่องนี้มีข้อพิจารณา (เกี่ยวกับการตีความ) และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่ง

พระดำรัสของอัลลอฮฺ (ผู้ทรงสูงส่ง) ที่ว่า "และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกท่าน" นั้น หมายถึง จงบริจาคทานแก่บรรดาผู้ขัดสน
อัลฮะซันกล่าวว่า หมายถึงพวกยิวที่ถูกใช้ให้ให้อาหารแก่ผู้ยากไร้
และมีรายงานว่า พวกเขาคือพวกมุชริกีน โดยบรรดาผู้ยากจนในหมู่สหายของนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "จงให้แก่เราซึ่งสิ่งที่พวกท่านอ้างว่ามันเป็นของอัลลอฮฺจากทรัพย์สินของพวกท่าน" ซึ่งนั่นคือพระดำรัสที่ว่า "และพวกเขาได้กำหนดส่วนแบ่งหนึ่งสำหรับอัลลอฮฺ จากสิ่งที่พระองค์ทรงให้งอกเงยขึ้นจากพืชผลและปศุสัตว์" แล้วพวกเขาก็ห้ามปราม (ไม่ให้ทาน) แก่พวกเขา และกล่าวว่า "หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้อาหารแก่พวกท่าน" — โดยเป็นการเยาะเย้ย — "ดังนั้นเราจะไม่ให้อาหารแก่พวกท่าน จนกว่าพวกท่านจะกลับมาสู่ศาสนาของเรา"
พระดำรัสของอัลลอฮฺ (ผู้ทรงสูงส่ง) ที่ว่า "เราจะให้อาหารแก่..." นั้น หมายถึง เราจะให้ปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ที่จะให้อาหารแก่เขา พระองค์ก็จะทรงกระทำเช่นนั้นได้ พวกเขาได้ยินคำพูดของชาวมุสลิมที่ว่า "ผู้ทรงประทานปัจจัยยังชีพคืออัลลอฮฺ" ดังนั้นพวกเขาจึงกล่าวเยาะเย้ยว่า "เราจะให้ปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงทำให้เขามั่งคั่งได้"
และจากอิบนุ อับบาส (เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา) กล่าวว่า ในมักกะฮฺมีพวกซินดีก (ผู้ปฏิเสธศรัทธาโดยนัย) เมื่อพวกเขาถูกใช้ให้บริจาคทานแก่บรรดาผู้ขัดสน พวกเขากล่าวว่า "ไม่! ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ! พระองค์ทรงทำให้เขาขัดสน แล้วเราจะต้องมาให้อาหารเขากระนั้นหรือ?" และพวกเขาได้ยินบรรดามุมินกล่าวเชื่อมโยงการกระทำของอัลลอฮฺ (ผู้ทรงสูงส่ง) กับพระประสงค์ของพระองค์ โดยกล่าวว่า "หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงทำให้บุคคลนั้นมั่งคั่ง และหากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้เกียรติ และหากอัลลอฮฺทรงประสงค์ สิ่งนั้นก็จะเกิดขึ้น" ดังนั้นพวกเขาจึงนำคำตอบนี้ออกมาในลักษณะเยาะเย้ยบรรดามุมิน และสิ่งที่พวกเขา (มุมิน) มักกล่าวอยู่เสมอเกี่ยวกับการเชื่อมโยงกิจการทั้งหลายกับพระประสงค์ของอัลลอฮฺ (ผู้ทรงสูงส่ง)
และมีรายงานว่า พวกเขากล่าวเช่นนี้โดยอ้างอิงคำพูดของบรรดามุมินที่กล่าวแก่พวกเขาว่า "จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกท่าน" หมายความว่า "หากอัลลอฮฺทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่เรา พระองค์ก็ทรงสามารถที่จะประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกท่านได้เช่นกัน แล้วทำไมพวกท่านจึงมาขอปัจจัยยังชีพจากเราเล่า?" และการโต้แย้งนี้เป็นโมฆะ เพราะเมื่ออัลลอฮฺ (ผู้ทรงสูงส่ง) ทรงให้บ่าวคนหนึ่งเป็นเจ้าของทรัพย์สิน แล้วทรงกำหนดสิทธิ (ของผู้อื่น) ในทรัพย์สินนั้นแก่เขา ก็ประหนึ่งว่าพระองค์ทรงถอนจำนวนนั้นออกจากเขา (เพื่อสิทธิของผู้อื่น) ดังนั้นจึงไม่มีความหมายใดๆ ในการคัดค้าน
และพวกเขาได้พูดจริงในคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า "หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้อาหารแก่พวกเขา" แต่พวกเขาได้กล่าวเท็จในการนำมาเป็นข้อโต้แย้ง
สิ่งที่คล้ายคลึงกับเรื่องนี้คือพระดำรัสที่ว่า "บรรดาผู้ตั้งภาคีจะกล่าวว่า หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ เราก็จะไม่ตั้งภาคี" และพระดำรัสที่ว่า "พวกเขากล่าวว่า เราขอปฏิญาณว่า แท้จริงท่านคือรอซูลของอัลลอฮฺ และอัลลอฮฺทรงรู้ว่าแท้จริงท่านคือรอซูลของพระองค์ และอัลลอฮฺทรงเป็นพยานว่า แท้จริงพวกมุนาฟิกนั้นเป็นผู้กล่าวเท็จอย่างแน่นอน แท้จริงพวกท่านนั้นมิได้อยู่ในสิ่งใด นอกจากความหลงผิดอันชัดแจ้ง"
มีรายงานว่า นี่คือคำพูดของพวกกุฟฟารต่อบรรดามุมิน หมายถึง ในการขอทรัพย์สิน และในการที่พวกท่านปฏิบัติตามมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) มุกาติลและอื่นๆ ได้กล่าวความหมายเช่นนี้
และมีรายงานว่า นี่คือคำพูดของบรรดาสหายของนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ต่อพวกเขา (พวกกุฟฟาร)
และมีรายงานว่า นี่คือคำพูดของอัลลอฮฺ (ผู้ทรงสูงส่ง) ต่อพวกกุฟฟาร เมื่อพวกเขาตอบกลับด้วยคำตอบเช่นนี้
และมีรายงานว่า อบูบักร อัศศิดดีก (เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ) เคยให้อาหารแก่บรรดาผู้ขัดสนในหมู่มุสลิม แล้วอบูญะฮัลได้พบกับท่านและกล่าวว่า "โอ้อะบูบักร ท่านอ้างว่าอัลลอฮฺทรงสามารถให้อาหารแก่คนเหล่านี้ได้ใช่ไหม?" ท่าน (อบูบักร) กล่าวว่า "ใช่" เขา (อบูญะฮัล) กล่าวว่า "แล้วทำไมพระองค์จึงไม่ทรงให้อาหารพวกเขาเล่า?" ท่าน (อบูบักร) กล่าวว่า "พระองค์ทรงทดสอบกลุ่มหนึ่งด้วยความยากจน และทรงทดสอบอีกกลุ่มหนึ่งด้วยความมั่งคั่ง และทรงใช้บรรดาผู้ยากจนให้อดทน และทรงใช้บรรดาผู้มั่งคั่งให้บริจาค"

เขากล่าวว่า: "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ โอ้อะบูบักร์ ท่านมิได้อยู่ในทางอื่นนอกจากความหลงผิด ท่านอ้างว่าอัลลอฮ์ทรงสามารถให้อาหารแก่คนเหล่านี้ได้ แต่พระองค์มิได้ให้อาหารแก่พวกเขา แล้วท่านกลับให้อาหารพวกเขาเองกระนั้นหรือ?" ดังนั้นอายะฮ์นี้จึงถูกประทานลงมา และพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งก็ถูกประทานลงมาว่า: "ดังนั้นผู้ใดให้และยำเกรง และเชื่อมั่นในสิ่งที่ดีงาม..." เป็นต้น และมีรายงานกล่าวว่า: อายะฮ์นี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับกลุ่มหนึ่งจากพวกซินดิ๊ก (ผู้ปฏิเสธศรัทธาแฝงเร้น) และแท้จริงในหมู่พวกเขามีกลุ่มชนที่ตกอยู่ในภาวะซินดิ๊ก โดยไม่ศรัทธาต่อพระผู้สร้าง และพวกเขาได้เยาะเย้ยบรรดามุสลิมด้วยคำพูดนี้; ดังที่อัล-กุชัยรีและอัล-มาวัรดีได้บันทึกไว้

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า : "และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกท่าน บรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาก็กล่าวแก่บรรดาผู้ที่ศรัทธาว่า เราจะให้อาหารแก่ผู้ที่หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้อาหารแก่เขากระนั้นหรือ? พวกท่านมิได้อยู่ในสิ่งใด นอกจากความหลงผิดอันชัดแจ้ง" (อายะฮฺที่ 47)

พระองค์ผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า : และเมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกมุชริกเหล่านี้ผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺว่า จงบริจาคจากปัจจัยยังชีพของอัลลอฮฺซึ่งพระองค์ได้ทรงประทานแก่พวกเจ้า โดยจงมอบจากสิ่งนั้นซึ่งอัลลอฮฺทรงกำหนดเป็นหน้าที่แก่พวกเจ้าในนั้นแก่ผู้ขัดสนและผู้ยากไร้ของพวกเจ้า บรรดาผู้ที่ปฏิเสธความเป็นเอกะของอัลลอฮฺ และได้เคารพภักดีสิ่งอื่นจากพระองค์ ก็กล่าวแก่บรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและรอซูลของพระองค์ว่า : เราจะให้อาหารทรัพย์สินและอาหารของเราแก่ผู้ที่หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้อาหารแก่เขากระนั้นหรือ?

และในพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "พวกท่านมิได้อยู่ในสิ่งใด นอกจากความหลงผิดอันชัดแจ้ง" นั้น มีสองแง่มุม :

แง่มุมแรก : ว่ามันเป็นคำกล่าวของพวกปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาผู้ศรัทธา ดังนั้น ความหมายของคำกล่าวในขณะนั้นจึงเป็นว่า : พวกท่าน โอ้กลุ่มชนเอ๋ย ในคำกล่าวของพวกท่านแก่เราที่ว่า "จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกท่านแก่ผู้ยากไร้ของพวกท่าน" นั้น มิได้อยู่ในสิ่งใด นอกจากในการออกห่างจากความจริง และการหันเหจากทางนำอันเที่ยงตรงอันชัดแจ้งสำหรับผู้ใคร่ครวญและพิจารณามัน ว่ามันอยู่ในความหลงผิด และนี่คือแง่มุมที่เหมาะสมกว่าจากทั้งสองแง่มุมในการตีความของมัน

และอีกแง่มุมหนึ่ง : ว่ามันเป็นคำกล่าวของอัลลอฮฺต่อพวกมุชริก ดังนั้น ความหมายของมันในขณะนั้นจึงเป็นว่า : พวกท่าน โอ้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเอ๋ย ในคำกล่าวของพวกท่านแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า "เราจะให้อาหารแก่ผู้ที่หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้อาหารแก่เขากระนั้นหรือ?" นั้น มิได้อยู่ในสิ่งใด นอกจากความหลงผิดอันชัดแจ้ง เนื่องจากการที่คำกล่าวของพวกท่านเช่นนั้นต่อพวกเขาเป็นความหลงผิด

อายะห์ที่ ๔๘

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ۝ ٤٨

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และพวกเขากล่าวว่า เมื่อใดเล่าสัญญานี้จะเกิดขึ้น หากพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง

อายะห์ที่ ๔๙

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَٲحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ۝ ٤٩

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

พวกเขามิได้คอยสิ่งใดเลยนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว ซึ่งจะคร่าชีวิต พวกเขาในขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันอยู่

อัลลอฮฺผู้ทรงเกรียงไกรตรัสว่า "พวกเขามิได้คอยสิ่งใด นอกจากเสียงกัมปนาทครั้งเดียวที่จะคร่าพวกเขา ขณะที่พวกเขากำลังโต้เถียงกัน" หมายความว่า พวกเขาไม่รอคอยสิ่งใดนอกจากเสียงกัมปนาทครั้งเดียว และนี่ – และอัลลอฮฺทรงรู้ดียิ่ง – คือการเป่าสังข์แห่งความหวาดกลัว (นัฟคะตุลฟะซะอ์) โดยจะมีการเป่าสังข์แห่งความหวาดกลัวขึ้น ขณะที่ผู้คนอยู่ตามตลาดและแหล่งทำมาหากินของพวกเขา กำลังโต้เถียงและทะเลาะวิวาทกันตามปกติของพวกเขา ขณะที่พวกเขาอยู่ในสภาพเช่นนั้น ทันใดนั้น อัลลอฮฺผู้ทรงเกรียงไกรทรงมีบัญชาแก่อิสราฟีล (มะลาอิกะฮฺผู้รับผิดชอบการเป่าสังข์) ดังนั้นเขาจึงเป่าสังข์ขึ้นด้วยการเป่าที่ยาวและยืดออก ไม่มีผู้ใดบนพื้นโลกเหลืออยู่เว้นแต่จะเงี่ยหูฟัง (อัศเฆาะ ลัยต้า) และยก (ลัยต้า) ขึ้น ซึ่งมันคือด้านข้างของคอ (หรือกระดูกต้นคอ) เพื่อฟังเสียงที่มาจากทางฟากฟ้า หลังจากนั้น ผู้คนที่มีชีวิตอยู่จะถูกขับเคลื่อนไปสู่ที่ชุมนุมแห่งวันกิยามะฮฺ โดยมีไฟลุกโชนล้อมรอบพวกเขาจากทุกทิศทาง

พระองค์อัลลอฮ์ตรัสว่า: "พวกเขารอคอยอะไรกัน" หมายถึง พวกเขาไม่รอคอยสิ่งใดเลยนอกจากเสียงกัมปนาทเดียว ซึ่งก็คือการเป่าสังข์ของอิสราฟีลที่จะคร่าพวกเขา ขณะที่พวกเขากำลัง "ยัคซิมูน" (โต้เถียงกัน) ในเรื่องราวทางโลกของพวกเขา แล้วพวกเขาก็ตายในสถานที่นั้นนั่นเอง และนี่คือการเป่าสังข์ครั้งแรกที่ทำให้หมดสติ (นะฟะคาตุศเศาะอ์ก์) และในคำว่า "ยัคซิมูน" นั้นมีอยู่ห้าการอ่าน (กิรออัต): อบูอัมร์และอิบนุกะษีรอ่านว่า "วะฮุม ยัคซิมูน" โดยให้ฟัตฮะฮ์ที่ตัวยาอ์และตัวคออ์ และให้ชัดดะฮ์ที่ตัวศอด เช่นเดียวกับที่วัรช์รายงานจากนาฟิอ์ ส่วนบรรดาผู้ถือกิรออัตอื่นๆ และผู้ถือกิรออัตของนาฟิอ์นอกจากวัรช์นั้น พวกเขารายงานจากเขาว่า "ยัคซิมูน" โดยให้สกูนที่ตัวคออ์ และให้ชัดดะฮ์ที่ตัวศอด ซึ่งเป็นการรวมระหว่างสองตัวอักษรที่สกูน และยะฮ์ยา บิน วะษาบ, อัลอะอ์มัช และฮัมซะฮ์อ่านว่า "วะฮุม ยัคซิมูน" โดยให้สกูนที่ตัวคออ์ และให้ไม่ชัดดะฮ์ที่ตัวศอด (อ่านเบา) จากคำว่า "คอซิมะฮ์" (เขาได้โต้เถียงกับเขา) ส่วนอาซิมและอัลกิซาอีอ่านว่า "วะฮุม ยัคซิมูน" โดยให้กัสเราะฮ์ที่ตัวคออ์ และให้ชัดดะฮ์ที่ตัวศอด และความหมายคือ บางส่วนของพวกเขาโต้เถียงกับอีกบางส่วน และมีคำกล่าวว่า: มันจะคร่าพวกเขา ขณะที่พวกเขากำลังโต้เถียงกันด้วยตัวเองในข้ออ้างที่ว่าพวกเขาจะไม่ถูกฟื้นคืนชีพ และมีรายงานจากอิบนุจุบัยร์ จากอบูบักร์ จากอาซิม และจากฮัมมาด จากอาซิม ว่าให้กัสเราะฮ์ที่ตัวยาอ์และตัวคออ์ และให้ชัดดะฮ์ อันนะห์ฮาสกล่าวว่า: การอ่านแบบแรก (ยัคซิมูน) เป็นการอ่านที่ชัดเจนที่สุด รากศัพท์เดิมของมันคือ "ยัคตาซิมูน" (พวกเขาโต้เถียงกัน) แล้วมีการกลืนตัวตาอ์เข้าในตัวศอด จึงได้ย้ายการเคลื่อน (ฮะเราะฮ์) ของมันไปยังตัวคออ์ และในสำเนาของอบี (อิบนุกะอ์บ์) ว่า "วะฮุม ยัคตาซิมูน" (โดยมีตัวตาอ์) และการให้สกูนที่ตัวคออ์นั้นไม่ถูกต้อง เพราะเป็นการรวมระหว่างสองตัวอักษรที่สกูน และไม่มีตัวใดในนั้นเป็นตัวอักษรมัดด์หรือลีน และมีคำกล่าวว่า: พวกเขาให้สกูนที่ตัวคออ์ตามรากศัพท์เดิมของมัน และความหมายคือ บางส่วนของพวกเขาโต้เถียงกับอีกบางส่วน ดังนั้นจึงมีการละส่วนที่ถูกเพิ่ม (มุฎอฟ) ไว้ และเป็นที่อนุโลมได้ที่ความหมายจะเป็นว่า พวกเขาโต้เถียงกับผู้โต้แย้งของพวกเขา (มุญาดิลาฮุม) ด้วยตัวเอง ดังนั้นจึงมีการละกรรม (มัฟอูล) ไว้ อัษ-ษะอ์ลาบีกล่าวว่า: และนั่นคือการอ่านของอุบัย บิน กะอ์บ์ อันนะห์ฮาสกล่าวว่า: ส่วนคำว่า "ยัคซิมูน" นั้น รากศัพท์เดิมของมันก็คือ "ยัคตาซิมูน" เช่นกัน แล้วได้มีการกลืนตัวตาอ์เข้าในตัวศอด หลังจากนั้นจึงให้กัสเราะฮ์ที่ตัวคออ์ เนื่องจากการพบกันของสองตัวอักษรที่สกูน และอัลฟัรเราะอ์อ้างว่าการอ่านแบบนี้ (ยัคซิมูนด้วยกัสเราะฮ์) ดีกว่าและเป็นที่แพร่หลายมากกว่า ดังนั้นเขาจึงละทิ้งสิ่งที่เหมาะสมกว่า นั่นคือการทิ้งการเคลื่อน (ฮะเราะฮ์) ของตัวตาอ์ไปยังตัวคออ์ และหาการเคลื่อนอื่นมาให้มัน และรวมระหว่างตัวยาอ์กับกัสเราะฮ์ และเขาอ้างว่ามันดีกว่าและแพร่หลายมากกว่า แล้วมันจะแพร่หลายมากกว่าอย่างไรได้ ในขณะที่การอ่านด้วยฟัตฮะฮ์ (ยัคซิมูน) เป็นการอ่านของประชาชนจากชาวมักกะฮ์ ชาวบัศเราะฮ์ และชาวมะดีนะฮ์? และสิ่งที่รายงานจากอาซิมเกี่ยวกับการให้กัสเราะฮ์ที่ตัวยาอ์และตัวคออ์นั้น เป็นไปเพื่อการตามกัน (อัล-อิติบาอ์) และเรื่องนี้ได้ผ่านมาแล้วในซูเราะฮ์อัล-บะกอเราะฮ์ ในคำว่า "ยัคฏิฟุ อับศอรฮุม" และในซูเราะฮ์ยูนุส ในคำว่า "ยะฮ์ดี" และอิกฺริมะฮ์กล่าวในคำกล่าวของพระองค์ผู้ทรงเกรียงไกรผู้ทรงอำนาจว่า: "นอกจากเสียงกัมปนาทเดียว" เขากล่าวว่า: มันคือการเป่าสังข์ครั้งแรกในสังข์ (อัศ-ศูร) และอบูฮุร็อยเราะฮ์กล่าวว่า: จะมีการเป่าสังข์ในสังข์ ขณะที่ผู้คนอยู่ในตลาดของพวกเขา: บางคนกำลังรีดนมอูฐ บางคนกำลังเย็บผ้า และบางคนกำลังเดินทางไปเพื่อความต้องการ (กิจธุระ)

