سُورَةُ يونس

ยูนุส

"ศาสดายูนุส" • 🕋 มักกียะห์ • 109 อายะห์

📖 ญุซอ์ 11

← อัต-เตาบะห์ ฮูด →

🔤 أ أ

🎨 สีตัจวีด

คำอธิบายสีตัจวีด:

กุนนะฮ์ / อิดฆอม

ก็อลเกาะละฮ์

อิกลาบ

อิคฟาอ์

มัดญ์ (ลากเสียงยาว)

ไม่ออกเสียง

หน้า 4/6 · อายะห์ 61-80

← ก่อนหน้า ถัดไป →

อายะห์ที่ ๖๑

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และเจ้ามิได้อยู่ในเรื่องหนึ่งเรื่องใด และเจ้ามิได้อ่านบางส่วนจากมันในอัลกุรอาน และพวกท่านมิได้กระทำการใดๆ เว้นแต่เราได้เป็นพยานแก่พวกท่านในขณะที่พวกท่านกำลังง่วนอยู่ในเรื่องนั้น และจะไม่รอดพ้นจากพระเจ้าของเจ้า (การกระทำใดๆ) ที่มีน้ำหนักเท่าธุลีทั้งในแผ่นดินและในชั้นฟ้า และที่เล็กกว่านั้นและที่ใหญ่กว่านั้น เว้นแต่อยู่ในบันทึกอันชัดแจ้งทั้งสิ้น

พระองค์ทรงแจ้งให้ทราบถึงการเฝ้าดูโดยทั่วไปของพระองค์ และการที่พระองค์ทรงรอบรู้สภาพทั้งหมดของปวงบ่าว ทั้งในยามเคลื่อนไหวและหยุดนิ่ง และในข้อความนี้ยังมีคำเชิญชวนให้เฝ้าระวังพระองค์อยู่เสมอ โดยตรัสว่า {และเจ้ามิได้อยู่ในกิจการใดๆ} หมายถึง สภาพใดๆ จากสภาพทั้งหลายของท่าน ทั้งในด้านศาสนาและโลกียะ {และมิได้อ่านจากอัลกุรอานใดๆ} หมายถึง และสิ่งที่ท่านอ่านจากอัลกุรอานซึ่งอัลลอฮฺทรงประทานวะฮียฺแก่ท่าน {และพวกเจ้ามิได้กระทำการใดๆ} ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ {เว้นแต่เราจะเป็นพยานต่อพวกเจ้า ขณะที่พวกเจ้ากำลังลงมือกระทำมัน} หมายถึง ขณะที่พวกเจ้าเริ่มต้นลงมือกระทำ และขณะที่พวกเจ้าดำเนินการนั้นต่อเนื่อง ดังนั้น พวกเจ้าจงเฝ้าระวังอัลลอฮฺในการงานของพวกเจ้า และจงปฏิบัติมันด้วยความบริสุทธิ์ใจ และความพยายามอย่างเต็มที่ และพวกเจ้าจงระวังสิ่งที่อัลลอฮฺทรงกริ้ว เพราะแท้จริงพระองค์ทรงเฝ้ามองพวกเจ้า ทรงรอบรู้ทั้งภายนอกและภายในของพวกเจ้า {และสิ่งใดจะรอดพ้นจากพระเจ้าของเจ้าไปได้} หมายถึง สิ่งใดจะพ้นไปจากความรู้ การได้ยิน การมองเห็น และการเฝ้าดูของพระองค์ {แม้เพียงน้ำหนักเท่าละอองธุลีในแผ่นดิน และในชั้นฟ้า และสิ่งที่เล็กกว่านั้น หรือใหญ่กว่านั้นก็ตาม เว้นแต่จะอยู่ในบันทึกที่ชัดแจ้ง} หมายถึง ความรู้ของพระองค์ได้ห้อมล้อมสิ่งนั้นไว้ และปากกาของพระองค์ได้บันทึกสิ่งนั้นไว้ และสองระดับนี้จากระดับต่างๆ ของกอฎอและก็อดัร (กำหนดสภาวะและกำหนดชะตากรรม) นั้น อัลลอฮฺมักจะทรงเชื่อมโยงมันเข้าด้วยกันเสมอ และสองระดับนั้นคือ ความรู้ที่ห้อมล้อมทุกสรรพสิ่ง และการบันทึกที่ห้อมล้อมทุกเหตุการณ์ ดังเช่นที่พระองค์ตรัสว่า {เจ้ามิรู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺทรงรู้สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน แท้จริงสิ่งนั้นอยู่ในบันทึก แท้จริงสิ่งนั้นเป็นเรื่องง่ายสำหรับอัลลอฮฺ}

พระองค์ผู้ทรงสูงสุดทรงแจ้งแก่ท่านนบีของพระองค์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ว่า พระองค์ทรงรอบรู้ทุกสภาพของท่านและสภาพของประชาชาติของท่าน ตลอดจนทุกสรรพสิ่งในทุกยาม ทุกโอกาส และทุกขณะ และไม่มีแม้เพียงน้ำหนักเท่าละอองธุลีในความเล็กจิ๋วและความละเอียดของมันในบรรดาชั้นฟ้าหรือในแผ่นดิน หรือสิ่งที่เล็กกว่านั้นหรือใหญ่กว่านั้น จะรอดพ้นไปจากความรู้และการมองเห็นของพระองค์ได้ นอกจากนั้นมันอยู่ในบันทึกที่ชัดแจ้ง ดังเช่นพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และที่พระองค์นั้นมีกุญแจแห่งสิ่งพ้นญาณวิสัย ไม่มีผู้ใดรู้สิ่งเหล่านั้นนอกจากพระองค์ และพระองค์ทรงรู้สิ่งที่อยู่บนบกและในทะเล และไม่มีใบไม้ใดร่วงหล่นลงมา เว้นแต่พระองค์ทรงรู้มัน และไม่มีเมล็ดพืชใดในความมืดของแผ่นดิน และไม่มีสิ่งใดที่สดหรือแห้ง เว้นแต่มีอยู่ในบันทึกที่ชัดแจ้ง" ดังนั้นพระผู้ทรงสูงสุดจึงทรงแจ้งว่า พระองค์ทรงรู้การเคลื่อนไหวของต้นไม้และสิ่งอื่นๆ จากสิ่งไม่มีชีวิต เช่นเดียวกับสัตว์ที่ปล่อยเลี้ยงตามพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และไม่มีสัตว์ใดบนแผ่นดิน และไม่มีนกใดบินด้วยปีกทั้งสองของมัน เว้นแต่เป็นประชาชาติเช่นเดียวกับพวกเจ้า" และพระผู้ทรงสูงสุดตรัสว่า "และไม่มีสัตว์ใดบนแผ่นดิน เว้นแต่ปัจจัยยังชีพของมันอยู่ที่อัลลอฮฺ" และเมื่อความรู้ของพระองค์เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของสิ่งเหล่านี้เป็นเช่นนี้ แล้วความรู้ของพระองค์เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของผู้ที่ต้องปฏิบัติตามบทบัญญัติซึ่งถูกใช้ให้ทำอิบาดะฮ์จะเป็นเช่นใด ดังที่พระผู้ทรงสูงสุดตรัสว่า "และจงมอบหมายต่อผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงเห็นเจ้าเมื่อเจ้าลุกขึ้น และทรงเห็นการเปลี่ยนท่าของเจ้าในหมู่ผู้สุญูด" และด้วยเหตุนี้พระผู้ทรงสูงสุดจึงตรัสว่า "และไม่ว่าเจ้าจะอยู่ในกิจการใด และไม่ว่าเจ้าจะอ่านจากอัลกุรอานส่วนใด และพวกเจ้าไม่กระทำการใดๆ เว้นแต่เราจะเป็นพยานต่อพวกเจ้า ขณะที่พวกเจ้าเผชิญหน้ากับสิ่งนั้น" หมายถึงขณะที่พวกเจ้าเริ่มต้นสิ่งนั้น เรากำลังเป็นพยานแก่พวกเจ้า ทรงเห็น ทรงได้ยิน และด้วยเหตุนี้ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จึงกล่าวเมื่อญิบรีลถามท่านเกี่ยวกับอัล-อิห์ซาน (การทำดีอย่างสมบูรณ์) ว่า "คือการที่เจ้าจะอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮฺประหนึ่งว่าเจ้าเห็นพระองค์ และหากเจ้าไม่เห็นพระองค์ แท้จริงพระองค์ทรงเห็นเจ้า"

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง "และเจ้าจะไม่อยู่ในกิจการใด ๆ" (ما) ใช้ในการปฏิเสธ หมายถึง เจ้าไม่อยู่ในกิจการใด ๆ นั่นคือ ไม่ว่าจะเป็นการอิบาดะฮ์หรืออื่นใด นอกจากว่าอัร-ร็อบทรงรู้เห็นเจ้า และ "อัช-ชะอน" หมายถึง เรื่องราว, กรณี, พหูพจน์คือ "ชุอูน" อัล-อัคฟัชกล่าว: ชาวอาหรับกล่าวว่า "มา ชะอนตะ ชะอ์นาฮู" หมายถึง เจ้ามิได้กระทำการงานของเขา

"และเจ้าจะไม่อ่านจากมันซึ่งอัลกุรอาน" อัล-ฟัรเราะอ์และอัซ-ซัจญาจกล่าว: สรรพนามใน (มินฮุ) กลับไปยัง "อัช-ชะอน" หมายถึง เจ้าได้กล่าวถึงกิจการหนึ่ง แล้วจึงมีการอ่านอัลกุรอานเนื่องด้วยกิจการนั้น เพื่อให้รู้ว่ากฎเกณฑ์ของมันเป็นอย่างไร หรือมิฉะนั้นก็มีอัลกุรอานถูกประทานลงมาในกิจการนั้น แล้วจึงถูกอ่าน อัฏ-เฏาะบะรีกล่าว: (มินฮุ) หมายถึง จากคัมภีร์ของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่ง (มิน กุรอาน) ท่านได้กล่าวซ้ำเพื่อเป็นการให้ความสำคัญ เหมือนดังพระดำรัสที่ว่า "แท้จริงข้าคืออัลลอฮ์"

"และพวกเจ้าจะไม่กระทำการงานใด ๆ" ทรงตรัสแก่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และประชาชาติ และพระดำรัสของพระองค์ "และเจ้าจะไม่อยู่ในกิจการใด ๆ" เป็นการตรัสแก่ท่าน และความหมายครอบคลุมถึงท่านและประชาชาติของท่าน และบางครั้งก็ทรงตรัสแก่รอซูล โดยความหมายครอบคลุมถึงท่านและผู้ปฏิบัติตามท่าน และมีรายงานว่า ความหมายมุ่งถึงพวกกุฟฟารมักกะฮ์

"นอกจากว่าเราจะเป็นพยานต่อพวกเจ้า" หมายถึง เราทรงรู้มัน และสิ่งที่คล้ายคลึงกับสิ่งนี้คือพระดำรัส "ไม่มีการสนทนาลับในสามคนใด ๆ นอกจากพระองค์ทรงเป็นที่สี่ของพวกเขา"

"ขณะที่พวกเจ้ากระทำการในสิ่งนั้น" หมายถึง ขณะที่พวกเจ้าเริ่มลงมือในสิ่งนั้น และสรรพนาม [หน้า 266] กลับไปยัง "อัล-อัมัล" มีคำกล่าวว่า "อะฟาฎะ ฟุลานุน ฟิล-ฮะดีษิ วัล-อัมัล" เมื่อเขาได้เริ่มลงมือในสิ่งนั้น อัร-รออีกล่าวว่า:
"ฟะอัฟเฎิน บะอ์ดะ กอฎูมินนะ บิจัรเราะติน มิน ซีล-อะบาฏิฮิ อิซ รออีน ฮะกีลัน"
อิบนุ อับบาสกล่าว: (ตาฟีฎูน ฟีฮิ) หมายถึง พวกเจ้ากระทำมัน อัล-อัคฟัชกล่าว: พวกเจ้าพูดคุยกัน อิบนุ ซัยด์กล่าว: พวกเจ้าเจาะลึกลงไป อิบนุ กัยซานกล่าว: พวกเจ้าเผยแพร่คำพูด อัฎ-เฎาะฮักกล่าว: สรรพนามกลับไปยังอัลกุรอาน ความหมายคือ ขณะที่พวกเจ้าเผยแพร่ความเท็จในอัลกุรอาน

"และสิ่งใดจะไม่รอดพ้นไปจากพระเจ้าของเจ้า" อิบนุ อับบาสกล่าว: หมายถึง จะไม่ซ่อนเร้น อะบู รุวก์กล่าว: หมายถึง จะไม่ห่างไกล อิบนุ กัยซานกล่าว: หมายถึง จะไม่หายไป และอัล-กิซาอีอ่านว่า "ยะอ์ซิบ" โดยการกัสร์ซาอ์ ทุกแห่งที่ปรากฏ ส่วนผู้ที่เหลืออ่านด้วยการฎ็อมม์ ทั้งสองเป็นภาษาที่ถูกต้อง เช่นเดียวกับคำว่า "ยะอ์ริชุ" และ "ยะอ์รุชุ"