และรายงานโดยนุอัยม์ จากอบูฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ - ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม - กล่าวว่า: วันกิยามะฮ์จะเกิดขึ้นในขณะที่ชายสองคนกำลังกางผ้าของพวกเขาออกเพื่อซื้อขายกัน และพวกเขายังไม่ทันได้พับผ้านั้น วันกิยามะฮ์ก็เกิดขึ้นแล้ว และชายผู้หนึ่งกำลังอุดร่องน้ำเพื่อจะให้ปศุสัตว์ของเขาดื่ม แต่เขายังไม่ทันได้ให้มันดื่มเลย วันกิยามะฮ์ก็เกิดขึ้นแล้ว และชายผู้หนึ่งกำลังลดตาชั่งของเขา (เพื่อโกง) และเขายังไม่ทันได้ยกมันขึ้นเลย วันกิยามะฮ์ก็เกิดขึ้นแล้ว และชายผู้หนึ่งกำลังยกคำข้าวสู่ปากของเขา แต่เขายังไม่ทันได้กลืนมันเลย วันกิยามะฮ์ก็เกิดขึ้นแล้ว

และในหะดีษของอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ (กล่าวว่า): และผู้แรกที่ได้ยินมัน (เสียงแตรเป่าวันกิยามะฮ์) คือชายผู้หนึ่งกำลังอุดร่องน้ำสำหรับอูฐของเขา - เขากล่าว - แล้วเขาก็สลบ และผู้คนก็สลบตามกัน... ต่อจนจบหะดีษ

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "พวกเขามิได้คอยสิ่งใด นอกจากเสียงกัมปนาทครั้งเดียว ซึ่งจะคร่าพวกเขาในขณะที่พวกเขากำลังโต้เถียงกัน" (อายะฮ์ที่ 49)
พระผู้ทรงรำลึกผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า: บรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านี้ผู้เร่งเร้าขอการลงโทษจากอัลลอฮ์แก่พวกเขานั้น มิได้คอยสิ่งใด นอกจากเสียงกัมปนาทครั้งเดียวที่จะคร่าพวกเขา และนั่นคือการเป่าสังข์แห่งความหวาดกลัวเมื่อวันกิยามะฮ์เกิดขึ้น
และตามแนวทางที่เราได้กล่าวในเรื่องนี้ บรรดาผู้รู้ด้านตัฟซีรก็ได้กล่าวไว้เช่นเดียวกัน และมีหลักฐานรายงานมาถึง
* การระบุถึงผู้ที่กล่าวเช่นนั้น และหลักฐานรายงานที่มีอยู่ในเรื่องนี้:
อิบนุ บัชชารได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: อิบนุ อบี อัดดีย์ และมุฮัมมัด บิน ญะอ์ฟัร ได้เล่าแก่เรา ทั้งสองกล่าวว่า: เอาฟ์ บิน อบี ญะมีละฮ์ ได้เล่าแก่เรา จาก อบิล มุฆีเราะฮ์ อัลเกาะวาส จาก อับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ เขากล่าว: แน่นอนจะมีการเป่าสังข์ขึ้น ในขณะที่ผู้คนอยู่ตามทางเดิน ตามตลาด และตามที่ประชุมต่างๆ แม้กระทั่งผ้าผืนหนึ่งที่อยู่ระหว่างชายสองคนกำลังต่อรองราคากัน คนหนึ่งในสองคนนั้นยังไม่ทันปล่อยมือของเขาจากผ้านั้น ก็มีการเป่าสังข์ขึ้นแล้ว และแม้กระทั่งชายคนหนึ่งที่ออกจากบ้านของเขาในตอนเช้า เขาจะไม่ทันได้กลับบ้านจนกว่าจะมีการเป่าสังข์ขึ้น และนี่คือสิ่งที่อัลลอฮ์ตรัสว่า "พวกเขามิได้คอยสิ่งใด นอกจากเสียงกัมปนาทครั้งเดียว ซึ่งจะคร่าพวกเขาในขณะที่พวกเขากำลังโต้เถียงกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถสั่งเสียได้" ... จนจบอายะฮ์
บัชร์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: ยะซีดได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: ซะอีดได้เล่าแก่เรา จาก กะตะดะฮ์ เกี่ยวกับอายะฮ์ "พวกเขามิได้คอยสิ่งใด นอกจากเสียงกัมปนาทครั้งเดียว ซึ่งจะคร่าพวกเขาในขณะที่พวกเขากำลังโต้เถียงกัน" มีการเล่าถึงเราว่า นบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เคยกล่าวว่า: "วันกิยามะฮ์จะเกิดขึ้นท่ามกลางผู้คน ในขณะที่ชายคนหนึ่งกำลังให้น้ำสัตว์เลี้ยงของเขา ชายคนหนึ่งกำลังซ่อมบ่อน้ำของเขา ชายคนหนึ่งกำลังจัดสินค้าของเขาในตลาดของเขา และชายคนหนึ่งกำลังลดตาชั่งของเขาและยกมันขึ้น และวันกิยามะฮ์จะเกิดขึ้นท่ามกลางพวกเขาในขณะที่พวกเขาอยู่ในสภาพเช่นนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถสั่งเสียได้ และไม่สามารถกลับไปหาครอบครัวของพวกเขาได้"
ยูนุสได้เล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า: อิบนุ วะฮับได้แจ้งแก่เรา เขากล่าวว่า: อิบนุ ซัยด์ได้กล่าวเกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "พวกเขามิได้คอยสิ่งใด นอกจากเสียงกัมปนาทครั้งเดียว" เขากล่าวว่า: การเป่านั้นคือการเป่าครั้งเดียว

อบูกุรัยบ์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า: อับดุรเราะฮฺมาน บิน มุฮัมมัด อัลมุฮาริบีย์ได้เล่าถึงเรา จากอิสมาอีล บิน ราฟิอฺ จากผู้ที่เขาได้กล่าวถึง จากมุฮัมมัด บิน กะอับ อัลกุร็อฎีย์ จากอบูฮุร็อยเราะฮฺ (ร.ฎ.) กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮฺ (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) กล่าวว่า: "แท้จริงอัลลอฮฺ เมื่อทรงสร้างบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินเสร็จสิ้น พระองค์ก็ทรงสร้าง 'อัศศูร' (แตรสัญญาณ) แล้วทรงมอบมันให้แก่มะลาอิกะฮฺญิบรีล (อิสเราะฟีล) เขาจึงวางมันไว้ที่ปากของเขา จ้องมองไปยังบัลลังก์ด้วยสายตาของเขา รอคอยว่าจะได้รับคำสั่งเมื่อใด" อบูฮุร็อยเราะฮฺกล่าวว่า: โอ้ท่านรอซูลุลลอฮฺ แล้ว 'อัศศูร' คืออะไร? ท่านกล่าวว่า: "คือเขาสัตว์ (แตร)" เขากล่าวว่า: แล้วมันเป็นอย่างไร? ท่านกล่าวว่า: "เป็นเขาสัตว์อันยิ่งใหญ่ จะถูกเป่าในนั้นสามครั้ง ครั้งแรกคือการเป่าแห่งความหวาดกลัว ครั้งที่สองคือการเป่าแห่งการสลบไสล ครั้งที่สามคือการเป่าแห่งการฟื้นคืนชีพเพื่อพระเจ้าแห่งสากลโลก อัลลอฮฺทรงมีบัญชาแก่อิสเราะฟีลให้เป่าในครั้งแรก แล้วตรัสว่า: 'จงเป่าด้วยการเป่าแห่งความหวาดกลัว' ดังนั้นชาวชั้นฟ้าและชาวแผ่นดินก็จะหวาดกลัว นอกจากผู้ที่อัลลอฮฺทรงประสงค์ และอัลลอฮฺทรงมีบัญชาแก่เขา แล้วทรงทำให้มันยาวนานและยืดเยื้อ มันจะไม่หยุด และนั่นคือสิ่งที่อัลลอฮฺตรัสว่า: 'และพวกเขา (ผู้ปฏิเสธศรัทธา) มิได้คอยสิ่งใดนอกจากเสียงกัมปนาทหนึ่ง ซึ่งมันจะไม่หยุดพัก' (ซูเราะฮฺศอด: 15) แล้วอัลลอฮฺทรงมีบัญชาแก่อิสเราะฟีลด้วยการเป่าแห่งการสลบไสล แล้วตรัสว่า: 'จงเป่าด้วยการเป่าแห่งการสลบไสล' ดังนั้นชาวชั้นฟ้าและชาวแผ่นดินก็จะสลบไสล นอกจากผู้ที่อัลลอฮฺทรงประสงค์ แล้วพวกเขาก็ดับสูญ หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงให้ผู้ที่เหลืออยู่ตาย ดังนั้นเมื่อไม่มีใครเหลืออยู่ นอกจากอัลลอฮฺผู้ทรงเอกะ ผู้ทรงเป็นที่พึ่ง พระองค์ก็ทรงเปลี่ยนแผ่นดินเป็นแผ่นดินอื่น และทรงเปลี่ยนบรรดาชั้นฟ้า แล้วทรงแผ่มันออก และทรงทำให้มันราบเรียบ และทรงขยายมันออกเหมือนกับการขยายหนังที่ตลาดอัล-อุกาซ โดยท่านจะไม่เห็นในมันความคดเคี้ยวหรือความสูงต่ำเลย หลังจากนั้นอัลลอฮฺก็ทรงขับสรรพสิ่งด้วยการขับหนึ่ง แล้วพวกเขาก็อยู่บนแผ่นดินที่ถูกเปลี่ยนนี้ ในทำนองเดียวกับที่อยู่ของพวกเขาบนแผ่นดินแรก สิ่งที่อยู่ในท้องของมัน (แผ่นดิน) ก็จะอยู่ในท้องของมัน และสิ่งที่อยู่บนหลังของมันก็จะอยู่บนหลังของมัน"

และบรรดาผู้อ่าน (กุรอาน) มีความเห็นต่างกันในการอ่านพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า ( وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ) บางส่วนของนักอ่านชาวมะดีนะฮฺได้อ่านว่า (وَهُمْ يَخْصّمُون) โดยให้ตัว 'خ' (คอ) เป็นสระซุนนะฮฺ (หยุด) และให้ตัว 'ص' (ศอด) เป็นซัดดะฮฺ (ซ้อน) โดยรวมระหว่างสองตัวที่หยุดเข้าด้วยกัน โดยมีความหมายว่า: พวกเขากำลังโต้เถียงกัน แล้วก็ทำการอิดฆอม (รวม) ตัว 'ت' (ตอ) เข้ากับตัว 'ศอด' จึงทำให้มันเป็นตัว 'ศอด' ที่ซ้อนกัน และปล่อยให้ตัว 'คอ' ยังคงหยุดอยู่ตามเดิม และบางส่วนของนักอ่านชาวมักกะฮฺและชาวบัศเราะฮฺได้อ่านว่า (وَهُمْ يَخَصّمُون) โดยให้ตัว 'คอ' เป็นฟัตฮะฮฺ (เปิด) และให้ตัว 'ศอด' เป็นซัดดะฮฺ (ซ้อน) โดยมีความหมายว่า: พวกเขากำลังโต้เถียงกัน แต่ว่าพวกเขาได้ย้ายการเคลื่อนไหว (ฮะเราะกะฮฺ) ของตัว 'ตอ' ซึ่งก็คือฟัตฮะฮฺที่อยู่ในรูป 'يَفْتَعِلُونَ' ไปยังตัว 'คอ' จากมัน ดังนั้นพวกเขาจึงทำให้มันเคลื่อนไหวด้วยการเคลื่อนไหวของมัน และทำการอิดฆอม (รวม) ตัว 'ตอ' เข้ากับตัว 'ศอด' และทำให้มันซ้อนกัน

และมีบางส่วนของนักอ่านชาวกูฟะฮ์ได้อ่านโองการนี้ว่า (يَخِصِّمُونَ) โดยให้พยัญชนะ "คอ" เป็นกัสเราะฮ์ (มีสระอิ) และให้พยัญชนะ "ศอด" เป็นชัดดะฮ์ (ซ้อน) โดยที่พวกเขาให้พยัญชนะ "คอ" เป็นกัสเราะฮ์เนื่องจากอิทธิพลของพยัญชนะ "ศอด" (ที่ตามมา) และพวกเขานำพยัญชนะ "ตาอ์" (จากรากศัพท์) มาอิดฆอม (รวม) เข้ากับพยัญชนะ "ศอด" และทำให้มันเป็นชัดดะฮ์

และมีผู้อ่านกลุ่มอื่นจากพวกเขาอ่านโองการนี้ว่า (يَخْصِمُون) โดยให้พยัญชนะ "คอ" เป็นสกิน (ไม่มีสระ) และให้พยัญชนะ "ศอด" เป็นแบบไม่ชัดดะฮ์ (เบา) ซึ่งมีความหมายในรูป (يَفْعِلُون) จากคำว่า "อัล-คุศูมะฮ์" (การโต้เถียง) และดูเหมือนว่าความหมายของผู้ที่อ่านเช่นนั้นก็คือ ราวกับว่าพวกเขากำลังพูดคุยกัน หรืออาจมีความหมายตามที่เขาเข้าใจว่า พวกเขาอยู่กับตัวเองในสภาพที่กำลังโต้เถียงกับผู้ที่สัญญากับพวกเขาถึงการมาของวันอวสาน (อัส-สาอะฮ์) และการเกิดขึ้นของวันกิยามะฮ์ และพวกเขากำลังเอาชนะเขาในการโต้แย้งเรื่องนั้น

และคำกล่าวที่ถูกต้องในเรื่องนี้ตามทัศนะของเราคือ การอ่านเหล่านี้เป็นการอ่านที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักในหมู่นักอ่านจากเมืองต่าง ๆ ซึ่งมีความหมายใกล้เคียงกัน ดังนั้น ผู้ใดก็ตามที่อ่านด้วยการอ่านแบบใดในบรรดาการอ่านเหล่านี้ เขาก็ถือว่าถูกต้อง

อายะห์ที่ ๕๐

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ۝ ٥٠

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

แล้วพวกเขาก็ไม่สามารถจะสั่งเสียอันใด และพวกเขาก็ไม่ทันจะกลับไปยังครอบครัวของพวกเขาได้

และคำกล่าวของพระองค์ (فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً) พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงถูกกล่าวถึงตรัสว่า: ดังนั้นผู้ตั้งภาคีเหล่านี้เมื่อถูกเป่าสังข์จึงไม่สามารถสั่งเสียในทรัพย์สินของพวกเขาแก่ผู้ใดได้ (وَلا إِلَى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ) พระองค์ตรัสว่า: และผู้ใดในหมู่พวกเขาที่อยู่ภายนอกครอบครัวของตนก็ไม่สามารถกลับไปหาพวกเขาได้ เพราะพวกเขาจะไม่ถูกประวิงเวลาให้ทำเช่นนั้น แต่จะถูกเร่งให้ถึงความพินาศ และตามสิ่งที่เราได้กล่าวในเรื่องนั้น บรรดาผู้ตีความ (อัต-ตาอ์วีล) ก็ได้กล่าวเช่นเดียวกัน

* กล่าวถึงผู้ที่ได้กล่าวเช่นนั้น:
บิชร์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: ยาซีดได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: ซะอีดได้เล่าแก่เรา จากกะตาดะฮ์ (فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً) หมายถึง: ในสิ่งที่อยู่ในมือของพวกเขา (وَلا إِلَى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ) เขากล่าวว่า: พวกเขาถูกเร่งให้พ้นจากสิ่งนั้น

ยูนุสได้เล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า: อิบนุ วะฮ์บ์ได้แจ้งแก่เรา เขากล่าวว่า: อิบนุ ซัยด์ได้กล่าวในคำกล่าวของพระองค์ (وَمَا يَنْظُرُ هَؤُلاءِ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً) ... จนถึงสุดโองการ เขากล่าวว่า: นี่คือการเริ่มต้นของวันกิยามะฮ์ และเขาได้อ่าน (فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً) จนกระทั่งถึง (إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ)

อายะห์ที่ ๕๑

وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ۝ ٥١

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และสังข์ก็จะถูกเป่าขั้น ทันใดนั้นพวกเขาจะออกจากหลุมฝังศพ แล้วพวกเขาก็รีบรุดไปยังพระเจ้าของพวกเขา

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง: "และได้เป่าสังข์" นี่คือการเป่าครั้งที่สองสำหรับการฟื้นคืนชีพ และเราได้อธิบายไว้ในซูเราะฮ์อัน-นัมล์แล้วว่า มีการเป่าสองครั้ง ไม่ใช่สามครั้ง และอายะฮ์นี้เป็นข้อบ่งชี้ถึงสิ่งนั้น

และอัลมุบาร็อก บิน ฟะฎาละฮ์ได้รายงานจากอัลหะซันว่า ท่านกล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า: "ระหว่างการเป่าสองครั้งนั้นมีระยะเวลาสี่สิบปี: การเป่าครั้งแรก พระองค์อัลลอฮ์ทรงทำให้ทุกสิ่งที่ชีวิตตายด้วยการเป่านั้น และการเป่าครั้งที่สอง พระองค์อัลลอฮ์ทรงให้ทุกสิ่งที่ตายมีชีวิตขึ้นด้วยการเป่านั้น"

และกะตะดะฮ์กล่าวว่า: "อัศศูร" เป็นพหูพจน์ของ "ศูเราะฮ์" หมายถึง ได้มีการเป่าในรูปร่างและวิญญาณต่างๆ และ "ศูเราะฮ์" กับ "ศูร" เหมือนกับ "ซูเราะฮ์อัลบินาอ์" (กำแพงสิ่งก่อสร้าง) และ "ซูร" (กำแพง) ดังที่อัล-อะญาจกล่าวว่า:
"และพระเจ้าของปราสาทหลังคาทรงเครื่องที่ถูกกั้นขวาง
ฉันได้เดินทางไปยังมันบนยอดกำแพงสูง"

และมีรายงานจากอบูฮุร็อยเราะฮ์ว่า ท่านอ่านว่า: "วานุฟิคะ ฟีอัศศูร" (โดยอ่านศูรด้วยการออกเสียงสระยาว) อัน-นัฮฮาสกล่าวว่า: ที่ถูกต้องคือ "อัศศูร" โดยมีวาวที่ไม่ประสมสระ (คืออ่านเป็นศูร) หมายถึง แตร (เขาเป่า) โดยมีหลักฐานที่รายงานจากท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับเรื่องนั้น และนั่นเป็นที่รู้จักในภาษาของชาวอาหรับ บรรดาผู้เชี่ยวชาญภาษาศาสตร์ได้อ่านบทกวีว่า:
"เราได้โจมตีพวกเขาในยามเช้าของการต่อสู้
ด้วยม้าที่กีบเท้าแข็งกร้าวในฝุ่นแห่งการปะทะ
เป็นการโจมตีอย่างรุนแรง ไม่เหมือนการโจมตีของคนเป่าแตรสองคน"

และเรื่องนี้ได้ผ่านพ้นไปแล้วในซูเราะฮ์อัล-อันอามอย่างครบถ้วน

"แล้วพวกเขาก็ออกมาจากหลุมฝังศพ" หมายถึง จากกุบูร (หลุมฝังศพ) และมีอ่านด้วยฟาอ์ (ف) ว่า "มินัลอัจดาฟ" (จากหลุมฝังศพ) อัซ-ซัมัคชะรีได้กล่าวถึงไว้ กล่าวได้ว่า: "จิดษ์" และ "จิดฟ์" และภาษาที่ถูกต้องคือ "อัล-จิดษ์" (ด้วยษาอ์) และพหูพจน์คือ "อัจดุษ์" และ "อัจดาษ" ดังที่อัล-มุตันัคคิล อัล-ฮุซะลี กล่าวว่า:
"ฉันรู้จักด้วยหลุมฝังศพที่ถูกทิ้งร้างซึ่งมีร่องรอย
สัญญาณต่างๆ เหมือนการปักลายบนพรม"
และ "อิจตะดะษะ" หมายถึง สร้างหลุมฝังศพ

"ไปยังพระเจ้าของพวกเขาโดยรีบเร่ง" หมายถึง พวกเขาออกมา ดังที่อิบนุ อับบาสและกะตะดะฮ์กล่าว และจากนั้นคือคำพูดของอิมรุลก็อยส์:
"ดังนั้น จงถอดเสื้อผ้าของฉันออกจากเสื้อผ้าของเจ้าเถิด"
และจากนั้นได้มีการเรียกบุตรว่า "นัสล" (ลูกหลาน) เพราะเขาออกมาจากท้องของแม่ของเขา

และมีกล่าวว่า: พวกเขารีบเร่ง และ "อัน-นิสลาน" และ "อัล-อิสลาน" หมายถึง การรีบเร่งในการเดินทาง และจากนั้นคือการเดินของหมาป่า ดังที่กล่าวว่า:
"การรีบเร่งของหมาป่าในเวลาบ่าย มันเข้าใกล้
ความหนาวของกลางคืนมีผลต่อมัน ดังนั้นจงรีบเร่ง"
กล่าวว่า: หมาป่า "อิอ์ซิล" และ "ยันซิล" (รีบเร่ง) จากบาบ "ฎ็อรอบะ ยัฎริบ" (ตี) และกล่าวว่า: "ยันซิล" ด้วยการออกเสียงฎ็อมมะฮ์ (สระอุ) ด้วย ซึ่งหมายถึง การรีบเร่งในการเดิน ดังนั้นความหมายคือ พวกเขาออกมาอย่างรีบเร่ง

และในคัมภีร์: "พระองค์มิได้ทรงสร้างพวกเจ้าและมิได้ทรงให้พวกเจ้าฟื้นคืนชีพ เว้นแต่ดังชีวิตเดียว" และพระองค์ตรัสว่า: "พวกเขาออกมาจากหลุมฝังศพ ราวกับว่าพวกเขาเป็นตั๊กแตนที่กระจายไป" และในซูเราะฮ์ "ซาอะลาซาอิล" (อัล-มะอาริจ) "วันที่พวกเขาออกมาจากหลุมฝังศพอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าพวกเขากำลังวิ่งไปยังเสาหลัก" หมายถึง พวกเขารีบเร่ง

และในหะดีษ: "พวกเราร้องเรียนต่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ถึงความอ่อนแอ ท่านจึงกล่าวว่า: จงรีบเร่งในการเดิน (อะลัยกุม บิลนิสล) เพราะมันทำให้กระปรี้กระเปร่า"

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า : "และเมื่อถูกเป่าสังข์ แล้วพวกเขาก็ออกจากหลุมฝังศพไปยังพระเจ้าของพวกเขาอย่างรีบเร่ง" (อายะฮ์ที่ 51)

พระผู้ทรงสูงส่งตรัสเล่าด้วยพระดำรัสของพระองค์ว่า (และเมื่อถูกเป่าสังข์) และเราได้กล่าวถึงความเห็นที่แตกต่างกันของผู้ที่เห็นต่างไว้ก่อนหน้านี้แล้ว พร้อมทั้งหลักฐานยืนยันคำกล่าวที่ถูกต้องในเรื่องนั้น ซึ่งเพียงพอแล้วที่จะไม่ต้องกล่าวซ้ำอีกในที่นี้ และที่หมายถึงการเป่านี้คือ การเป่าสังข์เพื่อการฟื้นคืนชีพ

และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (แล้วพวกเขาก็ออกจากหลุมฝังศพ) หมายถึง จากหลุมฝังศพของพวกเขา ซึ่งคือสุสานของพวกเขา โดยรูปเอกพจน์ของคำว่า "أَجْدَاث" คือ "جَدَث" และในคำนี้มีสองสำเนียง คือชาวเมืองอัล-อาลิยะฮ์ (ชาวเมืองสูง) ออกเสียงด้วย "ษอ" ว่า "ญะดัษ" ส่วนชาวเมืองอัส-ซาฟิละฮ์ (ชาวเมืองต่ำ) ออกเสียงด้วย "ฟา" ว่า "ญะดัฟ"

และตามที่เราได้กล่าวในเรื่องนั้น ผู้รู้ด้านตัฟซีรก็ได้กล่าวเช่นเดียวกัน

* ข้อกล่าวของบรรดาผู้ที่กล่าวเช่นนั้น :

อะลีได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า : อบูศอลิห์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า : มุอาวิยะฮ์ได้เล่าถึงฉัน จากอะลี จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (จากหลุมฝังศพไปยังพระเจ้าของพวกเขาอย่างรีบเร่ง) ท่านกล่าวว่า : จากกุบูร (หลุมฝังศพ)

บิชร์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า : ยะซีดได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า : ซะอีดได้เล่าถึงเรา จากก็อตาดะฮ์ เกี่ยวกับ (แล้วพวกเขาก็ออกจากหลุมฝังศพ) หมายถึง : จากกุบูร (หลุมฝังศพ)

และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (ไปยังพระเจ้าของพวกเขาอย่างรีบเร่ง) หมายถึง : ไปยังพระเจ้าของพวกเขา พวกเขาออกไปอย่างรวดเร็ว และ "อัน-นัสลาน" หมายถึง การเร่งรีบในการเดิน

และตามที่เราได้กล่าวในเรื่องนั้น ผู้รู้ด้านตัฟซีรก็ได้กล่าวเช่นเดียวกัน

* ข้อกล่าวของบรรดาผู้ที่กล่าวเช่นนั้น :

อะลีได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า : อบูศอลิห์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า : มุอาวิยะฮ์ได้เล่าถึงฉัน จากอะลี จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (อย่างรีบเร่ง) ท่านกล่าวว่า : พวกเขาออกไป

บิชร์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า : ยะซีดได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า : ซะอีดได้เล่าถึงเรา จากก็อตาดะฮ์ เกี่ยวกับ (ไปยังพระเจ้าของพวกเขาอย่างรีบเร่ง) หมายถึง : พวกเขาออกไป

อายะห์ที่ ๕๒

قَالُواْ يَـٰوَيْلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَاۜ‌ۗ هَـٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَصَدَقَ ٱلْمُرْسَلُونَ ۝ ٥٢

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

พวกเขากล่าวว่า โอ้ความหายนะที่ประสบแก่เรา ! ใครเล่าที่ให้เราฟื้นขึ้นจากที่นอนของเรา (กุบูร) (จะมีเสียงกล่าวขึ้นว่า) นี่แหละคือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดารอซูลได้กล่าวสมจริงแล้ว

และพวกเขากล่าวว่า: { โอ้ความวิบัติของเรา! ใครเล่าที่ได้ปลุกเราขึ้นจากหลับนอนของเรา } หมายถึง จากหลับนอนของเราในหลุมฝังศพ เนื่องจากมีปรากฏในบางหะดีษว่า ผู้ที่อยู่ในหลุมฝังศพจะมีการหลับนอนก่อนการเป่าสังข์ (วันกิยามะฮฺ) จากนั้นพวกเขาจะถูกปลุกขึ้น จึงมีเสียงตอบพวกเขา โดยกล่าวแก่พวกเขาว่า: { นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดารอซูลได้กล่าวจริง } หมายถึง นี่คือสิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงสัญญาแก่พวกเจ้า และบรรดารอซูลได้สัญญาแก่พวกเจ้าไว้ ดังนั้นความจริงใจของพวกเขาจึงปรากฏชัดเจนประจักษ์แก่สายตา และท่านอย่าได้คิดว่า การกล่าวถึงพระนาม อัร-เราะห์มาน (พระผู้ทรงกรุณาปรานี) ในที่นี้ เป็นเพียงการแจ้งข่าวถึงสัญญาของพระองค์เท่านั้น แต่แท้จริงแล้วนั้นเป็นการแจ้งว่า ในวันอันยิ่งใหญ่นั้น พวกเขาจะได้เห็นความเมตตาของพระองค์ ซึ่งจิตใจไม่อาจคาดคิด และผู้ใดก็ตามไม่อาจคำนวณนับได้ ดังเช่นพระดำรัสที่ว่า: { อำนาจอันแท้จริงในวันนั้นเป็นของพระผู้ทรงกรุณาปรานี } (สูเราะฮฺอัล-ฟุรกอน อายะฮฺที่ 26) และ { และเสียงทั้งหลายจะสงบราบคาบต่อพระผู้ทรงกรุณาปรานี } (สูเราะฮฺฏอฮา อายะฮฺที่ 108) และอื่นๆ ในทำนองนี้ ซึ่งมีการกล่าวพระนามของพระองค์ว่า อัร-เราะห์มาน ในเรื่องนี้

พวกเขากล่าวว่า "โอ้ความวิบัติแก่เรา ใครกันนะที่ปลุกเราขึ้นจากที่พักผ่อนของเรา" หมายถึงหลุมฝังศพของพวกเขา ซึ่งพวกเขาเคยเชื่อถือในโลกดุนยาว่าพวกเขาจะไม่ถูกให้ฟื้นคืนชีพจากหลุมฝังศพเหล่านั้น เมื่อพวกเขาได้เห็นด้วยตาตนเองสิ่งที่พวกเขาเคยปฏิเสธในสถานที่ชุมนุมของพวกเขา "พวกเขากล่าวว่า โอ้ความวิบัติแก่เรา ใครกันนะที่ปลุกเราขึ้นจากที่พักผ่อนของเรา" และสิ่งนี้ไม่ได้ปฏิเสธการลงโทษพวกเขาในหลุมฝังศพของพวกเขา เพราะเมื่อเทียบกับสิ่งที่ตามมาภายหลังในความรุนแรงแล้ว มันประหนึ่งการพักผ่อน

อุบัย บิน กะอับ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ มุญาฮิด อัลฮะซัน และกะอ์ดะฮ์ กล่าวว่า พวกเขานอนหลับเป็นการหลับหนึ่งก่อนการฟื้นคืนชีพ กะอ์ดะฮ์กล่าวว่า และนั่นคือระหว่างการเป่าสองครั้ง ดังนั้นพวกเขาจึงกล่าวว่า "ใครกันนะที่ปลุกเราขึ้นจากที่พักผ่อนของเรา" และเมื่อพวกเขากล่าวเช่นนั้น บรรดามุอ์มินก็ตอบพวกเขา - ดังที่ผู้สืบทอดยุคแรกหลายท่านได้กล่าวไว้ - "นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาประสาทได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาร่อซูลได้กล่าวจริง"

และอัลฮะซันกล่าวว่า แท้จริงมะลาอิกะฮ์ต่างหากที่ตอบพวกเขาในเรื่องนั้น และไม่มีข้อขัดแย้ง เนื่องจากการรวบรวมเป็นไปได้ และอัลลอฮ์ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ทรงรู้ดียิ่ง

และอับดุรเราะฮ์มาน บิน ซัยด์กล่าวว่า ทั้งหมดนี้มาจากคำพูดของพวกกาฟิร "โอ้ความวิบัติแก่เรา ใครกันนะที่ปลุกเราขึ้นจากที่พักผ่อนของเรา นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาประสาทได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาร่อซูลได้กล่าวจริง" อิบนุ จะรีรได้รายงานไว้ และเขาเลือกความเห็นแรก ซึ่งเป็นความเห็นที่ถูกต้องกว่า และนั่นก็เช่นเดียวกับที่พระผู้ทรงจำเริญและทรงสูงส่งได้ตรัสไว้ในซูเราะฮ์อัศศอฟฟาต "และพวกเขากล่าวว่า โอ้ความวิบัติแก่เรา นี่คือวันแห่งการตอบแทน นี่คือวันแห่งการตัดสิน ซึ่งพวกเจ้าเคยปฏิเสธมัน"

และอัลลอฮ์ อัซซะวะญัลล์ ได้ตรัสว่า "และวันที่วันกิยามะฮ์เกิดขึ้น พวกอาชญากรจะสาบานว่า พวกเขามิได้พำนักอยู่ เว้นแต่ชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น เช่นนั้นแหละพวกเขาถูกให้หันเหออกไป และบรรดาผู้ที่ได้รับความรู้และอีมานกล่าวว่า แท้จริงพวกท่านได้พำนักอยู่ตามบันทึกของอัลลอฮ์จนถึงวันแห่งการฟื้นคืนชีพ แต่นี่คือวันแห่งการฟื้นคืนชีพ แต่ว่าพวกท่านไม่รู้เท่านั้น"

พระองค์ตรัสว่า: "พวกเขากล่าวว่า โอ้ ความหายนะของเรา" อิบนุล อันบารี กล่าวว่า: "ยา วัยลานา (โอ้ ความหายนะของเรา)" เป็นการหยุดอ่านที่สวยงาม (วักฟ์หะซัน) จากนั้นจึงเริ่มอ่านใหม่ว่า "มัมบะอะษานา (จากผู้ที่ทรงให้เราฟื้นคืนชีพ)" และมีรายงานจากนักอ่านบางท่านอ่านว่า "ยา วัยลานา มัมบะอะษานา" โดยอ่านมีมในคำว่า "มัม" ด้วยอิสรอ (เสียงสระอิ) และอ่านษาอ์ในคำว่า "บะอะษา" ด้วยกัซร์ (เสียงสระอิ) มีรายงานเช่นนั้นจากท่านอะลี – เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ – ดังนั้นตามทัศนะนี้ การหยุดอ่านที่คำว่า "ยา วัยลานา" ไม่ถือว่าสวยงาม จนกว่าจะอ่านถึงคำว่า "มัมร็อกดินา (จากที่พักผ่อนของเรา)" และในการอ่านของอุบัยย์ บิน กะอับอ่านว่า "มัม ฮะบะนา" โดยเชื่อมกับ "มัมร็อกดินา" เรื่องนี้เป็นหลักฐานยืนยันความถูกต้องของทัศนะของกลุ่มชนส่วนใหญ่ (มัซฮับอามมะฮ์) อัลมะฮ์ดะวี กล่าวว่า: อิบนุ อะบี ลัยลา อ่านว่า: "กอลู ยา วัยลาตุนา" โดยเพิ่มตัวตาอ์ ซึ่งเป็นการทำให้คำว่าวัยล์เป็นเพศหญิง เช่นเดียวกับในโองการ: "ยา วัยลาตี อะอัลิดุ วะอะนา อัจญูซุน (โอ้ ความหายนะของฉัน ฉันจะคลอดลูกทั้งๆ ที่ฉันเป็นหญิงชราหรือ)" และท่านอะลี – เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ – อ่านว่า: "ยา วัยลาตา มัมบะอะษานา" ดังนั้นคำว่า "มัม (จาก)" จึงเชื่อมโยงกับคำว่า "วัยล์ (ความหายนะ)" หรือเป็นฮาล (สภาพ) ของ "วัยลาตา (โอ้ ความหายนะของเรา)" จึงเชื่อมโยงกับสิ่งที่ถูกละไว้ ราวกับว่าได้กล่าวว่า: โอ้ ความหายนะของเรา ที่เกิดขึ้นจากผู้ที่ทรงให้เราฟื้นคืนชีพ และเช่นเดียวกับที่อนุญาตให้เป็นข่าว (เคบัร) เกี่ยวกับมัน ก็ย่อมอนุญาตให้เป็นฮาล (สภาพ) ของมันได้เช่นกัน และคำว่า "มัม" ในพระดำรัสที่ว่า "มัมร็อกดินา (จากที่พักผ่อนของเรา)" นั้นเชื่อมโยงกับตัวการฟื้นคืนชีพ (อัลบะอ์ษ) เอง

จากนั้นมีผู้กล่าวว่า: พวกเขากล่าวเช่นนี้ได้อย่างไร ทั้งที่พวกเขาอยู่ในหมู่ผู้ถูกทรมานในหลุมฝังศพของพวกเขา? คำตอบคือ อุบัยย์ บิน กะอับ กล่าวว่า: พวกเขาหลับใหลอยู่ในการหลับใหลหนึ่ง และในอีกรายงานหนึ่งกล่าวว่า: ดังนั้นพวกเขาจึงกล่าวว่า: โอ้ ความหายนะของเรา จากผู้ที่ทรงปลุกเราจากที่พักผ่อนของเรา อบู บักร์ อัล-อันบารี กล่าวว่า: หะดีษบทนี้ไม่ควรนำไปตีความว่า "อะฮ์บะนา (ทรงปลุกเรา)" เป็นถ้อยคำจากอัลกุรอาน ดังที่ผู้ที่ตั้งข้อครหาต่ออัลกุรอานได้กล่าวไว้ แต่มันเป็นการอธิบาย (ตัฟซีร) ของคำว่า "บะอะษานา (ทรงให้เราฟื้นคืนชีพ)" หรือเป็นการอธิบายถึงบางส่วนของความหมายของมัน อบู บักร์ กล่าวว่า: และฉันก็จดจำมันเช่นนั้นว่า "มัม ฮะบะนา" โดยไม่มีอะลิฟในคำว่า "อะฮ์บะนา" พร้อมกับการใส่สกูน (หยุด) บนนูนของคำว่า "มัม" และสิ่งที่ถูกต้องตามหลักภาษาคือ "มินิฮ์บะนา" โดยให้ฟัตฮะฮ์ (สระอะ) บนนูน เนื่องจากฟัตฮะฮ์ของฮัมซะฮ์ในคำว่า "อะฮ์บะ" ถูกย้ายไปที่นูนของคำว่า "มัม" และละฮัมซะฮ์ไว้ เช่นเดียวกับที่ชาวอาหรับกล่าวว่า: "มินิคบัรกะ" "มินิอัลมุกะ" และพวกเขาหมายถึง "มัน อัคบะรกะ (ใครเล่าที่แจ้งข่าวแก่ท่าน)" และมีกล่าวว่า: อะฮ์บับตุ อัน-นาอิม ฟะฮับบะ อัน-นาอิม (ฉันปลุกผู้หลับใหล แล้วผู้หลับใหลก็ตื่น) อะห์มัด บิน ยะห์ยา อัน-นะฮ์วี ได้อ่านบทกลอนให้เราฟังว่า:
"วะอาซิลาตุน ฮับบัต บิลัยลิน ตะลูมุนนี วะลัม ยะอฺตะมิรนีก็อบลา ซาลิกะ อุซูลุ"
(และผู้หญิงผู้ติเตียนคนหนึ่งได้ตื่นขึ้นในเวลากลางคืนเพื่อตำหนิฉัน และก่อนหน้านั้น ไม่มีผู้ติเตียนคนใดมาหาฉันเลย)