(มิน มิษกาล) (มิน) เป็นการเสริม หมายถึง และสิ่งใดจะไม่รอดพ้นไปจากพระเจ้าของเจ้าซึ่งน้ำหนักเท่าอะตอม หมายถึง น้ำหนักของอะตอม นั่นคือ มดแดงตัวเล็ก ๆ ซึ่งได้ผ่านมาก่อนแล้วในซูเราะฮ์อัน-นิซาอ์

"ในแผ่นดินและไม่ก็ในชั้นฟ้า และไม่เล็กกว่านั้นและไม่ใหญ่กว่านั้น" เป็นการเชื่อมต่อกับถ้อยคำ (มิษกาล) และหากท่านประสงค์ ก็เป็นการเชื่อมต่อกับ (ซัรระฮ์) และยะอ์กูบและฮัมซะฮ์อ่านด้วยการเราะฟะอ์รออ์ในทั้งสองคำ โดยเชื่อมต่อกับตำแหน่งของ (มิษกาล) เพราะ (มิน) เป็นการเพิ่มเพื่อการย้ำ และอัซ-ซัจญาจกล่าว: และอนุญาตให้อ่านด้วยการเราะฟะอ์ในฐานะเป็นมุบตะดะ และคำขยายของมันคือ "นอกจากอยู่ในบันทึกอันชัดแจ้ง" หมายถึง อัล-ลาวห์ อัล-มะหฺฟูซ พร้อมกับความรอบรู้ของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่ง อัล-จุรญานีกล่าว: (อิ้ลลา) หมายถึง ตัววาวแห่งการเชื่อมต่อ หมายถึง และมันอยู่ในบันทึกอันชัดแจ้ง เช่นเดียวกับพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง "แท้จริง ณ ที่ข้านั้น บรรดารอซูลจะไม่กลัว นอกจากผู้ที่อธรรม" หมายถึง และผู้ที่อธรรม

และคำกล่าวของพระองค์: "เพื่อมิให้มีหลักฐานแก่มนุษย์ใด ๆ ต่อพวกเจ้า นอกจากบรรดาผู้อธรรมในหมู่พวกเขา" นั้น หมายถึง และบรรดาผู้อธรรมในหมู่พวกเขา ดังนั้นคำว่า "إلا" (นอกจาก) ในที่นี้จึงมีความหมายเทียบเท่ากับตัวเชื่อม "و" (และ) ที่แสดงการเรียงลำดับ และได้มีการละคำกริยาไว้หลังจากมัน เช่นเดียวกับในพระดำรัสที่ว่า: "และจงกล่าวว่า ขอได้โปรดอภัยโทษด้วย" ซึ่งหมายถึง จงกล่าวคำขออภัยโทษนั้น และพระดำรัสที่ว่า: "และจงอย่ากล่าวว่า สาม" นั้น หมายถึง อย่ากล่าวว่าพวกเขามีสาม และสิ่งที่คล้ายคลึงกับสิ่งที่เรากำลังกล่าวถึงนี้คือ พระดำรัสที่ว่า: "และไม่ร่วงหล่นซึ่งใบไม้ใด ๆ นอกจากพระองค์ทรงรู้มัน และไม่มีเมล็ดพืชใด ๆ ในความมืดของแผ่นดิน และไม่มีสิ่งสดและสิ่งแห้งใด ๆ นอกจากอยู่ในบันทึกอันชัดแจ้ง" ซึ่งหมายถึง และสิ่งเหล่านั้นอยู่ในบันทึกอันชัดแจ้ง

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า : "และเจ้าจะไม่อยู่ในกิจการใด ๆ และเจ้าจะไม่อ่านจากอัลกุรอานส่วนใดส่วนหนึ่ง และพวกเจ้าจะไม่กระทำการใด ๆ เว้นแต่เราจะเป็นพยานต่อพวกเจ้า ขณะที่พวกเจ้ากำลังหลั่งไหลอยู่ในนั้น และไม่มีสิ่งใดที่มีน้ำหนักเท่าละอองธุลีในแผ่นดินและในชั้นฟ้าจะรอดพ้นจากพระเจ้าของเจ้าไปได้ และไม่มีสิ่งใดที่เล็กกว่านั้นหรือใหญ่กว่านั้น เว้นแต่จะอยู่ในบันทึกอันชัดแจ้ง" (อายะฮ์ที่ 61)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า : พระผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงได้รับการกล่าวขาน ตรัสแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า : "(และเจ้าจะไม่อยู่) โอ้มุฮัมมัด (ในกิจการใด ๆ)" หมายถึง ในกิจกรรมใด ๆ จากบรรดากิจกรรม "(และเจ้าจะไม่อ่านจากอัลกุรอานส่วนใดส่วนหนึ่ง)" กล่าวคือ และเจ้าจะไม่อ่านจากคัมภีร์ของอัลลอฮ์ซึ่งเป็นอัลกุรอาน "(และพวกเจ้าจะไม่กระทำการใด ๆ)" กล่าวคือ และพวกเจ้าจะไม่กระทำการใด ๆ โอ้มนุษย์ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นความดีหรือความชั่ว "(เว้นแต่เราจะเป็นพยานต่อพวกเจ้า)" กล่าวคือ เว้นแต่เราจะเป็นพยานต่อการงานและกิจการต่าง ๆ ของพวกเจ้า ขณะที่พวกเจ้ากำลังกระทำมันและดำเนินการอยู่ในนั้น

* * *

คำกล่าวที่คล้ายคลึงกับสิ่งที่เราได้กล่าวไว้ในเรื่องนี้ ได้ถูกรายงานมาจากอิบนุ อับบาสและกลุ่มหนึ่ง

บันทึกผู้ที่กล่าวเช่นนั้น :

17696 - มุษันนาได้เล่าแก่ฉันว่า เขากล่าวว่า อับดุลลอฮ์ บิน ศอลิห์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า มุอาวิยะฮ์ได้เล่าแก่ฉัน จากอะลี จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "(ขณะที่พวกเจ้ากำลังหลั่งไหลอยู่ในนั้น)" กล่าวคือ ขณะที่พวกเจ้ากำลังกระทำ

* * *

และกลุ่มอื่น ๆ ได้กล่าวว่า : ความหมายของสิ่งนั้นคือ ขณะที่พวกเจ้ากระจายความเท็จในอัลกุรอาน

บันทึกผู้ที่กล่าวเช่นนั้น :

17697 - ได้มีผู้เล่าแก่ฉันจากอัลมุซัยยิบ บิน ชะรีก จากอบี เราก์ จากอัฎเฎาะฮ์ฮาก : "(ขณะที่พวกเจ้ากำลังหลั่งไหลอยู่ในนั้น)" กล่าวคือ พวกเจ้ากระจายในอัลกุรอานซึ่งความเท็จ

* * *

และกลุ่มอื่น ๆ ได้กล่าวว่า : ความหมายของสิ่งนั้นคือ ขณะที่พวกเจ้ากระจายในสัจธรรม

บันทึกผู้ที่กล่าวเช่นนั้น :

17698 - มุษันนาได้เล่าแก่ฉันว่า เขากล่าวว่า อบู ฮุซัยฟะฮ์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า ชิบล์ได้เล่าแก่เรา จากอิบนุ อบี นุญัยฮ์ จากมุญาฮิด : "(ขณะที่พวกเจ้ากำลังหลั่งไหลอยู่ในนั้น)" ในสัจธรรม ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดก็ตาม

17699 - ... เขากล่าวว่า อิสฮากได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า อับดุลลอฮ์ได้เล่าแก่เรา จากวัรกาอ์ จากอิบนุ อบี นุญัยฮ์ จากมุญาฮิด เช่นเดียวกัน

17700 - อัลกอซิมได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า อัลฮุซัยน์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า ฮัจญาจได้เล่าแก่ฉัน จากอิบนุ จุรัยจ์ จากมุญาฮิด เช่นเดียวกัน

* * *

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า : และแท้จริงเราได้เลือกคำกล่าวซึ่งเราได้เลือกไว้ในเรื่องนี้ เพราะพระผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงได้รับการกล่าวขาน ได้ทรงแจ้งว่า บ่าวของพระองค์จะไม่กระทำการใด ๆ เว้นแต่พระองค์จะเป็นพยานต่อมัน แล้วพระองค์ได้เชื่อมสิ่งนั้นกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "(ขณะที่พวกเจ้ากำลังหลั่งไหลอยู่ในนั้น)" ดังนั้นจึงเป็นที่ทราบชัดว่าพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "(ขณะที่พวกเจ้ากำลังหลั่งไหลอยู่ในนั้น)" นั้น แท้จริงคือการแจ้งข่าวจากพระองค์เกี่ยวกับเวลาที่ผู้กระทำทั้งหลายกำลังกระทำการ ว่าพระองค์ทรงเป็นพยานต่อมัน มิใช่การแจ้งข่าวเกี่ยวกับเวลาที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม อ่านอัลกุรอาน เพราะหากสิ่งนั้นเป็นการแจ้งข่าวเกี่ยวกับการเป็นพยานของพระองค์ผู้ทรงได้รับการกล่าวขาน ในเวลาที่กลุ่มชนกำลังหลั่งไหล (เผยแพร่/พูดถึง) ในอัลกุรอาน แน่นอนการอ่าน (กริยา) จะเป็นด้วยตัว "ยา" (ي) คือ "ขณะที่พวกเขากำลังหลั่งไหลอยู่ในนั้น" เป็นการแจ้งข่าวจากพระองค์เกี่ยวกับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในนั้น

หากมีผู้กล่าวว่า : นั่นมิใช่การแจ้งข่าวเกี่ยวกับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา แต่มันคือการตรัสแก่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า พระองค์ทรงเป็นพยานต่อท่าน ขณะที่ท่านอ่านอัลกุรอาน

หากเป็นเช่นนั้นจริง การประทานลงมาก็คงจะเป็น (เมื่อพวกเจ้ากำลังหลั่งไหลอยู่ในนั้น) เนื่องจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เป็นบุคคลเดียว ไม่ใช่กลุ่ม ดังที่พระองค์ตรัสว่า (และสิ่งที่เจ้าได้อ่านจากอัลกุรอานบางส่วน) โดยใช้สรรพนามเอกพจน์ในการกล่าว แต่ทว่า นั่นเป็นการเริ่มกล่าวโดยใช้สรรพนามเอกพจน์กับท่าน ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จากนั้นจึงหันกลับมาใช้สรรพนามพหูพจน์ในการกล่าว คล้ายคลึงกับพระดำรัสที่ว่า: โอ้ นบีเอ๋ย เมื่อพวกเจ้าจะหย่าภรรยาทั้งหลาย (ซูเราะฮฺ อัฏ-ฏอลาก: 1) และแท้จริง ในพระดำรัสที่ว่า เมื่อพวกเจ้าจะหย่าภรรยาทั้งหลาย นั้น เป็นหลักฐานอันชัดเจนว่าพระองค์ทรงเปลี่ยนการกล่าวไปยังกลุ่มชนมุสลิมร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม พร้อมกับกลุ่มชนอื่นนอกจากท่าน เนื่องจากพระองค์ทรงเริ่มการกล่าวกับท่าน แล้วจึงเปลี่ยนการกล่าวไปยังกลุ่มชน โดยมีท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม อยู่ท่ามกลางพวกเขา และเป็นการแจ้งข่าวว่า ไม่มีผู้ใดในหมู่บ่าวของพระองค์กระทำการใด ๆ เว้นแต่จะมีพยาน (18) นับมันไว้สำหรับเขาและรู้มัน ดังที่พระองค์ตรัสว่า (และไม่มีสิ่งใดจะรอดพ้นไปจากพระเจ้าของเจ้าได้) โอ้มุฮัมมัด จากการงานของปวงสรรพสร้างของพระองค์ และไม่มีสิ่งใดจะพ้นไปจากความรู้ของพระองค์ ไม่ว่ามันจะอยู่ ณ ที่ใดในแผ่นดินหรือในชั้นฟ้า

* * *

รากศัพท์ของมันมาจาก "การที่ชายคนหนึ่งออกไปจากครอบครัวของเขาในฝูงสัตว์ของเขา" นั่นคือการที่เขาหายไปจากพวกเขาในฝูงสัตว์นั้น มีการกล่าวจากรากศัพท์นี้ว่า "ชายคนหนึ่งออกไปจากครอบครัวของเขา"

* * *

ทั้งสองสำเนียงเป็นสำเนียงที่ถูกต้องตามภาษาอาหรับ มีคณะกอรีกลุ่มหนึ่งอ่านด้วยสำเนียงหนึ่งในสองสำเนียงนี้ และไม่ว่าผู้อ่านจะอ่านด้วยสำเนียงใด ผู้อ่านนั้นก็ถูกต้อง เนื่องจากความหมายทั้งสองสอดคล้องกันและเป็นที่แพร่หลายในภาษาแห่งชาวอาหรับ อย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้ามีแนวโน้มไปทางสำเนียงที่ออกเสียงด้วยฎอมมะฮฺ (การออกเสียงสระอุ) ในคำนั้น เนื่องจากเป็นสำเนียงที่แพร่หลายในหมู่กอรีที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่