และอบู ศอลิห์ กล่าวว่า: เมื่อมีการเป่าแตรครั้งแรก การทรมานจะถูกยกไปจากชาวหลุมฝังศพ และพวกเขาจะหลับใหลไปชั่วขณะหนึ่ง จนกระทั่งถึง [หน้า 40] การเป่าแตรครั้งที่สอง โดยระหว่างทั้งสองมีระยะเวลาสี่สิบปี นั่นคือคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า: "ผู้ใดเล่าที่ทรงให้เราฟื้นคืนชีพจากที่พักผ่อนของเรา" อิบนุ อับบาสและก็อตาดะฮ์ได้กล่าวเช่นนั้น และบรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านความหมาย (อัฮลุล มะอานี) กล่าวว่า: แท้จริงเมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้เห็นญะฮันนัมและสิ่งที่อยู่ในนั้นจากนานาชนิดของการทรมาน สิ่งที่พวกเขาถูกทรมานในหลุมฝังศพของพวกเขาก็จะกลายเป็นเสมือนการนอนหลับ เมื่อเทียบกับการทรมานของมัน (ญะฮันนัม) มุญาฮิด กล่าวว่า: ดังนั้นบรรดาผู้ศรัทธาจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า: นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ ก็อตาดะฮ์ กล่าวว่า: ดังนั้นผู้ที่อัลลอฮ์ทรงชี้นำทางจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า: นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ อัล-ฟัรเราะอ์ กล่าวว่า: ดังนั้นมะลาอิกะฮ์จึงกล่าวแก่พวกเขาว่า: นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ อัน-นะห์ฮาส กล่าวว่า: และคำกล่าวเหล่านี้สอดคล้องกัน เนื่องจากมะลาอิกะฮ์อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา และอยู่ในหมู่ผู้ที่อัลลอฮ์ผู้ทรงเกรียงไกรทรงชี้นำทาง

และนี่คือการตีความ (ตัฟซีร) ของคำกล่าวของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกร ผู้ทรงสูงส่ง ที่ว่า: "แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้นคือผู้ดีเลิศแห่งปวงบะรียะฮ์ (การสรรสร้าง)" และเช่นเดียวกันกับหะดีษที่ว่า: "ผู้ศรัทธา ณ ที่อัลลอฮ์นั้นดีเลิศกว่าทุกสิ่งที่ถูกสร้าง" และเป็นที่อนุมัติว่า มลาอิกะฮ์และผู้อื่นจากบรรดาผู้ศรัทธาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า: "นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้"

และมีรายงานกล่าวว่า: แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา เมื่อบางส่วนของพวกเขากล่าวแก่กันและกันว่า: "ใครกันที่ทำให้เราฟื้นขึ้นจากหลุมฝังศพของเรา" พวกเขาก็ได้เชื่อถือบรรดารอซูล เมื่อพวกเขาได้เห็นประจักษ์ด้วยตนเองถึงสิ่งที่บรรดารอซูลได้แจ้งข่าวแก่พวกเขา จากนั้นพวกเขากล่าวว่า: "นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดารอซูลได้กล่าวจริง" แล้วเราก็ได้ปฏิเสธไม่เชื่อสิ่งนั้น พวกเขายอมรับ (สารภาพ) ในขณะที่การยอมรับนั้นไม่เป็นประโยชน์แก่พวกเขาเลย

และฮัฟศ์ (หนึ่งในผู้รายงานระบบการอ่านกุรอาน) จะหยุด (วากัฟ) ที่คำว่า "จากหลุมฝังศพของเรา" แล้วเริ่มต้นใหม่โดยกล่าวว่า: "นี่คือ..." อะบูบักร์ อิบนุล อันบารีย์ กล่าวว่า: การหยุด (วากัฟ) ที่คำว่า "จากหลุมฝังศพของเรา" นั้นเป็นการหยุดที่ดี (หะซัน) แล้วท่านก็เริ่มต้น (อ่านต่อ) ว่า: "นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้" และเป็นที่อนุมัติให้ท่านหยุดที่คำว่า "หลุมฝังศพของเรานี้" โดยให้คำว่า "นี้" อยู่ในสถานะอิฎอฟะฮ์ (สัมพันธการก) ตามหลังคำว่า "หลุมฝังศพ" และเริ่มต้น (อ่านต่อ) ว่า: "สิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้" โดยมีความหมายว่า: การให้พวกท่านฟื้นขึ้นมานั้นคือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ กล่าวคือ การให้พวกท่านฟื้นขึ้นมานั้นคือสัญญาของพระผู้ทรงกรุณาปรานี

อัน-นะห์ฮาส กล่าวว่า: การอ่านให้จบ (อัต-ตะมาม) นั้นอยู่ที่คำว่า "จากหลุมฝังศพของเรา" และคำว่า "นี้" อยู่ในตำแหน่งของมุบตะดะอ์ (ภาคประธาน) โดยมีคำว่า "สิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้" เป็นภาคขยาย (เคาะบัร) ของมัน และเป็นที่อนุมัติให้มันอยู่ในตำแหน่งของอิฎอฟะฮ์ (สัมพันธการก) ในฐานะเป็นคุณศัพท์ (นะอ์ต) ขยายคำว่า "หลุมฝังศพของเรา" ดังนั้นการอ่านให้จบ (อัต-ตะมาม) จึงอยู่ที่คำว่า "จากหลุมฝังศพของเรานี้" ส่วนคำว่า "สิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้" นั้นอยู่ในตำแหน่งของการเป็นมุบตะดะอ์ (ภาคประธาน) จากสามแนวทาง

อะบู อิสฮาก ได้กล่าวถึงสองแนวทางจากสามแนวทางนั้น โดยกล่าวว่า: มันอาจเป็นด้วยการละคำว่า "นี่คือ" ไว้ในฐานะบทนัย (อิฎมาร) และแนวทางที่สอง: มันอาจมีความหมายว่า เป็นความจริงที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ คือการให้พวกท่านฟื้นขึ้นมา และแนวทางที่สาม: มันอาจมีความหมายว่า: การให้พวกท่านฟื้นขึ้นมานั้นคือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้

และพระดำรัสของพระองค์ (พวกเขากล่าวว่า โอ้ความวิบัติของเรา ใครกันที่ได้ให้เราฟื้นขึ้นจากที่หลับนอนของเรา นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดารอซูลได้กล่าวจริง) พระผู้ทรงสูงส่งทรงกล่าวว่า: บรรดามุชริกีนเหล่านี้ได้กล่าว เมื่อมีการเป่าสังข์เพื่อการฟื้นคืนชีพสู่สนามแห่งวันกิยามะฮ์ และวิญญาณของพวกเขาถูกนำกลับสู่ร่างของพวกเขา และนั่นคือหลังจากที่พวกเขาได้นอนหลับไป (โอ้ความวิบัติของเรา ใครกันที่ได้ให้เราฟื้นขึ้นจากที่หลับนอนของเรา) และมีรายงานกล่าวว่า: แท้จริงนั่นคือการนอนหลับระหว่างการเป่าสองครั้ง และตามสิ่งที่เราได้กล่าวในเรื่องนี้ ผู้รู้ด้านการตีความ (ตัฟซีร) ก็ได้กล่าวเช่นเดียวกัน

* การบันทึกจากผู้ที่ได้กล่าวเช่นนั้น:
มุฮัมมัด บิน บัชชารได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: อบู อะฮ์มัดได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: สุฟยานได้เล่าแก่เรา จาก มันซูร จาก คัยษะมะฮ์ จาก อัล-ฮะซัน จาก อุบัย บิน กะอ์บ เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ (โอ้ความวิบัติของเรา ใครกันที่ได้ให้เราฟื้นขึ้นจากที่หลับนอนของเรา) เขากล่าวว่า: พวกเขาได้นอนหลับหนึ่งครั้งก่อนการฟื้นคืนชีพ
อิบนุ บัชชารได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: มุอัมมัลได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: สุฟยานได้เล่าแก่เรา จาก มันซูร จาก ชายผู้หนึ่งที่ชื่อว่า คัยษะมะฮ์ เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ (โอ้ความวิบัติของเรา ใครกันที่ได้ให้เราฟื้นขึ้นจากที่หลับนอนของเรา) เขากล่าวว่า: พวกเขาจะนอนหลับหนึ่งครั้งก่อนการฟื้นคืนชีพ
บิชร์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: ยะซีดได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: ซะอีดได้เล่าแก่เรา จาก กะตาดะฮ์ (พวกเขากล่าวว่า โอ้ความวิบัติของเรา ใครกันที่ได้ให้เราฟื้นขึ้นจากที่หลับนอนของเรา) นี่คือคำพูดของกลุ่มผู้หลงผิด และ "อัร-รักดะฮ์" คือสิ่งที่อยู่ระหว่างการเป่าสองครั้ง
มุฮัมมัด บิน อัมร์ได้เล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า: อบู อาศิมได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: อีซาได้เล่าแก่เรา และอัล-ฮาริษได้เล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า: อัล-ฮะซันได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: วัรกาอ์ได้เล่าแก่เรา ทั้งหมดจาก อิบนุ อบี นุญัยฮ์ จาก มุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ (โอ้ความวิบัติของเรา ใครกันที่ได้ให้เราฟื้นขึ้นจากที่หลับนอนของเรา นี่คือ...) เขากล่าวว่า: บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวเช่นนั้น

และความหมายของพระดำรัสของพระองค์ (จากที่หลับนอนของเรานี้) คือ ใครกันที่ปลุกเราจากการนอนหลับของเรา และมันมาจากคำพูดของพวกเขาที่ว่า: "ฟุลานได้ปลุกอูฐของเขาแล้วมันก็ลุกขึ้น" เมื่อเขากระตุ้นมันแล้วมันก็ลุกขึ้น และมีรายงานว่า ในการอ่านของอิบนุ มัสอูด (มุศฮัฟ) มีว่า: (จากผู้ปลุกเราจากที่หลับนอนของเรานี้)...

และในพระดำรัสของพระองค์ (นี้) มีสองแนวทาง:
แนวทางแรก: มันเป็นการชี้ไปที่ "สิ่งที่" และนั่นเป็นการเริ่มพูดใหม่หลังจากจบข่าวแรกด้วยพระดำรัสของพระองค์ (ใครกันที่ได้ให้เราฟื้นขึ้นจากที่หลับนอนของเรา) ดังนั้น "สิ่งที่" ในเวลานั้นจึงถูกยกขึ้นด้วยคำว่า "นี้" และความหมายของประโยคคือ: นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดารอซูลได้กล่าวจริง
และอีกแนวทางหนึ่ง: มันเป็นคุณลักษณะของ "ที่หลับนอน" และมันอยู่ในรูปอิฎอฟะฮ์ (เชื่อม) กลับไปยัง "ที่หลับนอน" และเมื่อจบข่าวแรกแล้ว ดังนั้นความหมายของประโยคคือ: ใครกันที่ได้ให้เราฟื้นขึ้นจากที่หลับนอนของเรานี้ แล้วจึงเริ่มพูดใหม่โดยกล่าวว่า: สิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ โดยมีความหมายว่า: การให้พวกท่านฟื้นคืนชีพคือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ ดังนั้น "สิ่งที่" ในเวลานั้นจึงถูกยกขึ้นด้วยความหมายนี้

และบรรดาผู้รู้ด้านการตีความ (ตัฟซีร) มีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับผู้ที่กล่าวในเวลานั้นว่า: นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้... บางส่วนจากพวกเขาได้กล่าวว่า: ผู้ที่กล่าวเช่นนั้นคือบรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์

* บันทึกผู้กล่าวเช่นนั้น:
อัลฮาริษได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า: อัลฮะซันได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า: วะรกออ์ได้เล่าถึงเรา จากอิบนุ อะบี นุญัยฮ์ จากมุญาฮิด (นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้) จากสิ่งที่ผู้ศรัทธาเคยพูดกันอย่างกระซิบกระซาบ พวกเขากล่าวว่า นี่คือช่วงเวลาการฟื้นคืนชีพ
บิชร์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า: ยะซีดได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า: ซะอีดได้เล่าถึงเรา จากกะตะดะฮ์ ในการกล่าวของพระองค์ (นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาผู้ถูกส่งมาได้กล่าวจริง) เขากล่าวว่า: กลุ่มผู้ได้รับทางนำกล่าวว่า นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาผู้ถูกส่งมาได้กล่าวจริง
และผู้กล่าวอื่นๆ กล่าวว่า: แต่ทว่า ทั้งสองคำกล่าว หมายถึง (โอ้ความวิบัติของเรา ผู้ใดเล่าที่ได้ให้เราฟื้นคืนชีพจากที่หลับใหลของเรา นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาผู้ถูกส่งมาได้กล่าวจริง) เป็นคำกล่าวของผู้ปฏิเสธศรัทธา

* บันทึกผู้กล่าวเช่นนั้น:
ยูนุสได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า: อิบนุ วะฮับได้แจ้งแก่เรา โดยกล่าวว่า: อิบนุ ซัยด์ได้กล่าว ในการกล่าวของพระองค์ (โอ้ความวิบัติของเรา ผู้ใดเล่าที่ได้ให้เราฟื้นคืนชีพจากที่หลับใหลของเรา) แล้วบางส่วนของพวกเขาได้กล่าวแก่กันและกันว่า (นี่คือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาผู้ถูกส่งมาได้กล่าวจริง) พวกเขา (บรรดารอซูล) เคยแจ้งแก่เราว่า แท้จริงเราจะถูกให้ฟื้นคืนชีพหลังความตาย และเราจะถูกสอบสวนและถูกตอบแทน
และคำกล่าวแรกนั้นดูสอดคล้องกับความหมายโดยชัดแจ้งของโองการมากกว่า นั่นคือให้เป็นคำกล่าวของบรรดาผู้ศรัทธา เนื่องจากผู้ปฏิเสธศรัทธาในคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า (ผู้ใดเล่าที่ได้ให้เราฟื้นคืนชีพจากที่หลับใหลของเรา) นั้นเป็นหลักฐานว่า แท้จริงพวกเขาเป็นผู้ไม่รู้ในผู้ที่ให้พวกเขาฟื้นคืนชีพจากที่หลับใหลของพวกเขา และด้วยเหตุแห่งความไม่รู้ของพวกเขานั้น พวกเขาจึงสอบถามยืนยัน และเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะสอบถามยืนยันสิ่งนั้น นอกจากจากผู้อื่น ผู้ซึ่งสภาพของพวกเขาแตกต่างจากสภาพของพวกเขาในเรื่องนั้น

อายะห์ที่ ๕๓

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَٲحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ۝ ٥٣

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

ไม่มีอะไรดอกนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว ทันใดนั้นพวกเขาทั้งหมดก็จะถูกนำมาปรากฏต่อหน้าเรา

และพระดำรัสของอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "แท้จริง มันมิได้เป็นอื่นใดนอกจากเสียงกัมปนาทเดียว แล้วทันใดนั้นพวกเขาทั้งหมดก็อยู่ต่อหน้าเรา" นั้น เป็นเช่นเดียวกับพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงอำนาจผู้ทรงเกรียงไกรที่ว่า: "ดังนั้น มันมิได้เป็นอื่นใดนอกจากเสียงกัมปนาทเดียว แล้วทันใดนั้นพวกเขาก็อยู่ ณ ที่ราบอันกว้างใหญ่ไพศาล" และพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงความยิ่งใหญ่ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "และเรื่องราวของวันกิยามะฮฺนั้นมิใช่สิ่งใด นอกจากเพียงดังการพริบตาหรือใกล้ยิ่งกว่านั้น" และพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงเกียรติผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "วันที่พระองค์ทรงเรียกพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าก็ตอบรับด้วยการสรรเสริญพระองค์ และพวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้ามิได้พำนักอยู่เว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น" นั้น หมายความว่า แท้จริงเราเพียงทรงบัญชาพวกเขาด้วยบัญชาเดียว แล้วทันใดนั้นทั้งหมดก็จะถูกนำมาให้พร้อมหน้า

แท้จริงมันมิใช่สิ่งใดนอกจากเสียงก้องเดียว หมายถึง แท้จริงการให้พวกเขาฟื้นคืนชีพและการมีชีวิตขึ้นมานั้น เป็นด้วยเสียงก้องเดียว นั่นคือคำกล่าวของอิสรอฟีลว่า “โอ้กระดูกทั้งหลายที่ผุพัง! โอ้เส้นเอ็นทั้งหลายที่ขาดสะบั้น! โอ้เส้นผมทั้งหลายที่ฉีกขาด! แท้จริงอัลลอฮ์ทรงบัญชาพวกเจ้าให้มารวมกันเพื่อการตัดสิน” และนี่คือความหมายของพระดำรัสแห่งสัจธรรมที่ว่า “วันที่พวกเขาจะได้ยินเสียงก้องอันเป็นสัจธรรม นั่นคือวันออกจากหลุมฝังศพ” และพระองค์ตรัสว่า “โดยวิ่งเร่งด่วนไปยังผู้เรียก” ตามที่กำลังจะกล่าวมา และในการอ่านของอิบนุ มัสอูด หากรายงานนั้นถูกต้องจากท่านว่า “แท้จริงมันมิใช่สิ่งใดนอกจากเสียงร้องเดียว” และ “เสียงร้อง” นั้นคือเสียงก้อง ซึ่งเรื่องนี้ได้ผ่านมาก่อนแล้ว “แล้วพวกเขาทั้งหมดก็อยู่ต่อหน้าเรา โดยพร้อมเพรียงกัน” “แล้วพวกเขา” เป็นประธานของประโยค และภาคแสดงของมันคือ “ทั้งหมด” ซึ่งเป็นคำนามไม่ชี้เฉพาะ และ “โดยพร้อมเพรียงกัน” เป็นคุณลักษณะของมัน และความหมายของ “โดยพร้อมเพรียงกัน” คือ ถูกรวบรวมไว้ พวกเขาถูกรวบรวมมายังสถานที่แห่งการชำระบัญชี และนี่ประหนึ่งพระดำรัสที่ว่า “และเรื่องวันกิยามะฮ์นั้นมิใช่สิ่งใดนอกจากเพียงชั่วพริบตา”

อายะห์ที่ ๕๔

فَٱلْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْــًٔا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝ ٥٤

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

ในวันนั้นไม่มีชีวิตใด (ผู้ใด) จะถูกอยุติธรรมแต่ประการใด และพวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทน นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิบัติไว้

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "ดังนั้น วันนี้ จะไม่มีชีวิตใดถูกอธรรมแม้แต่น้อย และพวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทน นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้" (54)
พระองค์ผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า (ดังนั้น วันนี้) หมายถึง วันกิยามะฮ์ (จะไม่มีชีวิตใดถูกอธรรมแม้แต่น้อย) เช่นเดียวกัน พระเจ้าของเราจะไม่ทรงอธรรมต่อชีวิตใดแม้แต่น้อย พระองค์จะไม่ทรงให้รางวัลตอบแทนการงานที่ดีของชีวิตนั้นน้อยไป และจะไม่ทรงให้ชีวิตนั้นแบกรับบาปของผู้อื่น แต่พระองค์จะทรงตอบแทนทุกชีวิตตามรางวัลแห่งการงานดีที่ได้กระทำ และจะไม่ทรงลงโทษชีวิตนั้น นอกจากสิ่งที่ชีวิตนั้นได้ก่อกรรมและแสวงหามา (และพวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทน นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้) หมายความว่า และพวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทน นอกจากผลตอบแทนจากการงานของพวกเจ้าเอง ซึ่งพวกเจ้าได้กระทำไว้ในโลกดุนยา

อายะห์ที่ ๕๕

إِنَّ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ ٱلْيَوْمَ فِى شُغُلٍ فَـٰكِهُونَ ۝ ٥٥