* * *

และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (จากน้ำหนักเท่าอะตอม) หมายถึง จากน้ำหนักของมดตัวเล็ก ๆ

* * *

มีเรื่องเล่าจากชาวอาหรับว่า: "จงรับสิ่งนี้ไปเถิด เพราะมันเบากว่าสิ่งนั้น" หมายถึง เบากว่าในแง่น้ำหนัก (19)

* * *

และ "อัซซัรรฺ" (อะตอม) เป็นรูปเอกพจน์ของ "อัซซัรรฺ" และ "อัซซัรรฺ" หมายถึง ลูกมดตัวเล็ก ๆ (20)

* * *

อบูญะอฺฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: และนั่นเป็นการแจ้งข่าวว่า ไม่มีสิ่งใดที่เล็กที่สุดจะพ้นไปจากพระองค์ ผู้ทรงเกรียงไกร ผู้ทรงความสูงส่ง แม้ว่ามันจะเบาที่สุดในแง่น้ำหนัก และไม่มีสิ่งใดที่ใหญ่ที่สุด แม้ว่ามันจะใหญ่โตและมีน้ำหนักมาก และปริมาณและขอบเขตของสิ่งนั้นเป็นอย่างไร พระองค์ผู้ทรงสูงส่งตรัสแก่ปวงสร้างของพระองค์ว่า: ดังนั้น การงานของพวกเจ้าจงเป็นไปในสิ่งที่พระเจ้าของพวกเจ้าพอพระทัยต่อพวกเจ้าเถิด เพราะแท้จริงพวกเราคือพยานต่อการงานของพวกเจ้า ไม่มีสิ่งใดจากการงานเหล่านั้นจะพ้นไปจากเราได้ และพวกเราคือผู้บันทึกมันและจะตอบแทนพวกเจ้าตามมัน

* * *

และบรรดาผู้รู้การอ่านมีความเห็นต่างกันในการอ่านพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (และไม่เล็กกว่านั้นและไม่ใหญ่กว่านั้น)

คณะกอรีส่วนใหญ่ได้อ่านคำว่า (อัศเฆาะร) และ (อักบัร) ด้วยการเปิดรออ์ (ออกเสียงสระอะ) โดยมีความหมายว่า การทำให้ต่ำ (อิฎอฟะฮฺแบบตัศฆีร) โดยเชื่อมคำว่า "ที่เล็กกว่า" เข้ากับคำว่า "อะตอม" และเชื่อมคำว่า "ที่ใหญ่กว่า" เข้ากับคำว่า "ที่เล็กกว่า" จากนั้นจึงเปิดรออ์ของทั้งสองคำ เนื่องจากทั้งสองคำไม่อยู่ในกฎการอ่านแบบอิรออบ (ไม่รับอิรออบ)

และคณะกอรีบางส่วนจากชาวกูฟะฮฺได้อ่านคำนั้นว่า (และไม่เล็กกว่านั้นและไม่ใหญ่กว่านั้น) ด้วยการขึ้นรออ์ (ออกเสียงสระอุ) โดยเชื่อมคำว่า "นั้น" เข้ากับความหมายของคำว่า "น้ำหนัก" เนื่องจากความหมายของมันคือการขึ้น (อิฎอฟะฮฺแบบตัศฆีรที่มีความหมายเป็นมัรฟูอฺ)

และนั่นคือเพราะว่า (مِنْ) หากละทิ้งจากประโยคแล้ว จะทำให้ "مثقال" เป็นกรณีของอีรอบ (คือขึ้นต้นด้วยตัวเราะ) และประโยคในขณะนั้นจะเป็น: "และสิ่งใดจะไม่รอดพ้นจากพระเจ้าของเจ้า (ทั้ง) ในน้ำหนักเท่าละอองธุลี และไม่เล็กกว่า และไม่ใหญ่กว่าน้ำหนักเท่าละอองธุลี" และนั่นคล้ายคลึงกับพระดำรัสของพระองค์: (จะมีผู้สร้างอื่นจากอัลลอฮ์อีกหรือ?) และ (อื่นจากอัลลอฮ์) [ซูเราะฮ์ฟาฏิร: 3] (21)

* * *
อบูญะอ์ฟัรกล่าว: และการอ่านที่เหมาะสมที่สุดในเรื่องนี้ด้วยความถูกต้องคือ การอ่านของผู้อ่านด้วยการเปิด (คืออ่านว่า "مِنْ مِثْقَالِ" ด้วยการเปิดมีมและอิสรอ) บนฐานของการทำให้เป็นกรณีของญัรร์ (คือขึ้นต้นด้วยตัวกัสเราะฮ์) และการย้อนกลับไปยัง "ذَرَّةٍ" เพราะนั่นคือการอ่านของบรรดาผู้อ่านจากเมืองต่าง ๆ และบรรดาผู้อ่านทั่วไปยึดถือตามนั้น และมันถูกต้องมากกว่าในแง่ของไวยากรณ์อาหรับ แม้ว่าอีกการอ่านหนึ่งจะมีแง่มุมที่รู้จักกันดีก็ตาม

* * *
และพระดำรัสของพระองค์: (เว้นแต่จะอยู่ในบันทึก) หมายความว่า: และทั้งหมดนั้นมิได้เป็นเช่นนั้น เว้นแต่จะอยู่ในบันทึก ณ ที่อัลลอฮ์ (คือถูกกำหนดไว้ในอัลลอฮ์) (อันชัดแจ้ง) เกี่ยวกับความเป็นจริงแห่งข่าวคราวของอัลลอฮ์แก่ผู้ที่พิจารณาในบันทึกนั้น (22) ว่าสิ่งใดก็ตามที่ได้เกิดขึ้นหรือที่จะเกิดขึ้นนั้น อัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่งด้วยการสรรเสริญของพระองค์ ได้บันทึกมันไว้ทั้งหมด และว่าความรู้ของอัลลอฮ์จะไม่รอดพ้นไปจากสิ่งใดในบรรดาสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง ไม่ว่ามันจะอยู่ ณ ที่ใดในชั้นฟ้าและแผ่นดินของพระองค์

* * *
17701- มุษันนาได้รายงานแก่ข้าพเจ้า โดยกล่าวว่า: อับดุลลอฮ์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า: มุอาวิยะฮ์ได้รายงานแก่ข้าพเจ้า จากอะลี จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์: (และสิ่งใดจะไม่รอดพ้น) หมายความว่า: ไม่มีสิ่งใดจะซ่อนเร้นจากพระองค์
17702- มุฮัมมัด บิน อุมาเราะฮ์ได้รายงานแก่ข้าพเจ้า โดยกล่าวว่า: อับดุลลอฮ์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า: อิสรออีลได้แจ้งแก่เรา จากอบู ยะห์ยา จากมุญาฮิด จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับ (และสิ่งใดจะไม่รอดพ้นจากพระเจ้าของเจ้า) ท่านกล่าวว่า: ไม่มีสิ่งใดจะซ่อนเร้นจากพระองค์

------------------------
เชิงอรรถ:
(14) ดูการอธิบาย "อัต-ติลาวะฮ์" (การอ่าน) ในดัชนีภาษาที่ผ่านมา (ติลา)
(15) ดูการอธิบาย "อัล-อิฟาฎะฮ์" (การหลั่งไหล) ในสิ่งที่ผ่านมา 4:170
(16) ในฉบับพิมพ์: "ฟะตะชียะอูน" (ด้วยตัวฟา) ซึ่งเป็นการอ่านต้นฉบับลายมือไม่ถูกต้อง
(17) ในฉบับพิมพ์: "วะลากิน คิฏอบ" (โดยละฮ์ในคำว่า "คิฏอบุน") และข้าพเจ้าได้ยืนยันมันจากต้นฉบับลายมือ
(18) ถ้อยคำของท่าน: "และเป็นการบอกเล่าว่าไม่มีผู้ใดกระทำการ" เชื่อมโยงกับถ้อยคำของท่านในตอนต้นของย่อหน้านี้: "แท้จริงมันเป็นการบอกเล่าเกี่ยวกับเวลาการกระทำของบรรดาผู้กระทำ..."
(19) ดูการอธิบาย "อัล-มิษกาล" (น้ำหนัก) ในสิ่งที่ผ่านมา 8:360 และใน "มัจญาซุลกุรอาน" ของอบู อุบัยดะฮ์ 1:278 และนั่นคือถ้อยคำของท่าน
(20) ดูการอธิบาย "อัษ-ษัรระฮ์" (ละอองธุลี) ในสิ่งที่ผ่านมา 8:360, 361
(21) อบูญะอ์ฟัรมิได้กล่าวถึงการอ่านแบบร่อฟัอ์ (ขึ้นต้นด้วยตัวเราะ) ในอายะฮ์นี้ ในตำแหน่งของมันจากการอธิบาย "ซูเราะฮ์ฟาฏิร" ในสิ่งที่กำลังจะมาถึง 22:77 (บุลัก) และข้าพเจ้าจะอ้างอิงถึงสิ่งนั้นในตำแหน่งของมันที่นั่น และนี่เป็นหลักฐานอีกประการหนึ่งถึงการย่อความของอบูญะอ์ฟัรในการอธิบายของท่านในบางตำแหน่ง ดังที่ข้าพเจ้าได้ชี้แนะไว้ในเชิงอรรถของข้าพเจ้าจำนวนมาก
(22) ดูการอธิบาย "มุบีน" (อันชัดแจ้ง) ในดัชนีภาษาที่ผ่านมา (บัยัน)

อายะห์ที่ ๖๒

أَلَآ إِنَّ أَوْلِيَآءَ ٱللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ۝ ٦٢

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

พึงทราบเถิด แท้จริงบรรดาคนที่อัลลอฮฺรักนั้น ไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เศร้าโศกเสียใจ

พระองค์ผู้ทรงสูงส่งทรงแจ้งว่าผู้คุ้มครองของพระองค์คือบรรดาผู้ศรัทธาและมีความยำเกรง ดังที่พระเจ้าของพวกเขาได้ทรงอธิบายไว้ ดังนั้นผู้ใดที่มีความยำเกรง ผู้นั้นคือผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺ “จึงไม่มีความกลัวใดๆ แก่พวกเขา” หมายถึงในสิ่งที่พวกเขาจะเผชิญในอนาคตจากความน่าสะพรึงกลัวแห่งปรโลก “และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก” ในสิ่งที่พวกเขาทิ้งไว้เบื้องหลังในโลกดุนยา และอับดุลลอฮฺ บิน มัสอูด อิบนุ อับบาส และอื่นๆ จากบรรดาซอละฟฺได้กล่าวว่า ผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺคือผู้ที่เมื่อพวกเขาถูกเห็น อัลลอฮฺก็จะถูกรำลึก และเรื่องนี้ได้ถูกบันทึกในหะดีษมัรฟูอฺ ดังที่อัล-บัซซารได้กล่าวว่า: อาลี บิน ฮัรบ อัร-เราะซีย์ได้บอกเล่าแก่เรา มุฮัมมัด บิน ซะอีด บิน ซาบิกได้บอกเล่าแก่เรา ยะอฺกูบ บิน อับดิลลาฮฺ อัล-อัชอะรีย์ ซึ่งเขาคืออัล-กุมมี จากญะอฺฟัร บิน อะบี อัล-มุฆีเราะฮฺ จากสะอีด บิน จุบัยร์ จากอิบนุ อับบาส เขากล่าวว่า: มีชายคนหนึ่งถามว่า โอ้ท่านรอซูลุลลอฮฺ ใครคือผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺ? ท่านกล่าวว่า “คือผู้ที่เมื่อพวกเขาถูกเห็น อัลลอฮฺก็จะถูกรำลึก” แล้วอัล-บัซซารกล่าวว่า: และได้ถูกรายงานจากสะอีดในรูปแบบมุรสัล และอิบนุ ญะรีรกล่าวว่า: อะบี ฮิชาม อัร-ริฟาอียฺได้บอกเล่าแก่เรา อะบี ฟุฎ็อยล์ได้บอกเล่าแก่เรา พ่อของฉันได้บอกเล่าแก่ฉัน จากอิมาระฮฺ บิน อัล-เกาะเกาะอฺ จากอะบี ซุรอะฮฺ จากอัมร์ บิน ญะรีร อัล-บุญะลีย์ จากอะบี ฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮฺ อันฮุ เขากล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮฺ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า “แท้จริงในหมู่บ่าวของอัลลอฮฺนั้นมีบ่าวบางคนที่บรรดานะบีและชะฮีดอิจฉาพวกเขา” มีผู้ถามว่า พวกเขาเป็นใคร โอ้ท่านรอซูลุลลอฮฺ? บางทีเราจะได้รักพวกเขา? ท่านกล่าวว่า “พวกเขาคือกลุ่มชนที่รักกันเพราะอัลลอฮฺ โดยไม่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินหรือเครือญาติ ใบหน้าของพวกเขาเป็นแสงสว่าง บนแท่นเทศนาจากแสงสว่าง พวกเขาไม่กลัวเมื่อผู้คนกลัว และพวกเขาไม่เศร้าโศกเมื่อผู้คนเศร้าโศก” แล้วท่านก็ได้อ่านอายะฮฺที่ว่า “พึงทราบเถิด แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺนั้น ไม่มีความกลัวใดๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก” แล้วอะบี ดาวูดก็ได้รายงานอีกทางหนึ่งจากญะรีร จากอิมาระฮฺ บิน อัล-เกาะเกาะอฺ จากอะบี ซุรอะฮฺ บิน อัมร์ บิน ญะรีร จากอุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ เราะฎิยัลลอฮฺ อันฮุ จากนะบี ศ็อลลัลลอฮฺ อะลัยฮิ วะสัลลัม ด้วยความหมายเดียวกัน และสายรายงานนี้ก็เป็นสายรายงานที่ดีเช่นกัน เว้นแต่ว่ามันขาดตอนระหว่างอะบี ซุรอะฮฺกับอุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ และอัลลอฮฺทรงรู้ดียิ่ง และในหะดีษของอิมามอะหฺมัด จากอะบี อัน-นัฎร จากอับดุลฮะมีด บิน บะฮ์ราม จากชะฮฺรฺ บิน ฮัวชับ จากอับดุรเราะฮฺมาน บิน ฆันม์ จากอะบี มาลิก อัล-อัชอะรีย์ เขากล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮฺ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า “จะมีกลุ่มชนจากผู้คนที่กระจัดกระจายและจากกลุ่มต่างๆ ของเผ่าต่างๆ มา พวกเขาไม่มีสายสัมพันธ์ทางเครือญาติที่ใกล้ชิดเชื่อมโยงกัน พวกเขารักกันเพราะอัลลอฮฺ และเป็นมิตรกันเพราะอัลลอฮฺ อัลลอฮฺจะทรงวางแท่นเทศนาจากแสงสว่างสำหรับพวกเขาในวันกิยามะฮฺ แล้วทรงให้พวกเขานั่งบนแท่นเหล่านั้น ผู้คนจะหวาดกลัวแต่พวกเขาจะไม่หวาดกลัว และพวกเขาคือผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺผู้ซึ่งไม่มีความกลัวใดๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก” และหะดีษนี้มีความยาว และอิมามอะหฺมัดกล่าวว่า: อับดุรเราะซซากได้บอกเล่าแก่เรา สุฟยานได้แจ้งแก่เรา จากอัล-อะอฺมัช จากซักวาน บิน อะบี ศอลิหฺ จากชายคนหนึ่ง จากอะบี อัด-ดัรดาอ์ เราะฎิยัลลอฮฺ อันฮุ จากนะบี ศ็อลลัลลอฮฺ อะลัยฮิ วะสัลลัม

พระดำรัสของอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ที่ว่า "พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮ์นั้น ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก"
พระดำรัสของอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ที่ว่า "พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮ์นั้น ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ แก่พวกเขา" หมายถึงในปรโลก "และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก" ต่อการสูญเสียโลกดุนยา
และมีคำกล่าวว่า "ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก" หมายถึง ผู้ใดที่อัลลอฮ์ (ซ.บ.) ทรงคุ้มครองเขา และทรงรับการปกป้อง การดูแลรักษา และทรงพอพระทัยต่อเขา เขาก็จะไม่กลัวในวันกิยามะฮ์ และจะไม่เศร้าโศก ดังที่อัลลอฮ์ (ซ.บ.) ตรัสว่า "แท้จริงบรรดาผู้ที่ความดีงามจากเราได้ล่วงหน้าแก่พวกเขาแล้วนั้น ชนเหล่านั้นจะถูกให้ห่างไกลจากนรก" จนถึงพระดำรัสที่ว่า "ความหวาดกลัวอันใหญ่หลวงจะไม่ทำให้พวกเขาเศร้าโศก"
และสะอีด บิน จุบัยร์ได้รายงานว่า ท่านรอซูลุลลอฮ์ (ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม) ถูกถามว่า "ใครคือบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮ์?" ท่านจึงตอบว่า "คือผู้ที่เมื่อเห็นพวกเขาแล้วก็รำลึกถึงอัลลอฮ์"
และอุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ (ร.ฎ.) กล่าวเกี่ยวกับอายะฮ์นี้ว่า "ฉันได้ยินท่านรอซูลุลลอฮ์ (ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม) กล่าวว่า 'แท้จริงในหมู่บ่าวของอัลลอฮ์นั้น มีบ่าวบางกลุ่มที่พวกเขาไม่ใช่นะบีและไม่ใช่มุชาฮิด (ผู้พลีชีพในหนทางของอัลลอฮ์) แต่บรรดานะบีและมุชาฮิดจะอิจฉาพวกเขาในวันกิยามะฮ์ เนื่องจากตำแหน่งของพวกเขาที่มีต่ออัลลอฮ์ (ซ.บ.)' มีผู้กล่าวว่า 'โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ โปรดบอกเราเถิดว่าพวกเขาเป็นใคร และการงานของพวกเขาเป็นอย่างไร บางทีเราจะได้รักพวกเขา' ท่านกล่าวว่า 'พวกเขาคือกลุ่มชนที่รักกันเพราะอัลลอฮ์ โดยปราศจากความสัมพันธ์ทางเครือญาติระหว่างพวกเขา และปราศจากทรัพย์สินที่พวกเขาจะส่งให้กัน ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงใบหน้าของพวกเขาคือแสงสว่าง และแท้จริงพวกเขาอยู่บนแท่นมิมบัรแห่งแสงสว่าง พวกเขาจะไม่กลัวเมื่อผู้คนกลัว และพวกเขาจะไม่เศร้าโศกเมื่อผู้คนเศร้าโศก' จากนั้นท่านก็ได้อ่านอายะฮ์ที่ว่า 'พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮ์นั้น ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก'"
และอะลี บิน อบี ฏอลิบ (ร.ฎ.) กล่าวว่า "บรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮ์คือกลุ่มชนที่มีใบหน้าเหลืองซีดเนื่องจากการอดนอน (เพื่ออิบาดะฮ์) มีดวงตาขุ่นมัวเนื่องจากการร้องไห้ (ด้วยความยำเกรง) มีท้องที่แฟบเนื่องจากการอดอาหาร และมีริมฝีปากแห้งแตกเนื่องจากการรำลึกถึง (อัลลอฮ์)"
และมีคำกล่าวว่า "ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ แก่พวกเขา" ในเรื่องลูกหลานของพวกเขา เพราะอัลลอฮ์ทรงคุ้มครองพวกเขา "และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก" ต่อโลกดุนยาของพวกเขา เนื่องจากการทดแทนของอัลลอฮ์แก่พวกเขา ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เพราะพระองค์คือผู้คุ้มครองของพวกเขาและเป็นพระเจ้าของพวกเขา

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺนั้น ไม่มีความกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก" (อายะฮฺ 62)

อบูญะอฺฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงได้รับการกล่าวขาน ตรัสว่า: พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้ช่วยเหลือของอัลลอฮฺนั้น ไม่มีความกลัวใด ๆ แก่พวกเขาในปรโลกจากการลงโทษของอัลลอฮฺ เพราะว่าอัลลอฮฺทรงพอพระทัยต่อพวกเขา ดังนั้นพระองค์จึงทรงให้ความปลอดภัยแก่พวกเขาจากการลงโทษของพระองค์ และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศกต่อสิ่งที่พวกเขาพลาดไปจากโลกดุนยา

* * *

และ "อัลเอาลิยาอฺ" (บรรดาผู้คุ้มครอง) เป็นพหูพจน์ของ "วะลียฺ" (ผู้คุ้มครอง) ซึ่งหมายถึงผู้ช่วยเหลือ และเราได้อธิบายเรื่องนั้นไว้แล้วด้วยหลักฐานต่าง ๆ

* * *

และบรรดาผู้รู้ด้านตัฟซีรมีความเห็นต่างกันในเรื่องผู้ที่สมควรได้รับชื่อนี้

บางส่วนกล่าวว่า: พวกเขาคือกลุ่มชนที่เมื่อถูกมองเห็นแล้ว อัลลอฮฺก็จะถูกกล่าวรำลึกถึง เนื่องจากสิ่งที่ปรากฏบนพวกเขาคือสัญลักษณ์แห่งความดีและการนอบน้อม

รายงานจากผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:

17703- อบูกุร็อยบ์และอิบนุ วะกีอฺได้รายงานแก่เรา พวกเขากล่าวว่า: อิบนุ ยะมานได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า: อิบนุ อบี ลัยลาได้รายงานแก่เรา จากอัล-ฮะกัม จาก มุกัสซิม และสะอีด บิน ญุบัยร์ จากอิบนุ อับบาส: ("พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺนั้น ไม่มีความกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก") เขากล่าวว่า: คือผู้ที่เมื่อถูกมองเห็นแล้ว อัลลอฮฺก็จะถูกกล่าวรำลึกถึง

17704- อบูกุร็อยบ์และอบู ฮิชามได้รายงานแก่เรา พวกเขากล่าวว่า: อิบนุ ยะมานได้รายงานแก่เรา จาก อะชะอฺษ บิน อิสฮาก จาก ญะอฺฟัร บิน อบี อัล-มุฆีเราะฮฺ จาก สะอีด บิน ญุบัยร์ จาก นบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เช่นเดียวกัน

17705- อบูกุร็อยบ์ได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า: อิบนุ ยะมานได้รายงานแก่เรา จาก สุฟยาน จาก อัล-อะลาอ์ บิน อัล-มุซัยยิบ จาก อบี อัฎ-ฎุฮา เช่นเดียวกัน

17706- อิบนุ วะกีอฺได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า: ญะรีรได้รายงานแก่เรา จาก อัล-อะลาอ์ บิน อัล-มุซัยยิบ จาก บิดาของเขา: ("พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺนั้น ไม่มีความกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก") เขากล่าวว่า: คือผู้ที่เมื่อถูกมองเห็นแล้ว อัลลอฮฺก็จะถูกกล่าวรำลึกถึง

17707- ... เขากล่าวว่า: อิบนุ มะฮฺดี และ อุบัยดุลลอฮฺ ได้รายงานแก่เรา จาก สุฟยาน จาก อัล-อะลาอ์ บิน อัล-มุซัยยิบ จาก อบี อัฎ-ฎุฮา เขากล่าวว่า: ฉันได้ยินเขากล่าวในอายะฮฺนี้: ("พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺนั้น ไม่มีความกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก") เขากล่าวว่า: ในหมู่มนุษย์นั้นมีผู้ที่เป็นเสมือนกุญแจ (สู่การรำลึกถึงอัลลอฮฺ) เมื่อพวกเขาถูกมองเห็น อัลลอฮฺก็จะถูกกล่าวรำลึกถึงเพราะการมองเห็นพวกเขา

17708- ... เขากล่าวว่า: บิดาของข้าพเจ้าได้รายงานแก่เรา จาก มิสอัร จาก ซะฮฺล อบี อัล-อัสัด จาก สะอีด บิน ญุบัยร์ เขากล่าวว่า: ท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ถูกถามเกี่ยวกับ "บรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺ" ท่านกล่าวว่า: คือผู้ที่เมื่อถูกมองเห็นแล้ว อัลลอฮฺก็จะถูกกล่าวรำลึกถึง

17709- ... เขากล่าวว่า: ไซด์ บิน ฮับบาบ ได้รายงานแก่เรา จาก สุฟยาน จาก ฮะบีบ บิน อบี ษาบิต จาก อบี วาอิล จาก อับดุลลอฮฺ (อิบนุ มัสอูด): ("พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺนั้น ไม่มีความกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก") เขากล่าวว่า: คือผู้ที่เมื่อถูกมองเห็นแล้ว อัลลอฮฺก็จะถูกกล่าวรำลึกถึงเพราะการมองเห็นพวกเขา

17710- ... เขากล่าวว่า: อบู ยะซีด อัร-เราซีย์ ได้รายงานแก่เรา จาก ยะอฺกูบ จาก ญะอฺฟัร จาก สะอีด บิน ญุบัยร์ จาก นบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ท่านกล่าวว่า: พวกเขาคือผู้ที่เมื่อถูกมองเห็นแล้ว อัลลอฮฺก็จะถูกกล่าวรำลึกถึง

17711- อัล-กาซิมได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า: อัล-ฮุซัยน์ได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า: ฟุรอตได้รายงานแก่เรา จาก อบู ซะอฺด จาก สะอีด บิน ญุบัยร์ เขากล่าวว่า: นบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ถูกถามเกี่ยวกับ "บรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮฺ" ท่านกล่าวว่า: พวกเขาคือผู้ที่เมื่อถูกมองเห็นแล้ว อัลลอฮฺก็จะถูกกล่าวรำลึกถึง

17712- ...

นี่คือส่วนที่ 2/4 ของตัฟซีรอัฏ-ฏอบะรี แปลเป็นภาษาไทยให้ลื่นไหลต่อเนื่อง:

ท่าน (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: อัล-หุซัยน์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ฮุชัยม์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อัล-อั๊ววามได้แจ้งแก่เราจาก อับดุลลอฮ์ บิน อะบี อัล-ฮุซัยล์ เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "พึงทราบเถิดว่า แท้จริงบรรดามิตรของอัลลอฮ์นั้น ไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก" (โองการ) ท่านกล่าวว่า: แท้จริงเมื่อมิตรของอัลลอฮ์ถูกมองเห็น อัลลอฮ์ก็จะถูกกล่าวรำลึกถึง
* * *
และผู้กล่าวอื่น ๆ ได้กล่าวในเรื่องนั้น ดังนี้:
- 17713 - อบู ฮาชิม อัร-ริฟาอี ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อิบนุ ฟุฎ็อยล์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: บิดาของฉันได้เล่าแก่เราจาก อัมมะเราะฮ์ บิน อัล-ก็ออ์ ก็ออ์ อัฎ-เฎาะบี จาก อบู ซุรอ์อะฮ์ บิน อัมร์ บิน ญะรีร อัล-บะญะลี จาก อบู ฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า: แท้จริงในหมู่บ่าวของอัลลอฮ์นั้น มีบ่าวบางกลุ่มที่บรรดานะบีและบรรดาชะฮีดจะอิจฉาพวกเขา! มีผู้ถามว่า: พวกเขาเป็นใครกัน โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์? บางทีเราจะได้รักพวกเขา! ท่านกล่าวว่า: พวกเขาคือกลุ่มชนที่รักกันเพราะอัลลอฮ์ โดยมิใช่เพราะทรัพย์สินหรือเครือญาติ ใบหน้าของพวกเขาเป็นแสงสว่าง อยู่บนแท่นมิมบัรแห่งแสงสว่าง พวกเขาไม่หวาดกลัวเมื่อผู้คนหวาดกลัว และพวกเขาไม่เศร้าโศกเมื่อผู้คนเศร้าโศก และท่านได้อ่าน (โองการนี้): "พึงทราบเถิดว่า แท้จริงบรรดามิตรของอัลลอฮ์นั้น ไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก"
- 17714 - อิบนุ ฮุมัยด์ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ญะรีรได้เล่าแก่เราจาก อัมมะเราะฮ์ จาก อบู ซุรอ์อะฮ์ จาก อุมัร บิน อัล-ค็อฏฏ็อบ กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า: แท้จริงในหมู่บ่าวของอัลลอฮ์นั้น มีบุคคลบางกลุ่มที่พวกเขาไม่ใช่นะบีและไม่ใช่ชะฮีด แต่บรรดานะบีและบรรดาชะฮีดจะอิจฉาพวกเขาในวันกิยามะฮ์ เนื่องจากตำแหน่งของพวกเขาที่มีต่ออัลลอฮ์! พวกเขา (เศาะหาบะฮ์) กล่าวว่า: โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ โปรดแจ้งแก่เราว่าพวกเขาเป็นใคร และการงานของพวกเขาเป็นอย่างไร? เพราะแท้จริงเรารักพวกเขาเพื่อสิ่งนั้น! ท่านกล่าวว่า: พวกเขาคือกลุ่มชนที่รักกันเพราะอัลลอฮ์ ด้วยจิตวิญญาณแห่งอัลลอฮ์ โดยปราศจากความสัมพันธ์ทางเครือญาติระหว่างพวกเขา และปราศจากทรัพย์สินที่พวกเขาติดต่อกัน ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงใบหน้าของพวกเขานั้นเป็นแสงสว่าง และแท้จริงพวกเขาอยู่บนแสงสว่าง พวกเขาไม่หวาดกลัวเมื่อผู้คนหวาดกลัว และพวกเขาไม่เศร้าโศกเมื่อผู้คนเศร้าโศก และท่านได้อ่านโองการนี้: "พึงทราบเถิดว่า แท้จริงบรรดามิตรของอัลลอฮ์นั้น ไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก"
- 17715 - บะฮ์ร บิน นัศร อัล-เคาลานี ได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ยะห์ยา บิน ฮัสซานได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: อับดุลฮะมีด บิน บะฮ์รามได้เล่าแก่เรา โดยกล่าวว่า: ชะฮ์ร บิน ฮัวชับได้เล่าแก่เราจาก อับดุรเราะห์มาน บิน ฆ็อนัม จาก อบู มาลิก อัล-อัชอะรี กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า: "จะมีกลุ่มชนมาจากส่วนปลายของผู้คนและจากกลุ่มต่าง ๆ ของเผ่าต่าง ๆ กลุ่มชนที่สายสัมพันธ์ทางเครือญาติอันใกล้ชิดมิได้เชื่อมโยงระหว่างพวกเขา พวกเขารักกันเพราะอัลลอฮ์ และเป็นมิตรกันอย่างบริสุทธิ์ใจเพราะอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จะทรงประทานแท่นมิมบัรแห่งแสงสว่างแก่พวกเขาในวันกิยามะฮ์ แล้วทรงให้พวกเขานั่งบนแท่นเหล่านั้น ผู้คนจะหวาดผวาแต่พวกเขาจะไม่หวาดผวา และพวกเขาคือบรรดามิตรของอัลลอฮ์ผู้ซึ่งไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก"
* * *
อบู ญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: และคำกล่าวที่ถูกต้องในเรื่องนั้น คือจะต้องกล่าวว่า: "อัล-วะลี" ฉันหมายถึง "วะลียุลลอฮ์ (มิตรของอัลลอฮ์)" คือผู้ที่มีคุณลักษณะที่อัลลอฮ์ทรงพรรณนาเขาไว้ และนั่นคือผู้ศรัทธาและยำเกรง ดังที่อัลลอฮ์ตรัสว่า: "บรรดาผู้ที่ศรัทธาและพวกเขายำเกรง"

และตามแนวทางที่เราได้กล่าวไว้ในเรื่องนั้น อิบนุ ซัยด์ก็ได้กล่าวเช่นเดียวกัน:

17716 – ยูนุสได้เล่าถึงฉันว่า: อิบนุ วะฮับได้แจ้งแก่เรา โดยกล่าวว่า: อิบนุ ซัยด์ได้กล่าวในคำกล่าวของอัลลอฮ์ (พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮ์นั้น ไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และทั้งพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก) ว่า: "พวกเขาเป็นใคร โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์?" พระองค์ตรัสว่า: "บรรดาผู้ที่ศรัทธาและพวกเขาก็ยำเกรง" เขากล่าวว่า: พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะรับการศรัทธา เว้นแต่จะควบคู่กับการยำเกรง (10)

---------------------เชิงอรรถ:
(1) ดูการอธิบาย "อัล-วะลียฺ" ในดัชนีคำศัพท์ (วะลีย) ที่ผ่านมาแล้ว แต่ในที่นี้มีรายละเอียดเกี่ยวกับความหมายของ "บรรดาผู้คุ้มครองของอัลลอฮ์" ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน
(2) ข้อรายงาน: 17704 – "อัช'อัษ บิน ซะอ์ด บิน มาลิก อัล-กุมมี" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ ผ่านมาแล้วด้วยหมายเลข: 78 และข้อรายงานนี้เป็นมุรซัล
(3) "กุญแจทั้งหลาย" เป็นพหูพจน์ของ "กุญแจ" ซึ่งเป็นสิ่งที่ใช้เปิดประตู นี่เป็นการกล่าวเชิงอุปมา โดยแท้จริงแล้วท่านหมายถึงพวกเขาเป็นผู้เปิดประตูแห่งความดีให้แก่ผู้คน และความดีอันยิ่งใหญ่ที่สุดคือการรำลึกถึงอัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงเกรียงไกร
(4) ข้อรายงาน: 17708 – "ซะฮ์ลฺ อบู อัล-อัสัด อัล-กุรารีย์ อัล-ฮะนีฟีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ มีประวัติในอัล-กะบีร 2/2/100 และใน อิบนุ อบี ฮาติม 2/1/206 และในสิ่งตีพิมพ์เขียนว่า: "ซะฮ์ลฺ บิน อัล-อัสัด" ซึ่งเป็นการแก้ไขของผู้จัดพิมพ์และเป็นความผิดพลาด ไม่ตรงกับต้นฉบับลายมือ และ "อัล-กุรารีย์" เขียนด้วยตัว ق๊อฟ อัล-บุคอรีย์กล่าวว่า: "และกุร็อร เป็นเผ่าหนึ่ง" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าฮะนีฟะฮ์ จากเผ่าบักร์ และในบรรดาสิ่งที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือชีวประธานบุคคล มี "ซะฮ์ลฺ อัล-ฟิซารีย์" ด้วยตัวฟา และ "ซะฮ์ลฺ บิน กิลาน อัล-กุรารีย์" ด้วยตัวก๊อฟ ซึ่งในสายตาของพวกเขาเป็นผู้ที่ไม่รู้จัก และฉันเกรงว่าอาจจะเป็น "ซะฮ์ลฺ อัล-กุรารีย์" นี้เอง ดูเพิ่มเติมใน อิบนุ อบี ฮาติม 2/1/206, มีซาน อัล-อิอฺติดาล 1: 431, และ ลิซาน อัล-มีซาน 3: 123 และไม่ว่าจะอย่างไร ข้อรายงานนี้เป็นมุรซัล จากสะอีด บิน จุบัยร์
(5) ข้อรายงาน: 17713 – "อิบนุ ฟุฎ็อยล์" คือ "มุฮัมมัด บิน ฟุฎ็อยล์ บิน ฆ็อซวาน อัฎ-เฎาะบีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ กลุ่มผู้รายงานหะดีษ (อัล-ญะมาอะฮ์) ได้รายงานจากเขา ผ่านมาแล้วหลายครั้ง ครั้งล่าสุดด้วยหมายเลข: 14247 และในสิ่งตีพิมพ์และต้นฉบับลายมือเขียนว่า "อบู ฟุฎ็อยล์" ซึ่งเป็นความผิดพลาด ที่ถูกต้องมาจากตัฟซีรอิบนุ กะษีร 4: 314 ซึ่งได้อ้างข้อรายงานนี้จากตำแหน่งนี้ในตัฟซีร และบิดาของเขาคือ "ฟุฎ็อยล์ บิน ฆ็อซวาน อัฎ-เฎาะบีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ กลุ่มผู้รายงานหะดีษ (อัล-ญะมาอะฮ์) ได้รายงานจากเขา ผ่านมาแล้วด้วยหมายเลข: 14247 และ "อิมาระฮ์ บิน อัล-กะอ์กาอ์ อัฎ-เฎาะบีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ กลุ่มผู้รายงานหะดีษ (อัล-ญะมาอะฮ์) ได้รายงานจากเขา ผ่านมาแล้วด้วยหมายเลข: 14203, 14209, 14715 และ "อบู ซุรอ์อะฮ์ บิน อัมร์ บิน จะรีร บิน อับดิลลาฮ์ อัล-บะญะลีย์" เป็นตาบิอีนผู้ที่น่าเชื่อถือ กลุ่มผู้รายงานหะดีษ (อัล-ญะมาอะฮ์) ได้รายงานจากเขา ผ่านมาแล้วหลายครั้ง ครั้งล่าสุดด้วยหมายเลข: 14715 และในสิ่งตีพิมพ์และต้นฉบับลายมือเขียนว่า: "อบู ซุรอ์อะฮ์ จาก อัมร์ บิน ฮัมซะฮ์" และเช่นเดียวกันในต้นฉบับลายมือ และ "ฮัมซะฮ์" เป็นการเขียนที่ผิด ที่ถูกต้องคือ "จะรีร" เนื่องจากตัวอักษรตัวหนึ่งปนเข้ามาในอีกตัวหนึ่ง และความผิดพลาดในชื่อของเขาได้ผ่านมาแล้วหลายครั้ง และสายรายงานนี้เป็นสายรายงานที่เศาะฮีห์