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

แท้จริง ในวันนั้นชาวสวรรค์จะอยู่ในกิจกรรมอันสุขสำราญ

พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสูงส่งทรงแจ้งแก่ชาวสวนสวรรค์ว่า ในวันกิยามะฮ์ เมื่อพวกเขาออกเดินทางจากทุ่งราบ (อัรศ้อต) แล้วลงพำนักในสวนอันร่มรื่นแห่งสวนสวรรค์นั้น พวกเขาจะอยู่ในสภาพที่วุ่นวาย (มีภารกิจ) จากผู้อื่น เนื่องจากสิ่งที่พวกเขาพบอยู่คือนิรยอมสถิตและชัยชนะอันยิ่งใหญ่ อัลหะซัน อัลบัศรีย์ และอิสมาอีล บิน อะบี คอลิด กล่าวว่า (พวกเขาวุ่นวาย) จากสิ่งที่ชาวนรกเผชิญอยู่คือนการลงโทษ และมุญาฮิดกล่าวว่า "ในภารกิจที่พวกเขาสนุกสนาน" หมายถึง อยู่ในสวรรค์ที่พวกเขาพึงพอใจ หมายถึง ด้วยสิ่งนั้น และก็เช่นเดียวกันที่กะอ์ดะฮ์ได้กล่าวไว้ และอิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า "ฟากิฮูน" หมายถึง ยินดีร่าเริง อับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด และอิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา และสะอีด บิน อัลมุซัยยิบ อิกฺริมะฮ์ อัลหะซัน กะอ์ดะฮ์ อัลอะอ์มัช สุลัยมาน อัตตัยมี และอัลเอาซาอี กล่าวในคำกล่าวของพระผู้ทรงความจำเริญผู้ทรงสูงส่งที่ว่า "แท้จริงชาวสวนสวรรค์ในวันนี้อยู่ในภารกิจที่สนุกสนาน" พวกเขากล่าวว่า ภารกิจของพวกเขาคือการพรากความบริสุทธิ์ (การร่วมหลับนอนครั้งแรก) กับหญิงพรหมจารี และอิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวในรายงานหนึ่งจากท่านว่า "อยู่ในภารกิจที่สนุกสนาน" หมายถึง ด้วยการฟังเสียงพิณ (เสียงดนตรี) และอบู ฮาติม กล่าวว่า บางทีอาจเป็นการฟังผิดของผู้ฟังก็เป็นได้ และแท้จริงมันคือการพรากความบริสุทธิ์กับหญิงพรหมจารี

พระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่ง : "แท้จริงชาวสวนสวรรค์ในวันนี้ กำลังมีภารกิจเพลิดเพลิน" (ซูเราะฮ์ ยาซีน : 55)
อิบนุ มัสอูด, อิบนุ อับบาส, กะอ์ดะฮ์ และมุญาฮิด กล่าวว่า : ภารกิจของพวกเขาคือการได้สมสู่กับหญิงพรหมจารี
อัต-ติรมีซี อัล-ฮะกีม ได้บันทึกไว้ในหนังสือของท่านเรื่อง "มุชกิล อัล-กุรอาน" ว่า : มุฮัมมัด บิน ฮุมัยด์ อัร-เราะซีได้เล่าแก่เรา, ยะอ์กูบ อัล-กุมมีได้เล่าแก่เรา, จาก ฮัฟศ์ บิน ฮุมัยด์, จาก ชัมร์ บิน อัตติยะฮ์, จาก ชะกีก บิน สะละมะฮ์, จาก อับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "แท้จริงชาวสวนสวรรค์ในวันนี้ กำลังมีภารกิจเพลิดเพลิน" ท่านกล่าวว่า : ภารกิจของพวกเขาคือการได้สมสู่กับหญิงพรหมจารี
มุฮัมมัด บิน ฮุมัยด์ได้เล่าแก่เรา, ฮารูน บิน อัล-มุฆีเราะฮ์ได้เล่าแก่เรา, จาก นะฮ์ชัล, จาก อัฎ-เฎาะฮ์ฮาก, จาก อิบนุ อับบาส ด้วยความหมายเช่นเดียวกัน
และอะบู กิลาบะฮ์ กล่าวว่า : ขณะที่ชายผู้หนึ่งจากชาวสวรรค์อยู่กับครอบครัวของเขา ทันใดนั้นก็มีเสียงกล่าวแก่เขาว่า : จงย้ายไปหาครอบครัวของเจ้า (หมายถึงภรรยาอีกคน) เขาก็จะกล่าวว่า : ฉันกำลังมีภารกิจอยู่กับครอบครัวของฉัน มีเสียงก็จะกล่าวขึ้นอีกว่า : จงย้ายไปหาครอบครัวของเจ้าอีก (หมายถึงภรรยาอีกคน)
และมีผู้กล่าวว่า : ชาวสวรรค์กำลังมีภารกิจอยู่กับสิ่งที่พวกเขาพบจากความเพลิดเพลินและความสุขสำราญ จนไม่ใส่ใจกับผู้ฝ่าฝืนและจุดจบของพวกเขาที่จะลงไปสู่นรก และสิ่งที่พวกเขาพบจากการลงโทษอันเจ็บปวด แม้ว่าจะมีญาติและครอบครัวของพวกเขาอยู่ในนั้นก็ตาม ดังที่สะอีด บิน อัล-มุซัยยิบ และอื่นๆ ได้กล่าวไว้
และวะกีอ์ กล่าวว่า : หมายถึง กำลังฟัง (เสียงเพลงอันไพเราะ)
และอิบนุ กัยซาน กล่าวว่า : "กำลังมีภารกิจ" หมายถึง กำลังเยี่ยมเยียนกันและกัน
และมีผู้กล่าวว่า : กำลังอยู่ในฐานะแขกของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่ง
และมีรายงานว่า เมื่อวันกิยามะฮ์มาถึง จะมีผู้ประกาศร้องเรียกว่า : บ่าวทั้งหลายของข้าที่เชื่อฟังข้าและรักษาสัญญาของข้าโดยเร้นลับอยู่ที่ไหน? พวกเขาก็จะลุกขึ้น ใบหน้าของพวกเขาเปรียบเสมือนดวงจันทร์เต็มดวงและดวงดาวที่สุกใส พวกเขาขี่ม้าที่มาจากแสงสว่าง บังเหียนทำจากทับทิม บินลัดไปบนหัวของปวงบ่าว จนกระทั่งพวกเขายืนอยู่เบื้องหน้าพระบัลลังก์ อัลลอฮ์ผู้ทรงเกรียงไกรผู้ทรงสูงส่งจะตรัสแก่พวกเขาว่า : ความศานติจงมีแด่บ่าวทั้งหลายของข้าผู้เชื่อฟังข้าและรักษาสัญญาของข้าโดยเร้นลับ ข้าคือผู้เลือกพวกเจ้า ข้าคือผู้ดลใจพวกเจ้า และข้าคือผู้คัดเลือกพวกเจ้า จงไปเถิด และจงเข้าไปในสวรรค์โดยปราศจากการชำระ حساب ดังนั้น "ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ แก่พวกเจ้าในวันนี้ และพวกเจ้าก็จะไม่เศร้าโศก" (ซูเราะฮ์ อัซ-ซุครุฟ : 68) พวกเขาจะข้ามสะพานศิรอทดุจสายฟ้าแลบ ประตูต่างๆ ของสวรรค์ก็จะเปิดออกสำหรับพวกเขา
แล้วเมื่อปวงบ่าวยังคงยืนอยู่ ณ ที่ชุมนุม (มะฮ์ชัร) บางส่วนของพวกเขาก็จะถามกันว่า : โอ้กลุ่มชน ฟุลานและฟุลานอยู่ที่ไหน? นั่นคือขณะที่พวกเขาจะถามกันและกัน แล้วจะมีผู้ประกาศร้องว่า "แท้จริงชาวสวนสวรรค์ในวันนี้ กำลังมีภารกิจเพลิดเพลิน"
และ "ชุฆลุน" (ด้วยสกุนบนลาม) กับ "ชิฆลุน" (ด้วยกัสเราะฮ์บนลาม) เป็นสองสำนวนที่อ่านได้ทั้งคู่ เช่นเดียวกับ อัร-รุอ์บุ กับ อัร-เราะอ์บุ, อัส-สุฮ์ตุ กับ อัส-ซะฮ์ตุ ซึ่งได้ผ่านมาก่อนหน้านี้แล้ว
"ฟากิฮูน" อัล-หะซัน กล่าวว่า : หมายถึง ผู้เปรมปรีดิ์
อิบนุ อับบาส กล่าวว่า : ผู้ยินดี
มุญาฮิด และอัฎ-เฎาะฮ์ฮาก กล่าวว่า : ผู้พิศวงติดใจ
อัส-ซุดดีย์ กล่าวว่า : ผู้สุขสำราญ
และความหมายทั้งหมดนั้นใกล้เคียงกัน ส่วน "อัล-ฟิกาฮะฮ์" หมายถึง การหยอกล้อและการพูดจาที่ดี
อบู ญะอ์ฟัร, ชัยบะฮ์ และอัล-อะอ์ร็อจ ได้อ่านว่า "ฟะกิฮูน" โดยไม่มีอักษรอลิฟ ทั้งสองสำนวนเป็นสองภาษาที่ใช้ได้ เช่นเดียวกับ อัล-ฟาริฮ์ กับ อัล-ฟิรฮ์, อัล-หาซิร กับ อัล-หิซร์ ดังที่อัล-ฟัรเราะอ์ได้กล่าวไว้
และอัล-กิซาอีย์ กับ อบู อุบัยดะฮ์ กล่าวว่า : อัล-ฟากิฮฺ หมายถึง ผู้มีความเพลิดเพลิน เช่นเดียวกับ ชาฮิม (ผู้มีไขมัน), ลาฮิม (ผู้มีเนื้อ), ตาอิม (ผู้มีอินทผลัม), ลาบิน (ผู้มีนม) ส่วน อัล-ฟะกิฮฺ หมายถึง ผู้เพลิดเพลินและผู้สุขสำราญ
และ "ฟะกิฮูน" โดยไม่มีอักษรอลิฟ ตามคำกล่าวของกะอ์ดะฮ์ หมายถึง ผู้พิศวงติดใจ

และอบูซัยด์ได้กล่าวว่า : มีการกล่าวถึง "ชายผู้ฟักฮ์" เมื่อเขามีจิตใจอันรื่นรมย์และร่าเริง (ชอบหัวเราะ) และฏอลหะฮ์ บิน มุศ็อรริฟ ได้อ่านว่า "ฟากิฮีน" โดยให้เป็นสถานะ (ฮาล) ในรูปอิรอบ (การอ่านแบบนัศบ์)

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "แท้จริงชาวสวนสวรรค์วันนี้อยู่ในงานอันเพลิดเพลิน" (55)

และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "แท้จริงชาวสวนสวรรค์วันนี้อยู่ในงานอันเพลิดเพลิน" นั้น บรรดาผู้รู้ตัฟซีรมีความเห็นต่างกันในความหมายของ "งาน" (الشُغُل) ซึ่งอัลลอฮ์ผู้ทรงเกียรติและทรงสรรเสริญได้ทรงพรรณนาชาวสวรรค์ว่าพวกเขาอยู่ในงานนั้นในวันกิยามะฮ์

บางกลุ่มกล่าวว่า: นั่นคือการได้เสียพรหมจารี (การสมสู่กับหญิงพรหมจารี)
* การระบุผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
- อิบนุ ฮุมัยด์ได้เล่าให้เราฟังว่า: ยะอ์กูบได้เล่าจาก ฮัฟศ์ บิน ฮุมัยด์ จาก ชะมีร บิน อัตติยะฮ์ จาก ชะกีก บิน สะละมะฮ์ จาก อับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด เกี่ยวกับพระดำรัสที่ว่า "แท้จริงชาวสวนสวรรค์วันนี้อยู่ในงานอันเพลิดเพลิน" เขากล่าวว่า: งานของพวกเขาคือการได้เสียพรหมจารี
- อิบนุ อับดิลอะอ์ลาได้เล่าให้เราฟังว่า: อัลมุตะมัรได้เล่าจากบิดาของเขา จาก อบู อัมร์ จาก อิกริมะฮ์ จาก อิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัส "แท้จริงชาวสวนสวรรค์วันนี้อยู่ในงานอันเพลิดเพลิน" เขากล่าวว่า: การได้เสียหญิงพรหมจารี
- อุบัยด์ บิน อัสบาฏ บิน มุฮัมมัดได้เล่าให้ฉันฟังว่า: บิดาของฉันได้เล่าจากบิดาของเขา จาก อิกริมะฮ์ จาก อิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัส "แท้จริงชาวสวนสวรรค์วันนี้อยู่ในงานอันเพลิดเพลิน" เขากล่าวว่า: การได้เสียหญิงพรหมจารี
- อัลฮะซัน บิน ซุรัยก์ อัฏ-ฏุฮะวีได้เล่าให้ฉันฟังว่า: อัสบาฏ บิน มุฮัมมัดได้เล่าจากบิดาของเขา จาก อิกริมะฮ์ จาก อิบนุ อับบาส เช่นเดียวกัน
- อัลฮุซัยน์ บิน อะลี อัศ-ศุดาอีได้เล่าให้ฉันฟังว่า: อบุนนัฎรได้เล่าจาก อัลอัชญะอี จาก วาอิล บิน ดาวูด จาก สะอีด บิน อัลมุซัยยับ เกี่ยวกับพระดำรัสที่ว่า "แท้จริงชาวสวนสวรรค์วันนี้อยู่ในงานอันเพลิดเพลิน" เขากล่าวว่า: อยู่ในการได้เสียพรหมจารี

และอีกกลุ่มหนึ่งกล่าวว่า: แต่ทว่า ความหมายนั้นหมายถึงว่า พวกเขาอยู่ในความโปรดปราน (ความสุขสำราญ)
* การระบุผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
- มุฮัมมัด บิน อัมร์ได้เล่าให้ฉันฟังว่า: อบู อาศิมได้เล่าจาก อีซา และ อัลฮาริษได้เล่าให้ฉันฟังว่า: อัลฮะซันได้เล่าจาก วัรกาอ์ ทั้งหมดนี้จาก อิบนุ อบี นุญัยฮ์ จาก มุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสที่ว่า "แท้จริงชาวสวนสวรรค์วันนี้อยู่ในงาน" เขากล่าวว่า: อยู่ในความโปรดปราน
- อัมร์ บิน อับดิลฮะมีดได้เล่าให้เราฟังว่า: มัรวานได้เล่าจาก ญุวัยบิร จาก อบู ซะฮ์ล จาก อัลฮะซัน เกี่ยวกับพระดำรัสของอัลลอฮ์ที่ว่า "แท้จริงชาวสวนสวรรค์..." อายะฮ์นี้ เขากล่าวว่า: งานของพวกเขาคือความสุขสำราญ ซึ่งทำให้พวกเขาวุ่นวาย (เพลิดเพลิน) จากสิ่งที่ชาวนรกได้รับจากการลงโทษ

และอีกกลุ่มหนึ่งกล่าวว่า: แต่ทว่า ความหมายนั้นคือ พวกเขาวุ่นวาย (มีงาน) จากสิ่งที่ชาวนรกได้รับ
* การระบุผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
- นัศร บิน อะลี อัลญะฮ์ฎะมีได้เล่าให้เราฟังว่า: บิดาของฉันได้เล่าจาก ชุอ์บะฮ์ จาก อะบาน บิน ตัฆลิบ จาก อิสมาอีล บิน อบี คอลิด เกี่ยวกับพระดำรัส "แท้จริงชาวสวนสวรรค์..." อายะฮ์นี้ เขากล่าวว่า: วกเขาวุ่นวาย (มีงาน) จากสิ่งที่ชาวนรกได้รับ

นี่คือส่วนที่ 2/3 ของตัฟซีรอัฏ-ฏอบะรี แปลเป็นภาษาไทยให้ลื่นไหลต่อเนื่อง:

และคำกล่าวที่ถูกต้องที่สุดในเรื่องนี้ ก็คือการกล่าวตามที่อัลลอฮ์ ผู้ทรงเกียรติ ผู้ทรงสรรเสริญ ได้ตรัสไว้ (إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ) และพวกเขาคือชาวสวนสวรรค์ (فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ) ด้วยบรรดาเนียะมัต (ความโปรดปราน) ที่มายังพวกเขา ในการงานอันหนึ่ง และการงานนั้นที่พวกเขากำลังอยู่ คือเนียะมัต และการเปิดซ่อนเร้นของหญิงพรหมจารี และการละเล่นและความเพลิดเพลิน และการงานที่ทำให้เพลินไปจากสิ่งที่ชาวนรกได้รับ

และบรรดาผู้รู้การอ่าน (กุรอาน) ได้มีความเห็นต่างกันในการอ่านพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (فِي شُغُلٍ) โดยบรรดาผู้รู้การอ่านส่วนใหญ่จากมะดีนะฮ์ และบางส่วนจากบัศเราะฮ์ ด้วยความแตกต่างในเรื่องนั้น ได้อ่านว่า (فِي شُغْلٍ) ด้วยการออกเสียงชินด้วยฎอมมะฮ์ (การออกเสียง "อุ") และการออกเสียงฆ็อยน์ด้วยสกูน (การออกเสียงนิ่ง) และมีรายงานจากอบู อัมร์ เกี่ยวกับการออกเสียงชินด้วยฎอมมะฮ์ และการออกเสียงฆ็อยน์ด้วยสกูน และการออกเสียงชินและฆ็อยน์ทั้งคู่ด้วยฟัตฮะฮ์ (การออกเสียง "อะ") ว่า "ฟี ชุฆลิน"

และบางส่วนจากชาวมะดีนะฮ์และบัศเราะฮ์ และบรรดาผู้รู้การอ่านส่วนใหญ่จากชาวกูฟะฮ์ ได้อ่านคำนั้นว่า (فِي شُغُلٍ) ด้วยการออกเสียงชินและฆ็อยน์ด้วยฎอมมะฮ์

และสิ่งที่ถูกต้องในเรื่องนี้ตามความเห็นของฉัน คือการอ่านด้วยการออกเสียงชินและฆ็อยน์ด้วยฎอมมะฮ์ หรือการออกเสียงชินด้วยฎอมมะฮ์และฆ็อยน์ด้วยสกูน โดยผู้อ่านอ่านด้วยวิธีใดจากสองวิธีนี้ก็ถือว่าถูกต้อง เพราะนั่นคือการอ่านที่เป็นที่รู้จักในบรรดาผู้รู้การอ่านจากเมืองต่าง ๆ โดยมีความหมายทั้งสองที่ใกล้เคียงกัน ส่วนการอ่านด้วยการออกเสียงชินและฆ็อยน์ด้วยฟัตฮะฮ์นั้น ไม่เป็นที่อนุญาตตามความเห็นของฉัน เนื่องจากบรรดาผู้รู้การอ่านที่เป็นหลักฐานได้มีฉันทามติขัดแย้งกับมัน

และพวกเขายังมีความเห็นต่างกันในการอ่านพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (فَاكِهُونَ) โดยบรรดาผู้รู้การอ่านส่วนใหญ่จากเมืองต่าง ๆ ได้อ่านคำนั้นว่า (فَاكِهُونَ) ด้วยอักษรอาลิฟ (ออกเสียง "ฟากิฮูน") และมีรายงานจากอบูญะอ์ฟัร ผู้รู้การอ่านว่า ท่านเคยอ่านมันว่า (فَكِهُونَ) โดยไม่มีอักษรอาลิฟ (ออกเสียง "ฟะกิฮูน")

และการอ่านที่ถูกต้องในเรื่องนี้ตามความเห็นของฉัน คือการอ่านของผู้อ่านที่อ่านด้วยอักษรอาลิฟ เพราะนั่นคือการอ่านที่เป็นที่รู้จัก

และบรรดาผู้รู้ตัฟซีรได้มีความเห็นต่างกันในการตีความ (ตัอ์วีล) เรื่องนี้ โดยบางส่วนกล่าวว่า ความหมายคือ ผู้ที่ร่าเริงยินดี
* บันทึกจากผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
อะลีได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า: อบูศอลิห์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า: มุอาวิยะฮ์ได้เล่าถึงฉัน จากอะลี จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ (فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ) ท่านกล่าวว่า: หมายถึง ผู้ที่ร่าเริงยินดี