และอัส-ซัยูฏีย์ได้นำรายงานนี้มาใน "อัด-ดุรฺรุล มันษูร" เล่ม 3 หน้า 310 และเพิ่มการระบุสายรายงานไปยัง อิบนุ อะบิด ดุนยา, อะบีช ชัยค์, อิบนุ มัรดะวัยฮ์ และอัล-บัยฮะกีย์ (6) อัษัร (รายงาน): หมายเลข 17714 - บรรดาผู้รายงานในสายรายงานนี้ได้ถูกชี้แจงไว้แล้วในสายรายงานก่อนหน้านี้ ยกเว้นว่า อะบู ซุรฺอะฮ์ บิน อัมร์ บิน ญะรีร นั้น ไม่ได้รายงานจาก อุมัรฺ เว้นแต่ในรูปแบบมุรซัล (ขาดชื่อเศาะฮาบะฮ์) ดังนั้นสายรายงานนี้จึงเป็นสายรายงานที่ดี (ญัยยิด) เว้นแต่ว่ามันเป็นสายรายงานที่ขาดตอน (มุนกอฏิอ์) (7) "อัฟนาอฺ อัน-นาส" หมายถึง กลุ่มคนที่หลากหลายปะปนกัน และผู้ที่ไม่ทราบว่าเขามาจากเผ่าใด และ "นะวาซิอฺ อัล-กะบาอิล" เป็นพหูพจน์ของ "นาซิอฺ" ในรูปแบบที่ไม่เป็นไปตามหลักการทางไวยากรณ์มาตรฐาน และพวกเขาคือคนแปลกหน้าที่มาอาศัยอยู่ใกล้เคียงกับเผ่าต่างๆ โดยที่พวกเขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเผ่านั้นๆ และที่ฉันกล่าวว่า "พหูพจน์ในรูปแบบที่ไม่เป็นไปตามหลักการ" นั้น เพราะรูปแบบที่รู้จักกันดีคือ "นุซซาอฺ อัล-กะบาอิล" ดังที่มีปรากฏในหะดีษอื่น และ "ฟาอิล" เป็นคำคุณศัพท์สำหรับเพศชาย โดยตามหลักของพวกเขา (นักไวยากรณ์) จะไม่ทำให้เป็นพหูพจน์ในรูป "ฟะวาอิล" เว้นแต่จะพบการใช้ดังกล่าวจริง เช่น "ฟะวาริส" และ "ฮะวาลิก" (8) ในสำพิมพ์: "ลัม ยัตตะศิล" (ไม่ต่อเนื่อง) แต่ที่ถูกต้องจากต้นฉบับลายมือและมุสนัด อะหฺมัด คือ... (9) อัษัร (รายงาน): หมายเลข 17715 - "บะฮฺรฺ บิน นัศรฺ บิน ซาบิก อัล-เคาลานีย์ อัล-มิศรีย์" เป็นชัยค์ (ครู) ของอัฏ-ฏอบะรี, เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข: 3841, 10588, 10647 และในสำพิมพ์ที่นี่เขียนว่า "อัล-หะสัน บิน นัศรฺ อัล-เคาลานีย์" ฉันไม่ทราบว่ามันมาจากที่ไหนเช่นนี้ แล้วบางส่วนถูกต้องหรือ? นี่เป็นเรื่องน่าประหลาด ส่วนในต้นฉบับลายมือ มีเขียนว่า "อัล-หะสัน บิน อัล-เคาลานีย์" และที่ถูกต้องคือสิ่งที่ฉันได้ยืนยันไว้ (คือ บะฮฺรฺ บิน นัศรฺ) และการรายงานของเขาจาก "ยะฮฺยา บิน หะสสาน" ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข 2643 เว้นแต่ว่าในที่นั้นก็เกิดข้อผิดพลาดในชื่อของเขาด้วย โดยเขียนว่า "ยะฮฺยา บิน นัศรฺ" และเราได้สับสนในการแก้ไขการอ่านชื่ออย่างมากมาย และที่ถูกต้องคือ "บะฮฺรฺ บิน นัศรฺ" ดังนั้นจงแก้ไขในที่นั้นด้วย และ "ยะฮฺยา บิน หะสสาน อัต-ตันนีสีย์ อัล-มิศรีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข 2643 และผู้รายงานจากเขาในที่นั้นก็คือ "บะฮฺรฺ บิน นัศรฺ" เช่นกัน ดังที่ได้ผ่านมาแล้ว และ "อับดุล หะมีด บิน บะฮฺราม อัล-ฟิซารีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) อะหฺมัดและอื่นๆ ได้ยืนยันความน่าเชื่อถือของเขา ได้ผ่านมาหลายครั้ง ครั้งล่าสุดหมายเลข 17417 และ "ชะฮฺรฺ บิน ฮัวชับ" ได้ผ่านมาหลายครั้งมาก และการยืนยันความน่าเชื่อถือของเขาได้ผ่านมาแล้ว อะหฺมัด อัส-ซัยยิด พี่ชายของฉัน ได้ยืนยันความน่าเชื่อถือของเขา ขออัลลอฮฺทรงเมตตาเขาและทรงอภัยให้เขา และ "อับดุร เราะหฺมาน บิน ฆ็อนม อัล-อัชอะรีย์" มีความเห็นต่างกันในเรื่องการเป็นเศาะฮาบะฮ์ของเขา และเขาถือเป็นชั้นตาบิอีนรุ่นแรก อุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ ได้ส่งเขาไปสอนความรู้เรื่องฟิกฮ์แก่ผู้คน และเขาได้อยู่ใกล้ชิดกับ มุอาซ บิน ญะบัล และเขาเป็นผู้ที่มีความรู้ฟิกฮ์มากที่สุดในชาวชาม และเขาเป็นผู้ที่สอนฟิกฮ์แก่ตาบิอีนส่วนใหญ่ในชาม และเขามีเกียรติและฐานะอันสูงส่ง และ "อะบู มาลิก อัล-อัชอะรีย์" คือผู้ที่มีชื่อเสียงด้วยกุนยะฮ์ของเขา และมีความเห็นต่างกันในชื่อจริงของเขา เป็นเศาะฮาบีย์ มีบันทึกชีวประวัติใน อัล-อิศาบะฮ์, อัต-ตะฮฺซีบ และหนังสืออื่นๆ และข่าวรายงานนี้มีสายรายงานที่เศาะฮีหฺ (ถูกต้อง) อะหฺมัดได้รายงานในมุสนัดของเขาอย่างละเอียด เล่ม 5 หน้า 343 และอัส-ซัยูฏีย์ได้นำรายงานนี้มาใน "อัด-ดุรฺรุล มันษูร" เล่ม 3 หน้า 310 และเพิ่มการระบุสายรายงานไปยัง อิบนุ อะบิด ดุนยา ในหนังสือ อัล-อิควาน, อิบนุ อะบี ฮาติม, อิบนุ มัรดะวัยฮ์ และอัล-บัยฮะกีย์ (10) ในสำพิมพ์และต้นฉบับลายมือเขียนว่า "อัน ยะตะกับบัล" แต่ที่ถูกต้องคือสิ่งที่ฉันได้ยืนยันไว้

อายะห์ที่ ๖๓

ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ ۝ ٦٣

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

คือบรรดาผู้ศรัทธา และพวกเขามีความยำเกรง

ในคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" ท่านกล่าวว่า "คือความฝันที่ดี ซึ่งมุสลิมคนหนึ่งได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา" และอิบนุญะรีรได้กล่าวว่า: อบูสาอิบได้เล่าแก่ฉัน, เขากล่าวว่า: อบูมุอาวิยะฮ์ได้เล่าแก่เรา จากอัลอะอ์มัช จากอบีศอลิห์ จากอัตอา อิบนุ ยาซาร จากชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ จากอบูดัรดาอ์ เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" เขากล่าวว่า: มีชายคนหนึ่งได้ถามอบูดัรดาอ์เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ ท่านจึงกล่าวว่า: "แท้จริงท่านได้ถามเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันไม่เคยได้ยินใครถามเกี่ยวกับมันมาก่อนเลย หลังจากมีชายคนหนึ่งได้ถามเกี่ยวกับมันจากรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ท่านได้กล่าวว่า 'มันคือความฝันที่ดี ซึ่งชายมุสลิมคนหนึ่งได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา นั่นคือข่าวดีของเขาในชีวิตแห่งโลกนี้ และข่าวดีของเขาในปรโลกคือสวนสวรรค์'"

จากนั้นอิบนุญะรีรได้รายงานมันอีกทางหนึ่ง จากซุฟยาน จากอิบนุลมุนกิดิร จากอัตอา อิบนุ ยาซาร จากชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ว่า เขาได้ถามอบูดัรดาอ์เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ แล้วท่านก็กล่าวถึงสิ่งที่คล้ายคลึงกับที่ได้ผ่านมาแล้ว

จากนั้นอิบนุญะรีรกล่าวว่า: อัลมุษันนาได้เล่าแก่ฉัน, เขากล่าวว่า: ฮุญาจ อิบนุ มินฮาล ได้เล่าแก่เรา, เขากล่าวว่า: ฮัมมาด อิบนุ ซัยด์ ได้เล่าแก่เรา จากอาศิม อิบนุ บะฮ์ดะละฮ์ จากอบีศอลิห์ เขากล่าวว่า: ฉันได้ยินอบูดัรดาอ์ถูกถามเกี่ยวกับอายะฮ์นี้ "บรรดาผู้ศรัทธาและปฏิบัติตนด้วยความยำเกรง สำหรับพวกเขาคือข่าวดี" แล้วท่านก็กล่าวถึงสิ่งที่คล้ายคลึงกันอย่างตรงกัน

และอิมามอะหมัดได้กล่าวว่า: อัฟฟานได้เล่าแก่เรา, เขากล่าวว่า: อะบานได้เล่าแก่เรา, เขากล่าวว่า: ยะฮ์ยาได้เล่าแก่เรา จากอบีสะละมะฮ์ จากอุบาดะฮ์ อิบนุศศามิตว่า เขาได้ถามรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยกล่าวว่า: โอ้รอซูลุลลอฮ์ ท่านเห็นอย่างไรกับคำกล่าวของอัลลอฮ์ตะอาลาที่ว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก"? ท่านจึงกล่าวว่า: "แท้จริงท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีใครในประชาชาติของฉันได้ถามฉันเกี่ยวกับมันมาก่อนเลย - หรือท่านกล่าวว่า ไม่มีใครก่อนหน้าท่าน - นั่นคือความฝันที่ดี ซึ่งชายคนหนึ่งได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา"

และเช่นเดียวกัน อบูดาวูด อัฏฏัยาลิซีได้รายงานมันจากอิมราน อัลก็อฏฏาน จากยะฮ์ยา อิบนุ อบีกะษีร ด้วยสายรายงานนี้ และอัลเอาซาอีได้รายงานมันจากยะฮ์ยา อิบนุ อบีกะษีร แล้วท่านก็กล่าวถึงมัน และอะลี อิบนุลมุบารักได้รายงานมันจากยะฮ์ยา จากอบีสะละมะฮ์ เขากล่าวว่า: มีผู้บอกเราจากอุบาดะฮ์ อิบนุศศามิตว่า เขาได้ถามรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ แล้วท่านก็กล่าวถึงมัน

และอิบนุญะรีรได้กล่าวว่า: อบูฮุมัยด์ อัลหัมศีย์ได้เล่าแก่ฉัน, เขากล่าวว่า: ยะฮ์ยา อิบนุ ซะอีด ได้เล่าแก่เรา, เขากล่าวว่า: อุมัร อิบนุ อัมร์ อิบนุ อับดิลอัคมูชีย์ ได้เล่าแก่เรา จากฮุมัยด์ อิบนุ อับดิลลอฮ์ อัลมุซันนีย์ เขากล่าวว่า: มีชายคนหนึ่งมาหาอุบาดะฮ์ อิบนุศศามิต แล้วกล่าวว่า: มีอายะฮ์หนึ่งในคัมภีร์ของอัลลอฮ์ที่ฉันจะถามท่านเกี่ยวกับมัน คือคำกล่าวของอัลลอฮ์ตะอาลา "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้" อุบาดะฮ์จึงกล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนหน้าท่านเลย ฉันได้ถามเกี่ยวกับมันจากนะบีของอัลลอฮ์ แล้วท่านก็กล่าวเช่นนั้นว่า "ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนหน้าท่านเลย มันคือความฝันที่ดี ซึ่งบ่าวผู้ศรัทธาได้เห็นมันในความฝัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา"

จากนั้นท่านได้รายงานมันอีกทางหนึ่ง จากหะดีษของมูซา อิบนุ อุบัยดะฮ์ จากอัยยูบ อิบนุ คอลิด อิบนุ ศ็อฟวาน จากอุบาดะฮ์ อิบนุศศามิตว่า เขาได้กล่าวแก่รอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม (ขออัลลอฮ์ทรงประทานความศานติแด่ท่านและครอบครัวของท่าน) "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" เราได้รู้แล้วว่าข่าวดีในปรโลกคือสวนสวรรค์ แล้วข่าวดีในโลกดุนยาคืออะไร? ท่านกล่าวว่า "คือความฝันที่ดี ซึ่งบ่าวได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา และมันคือส่วนหนึ่งจากสี่สิบหกส่วน"

และสี่สิบส่วน หรือเจ็ดสิบส่วนของความเป็นนบี" และอิมามอะหมัดได้รายงานอีกว่า: บัซซ์ได้เล่าแก่เรา ฮัมมัดได้เล่าแก่เรา อะบูอิมรอนได้เล่าจากอับดุลลอฮ์ บิน อัศ-ศามิต จากอะบูซัรว่า เขากล่าวว่า โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ ชายคนหนึ่งกระทำการงานหนึ่ง แล้วผู้คนสรรเสริญเขาและยกย่องเขาด้วยการงานนั้น ท่านรอซูลุลลอฮ์ ﷺ จึงกล่าวว่า "นั่นคือข่าวดีฉับพลันของผู้ศรัทธา" (บันทึกโดยมุสลิม) และอะหมัดได้รายงานอีกว่า: ฮะซัน (หมายถึง อัล-อัชยับ) ได้เล่าแก่เรา อิบนุละฮีอะฮ์ได้เล่าแก่เรา ดิรอจได้เล่าจากอับดุรเราะห์มาน บิน จุบัยร์ จากอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ จากท่านรอซูลุลลอฮ์ ﷺ ว่า ท่านกล่าวว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตดุนยา" – เขากล่าว – คือความฝันที่ดีที่ผู้ศรัทธาได้รับข่าวดีด้วย มันเป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบเก้าส่วนของความเป็นนบี ดังนั้นผู้ใดฝันเช่นนั้น ก็จงบอกมัน (แก่ผู้อื่น) และผู้ใดฝันเห็นอย่างอื่น นั่นมาจากชัยฏอนเพื่อทำให้เขาเศร้าโศก ดังนั้นจงเป่าเบาๆทางด้านซ้ายของตนสามครั้ง และจงกล่าวตักบีร (อัลลอฮุอักบัร) และอย่าบอกมันแก่ผู้ใด"

พวกเขามิได้ขับไล่เขา และอิบนุ จะรีรได้กล่าวว่า: ฉันได้รับการบอกเล่าจากยูนุส เขาได้แจ้งแก่เราว่า อิบนุ วะฮับได้บอกเล่าแก่ฉันว่า อัมร์ บิน อัล-หาริษได้บอกเล่าแก่ฉันว่า ดิรอจ อบู อัส-สัมห์ได้บอกเล่าแก่เขาจากอับดุรเราะห์มาน บิน ญับร์ จากอับดุลลอฮฺ บิน อัมร์ จากท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า ท่านได้กล่าวว่า: "นั่นคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกดุนยา" หมายถึง ความฝันที่ดี ซึ่งผู้ศรัทธาจะได้รับข่าวดีจากมัน เป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบหกส่วนของความเป็นนะบี" และอิบนุ จะรีรยังได้กล่าวอีกว่า: ฉันได้รับการบอกเล่าจากมุฮัมมัด บิน อบี ฮาติม อัล-มุอัดดิบ เขาได้บอกเล่าแก่เราว่า อัมมาร บิน มุฮัมมัดได้บอกเล่าแก่เราว่า อัล-อะอ์มัชได้บอกเล่าจากอบี ศอลิห์ จากอบี ฮุร็อยเราะฮฺ จากท่านนะบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกดุนยาและในปรโลก" - เขากล่าวว่า - "ในโลกดุนยา คือความฝันที่ดี ซึ่งบ่าวจะเห็นมัน หรือมันจะถูกทำให้เห็นแก่เขา และในปรโลก คือสวนสวรรค์" จากนั้นเขาได้รายงานมันจากอบู กุร็อยบ์ จากอบู บักร์ บิน อัยยาช จากอบี ฮุศ็อยน์ จากอบี ศอลิห์ จากอบี ฮุร็อยเราะฮฺ ว่าเขากล่าวว่า: ความฝันที่ดีคือข่าวดีจากอัลลอฮฺ และมันเป็นส่วนหนึ่งจากบรรดาข่าวดี เขาได้รายงานมันเช่นนี้จากสายรายงานนี้ในฐานะมั๊วะกูฟ (หยุดที่เศาะหาบะฮฺ) และเขายังได้กล่าวอีกว่า: อบู กุร็อยบ์ได้บอกเล่าแก่เรา อบู บักร์ได้บอกเล่าแก่เรา ฮิชามได้บอกเล่าจากอิบนุ สีรีน จากอบี ฮุร็อยเราะฮฺ กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า: "ความฝันที่ดีคือข่าวดี ซึ่งมุสลิมจะเห็นมัน หรือมันจะถูกทำให้เห็นแก่เขา" และอิบนุ จะรีรได้กล่าวว่า: ฉันได้รับการบอกเล่าจากอะห์มัด บิน ฮัมมาด อัด-เดาลาบี เขาได้บอกเล่าแก่เราว่า สุฟยานได้บอกเล่าจากอุบัยดุลลอฮฺ บิน อบี ยาซีด จากบิดาของเขา จากซิบาอ์ บิน ษาบิต จากอุมมุ กุร็อยซ์ อัล-กะอ์บิยะฮฺ ฉันได้ยินท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า: "ความเป็นนะบีได้สิ้นสุดลงแล้ว และบรรดาข่าวดียังคงอยู่" และเช่นเดียวกันนี้ได้มีรายงานจากอิบนุ มัสอูด อบี ฮุร็อยเราะฮฺ อิบนุ อับบาส มุญาฮิด อุรวะฮฺ บิน อัซ-ซุบัยร์ ยะห์ยา บิน อบี กะษีร อิบรอฮีม อัน-นัคอี อัฏออ์ บิน อบี รอบาฮฺ และอื่นๆ จากพวกเขา ว่าพวกเขาได้ตัฟซีรสิ่งนั้นว่า คือความฝันที่ดี และมีผู้กล่าวว่า สิ่งที่หมายถึงโดยสิ่งนั้นคือ ข่าวดีของมะลาอิกะฮฺแก่ผู้ศรัทธา ณ ขณะใกล้สิ้นใจของเขา เกี่ยวกับสวรรค์และการอภัยโทษ ดังเช่นพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "แท้จริงบรรดาผู้ที่กล่าวว่า พระเจ้าของเราคืออัลลอฮฺ แล้วพวกเขาก็ดำรงมั่นอยู่ บรรดามะลาอิกะฮฺจะลงมายังพวกเขา (โดยกล่าวว่า) พวกเจ้าอย่าได้กลัว และอย่าได้เศร้าโศก และจงรับข่าวดีด้วยสวนสวรรค์ที่พวกเจ้าถูกสัญญาไว้ เราเป็นผู้คุ้มครองพวกเจ้าในชีวิตแห่งโลกดุนยาและในปรโลก และสำหรับพวกเจ้าในสวนสวรรค์นั้น มีสิ่งที่จิตใจของพวกเจ้าปรารถนา และสำหรับพวกเจ้าในนั้นมีสิ่งที่พวกเจ้าร้องขอ เป็นการต้อนรับจากพระผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ" และในหะดีษของอัล-บะรออ์ เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ ว่า เมื่อความตายได้มาถึงผู้ศรัทธา มะลาอิกะฮฺที่มีใบหน้าขาวและเสื้อผ้าขาวจะมาหาเขา แล้วกล่าวว่า: "จงออกมาเถิด โอ้จิตวิญญาณอันดีงาม สู่จิตวิญญาณและความหอมกรุ่น และพระเจ้าผู้ไม่ทรงกริ้วโกรธ" แล้วมันจะออกมาจากปากของเขา ดังเช่นหยดน้ำที่ไหลออกจากปากของถุงหนัง ส่วนข่าวดีของพวกเขาในปรโลกนั้น ดังที่อัลลอฮฺตรัสว่า: "ความหวาดกลัวอันใหญ่หลวงจะไม่ทำให้พวกเขาเศร้าโศก และบรรดามะลาอิกะฮฺจะต้อนรับพวกเขา (โดยกล่าวว่า) นี่คือวันของพวกเจ้าที่พวกเจ้าถูกสัญญาไว้" - และอัลลอฮฺตรัสว่า: "วันที่เจ้าจะเห็นบรรดาผู้ศรัทธาชายและบรรดาผู้ศรัทธาหญิง มีแสงสว่างของพวกเขาแพรวพราวอยู่ข้างหน้าพวกเขาและทางขวาของพวกเขา (มีเสียงกล่าวว่า) สำหรับพวกท่านในวันนี้คือข่าวดี ด้วยบรรดาสวนสวรรค์ที่มีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของมัน โดยที่พวกเจ้าจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล นั่นคือชัยชนะอันใหญ่หลวง" และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แก่พระดำรัสของอัลลอฮฺ" หมายถึง สัญญานี้จะไม่ถูกเปลี่ยนแปลง ไม่ถูกผิดสัญญา และไม่ถูกแปรเปลี่ยน แต่มันเป็นเช่นนั้น

"สิ่งที่ถูกกำหนดไว้ ถูกยืนยัน และมีอยู่จริงอย่างแน่นอน นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่"

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "บรรดาผู้ที่ศรัทธาและปฏิบัติตนด้วยความยำเกรง" (63)
อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า: บรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และรอซูลของพระองค์ และสิ่งที่ท่านรอซูลนำมาจากอัลลอฮ์ และพวกเขาปฏิบัติตนด้วยความยำเกรงต่ออัลลอฮ์ โดยการปฏิบัติตามหน้าที่บังคับ (ฟัรฎู) ของพระองค์ และหลีกเลี่ยงการฝ่าฝืนพระองค์
* * *
และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "(บรรดาผู้ที่ศรัทธา)" นั้น เป็นคำขยาย (นะอฺต) ของคำว่า "เอาลิยาอ์ (มิตรสหาย)" และความหมายของประโยคคือ: พึงรู้เถิดว่า แท้จริงมิตรสหายของอัลลอฮ์นั้นคือบรรดาผู้ที่ศรัทธาและปฏิบัติตนด้วยความยำเกรง ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ แก่พวกเขา และพวกเขาก็จะไม่เศร้าโศก
* * *
หากมีผู้ถามว่า: เมื่อความหมายของประโยคเป็นดังที่ท่านได้อธิบายมา ณ ที่นี้ แล้ว "(บรรดาผู้ที่ศรัทธา)" นี้อยู่ในตำแหน่งที่เป็นกรรตุการก (รอฟะอฺ) หรืออยู่ในตำแหน่งที่เป็นกรรมการก (นัซบ์) ละ?
จะตอบว่า: อยู่ในตำแหน่งที่เป็นกรรตุการก (รอฟะอฺ) และที่เป็นเช่นนั้น ทั้งๆ ที่มันเป็นคำขยายของคำว่า "เอาลิยาอ์" ก็เพราะว่ามันมาหลังจากภาคแสดง (ค็อบัร) ของคำว่า "เอาลิยาอ์" แล้ว และชาวอาหรับก็ปฏิบัติเช่นนี้โดยเฉพาะกับคำว่า "อินนะ" เมื่อคำขยายของคำนามที่ "อินนะ" มีผลต่อมัน มาหลังจากภาคแสดงของมันสมบูรณ์แล้ว พวกเขาจะทำให้มันเป็นกรรตุการก โดยพวกเขาจะพูดว่า: "อินนะ อะคากา กออิมุน อัซ-ษอรีฟุ" (แท้จริงพี่ชายของท่านนั้นเป็นผู้ที่กำลังยืนอยู่ ผู้มีเสน่ห์) ดังที่อัลลอฮ์ตรัสว่า: "จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) แท้จริงพระเจ้าของฉันทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับ" (ซูเราะฮ์สะบะอ์: 48) และดังที่พระองค์ตรัสว่า: "แท้จริงนั่นคือความจริง การโต้เถียงกันของชาวนรก" (ซูเราะฮ์ศอด: 64)
* * *
และนักไวยากรณ์ภาษาอาหรับมีความเห็นต่างกันในสาเหตุที่ทำให้มีการกล่าวเช่นนั้น ทั้งๆ ที่พวกเขาทั้งหมดต่างเห็นพ้องต้องกันว่าสิ่งที่เราได้กล่าวมานั้นคือสิ่งที่ถูกต้องในภาษาของชาวอาหรับ และนี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับการอธิบายถึงสาเหตุต่างๆ ที่ทำให้มีการกล่าวเช่นนั้น
-------------------------------
เชิงอรรถ:
(11) ดู มะอานิลกุรอาน เล่ม 1 หน้า 470, 471

อายะห์ที่ ๖๔

لَهُمُ ٱلْبُشْرَىٰ فِى ٱلْحَيَوٲةِ ٱلدُّنْيَا وَفِى ٱلْأَخِرَةِ‌ۚ لَا تَبْدِيلَ لِكَلِمَـٰتِ ٱللَّهِ‌ۚ ذَٲلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ۝ ٦٤

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

สำหรับพวกเขาจะได้รับข่าวดี ในการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้และในโลกหน้า ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในลิขิตของอัลลอฮฺ นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่