และบางคนอื่นกล่าวว่า: ความหมายคือ ผู้ที่ประหลาดใจ/ทึ่ง
* บันทึกจากผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
มุฮัมมัด บิน อัมร์ได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า: อบู อาศิมได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า: อีซาได้เล่าถึงเรา จากอิบนุ อบี นุญัยฮ์ จากมุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ (فَاكِهُونَ) ท่านกล่าวว่า: หมายถึง ผู้ที่ประหลาดใจ
อัล-ฮาริษได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า: อัล-หะซันได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า: วัรกาอ์ได้เล่าถึงเราทั้งหมด จากอิบนุ อบี นุญัยฮ์ จากมุญาฮิด เกี่ยวกับ (فَكِهُونَ) ท่านกล่าวว่า: หมายถึง ผู้ที่ประหลาดใจ

และบรรดาผู้รู้ภาษาของชาวอาหรับได้มีความเห็นต่างกันในเรื่องนี้ โดยบางส่วนจากชาวบัศเราะฮ์กล่าวว่า: ในหมู่พวกเขาคือ อัล-ฟะกิฮฺ (ผู้ที่ร่าเริง) ซึ่งเป็นผู้ที่ตะฟักกะฮ์ (ทำให้ร่าเริง) และกล่าวว่า: ชาวอาหรับกล่าวกับชายผู้ที่ตะฟักกะฮ์ (ทำให้ร่าเริง) ด้วยอาหาร หรือด้วยผลไม้ หรือด้วยเกียรติยศของประชาชนว่า แท้จริงเจ้าของนั้นเป็นผู้ที่ฟะกิฮฺ (ร่าเริง) ด้วยเกียรติยศของประชาชน ท่านกล่าวว่า: และผู้ที่อ่านมันว่า (فَاكِهُونَ) นั้น ทำให้เขาเป็นผู้ที่มีผลไม้มากมาย เป็นเจ้าของผลไม้ และท่านได้นำพยานหลักฐานสำหรับคำกล่าวของท่านในเรื่องนั้น ด้วยบทกวีของอัล-หุฏอยอะฮ์:
"และพวกเจ้าได้เรียกร้องฉัน และพวกเจ้าได้อ้างว่า แท้จริงเจ้านั้น
เป็นลูกชายแห่งผู้ที่มีนมมากมายในฤดูร้อน และมีอินทผลัมมากมาย"
หมายถึง ณ ที่เขามีนมมากมาย และอินทผลัมมากมาย และเช่นเดียวกันกับ ผู้มีน้ำผึ้งมาก (อ้าซิล) ผู้มีเนื้อมาก (ลาฮิม) ผู้มีไขมันมาก (ชาฮิม)
และบางส่วนจากชาวกูฟะฮ์กล่าวว่า: นั่นอยู่ในฐานะเดียวกันกับ ฮาซิรูน (ผู้ที่ระมัดระวัง) และ ฮาซิรูน (ผู้ที่ระมัดระวัง) และคำกล่าวที่สองนี้คล้ายคลึงกับคำศัพท์มากกว่า

เชิงอรรถ:
(1) บทกวีนี้เป็นของอัล-ฮุฏอยอะฮ์ และปรากฏเป็นหลักฐานในหนังสือ "มัจญาซุลกุรอาน" ของอบู อุบัยดะฮ์ (สำเนามหาวิทยาลัย หน้า 207 - บรรทัดที่ 1) เขากล่าวในการอธิบายพระดำรัสของอัลลอฮ์ تعالى ที่ว่า: "في شغل فاكهون" (อยู่ในภารกิจที่เพลิดเพลิน) ว่า: อัล-ฟากิฮฺ คือผู้ที่เพลิดเพลิน (ยัตฟะกุฮุ) ชาวอาหรับกล่าวกับชายผู้ที่เพลิดเพลินกับอาหาร ผลไม้ หรือพูดจาล้อเลียนเกียรติของผู้อื่นว่า: แท้จริงผู้นั้นเป็นฟากิฮฺ (ผู้เพลิดเพลิน) กับการล้อเลียนเกียรติของประชาชน
ส่วนผู้ที่อ่านว่า "فاكهون" (ด้วยอักษร ألف) เขาทำให้มันหมายถึง ผู้ที่มีผลไม้มาก เจ้าของผลไม้ ดังที่อัล-ฮุฏอยอะฮ์กล่าวในบทกวี: "... ودعوتني ..." (และท่านได้เรียกข้าพเจ้า ...) บทกวี หมายความว่า ณ ที่เขามีนมมาก และอินทผลัมมาก ในทำนองเดียวกัน (คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายแบบนี้) เช่น อาซิล (มีน้ำผึ้งมาก) ลาฮิม (มีเนื้อมาก) ชาฮิม (มีไขมันมาก) จบ
และใน "ลิซานุลอะรับ" (รากศัพท์: ฟะกะฮะ) ว่า: ชายผู้เป็นฟากิฮฺ คือผู้ที่กินผลไม้ และ ฟากิฮฺ (ด้วย ألف) คือผู้ที่มีผลไม้ ทั้งสองคำเป็นการตั้งตามลักษณะ (อัน-นิสบะฮ์) อบู มุอาซ อัน-นัฮวี กล่าวว่า: อัล-ฟากิฮฺ (ด้วย ألف) คือผู้ที่มีผลไม้ของเขามากมาย และ อัล-ฟากิฮฺ (ไม่มี ألف) คือผู้ที่ได้รับประโยชน์ (หรือเพลิดเพลิน) จากการล้อเลียนเกียรติของประชาชน จบ
และใน "มะอานิลกุรอาน" ของอัล-ฟัรเราะอ์ (สำเนามหาวิทยาลัย หน้า 270) ว่า: และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "فاكهون" (ด้วยอักษร ألف) และอ่านได้ว่า "فكهون" (ไม่มี ألف) มันอยู่ในฐานะเดียวกันกับ "حذرون" และ "حاذرون" (ทั้งสองรูปอ่านได้) และในคัมภีร์อ่านของอับดุลลอฮ์ (อิบนุ มัสอูด) อ่านว่า "فاكهين" (ด้วยอักษร ألف) และผู้เขียน (อัฏ-ฏอบะรี) ได้อ้างถึงการอ่านนี้จากเขา และให้ความสำคัญกับมัน

อายะห์ที่ ๕๖

هُمْ وَأَزْوَٲجُهُمْ فِى ظِلَـٰلٍ عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ مُتَّكِــُٔونَ ۝ ٥٦

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

พวกเขาและคู่ครองของพวกเขาจะอยู่ภายใต้ร่มเงา นอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้นวม

พวกเขาและคู่ครองของพวกเขา อยู่ในร่มเงา บนเตียงยาว พิงพิงอยู่" เป็นประโยคที่มีภาคประธานและภาคแสดง และเป็นไปได้ที่คำว่า "พวกเขา" จะเป็นการเน้นย้ำ และ "คู่ครองของพวกเขา" เชื่อมกับสรรพนามที่ซ่อนอยู่ และ "พิงพิงอยู่" เป็นคำขยายของคำว่า "ผลไม้" (ในโองการก่อนหน้า) การอ่านของคนส่วนใหญ่: "في ظلال" ด้วยการออกเสียง "ซิลาล" (ด้วยการกัสเราะฮฺที่ตัวซอและอลิฟ) ส่วนการอ่านของอิบนุ มัสอูด, อุบัยด์ บิน อุมัยร์, อัล-อะอ์มัช, ยะห์ยา, ฮัมซะฮฺ, อัล-กิซาอี และคอลัฟ: "في ظلل" ด้วยการออกเสียง "ซุลุล" (ด้วยการฎ็อมมะฮฺที่ตัวซอ โดยไม่มีอลิฟ) ดังนั้น "อัซ-ซิลาล" เป็นพหูพจน์ของ "ซิลลุน" (ร่มเงา) และ "อัซ-ซุลุล" เป็นพหูพจน์ของ "ซุลละฮฺ" (ร่มเงา) "บนเตียงยาว" หมายถึง เตียงภายในม่านกั้น โดยรูปเอกพจน์คือ "อะรีกะฮฺ" เช่นเดียวกับคำว่า "ซะฟีนะฮฺ" (เรือ) และ "ซะฟาอิน" (เรือหลายลำ) กวีได้กล่าวว่า: "ราวกับความแดงก่ำของดอกกุหลาบบนกิ่งก้านของมัน ในยามเช้าตรู่ ณ สวนอันรื่นรมย์ แก้มของหญิงพรหมจารีผู้ละอายต่อผู้มาเยือน โน้มตัวลงด้วยใบเรยฮาน (ใบหอม) บนเตียงยาว" และในหะดีษจากอบู ซะอีด อัล-คุดรี รายงานว่าท่านนบี - ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม - กล่าวว่า: "แท้จริงชาวสวรรค์ ทุกครั้งที่พวกเขาร่วมหลับนอนกับคู่ครองของพวกเขา (หญิงชาวสวรรค์) พวกนางก็กลับเป็นหญิงพรหมจรรย์อีกครั้ง" และอิบนุ อับบาสกล่าวว่า: "แท้จริงชายผู้หนึ่งจากชาวสวรรค์ จะกอดรัดหญิงชาวสวรรค์เป็นเวลาเจ็ดสิบปี โดยไม่เบื่อเธอและเธอก็ไม่เบื่อเขา ทุกครั้งที่เขาได้อยู่กับนาง เขาก็พบว่านางเป็นหญิงพรหมจรรย์ และทุกครั้งที่เขากลับมาหานาง ความใคร่ของเขาก็หวนกลับคืนสู่เขา ดังนั้นเขาจึงร่วมหลับนอนกับนางด้วยพลังของชายเจ็ดสิบคน โดยที่ระหว่างพวกเขาทั้งสองไม่มีน้ำอสุจิ (การหลั่ง) เขาได้อยู่กับนางโดยปราศจากการหลั่งน้ำอสุจิจากเขาและจากนาง"

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "พวกเขาและคู่ครองของพวกเขาอยู่ในร่มเงา บนเตียงยาวเอนกายอยู่อย่างสบาย" (อายะฮ์ 56)
พระองค์ผู้ทรงสูงส่งทรงหมายถึงด้วยพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "พวกเขา" คือชาวสวนสวรรค์ "และคู่ครองของพวกเขา" จากชาวสวนสวรรค์ในสวรรค์
ดังที่อัล-ฮาริษได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า: อัล-ฮะซันได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: วะกาอ์ได้บอกเล่าแก่เรา จากอิบนุ อะบี นะญีฮ์ จากมุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "พวกเขาและคู่ครองของพวกเขาอยู่ในร่มเงา" เขากล่าวว่า: คู่ครองของพวกเขาในร่มเงา
นักอ่าน (กุรอาน) มีความเห็นต่างกันในการอ่านข้อนี้ บางคนอ่านว่า "ฟี ซุละลิน" (في ظلل) โดยหมายถึง รูปพหูพจน์ของคำว่า "ซุลละฮ์" (ظلة) เช่นเดียวกับการรวมคำว่า "ฮุลละฮ์" (حلة) เป็น "ฮุละลัน" (حلل) และอีกกลุ่มหนึ่งอ่านว่า "ฟี ซิลาลิน" (في ظلال) และเมื่ออ่านเช่นนั้น ก็มีความหมายได้สองนัย:
หนึ่ง หมายถึงการรวมคำว่า "อัซ-ซุลัล" (الظلل) ซึ่งหมายถึงที่กำบัง ดังนั้นความหมายของคำเมื่อนั้นคือ: พวกเขาและคู่ครองของพวกเขาอยู่ในที่กำบัง ไม่ถูกแผดเผาด้วยแสงอาทิตย์ ดังเช่นชาวโลกถูกแผดเผาด้วยมัน เพราะในสวรรค์นั้นไม่มีดวงอาทิตย์
สอง หมายถึงการรวมคำว่า "ซุลละฮ์" (ظلة) และการรวมรูปพหูพจน์ของมันเช่นนั้น คล้ายกับการรวมคำว่า "คิลละฮ์" (خلة) ในรูปพหูพจน์จำนวนมากเป็น "คิลาล" (خلال) และรูปพหูพจน์จำนวนน้อยเป็น "กิลาล" (قلال)
และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "บนเตียงยาวเอนกายอยู่อย่างสบาย" และ "อัล-อะราอิก" (الأرائك) คือ ม่านที่มีที่นอนและเครื่องปูที่นอน รูปเอกพจน์คือ "อะรีกะฮ์" (أريكة) และบางคนเชื่อว่า ทุกเครื่องปูที่นอนคือ "อะรีกะฮ์" และอ้างหลักฐานสำหรับคำพูดของเขาด้วยคำพูดของซุรรุมมะฮ์:
"...ราวกับว่าพวกนางกำลังสัมผัสด้วยมือกับพื้นเตียงยาว (อัล-อะราอิก)"
และสิ่งที่เรากล่าวในเรื่องนี้ สอดคล้องกับสิ่งที่นักตัฟซีรกล่าวไว้
* ข้อกล่าวอ้างของผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
ยาคูบได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า: ฮุชัยม์ได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ฮุซัยน์ได้แจ้งแก่เรา จากมุญาฮิด จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "บนเตียงยาวเอนกายอยู่อย่างสบาย" เขากล่าวว่า: มันคือที่นอนภายในม่าน
ฮันนาดได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อะบูลอะฮ์วัศได้บอกเล่าแก่เรา จากฮุซัยน์ จากมุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสของอัลลอฮ์ที่ว่า "บนเตียงยาวเอนกายอยู่อย่างสบาย" เขากล่าวว่า: อัล-อะราอิก คือที่นอนที่มีม่านคลุมอยู่
อิบนุ บะชชารได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: มุอัมมัลได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: สุฟยานได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ฮุซัยน์ได้บอกเล่าแก่เรา จากมุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "เอนกายอยู่บนนั้น บนเตียงยาว" เขากล่าวว่า: อัล-อะราอิก คือที่นอนภายในม่าน
อะบุสซาอิบได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อิบนุ อิดรีสได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ฮุซัยน์ได้แจ้งแก่เรา จากมุญาฮิด เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "บนเตียงยาว" เขากล่าวว่า: ที่นอนที่มีม่านคลุมอยู่
อิบนุ อับดิลอะอ์ลาได้บอกเล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อัล-มุตะมัรได้บอกเล่าแก่เรา จากบิดาของเขา โดยกล่าวว่า: มุฮัมมัดอ้างว่า อิกริมะฮ์กล่าวว่า: อัล-อะราอิก คือที่นอนภายในม่าน
ยาคูบได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า: อิบนุ อุลัยยะฮ์ได้บอกเล่าแก่เรา จากอะบี ริญาอ์ โดยกล่าวว่า: ฉันได้ยินอัล-ฮะซัน มีชายคนหนึ่งถามเขาเกี่ยวกับอัล-อะราอิก เขากล่าวว่า: มันคือม่าน ชาวเยเมนกล่าวว่า: อะรีกะฮ์ของผู้นั้น และฉันได้ยินอิกริมะฮ์ถูกถามเกี่ยวกับมัน เขากล่าวว่า: มันคือม่านบนที่นอน

บิชร์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ยาซีดได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ซะอีดได้เล่าแก่เรา จากกะตะดะฮ์ (عَلَى الأرَائِكِ مُتَّكِئُونَ) "บรรทมอยู่บนเตียง" เขากล่าวว่า: มันคือม่านกั้นที่มีเตียงนอนอยู่ภายใน

อายะห์ที่ ๕๗

لَهُمْ فِيهَا فَـٰكِهَةٌ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ ۝ ٥٧

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

สำหรับพวกเขาในสวนสวรรค์นั้นจะมีผลไม้ (หลากชนิด) และสำหรับพวกเขาจะมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ

และคำกล่าวของพระองค์ผู้ทรงอำนาจผู้ทรงเกรียงไกร "สำหรับพวกเขาในสวนสวรรค์นั้นมีผลไม้" หมายถึงจากทุกประเภท "และสำหรับพวกเขามีสิ่งที่พวกเขาเรียกร้อง" หมายถึงไม่ว่าพวกเขาจะขอสิ่งใดก็จะพบสิ่งนั้นจากทุกชนิดของความเพลิดเพลิน อิบนุ อบี ฮาติมได้กล่าวว่า: ได้เล่าถึงเรามุฮัมมัด บิน อุฟ อัล-หัมซี ได้เล่าถึงเราอุสมาน บิน ซะอีด บิน กะษีร บิน ดีนาร ได้เล่าถึงเรามุฮัมมัด บิน มุฮาญิร จากอัฎ-เฎาะฮาก อัล-มุอาฟิรี จากสุไลมาน บิน มูซา ได้เล่าถึงฉันกุร็อยบ์ว่าเขาได้ยินอุซามะฮ์ บิน ไซด์ (เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา) กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ได้กล่าวว่า "พึงรู้เถิด มีผู้ใดบ้างที่เร่งรีบไปสู่สวนสวรรค์? แท้จริงสวนสวรรค์นั้นไม่มีอันตรายใดๆ สำหรับมัน ขอสาบานต่อพระเจ้าของกะอ์บะฮ์ มันคือแสงสว่างทั้งหมดที่เปล่งประกาย และดอกไม้หอมที่พลิ้วไหว และปราสาทที่มั่นคง และแม่น้ำที่ไหลริน และผลไม้ที่สุกงอม และคู่ครองที่งดงามสวยงาม และเครื่องแต่งกายมากมาย และการพำนักตลอดกาลในสถานที่แห่งความปลอดภัย และผลไม้สดเขียว และความดีและความสุขสำราญ ในที่พำนักที่สูงส่งและสวยงาม" พวกเขากล่าวว่า แน่นอน โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ พวกเราคือผู้ที่เร่งรีบไปสู่มัน ท่าน (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) กล่าวว่า "จงกล่าวเถิด อินชาอัลลอฮ์ (หากพระเจ้าทรงประสงค์)" ดังนั้นกลุ่มชนจึงกล่าวว่า อินชาอัลลอฮ์ และเช่นเดียวกันอิบนุ มาญะฮ์ได้บันทึกไว้ในหนังสืออัซ-ซุฮด์ จากสุนันของท่าน โดยผ่านทางหะดีษของอัล-วาลิด บิน มุสลิม จากมุฮัมมัด บิน มุฮาญิร ด้วยสายรายงานนี้

อายะห์ที่ ๕๘

سَلَـٰمٌ قَوْلاً مِّن رَّبٍّ رَّحِيمٍ ۝ ٥٨

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

ความศานติ! พระดำรัสหนึ่งจากพระเจ้าผู้ทรงเมตตาเสมอ

และสำหรับพวกเขานั้นยังมี { สลาม (ความปลอดภัย) } อันเกิดขึ้นแก่พวกเขา { จากพระเจ้าผู้ทรงกรุณาปรานี } ดังนั้นในอายะฮฺนี้คือคำกล่าวของพระเจ้า ผู้ทรงสูงส่ง ต่อชาวสวรรค์ และการให้สลามของพระองค์แก่พวกเขา และพระองค์ทรงย้ำคำกล่าวนั้นด้วยพระดำรัสของพระองค์ว่า { เป็นคำกล่าว } และเมื่อพระเจ้าผู้ทรงกรุณาปรานีทรงให้สลามแก่พวกเขา ความปลอดภัยโดยสมบูรณ์ในทุกแง่มุมก็เกิดขึ้นแก่พวกเขา และการต้อนรับอันไม่มีต้อนรับใดสูงส่งไปกว่านั้น และไม่มีความสุขใดเทียบเทียมได้ ก็เกิดขึ้นแก่พวกเขา แล้วท่านจะคิดเห็นอย่างไรกับการต้อนรับจากพระผู้เป็นเจ้าแห่งบรรดาพระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงยิ่งใหญ่ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงกรุณาปรานี ต่อชาวสถานที่แห่งเกียรติยศของพระองค์ ผู้ซึ่งพระองค์ทรงประทานความพึงพอพระทัยของพระองค์ลงมาแก่พวกเขา ดังนั้นพระองค์จะไม่ทรงกริ้วโกรธพวกเขาเป็นอันขาด หากมิใช่เพราะว่าอัลลอฮฺ ผู้ทรงสูงส่ง ได้ทรงกำหนดไว้แล้วว่าจะไม่ให้พวกเขาตาย หรือมิฉะนั้นหัวใจของพวกเขาจะหลุดออกจากที่อยู่ของมันด้วยความยินดี ความเบิกบานใจ และความสุขใจ แน่นอนสิ่งนั้นก็จะเกิดขึ้น ดังนั้นเราจึงหวังในพระเจ้าของเราว่าพระองค์จะไม่ทรงทำให้เราพลาดจากความสุขนั้น และจะทรงให้เราได้เพลิดเพลินกับการมองเห็นพระพักตร์อันทรงเกียรติของพระองค์

และพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "ศอลามุน กอูลัม มิน ร็อบบิน รอฮีม" (เป็นการกล่าวสลามจากพระเจ้าผู้ทรงกรุณาปรานี) อิบนุ จุร็อยจ์ได้กล่าวว่า: อิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวเกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "ศอลามุน กอูลัม มิน ร็อบบิน รอฮีม" ว่า: แท้จริงอัลลอฮฺตะอาลาทรงเป็นผู้ประทานความศอลาม (ความปลอดภัย ความสันติ) แก่ชาวสวรรค์ และนี่คือสิ่งที่อิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ได้กล่าวไว้ ซึ่งเป็นเช่นเดียวกับพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "ตะฮียะตุฮุม เยามะ ยัลกอูนะฮุ สะลาม" (คำทักทายของพวกเขาในวันที่พวกเขาพบพระองค์คือ ศอลาม)

และอิบนุ อบี ฮาติม ได้รายงานหะดีษบทหนึ่ง ณ ที่นี้ โดยสายรายงานของมันมีความน่าสังเกต (ต้องพิจารณา) เพราะท่านกล่าวว่า: ได้เล่าถึงเรามูซา บิน ยูซุฟ, ได้เล่าถึงเรามุฮัมมัด บิน อับดุลมะลิก บิน อบิช ชาวาริบ, ได้เล่าถึงเราอบู อาศิม อัล-อับดานี, ได้เล่าถึงเราอัล-เฟาะฎล์ อัร-ร็อกกอชี, จากมุฮัมมัด บิน อัล-มุนกะดิร, จากญาบิร บิน อับดิลลาฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ท่านกล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "ขณะที่ชาวสวรรค์กำลังอยู่ในความโปรดปรานของพวกเขา แสงสว่างได้สาดส่องมายังพวกเขา พวกเขาจึงเงยหน้าขึ้นดู และนั่นคือพระเจ้าผู้ทรงสูงส่งทรงทอดพระเนตรมายังพวกเขาจากเบื้องบนพวกเขา แล้วตรัสว่า: อัสสะลามุอะลัยกุม (ความศานติจงมีแด่พวกท่าน) โอ้ชาวสวรรค์ และนั่นคือพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: 'ศอลามุน กอูลัม มิน ร็อบบิน รอฮีม'" ท่านกล่าวว่า: แล้วพระองค์จะทรงทอดพระเนตรพวกเขา และพวกเขาก็จ้องมองพระองค์ พวกเขาจะไม่หันไปสนใจสิ่งใดจากความโปรดปรานเลย ตราบใดที่พวกเขายังจ้องมองพระองค์ จนกระทั่งพระองค์ทรงลับจากสายตาของพวกเขา และแสงสว่างของพระองค์กับความจำเริญของพระองค์ยังคงอยู่บนพวกเขาและในที่พำนักของพวกเขา

และอิบนุ มาญะฮ์ได้รายงานไว้ในหนังสือ อัส-สุนัน ของท่าน ในหมวด "อัส-สุนนะฮ์" จากมุฮัมมัด บิน อับดุลมะลิก บิน อบิช ชาวาริบ ด้วยสายรายงานนี้

และอิบนุ จะรีร กล่าวว่า: ได้เล่าถึงเรายูนุส บิน อับดุลอะอ์ลา, ได้แจ้งแก่เราอิบนุ วะฮ์บ์, ได้เล่าถึงเราฮัรมะละฮ์, จากสุไลมาน บิน ฮุมัยด์, ท่านกล่าวว่า: ฉันได้ยินมุฮัมมัด บิน กะอ์บ์ อัล-กุร็อฎีย์ เล่าจากอุมัร บิน อับดุลอะซีซ เราะฎิยัลลอฮุอันฮ์ ว่า ท่านกล่าวว่า: เมื่ออัลลอฮฺตะอาลาทรงตัดสินเรื่องชาวสวรรค์และชาวนรกเสร็จสิ้นแล้ว พระองค์จะเสด็จมาพร้อมกับหมู่เมฆและมะลาอิกะฮ์ แล้วตรัสว่า: แล้วพระองค์จะทรงกล่าวสลามแก่ชาวสวรรค์ และพวกเขาจะตอบสลามแด่พระองค์ อัล-กุร็อฎีย์กล่าวว่า: และนี่มีอยู่ในคัมภีร์ของอัลลอฮฺตะอาลาที่ว่า: "ศอลามุน กอูลัม มิน ร็อบบิน รอฮีม" แล้วอัลลอฮฺผู้ทรงเกรียงไกรผู้ทรงสูงส่งจะตรัสว่า: "จงขอจากข้าเถิด" พวกเขาก็จะกล่าวว่า: "เราจะขออะไรจากพระองค์ โอ้พระเจ้าของเรา?" พระองค์ตรัสว่า: "แน่นอน จงขอจากข้าเถิด" พวกเขากล่าวว่า: "เราขอจากพระองค์ โอ้พระเจ้าของเรา ซึ่งความพึงพอพระทัยของพระองค์" พระองค์ตรัสว่า: "ความพึงพอพระทัยของข้า คือการที่ข้าได้ให้พวกเจ้าอยู่ในสถานที่แห่งความกรุณาของข้า" พวกเขากล่าวว่า: "โอ้พระเจ้าของเรา แล้วมีอะไรเล่าที่เราจะขอจากพระองค์? ขอสาบานด้วยความเกรียงไกร ความยิ่งใหญ่ และสถานะอันสูงส่งของพระองค์ แม้พระองค์จะทรงแบ่งปันปัจจัยยังชีพของมนุษย์และญินให้แก่เรา เราก็จะให้พวกเขากิน ให้พวกเขาดื่ม ให้พวกเขาใส่ และให้พวกเขาใช้บริการ โดยที่สิ่งนั้นจะไม่ลดน้อยจากเราเลย" พระองค์ผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า: "แท้จริง ณ ที่ข้านั้นมีมากยิ่งกว่านั้น" ท่านกล่าวว่า: แล้วพระองค์จะทรงกระทำเช่นนั้นแก่พวกเขาในขั้นต่างๆ ของพวกเขา จนกระทั่งพวกเขานั่งในที่ของพวกเขาโดยพร้อมเพรียงกัน ท่านกล่าวว่า: แล้วของกำนัลจากอัลลอฮฺผู้ทรงเกรียงไกรผู้ทรงสูงส่งจะถูกนำมายังพวกเขา โดยมะลาอิกะฮ์เป็นผู้นำมา แล้วท่านก็ได้กล่าวคล้ายกัน

และนี่เป็นข่าวอันแปลก (เฆาะรีบ) ซึ่งอิบนุ จะรีรได้นำเสนอจากหลายสายรายงาน และอัลลอฮฺทรงรู้ดียิ่ง

"ศลาม" (ความศลามต) เป็นคำกล่าวจากพระเจ้าผู้ทรงกรุณาปรานี อิบนุล อันบารีย์ กล่าวว่า : และสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาปรารถนา (วะละฮุม มา ยัดอูน) เป็นการหยุดอ่าน (วักฟ) ที่ดี (หะซัน) จากนั้นจึงเริ่มใหม่ด้วยคำว่า "ศลาม" (ความศลามต) โดยมีความหมายว่า สำหรับพวกเขานั้นคือความศลามต และอนุญาตให้อ่านคำว่า "ศลาม" ในรูปกรรตุการก (มัรฟูอ์) โดยมีความหมายว่า : และสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาปรารถนาอันบริสุทธิ์ (มุสลิม) ดังนั้นตามทัศนะ (มัซฮับ) นี้ การหยุดอ่าน (วักฟ) ที่คำว่า "สิ่งที่พวกเขาปรารถนา" (มา ยัดอูน) จึงไม่ดี
และอัซซัจญาจ กล่าวว่า : "ศลาม" เป็นคำที่อ่านในรูปกรรตุการก (มัรฟูอ์) ในฐานะคำแทน (บัดัล) จากคำว่า "มา" (สิ่งที่) หมายถึง : และสำหรับพวกเขาคือที่อัลลอฮ์จะทรงประทานความศลามตแก่พวกเขา และนี่คือความปรารถนาของชาวสวรรค์
และมีรายงานจากหะดีษของญะรีร บิน อับดิลลาฮ์ อัลบะญะลี ว่า รอซูลุลลอฮ์ - ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม - กล่าวว่า : ขณะที่ชาวสวรรค์กำลังอยู่ในความสุขสำราญของพวกเขาอยู่ ทันใดนั้นก็มีแสงสว่างสาดส่องมายังพวกเขา พวกเขาจึงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นพระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงสูงส่ง ได้ทรงมองดูพวกเขาจากเบื้องบน แล้วตรัสว่า : ความศลามตจงมีแด่พวกท่าน โอ้ชาวสวรรค์ นั่นคือคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "ศลาม" (ความศลามต) เป็นคำกล่าวจากพระเจ้าผู้ทรงกรุณาปรานี แล้วพระองค์ก็ทรงมองดูพวกเขา และพวกเขาก็มองดูพระองค์ พวกเขาจะไม่หันไปสนใจสิ่งใดจากความสุขสำราญเลย ตราบใดที่พวกเขากำลังมองดูพระองค์ จนกระทั่งพระองค์ทรงลับจากสายตาของพวกเขา แสงสว่างและความจำเริญของพระองค์ยังคงอยู่กับพวกเขาในที่พำนักของพวกเขา อัษ-ษะอ์ลับีย์และอัลกุชัยรีได้บันทึกเรื่องนี้ไว้ และความหมายของมันมีอยู่ในเศาะฮีห์ของมุสลิม และเราได้อธิบายมันไว้แล้วใน (ซูเราะฮ์ยูนุส) เมื่อพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งว่า : สำหรับผู้กระทำความดีนั้นคือความดีอันเลิศและเพิ่มพูนยิ่งขึ้น
และอนุญาตให้คำว่า "มา" (สิ่งที่) เป็นคำไม่ชี้เฉพาะ (นัคระฮ์) และคำว่า "ศลาม" เป็นคุณศัพท์ (นะอ์ต) ของมัน หมายถึง : และสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาปรารถนาอันปลอดภัย (มุสลิม)
และอนุญาตให้คำว่า "มา" เป็นประธาน (มุบตะดะอ์) และคำว่า "ศลาม" เป็นภาคแสดง (เคาะบัร) ของมัน และตามแนวทาง (วุจูฮ์) เหล่านี้ จะไม่หยุดอ่าน (วักฟ) ที่คำว่า "และสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาปรารถนา" (วะละฮุม มา ยัดอูน)
และในการอ่าน (กิรออะฮ์) ของอิบนุ มัสอูด (อ่านว่า) "ศลามัน" (ศลามต) ซึ่งจะเป็นคำกริยานาม (มะศดัร) และหากท่านต้องการ (ให้ถือว่า) อยู่ในตำแหน่งของสภาพ (ฮาล) หมายถึง : และสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาปรารถนา อันมีความศลามต หรือความปลอดภัย หรือปลอดภัย ดังนั้นตามทัศนะ (มัซฮับ) นี้ การหยุดอ่าน (วักฟ) ที่คำว่า "พวกเขาปรารถนา" (ยัดอูน) จึงไม่ดี
และมุฮัมมัด บิน กะอับ อัลกุรฎี ได้อ่าน (ว่า) "ซุลมุน" (ความปลอดภัย) ในฐานะเป็นประโยคใหม่ (อัล-อิสนาติฟ) ประหนึ่งว่าได้กล่าวว่า : นั่นคือความปลอดภัยสำหรับพวกเขา โดยไม่มีข้อขัดแย้งในนั้น และ (ประโยค) "และสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาปรารถนา" (วะละฮุม มา ยัดอูน) จะสมบูรณ์ในตัวเอง
และอนุญาตให้คำว่า "ศลาม" เป็นคำแทน (บัดัล) จากคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า : และสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาปรารถนา และภาคแสดง (เคาะบัร) ของ "สิ่งที่พวกเขาปรารถนา" (มา ยัดอูน) คือ (คำว่า) "สำหรับพวกเขา" (ละฮุม)
และอนุญาตให้คำว่า "ศลาม" เป็นภาคแสดง (เคาะบัร) อีกอันหนึ่ง และความหมายของถ้อยคำก็คือว่า มัน (สิ่งที่ปรารถนา) สำหรับพวกเขานั้นบริสุทธิ์ โดยไม่มีผู้ใดขัดแย้งในนั้น
"คำกล่าว" (เกาลัน) เป็นคำกริยานาม (มะศดัร) โดยมีความหมายว่า : อัลลอฮ์ได้ตรัสสิ่งนั้นเป็นคำกล่าว หรือด้วยคำกล่าวของพระองค์เป็นคำกล่าว และได้บ่งชี้ถึงกริยาที่ถูกละไว้ด้วยถ้อยคำที่เป็นคำกริยานามของมัน
และอนุญาตให้ความหมายเป็นว่า : และสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาปรารถนาเป็นคำกล่าว หมายถึง : เป็นคำมั่นสัญญาจากอัลลอฮ์ ดังนั้นตามทัศนะ (มัซฮับ) ที่สองนี้ การหยุดอ่าน (วักฟ) ที่คำว่า "พวกเขาปรารถนา" (ยัดอูน) จึงไม่ดี
และอัส-ซะญิสตานีย์ กล่าวว่า : การหยุดอ่าน (วักฟ) ที่คำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "ศลาม" นั้นสมบูรณ์ (ตัมม์) และนี่เป็นความผิดพลาด เพราะคำกล่าว (เกาล์) นั้นอยู่นอกเหนือจากสิ่งที่มาก่อนมัน

และคำกล่าวของพระองค์ (ความหมาย: "ขอความศานติจงมีแด่พวกเขา เป็นคำกล่าวจากพระเจ้า ผู้ทรงเมตตาเสมอ") ในการอ่านคำว่า "ศาลามุน" (سَلامٌ) ด้วยการขึ้นเสียง (ร็อฟัอ์) นั้น มีสองทัศนะตามคำกล่าวของนักไวยากรณ์บางส่วนแห่งกูฟะฮ์

ทัศนะแรก: ให้ถือว่าเป็นภาคแสดง (เคาะบัร) ของประโยค "สิ่งที่พวกเขาอ้างสิทธิ์" (مَا يَدَّعُونَ) ดังนั้นความหมายของโองการจึงเป็น: "และสำหรับพวกเขาในสวนสวรรค์นั้น สิ่งที่พวกเขาอ้างสิทธิ์ (คือความสุขสำราญ) เป็นสิ่งที่ถูกมอบให้แก่พวกเขาโดยบริสุทธิ์" และเมื่อตีความความหมายของโองการไปในทิศทางนั้น คำว่า "เกาลัน" (قَوْلا) ก็จะอยู่ในรูปการลงเสียง (นัซบ์) เพื่อเป็นการย้ำความ โดยแยกออกมาจากคำว่า "ศาลามุน" (سَلامٌ) ประหนึ่งว่าได้กล่าวไว้ว่า: "และสำหรับพวกเขาในนั้น สิ่งที่พวกเขาอ้างสิทธิ์ เป็นสิ่งที่ถูกมอบให้โดยบริสุทธิ์อย่างแท้จริง" ประหนึ่งว่าได้กล่าวไว้ว่า: "พระองค์ตรัสสิ่งนั้นเป็นการกล่าว"

ทัศนะที่สอง: ให้ถือว่าคำกล่าวของพระองค์ (سَلامٌ) นั้นอยู่ในรูปการขึ้นเสียง (ร็อฟัอ์) ในฐานะคำสรรเสริญ (มะดุห์) โดยมีความหมายว่า: "นั่นคือความศานติสำหรับพวกเขา เป็นคำกล่าวจากอัลลอฮ์"

และมีรายงานกล่าวว่า ในการอ่านของอับดุลลอฮ์ (อิบนุ มัสอูด) นั้นอ่านว่า "ศาลามัน เกาลัน" (سَلامًا قَوْلا) โดยถือว่าภาคแสดง (เคาะบัร) สิ้นสุดลงที่คำกล่าวของพระองค์ (وَلَهُمْ مَا يَدَّعُونَ) จากนั้นจึงอ่านคำว่า "ศาลามัน" (سَلامًا) ในรูปการลงเสียง (นัซบ์) เพื่อเป็นการย้ำความ โดยมีความหมายว่า "เป็นสิ่งที่ถูกมอบให้ เป็นคำกล่าว"

และนักไวยากรณ์บางส่วนแห่งบัศเราะฮ์ได้กล่าวว่า: คำว่า "เกาลัน" (قَوْلا) นั้นอยู่ในรูปการลงเสียง (นัซบ์) ในฐานะคำแทนที่ (บัดัล) ของถ้อยคำด้วยการกระทำ (อัล-ลัฟซ์ บิล-ฟิอ์ล) ประหนึ่งว่าได้กล่าวไว้ว่า: "ข้าพระองค์กล่าวสิ่งนั้นเป็นการกล่าว" เขากล่าวว่า: และผู้ที่อ่านมันในรูปการลงเสียง (นัซบ์) นั้น อ่านมันในฐานะภาคแสดง (เคาะบัร) ของคำนามชี้เฉพาะ (มะอ์ริฟะฮ์) ตามคำกล่าวของพระองค์ (وَلَهُمْ) ในนั้น (مَا يَدَّعُونَ)

และทัศนะที่สมควรถือว่าถูกต้องที่สุด ตามที่รายงานฮะดีษมาจากมุฮัมมัด บิน กะอับ อัล-กุร็อซีย์ นั้น คือให้ถือว่า (سَلامٌ) เป็นภาคแสดง (เคาะบัร) ของคำกล่าวของพระองค์ (وَلَهُمْ مَا يَدَّعُونَ) ดังนั้นความหมายของโองการจึงเป็น: "และสำหรับพวกเขาในนั้น สิ่งที่พวกเขาอ้างสิทธิ์ และนั่นคือความศานติจากอัลลอฮ์แด่พวกเขา" โดยมีความหมายว่า: เป็นการมอบความศานติจากอัลลอฮ์ และให้ถือว่าคำว่า "เกาลัน" (قَوْلا) เป็นการอธิบายความหมายของ "สิ่งที่พวกเขาอ้างสิทธิ์" (مَا يَدَّعُونَ) และให้ถือว่าคำกล่าว (อัล-เกาล์) นั้นแยกออกมาจากคำกล่าวของพระองค์ว่า "ศาลามุน" (سَلامٌ)

และที่ข้าพเจ้ากล่าวว่าทัศนะนี้สมควรถือว่าถูกต้องที่สุดนั้น เนื่องจากสิ่งที่อิบรอฮีม บิน ซะอีด อัล-เญาฮะรีได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อะบู อับดุรเราะฮ์มาน อัล-มัก์รีได้เล่าจากฮัรมะละฮ์ จากสุไลมาน บิน ฮุมัยด์ เขากล่าวว่า: ข้าพเจ้าได้ยินมุฮัมมัด บิน กะอับ เล่าแก่อุมัร บิน อับดิลอะซีซ โดยกล่าวว่า: เมื่ออัลลอฮ์ทรงจัดการเรื่องชาวสวรรค์และชาวนรกเสร็จสิ้น พระองค์จะทรงเสด็จมาโดยทรงเดินภายใต้ร่มเงาของเมฆและมะลาอิกะฮ์ แล้วทรงหยุดยืนอยู่ต่อหน้าผู้ที่อยู่ในระดับชั้นแรกสุด แล้วทรงให้ศานติแก่พวกเขา และพวกเขาก็ตอบรับการศานตินั้นแก่พระองค์ และนั่นคือสิ่งที่อยู่ในอัลกุรอาน (سَلامٌ قَوْلا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ) แล้วพระองค์จะตรัสว่า: "จงขอเถิด" พวกเขาจึงกล่าวว่า: "เราจะขออะไรจากพระองค์ด้วยความยิ่งใหญ่และความเกรียงไกรของพระองค์เล่า? หากพระองค์ทรงแบ่งปันปัจจัยยังชีพของมนุษย์และญินทั้งสองกลุ่มให้แก่เรา เราก็จะให้พวกเขากิน ให้พวกเขาดื่ม และให้พวกเขานุ่งห่มแล้ว" พระองค์จึงตรัสว่า: "จงขอเถิด" พวกเขาจึงกล่าวว่า: "เราขอความพึงพอพระทัยจากพระองค์" พระองค์จึงตรัสว่า: "ความพึงพอพระทัยของข้าคือการที่ข้าได้ให้พวกเจ้าอยู่ในสถานที่แห่งความกรุณาของข้า" แล้วพระองค์ก็ทรงทำเช่นนั้นกับผู้คนในทุกๆ ระดับชั้น จนกระทั่งสิ้นสุด เขากล่าวว่า: และหากหญิงสาวจากอัล-หูรุลอิ้ยนคนหนึ่งโผล่ขึ้นมา แสงจากกำไลข้อมือทั้งสองของนางจะทำให้แสงอาทิตย์และแสงจันทร์มืดมิด แล้วหญิงสาวผู้ถูกประดับด้วยเครื่องประดับล่ะ (จะสวยงามเพียงใด)?

ยูนุสได้เล่าถึงฉันว่า เขากล่าวว่า อิบนุ วะฮับได้แจ้งแก่เรา โดยกล่าวว่า ฮัรมะละฮ์ได้บอกแก่เรา จากสุไลมาน บิน ฮุมัยด์ เขากล่าวว่า ฉันได้ยินมุฮัมมัด บิน กะอับ อัล-กุร็อฎีย์ เล่าแก่อุมัร บิน อับดิลอะซีซ โดยกล่าวว่า เมื่ออัลลอฮฺทรงจัดการกับชาวสวรรค์และชาวนรกเสร็จสิ้น พระองค์จะเสด็จมาท่ามกลางร่มเงาแห่งเมฆ และมะลาอิกะฮฺ กล่าวว่า แล้วพระองค์จะทรงให้สลามแก่ชาวสวรรค์ และพวกเขาจะตอบรับสลามของพระองค์ อัล-กุร็อฎีย์กล่าวว่า และนี่คือในคัมภีร์ของอัลลอฮฺ (คือโองการที่ว่า) "สลาม (คือคำกล่าวที่ปลอดภัย) จากพระเจ้าผู้ทรงเอ็นดูเมตตา" ใช่หรือไม่? แล้วพระองค์จะตรัสว่า "จงขอจากข้าเถิด" พวกเขาก็จะกล่าวว่า "ข้าแต่พระเจ้าของเรา พวกข้าพระองค์จะขออะไรจากพระองค์?" พระองค์ตรัสว่า "ไม่ จงขอจากข้าเถิด" พวกเขากล่าวว่า "ข้าแต่พระเจ้าของเรา พวกข้าพระองค์ขอความพึงพอพระทัยจากพระองค์" พระองค์ตรัสว่า "ความพึงพอพระทัยของข้า คือการที่ข้าได้ให้พวกเจ้าอยู่ในสถานที่แห่งความกรุณาของข้า" พวกเขากล่าวว่า "โอ้พระเจ้าของเรา! แล้วอะไรเล่าที่พวกข้าพระองค์จะขอจากพระองค์? ขอสาบานด้วยความยิ่งใหญ่และความเกรียงไกรของพระองค์ และด้วยสถานะอันสูงส่งของพระองค์ หากพระองค์ทรงแบ่งปัจจัยยังชีพของมนุษย์และญินให้เป็นภาระแก่พวกข้าพระองค์ พวกข้าพระองค์ก็จะให้พวกเขากิน ให้พวกเขาดื่ม ให้พวกเขานุ่งห่ม และรับใช้พวกเขา โดยที่สิ่งนั้นจะไม่ลดน้อยจากสิ่งที่พวกข้าพระองค์มีเลย" พระองค์ตรัสว่า "แท้จริง ณ ที่ข้านั้นมีสิ่งเพิ่มพูนมากมาย" กล่าวว่า แล้วอัลลอฮฺจะทรงกระทำเช่นนั้นแก่พวกเขาในแต่ละขั้น จนกระทั่งพระองค์จะประทับบนบัลลังก์ของพระองค์ กล่าวว่า แล้วของกำนัลจากอัลลอฮฺจะถูกนำมายังพวกเขา โดยมีมะลาอิกะฮฺเป็นผู้นำมา แล้วเขาก็ได้กล่าวเรื่องราวทำนองเดียวกันนี้

อิบนุ สินาน อัล-ก็อซซาซ ได้เล่าถึงเราว่า เขากล่าวว่า อบู อับดิรเราะฮฺมานได้บอกแก่เรา โดยกล่าวว่า ฮัรมะละฮ์ได้บอกแก่เรา โดยกล่าวว่า สุไลมาน บิน ฮุมัยด์ได้บอกแก่เรา ว่าเขาได้ยินมุฮัมมัด บิน กะอับ อัล-กุร็อฎีย์ เล่าแก่อุมัร บิน อับดิลอะซีซ โดยกล่าวว่า เมื่ออัลลอฮฺทรงจัดการกับชาวสวรรค์และชาวนรกเสร็จสิ้น พระองค์จะเสด็จมาท่ามกลางร่มเงาแห่งเมฆ และทรงหยุดยืน กล่าวว่า แล้วเขาได้กล่าวเรื่องราวทำนองเดียวกันนี้ เว้นแต่เขากล่าวว่า แล้วพวกเขาจะกล่าวว่า "แล้วอะไรเล่าที่พวกข้าพระองค์จะขอจากพระองค์ โอ้พระเจ้าของเรา? ขอสาบานด้วยความยิ่งใหญ่และความเกรียงไกรของพระองค์ และด้วยสถานะอันสูงส่งของพระองค์ หากพระองค์ทรงแบ่งปัจจัยยังชีพของมนุษย์และญินให้เป็นภาระแก่พวกข้าพระองค์ พวกข้าพระองค์ก็จะให้พวกเขากิน ให้พวกเขาดื่ม และรับใช้พวกเขา โดยที่สิ่งนั้นจะไม่ลดน้อยจากสิ่งที่พวกข้าพระองค์มีเลย" พระองค์ตรัสว่า "ใช่แล้ว จงขอจากข้าเถิด" พวกเขากล่าวว่า "พวกข้าพระองค์ขอความพึงพอพระทัยจากพระองค์" พระองค์ตรัสว่า "ความพึงพอพระทัยของข้า คือการที่ข้าได้ให้พวกเจ้าอยู่ในสถานที่แห่งความกรุณาของข้า" แล้วพระองค์จะทรงกระทำเช่นนี้แก่ชาวทุกขั้น จนกระทั่งสิ้นสุดถึงบัลลังก์ของพระองค์ และส่วนที่เหลือของหะดีษก็เหมือนกัน"

ดังนั้น คำกล่าวนี้ซึ่งมุฮัมมัด บิน กะอับได้กล่าวไว้ บ่งชี้ว่า "สลาม" เป็นคำอธิบายของพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "สิ่งที่พวกเขาเรียกร้อง" และว่าคำกล่าวนั้นออกมาจากการให้สลาม และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "จากพระเจ้าผู้ทรงเอ็นดูเมตตา" หมายถึง ผู้ทรงเอ็นดูเมตตาแก่พวกเขา เนื่องจากพระองค์มิได้ทรงลงโทษพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำผิดไว้ในโลกดุนยา

------------------------
เชิงอรรถ:
(2) นี่เป็นส่วนหนึ่งของบทกวีของซุรรุมมะฮ์ (ดูในดิวานของเขา หน้า 422) และบทต้นของมันคือ:
"แก้มทั้งหลายที่แห้งผากในการเดินทาง ราวกับว่า..."
และคำว่า "แก้มทั้งหลาย" เป็นกรรม (มัฟอูล) ของคำกริยา "คลุม" ในบทกวีก่อนหน้า และผู้อธิบายดิวานของเขาได้กล่าวว่า: พวกเขาต้องการกล่าวว่า พวกเขาได้คลุม... ซึ่งลมที่ตายแล้วได้คลุมแก้มทั้งหลาย... ฯลฯ หมายถึง พวกเขาได้ทำให้สถานที่ซึ่งพวกเขานอนหลับนั้นเป็นเสมือนเครื่องคลุมแก้ม อธิบายจบ และคำว่า "อัลมุอฺซาอ์" คือ ดินที่มีหินและกรวด ส่วนคำว่า "อัลอะราอิก" เอกพจน์คือ "อะรีกะฮ์" หมายถึง เตียงภายใต้ม่าน (พลับพลา) เขากล่าวว่า: เนื่องจากการนอนหลับอย่างหนัก พวกเขาจึงมองเห็นดินที่มีหินเหมือนกับที่นอนบนเตียง

และอบู อุบัยดะฮฺได้อ้างโคลงบทนี้ไว้ในหนังสือ "มะญาซุลกุรอาน" (หน้า 207) ณ ที่ที่อัลลอฮฺตรัสว่า: "บนบรรดาอะรีก" โดยเขากล่าวว่า: รูปเอกพจน์ของมันคือ "อะรีกะฮฺ" และมันคือที่นอนในม่าน (เต็นท์) ซุรฺรุมมะฮฺกล่าวว่า: "แก้มทั้งหลาย..." (โคลง) โดยเขาได้ทำให้มันเป็นที่นอน

อายะห์ที่ ๕๙

وَٱمْتَـٰزُواْ ٱلْيَوْمَ أَيُّهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝ ٥٩

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

โอ้บรรดาอาชญากรทั้งหลายเอ๋ย! วันนี้พวกเจ้าจงถอยห่างออกไปให้พ้น

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง: "และพวกเจ้าจงแยกออกไปในวันนี้เถิด โอ้บรรดาผู้กระทำผิด" และมีคำกล่าวว่า: "ตัมมัยยิซู" และ "อามาซู" และ "อัมตาซู" ล้วนมีความหมายเดียวกัน และ "มะซัยตุฮุ ฟานมาซา วะมตาซา" และ "มัยยัยตุฮุ ฟาตะมัยยาซา" หมายถึง: จะมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาเช่นนี้ ณ ขณะที่หยุดยืนเพื่อการสอบสวน เมื่อมีบัญชาให้ชาวสวรรค์ (หน้า 45) ไปสู่สวรรค์ นั่นคือ: จงออกไปจากหมู่พวกของพวกเขา (ชาวสวรรค์) กอตาดะฮ์กล่าวว่า: พวกเขาถูกแยกออกจากความดีทั้งปวง อัล-ฎอฮากกล่าวว่า: บรรดาผู้กระทำผิดจะถูกแยกออกจากกันเป็นกลุ่มๆ โดยชาวยิวจะถูกแยกออกเป็นกลุ่มหนึ่ง ชาวคริสต์เป็นกลุ่มหนึ่ง ชาวมัจญูซีเป็นกลุ่มหนึ่ง ชาวศอบิอูนเป็นกลุ่มหนึ่ง และผู้บูชาเจว็ดเป็นกลุ่มหนึ่ง และจากท่าน (อัล-ฎอฮาก) ก็เช่นกัน: แท้จริงสำหรับทุกกลุ่มในนรกนั้นมีบ้านหลังหนึ่งซึ่งพวกเขาจะเข้าไปในนั้นและประตูก็จะถูกปิดกั้น ดังนั้นพวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล ไม่เห็น (ผู้อื่น) และไม่ถูกเห็น (โดยผู้อื่น) และดาวูด บิน อัล-ญัรรอฮ์กล่าวว่า: ดังนั้นบรรดามุสลิมจะถูกแยกออกจากบรรดาผู้กระทำผิด ยกเว้นผู้ที่ยึดถืออารมณ์ต่ำ (อะฮ์วาอ์) ซึ่งพวกเขาจะอยู่ร่วมกับบรรดาผู้กระทำผิด

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "และพวกเจ้าจงแยกออกไปในวันนี้เถิด โอ้บรรดาผู้กระทำผิด" (59)
ความหมายของพระดำรัสที่ว่า "وامْتَازُوا" (และพวกเจ้าจงแยกออกไป) คือ จงแยกตัวออกไป (تَميزوا) ซึ่งเป็นรูปคำว่า "افتعلوا" จากรากศัพท์ "ماز يميز" (เขาแยกออก) โดยมีรูปกริยาคือ "امتاز يمتاز امتيازا" (เขาแยกออก)
และตามที่เราได้กล่าวในเรื่องนี้ ผู้รู้ด้านตัฟซีรก็ได้กล่าวไว้เช่นเดียวกัน
* ข้อกล่าวของบรรดาผู้ที่ได้กล่าวไว้ดังนี้:
บิชร์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า: ยาซีดได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า: ซะอีดได้รายงานแก่เรา จากกะตาดะฮ์ เกี่ยวกับพระดำรัสที่ว่า "وامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ" (และพวกเจ้าจงแยกออกไปในวันนี้เถิด โอ้บรรดาผู้กระทำผิด) เขากล่าวว่า: พวกเขาถูกแยกออกจากความดีทั้งปวง
อบู กุร็อยบ์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า: อับดุรเราะฮ์มาน บิน มุฮัมมัด อัล-มุฮาริบีย์ได้รายงานแก่เรา จากอิสมาอีล บิน ราฟิอ์ จากผู้ที่ได้รายงานแก่เขา จากมุฮัมมัด บิน กะอับ อัล-กุร็อฎีย์ จากอบู ฮุร็อยเราะฮ์ ว่า ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า: "เมื่อวันกิยามะฮ์มาถึง อัลลอฮ์จะทรงบัญชานรกญะฮันนัม แล้วจะปรากฏคอ (ส่วนหนึ่ง) ของมันที่แผ่กระจายและมืดทึบ จากนั้นพระองค์จะตรัสว่า: 'ข้ามิได้กำชัดพวกเจ้าแล้วหรือ โอ้ลูกหลานอาดัม ว่าพวกเจ้าอย่าได้เคารพภักดีชัยฏอน ...' อายะฮ์ จนถึงพระดำรัสที่ว่า 'นี่คือนรกญะฮันนัมซึ่งพวกเจ้าได้ถูกสัญญาไว้' และ 'และพวกเจ้าจงแยกออกไปในวันนี้เถิด โอ้บรรดาผู้กระทำผิด' แล้วมนุษย์ก็จะแยกออกจากกันและคุกเข่าลง และนี่คือพระดำรัสของอัลลอฮ์ที่ว่า 'และเจ้าจะเห็นทุกประชาชาติ ...' อายะฮ์"
ดังนั้น ความหมายของพระดำรัสในที่นี้คือ: และพวกเจ้าจงแยกตัวออกจากผู้ศรัทธาในวันนี้เถิด โอ้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ แท้จริงพวกเจ้ากำลังจะไปสู่ที่หมายที่ไม่ใช่ที่หมายของพวกเขา และกำลังจะเข้าไปในสถานที่ที่ไม่ใช่สถานที่ของพวกเขา

อายะห์ที่ ๖๐

۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَـٰبَنِىٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُواْ ٱلشَّيْطَـٰنَ‌ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ۝ ٦٠

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

ข้ามิได้บัญชาพวกเจ้าดอกหรือ โอ้ลูกหลานของอาดัมเอ๋ย! ว่าพวกเจ้าอย่าได้เคารพบูชาชัยตอนมารร้าย แท้จริงมันนั้นเป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเจ้า

และพระดำรัส ( أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ) “เรามิได้ได้ให้พันธสัญญาแก่พวกเจ้าแล้วหรือ โอ้ลูกหลานอาดัม ว่าพวกเจ้าอย่าได้เคารพภักดีต่อชัยฏอน แท้จริงมันเป็นศัตรูที่ชัดแจ้งของพวกเจ้า” และในการกล่าวนี้มีส่วนที่ละไว้ โดยได้อาศัยการบ่งชี้ของถ้อยคำนั้นให้เข้าใจแทนได้ นั่นคือ: แล้วจะมีเสียงกล่าวขึ้นว่า: เรามิได้ได้ให้พันธสัญญาแก่พวกเจ้าแล้วหรือ โอ้ลูกหลานอาดัม โดยกล่าวว่า: เรามิได้ได้สั่งเสียและใช้พวกเจ้าในโลกดุนยานี้แล้วหรือว่า พวกเจ้าอย่าได้เคารพภักดีต่อชัยฏอน แล้วพวกเจ้าก็เชื่อฟังมันในการฝ่าฝืนอัลลอฮ์ ( إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ) โดยกล่าวว่า: และเรากล่าวแก่พวกเจ้าว่า แท้จริงชัยฏอนนั้นเป็นศัตรูที่ชัดแจ้งของพวกเจ้า โดยมันได้เปิดเผยความเป็นศัตรูของมันต่อพวกเจ้าด้วยการปฏิเสธไม่สุญูดต่อบิดาของพวกเจ้า คืออาดัม เนื่องจากความอิจฉาริษยาของมันที่มีต่อเขา ในสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ประทานให้แก่เขาแห่งเกียรติยศ และการหลอกลวงของมันต่อเขา จนกระทั่งมันได้ขับเขาและคู่ครองของเขาออกจากสวนสวรรค์

❖ ❖ ❖ ❖

✶

سُورَةُ يس

ยาซีน · 83 อายะห์ · มักกียะห์

وَءَايَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۝ ٤١ وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَ ۝ ٤٢ وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ۝ ٤٣ إِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَـٰعًا إِلَىٰ حِينٍ ۝ ٤٤ وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُواْ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ۝ ٤٥ وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍ مِّنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ۝ ٤٦ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ۝ ٤٧ وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ۝ ٤٨ مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَٲحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ۝ ٤٩ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ۝ ٥٠ وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ۝ ٥١ قَالُواْ يَـٰوَيْلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَاۜ‌ۗ هَـٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَصَدَقَ ٱلْمُرْسَلُونَ ۝ ٥٢ إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَٲحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ۝ ٥٣ فَٱلْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْــًٔا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝ ٥٤ إِنَّ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ ٱلْيَوْمَ فِى شُغُلٍ فَـٰكِهُونَ ۝ ٥٥ هُمْ وَأَزْوَٲجُهُمْ فِى ظِلَـٰلٍ عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ مُتَّكِــُٔونَ ۝ ٥٦ لَهُمْ فِيهَا فَـٰكِهَةٌ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ ۝ ٥٧ سَلَـٰمٌ قَوْلاً مِّن رَّبٍّ رَّحِيمٍ ۝ ٥٨ وَٱمْتَـٰزُواْ ٱلْيَوْمَ أَيُّهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝ ٥٩ ۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَـٰبَنِىٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُواْ ٱلشَّيْطَـٰنَ‌ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ۝ ٦٠

เว้นแต่ด้วยความเมตตาจากเรา และความเพลิดเพลินชั่วระยะหนึ่ง

แท้จริง ในวันนั้นชาวสวรรค์จะอยู่ในกิจกรรมอันสุขสำราญ

ความศานติ! พระดำรัสหนึ่งจากพระเจ้าผู้ทรงเมตตาเสมอ

โอ้บรรดาอาชญากรทั้งหลายเอ๋ย! วันนี้พวกเจ้าจงถอยห่างออกไปให้พ้น

อายะห์ 41–60 จาก 83

อายะห์ที่ 41-60 จาก 83 อายะห์

← ก่อนหน้า 1 2 3 4 5 ถัดไป →

ก่อนหน้า ฟาฏิร

📖 รายชื่อ

ถัดไป อัศ-ศอฟฟาต

✅