ดังนั้น ผู้ใดที่เป็นผู้ศรัทธาและมีความยำเกรง ผู้นั้นย่อมเป็นผู้มีอัลลอฮฺ ﷻ เป็นผู้คุ้มครอง และ {สำหรับพวกเขาคือข่าวดีทั้งในชีวิตแห่งโลกนี้และปรโลก} ส่วนข่าวดีในโลกดุนยานั้น ได้แก่ การสรรเสริญอันดีงาม ความรักใคร่ในหัวใจของบรรดาผู้ศรัทธา ฝันดีที่ถูกต้อง และสิ่งที่บ่าวจะพบเห็นจากความเมตตาของอัลลอฮฺที่มีต่อเขา การอำนวยความสะดวกให้เขาสามารถกระทำการงานและคุณธรรมอันดีงาม ตลอดจนการทรงหันเหเขาออกจากคุณธรรมอันต่ำทราม ส่วนในปรโลกนั้น สิ่งแรกคือข่าวดีขณะที่วิญญาณของพวกเขาถูกปลิดออก ดังที่อัลลอฮฺ ﷻ ตรัสว่า {แท้จริงบรรดาผู้ที่กล่าวว่า "พระเจ้าของเราคืออัลลอฮฺ" แล้วพวกเขาก็ดำรงมั่นอยู่ บรรดามะลาอิกะฮฺจะลงมาหาพวกเขา (โดยกล่าวว่า) พวกท่านอย่ากลัวและอย่าเศร้าโศก และจงรับข่าวดีด้วยสวนสวรรค์ที่พวกท่านเคยถูกสัญญาไว้} และในหลุมฝังศพนั้น คือสิ่งที่พวกเขาได้รับข่าวดีด้วยความพึงพอใจของอัลลอฮฺ ﷻ และความสุขสบายอันถาวร และในปรโลกนั้นคือความสมบูรณ์แห่งข่าวดีด้วยการเข้าไปในสวนสวรรค์แห่งความสุขสบาย และการรอดพ้นจากการลงโทษอันเจ็บปวด {ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงบรรดาคำพูดของอัลลอฮฺ} แต่ว่าสิ่งที่อัลลอฮฺทรงสัญญาไว้นั้นคือความจริง ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือแปรผันได้ เพราะพระองค์คือผู้ทรงสัจจะในคำพูดของพระองค์ ซึ่งไม่มีผู้ใดสามารถขัดขืนสิ่งที่พระองค์ทรงกำหนดและทรงตัดสินได้ {นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่} เพราะมันครอบคลุมถึงการรอดพ้นจากทุกสิ่งที่ควรกลัว และการได้รับทุกสิ่งที่ปรารถนาและเป็นที่รัก และการจำกัดความหมายของชัยชนะไว้ที่สิ่งนี้ เพราะไม่มีชัยชนะใดสำหรับผู้ที่ไม่ใช่ชาวศรัทธาและผู้มีความยำเกรง โดยสรุป ข่าวดีนั้นครอบคลุมถึงความดีและรางวัลทุกประการ ซึ่งอัลลอฮฺได้จัดลำดับไว้ในโลกนี้และปรโลก บนพื้นฐานแห่งการศรัทธาและความยำเกรง และด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงทรงกล่าวไว้โดยกว้าง โดยไม่ทรงกำหนดเงื่อนไขจำกัด

ในคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีทั้งในชีวิตโลกนี้และในปรโลก" ท่าน (อิบนุกะษีร) กล่าวว่า "หมายถึง ฝันดีที่มุสลิมเห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา" และอิบนุญะรีรได้รายงานว่า: อบูสฺซาอิบเล่าให้ฉันฟังว่า อบูมุอาวิยะฮ์เล่าจากอัลอะอฺมัช จากอบูศอลิห์ จากอัตอา อิบนุ ยาซาร จากชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ จากอบูดัรดาอ์ เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีทั้งในชีวิตโลกนี้และในปรโลก" เขากล่าวว่า: มีชายคนหนึ่งได้ถามอบูดัรดาอ์เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ ท่านอบูดัรดาอ์จึงกล่าวว่า "แท้จริงท่านได้ถามเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันไม่เคยได้ยินใครถามถึงมันหลังจากชายคนหนึ่งที่ได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เกี่ยวกับมัน โดยท่านรอซูลได้กล่าวว่า 'มันคือ ฝันดีที่ชายมุสลิมเห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา นั่นคือข่าวดีของเขาในชีวิตโลกนี้ และข่าวดีของเขาในปรโลกคือสวนสวรรค์'"

จากนั้นอิบนุญะรีรได้รายงานมันอีกทางหนึ่ง จากสุฟยาน จากอิบนุลมุนกิดิร จากอัตอา อิบนุ ยาซาร จากชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ว่า เขาได้ถามอบูดัรดาอ์เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ ท่านก็ได้กล่าวคล้ายกับที่ได้กล่าวมาแล้ว

จากนั้นอิบนุญะรีรกล่าวว่า: อัลมุษันนาเล่าให้ฉันฟังว่า ฮุญาจ อิบนุ มินฮาลเล่าจาก ฮัมมาด อิบนุ ซัยด์ จาก อาศิม อิบนุ บะฮ์ดะละฮ์ จาก อบูศอลิห์ เขากล่าวว่า: ฉันได้ยินอบูดัรดาอ์ถูกถามเกี่ยวกับอายะฮ์นี้ "บรรดาผู้ศรัทธาและมีความยำเกรง สำหรับพวกเขาคือข่าวดี" ท่านก็ได้กล่าวคล้ายกันทุกประการ

และอิมามอะหมัดได้รายงานว่า: อัฟฟานเล่าให้เราฟังว่า อะบานเล่าจาก ยะฮ์ยา จาก อบูสะละมะฮ์ จาก อุบาดะฮ์ อิบนุศศามิต ว่า เขาได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยกล่าวว่า "โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ ท่านเห็นอย่างไรกับคำกล่าวของอัลลอฮ์ ตะอาลาที่ว่า 'สำหรับพวกเขาคือข่าวดีทั้งในชีวิตโลกนี้และในปรโลก'?" ท่านรอซูลจึงกล่าวว่า "แท้จริงท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีใครในประชาชาติของฉันได้ถามฉันเกี่ยวกับมันมาก่อน – หรือท่านกล่าวว่า ไม่มีใครก่อนหน้าท่าน – นั่นคือ ฝันดีที่ชายคนหนึ่งเห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา"

และเช่นเดียวกัน อบูดาวูด อัฏ-ฏัยาลิสีย์ได้รายงานมันจาก อิมราน อัล-ก็อฏฏาน จาก ยะฮ์ยา อิบนุ อบีกะษีร ด้วยสายรายงานนี้ และอัลเอาซาอีย์ได้รายงานมันจาก ยะฮ์ยา อิบนุ อบีกะษีร แล้วก็ได้กล่าวถึงมัน และอะลี อิบนุลมุบารักได้รายงานจาก ยะฮ์ยา จาก อบูสะละมะฮ์ เขากล่าวว่า: มีผู้บอกเราจาก อุบาดะฮ์ อิบนุศศามิต ว่า เขาได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ แล้วท่านก็ได้กล่าวถึงมัน

และอิบนุญะรีรกล่าวว่า: อบูฮุมัยด์ อัลหัมศีย์เล่าให้ฉันฟังว่า ยะฮ์ยา อิบนุ ซะอีดเล่าจาก อุมัร อิบนุ อัมร์ อิบนุ อับดิลอัคมูชีย์ จาก ฮุมัยด์ อิบนุ อับดิลลาฮ์ อัลมุซันนีย์ เขากล่าวว่า: มีชายคนหนึ่งมาหาอุบาดะฮ์ อิบนุศศามิต แล้วกล่าวว่า "มีอายะฮ์หนึ่งในคัมภีร์ของอัลลอฮ์ที่ฉันจะถามท่านเกี่ยวกับมัน คือคำกล่าวของอัลลอฮ์ ตะอาลาที่ว่า 'สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตโลกนี้'" อุบาดะฮ์จึงกล่าวว่า "ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนหน้าท่าน ฉันได้ถามนะบีของอัลลอฮ์เกี่ยวกับมัน แล้วท่านก็กล่าวเช่นนั้นว่า 'ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนหน้าท่าน มันคือ ฝันดีที่บ่าวผู้ศรัทธาเห็นในความฝัน หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา'"

จากนั้นอิบนุญะรีรได้รายงานมันอีกทางหนึ่ง จากหะดีษของ มูซา อิบนุ อุบัยดะฮ์ จาก อัยยูบ อิบนุ คอลิด อิบนุ ศ็อฟวาน จาก อุบาดะฮ์ อิบนุศศามิต ว่า เขาได้กล่าวแก่ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม (ขออัลลอฮ์ทรงประสาทพรแด่ท่านและครอบครัวของท่าน) ว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีทั้งในชีวิตโลกนี้และในปรโลก" เรารู้แล้วว่าข่าวดีในปรโลกคือสวนสวรรค์ แล้วข่าวดีในโลกดุนยาคืออะไร? ท่านรอซูลกล่าวว่า "คือ ฝันดีที่บ่าวเห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา และมันเป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบหกส่วนแห่งการเป็นนะบี"

"และสี่สิบส่วน หรือเจ็ดสิบส่วนของความเป็นนบี" และอิมามอะหมัดได้รายงานอีกเช่นกันว่า: บะฮฺซฺได้เล่าแก่เรา, หัมมาดได้เล่าแก่เรา, อะบู อิมรอนได้เล่าแก่เราจากอับดุลลอฮฺ บิน อัศ-ศามิต จากอะบู ซัรฺว่าเขากล่าวว่า: โอ้ท่านรอซูลุลลอฮฺ ชายคนหนึ่งกระทำการงาน (ความดี) แล้วผู้คนสรรเสริญเขาในเรื่องนั้นและกล่าวชมเชยเขาในเรื่องนั้น ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงกล่าวว่า: "นั่นคือข่าวดีฉับพลันของผู้ศรัทธา" (บันทึกโดยมุสลิม) และอะหมัดได้รายงานอีกเช่นกันว่า: ฮะซัน (หมายถึง อัล-อัชยับ) ได้เล่าแก่เรา, อิบนุ ละฮีอะฮฺได้เล่าแก่เรา, ดิรอจฺได้เล่าแก่เราจากอับดุรเราะหฺมาน บิน จุบัยร์ จากอับดุลลอฮฺ บิน อัมร์ จากท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า ท่านกล่าวว่า: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกดุนยา" - เขากล่าวว่า - "คือความฝันที่ดี ซึ่งผู้ศรัทธาจะได้รับข่าวดีจากมัน เป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบเก้าส่วนของความเป็นนบี ดังนั้นผู้ใดที่เห็นสิ่งนั้น (ความฝันที่ดี) ก็จงแจ้งให้ทราบ และผู้ใดที่เห็นสิ่งอื่นนอกจากนั้น (ความฝันที่ไม่ดี) แท้จริงมันมาจากชัยฏอนเพื่อทำให้เขาเศร้าโศก ดังนั้นจงเป่าทางด้านซ้ายของเขาสามครั้ง และจงกล่าวตักบีร (อัลลอฮุ อักบัร) และอย่าได้แจ้งให้ผู้ใดทราบเลย" (พวกเขา (ผู้รวบรวมหะดีษหลัก) ไม่ได้บันทึกหะดีษนี้) และอิบนุ ญะรีรได้รายงานว่า: ยูนุสได้เล่าแก่ฉัน, อิบนุ วะฮฺบ์ได้แจ้งแก่เรา, อัมร์ บิน อัล-ฮาริสได้เล่าแก่ฉันว่า ดิรอจฺ อะบุส-ซัมหฺ ได้เล่าแก่เขาจากอับดุรเราะหฺมาน บิน จับร์ จากอับดุลลอฮฺ บิน อัมร์ จากท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า ท่านกล่าวว่า: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกดุนยา" คือความฝันที่ดี ซึ่งผู้ศรัทธาจะได้รับข่าวดีจากมัน เป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบหกส่วนของความเป็นนบี"

และอิบนุ จะรีร ยังได้กล่าวอีกว่า: ได้มีผู้เล่าถึงฉัน คือ มุฮัมมัด บิน อะบี ฮาติม อัลมุอัดดิบ ได้มีผู้เล่าถึงเรา คือ อัมมาร บิน มุฮัมมัด ได้มีผู้เล่าถือเรา คือ อัลอะอ์มัช จาก อบี ศอลิห์ จาก อบี ฮุร็อยเราะฮ์ จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับโองการที่ว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกดุนยา และในปรโลก" ท่านนบีกล่าวว่า "ในโลกดุนยา คือ ฝันดีที่บ่าวคนหนึ่งเห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา และในปรโลก คือ สวรรค์" จากนั้นท่าน (อิบนุ จะรีร) ได้รายงานมันจาก อบี กุร็อยบ จาก อบี บักร์ บิน อัยยาช จาก อบี ฮุศ็อยน์ จาก อบี ศอลิห์ จาก อบี ฮุร็อยเราะฮ์ ว่าเขากล่าวว่า: ฝันดีคือข่าวดีจากอัลลอฮ์ และมันเป็นส่วนหนึ่งของบรรดาข่าวดี ท่านได้รายงานมันเช่นนี้จากสายรายงานนี้ในรูปแบบมั๊วกู๊ฟ (หยุดที่เศาะหาบะฮ์) และท่านยังกล่าวอีกว่า: ได้มีผู้เล่าถึงเรา คือ อบี กุร็อยบ ได้มีผู้เล่าถึงเรา คือ อบี บักร์ ได้มีผู้เล่าถึงเรา คือ ฮิชาม จาก อิบนุ สีรีน จาก อบี ฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า "ฝันดีคือข่าวดี มุสลิมคนหนึ่งเห็นมัน หรือมันถูกทำให้เห็นแก่เขา" และอิบนุ จะรีรกล่าวว่า: ได้มีผู้เล่าถึงฉัน คือ อะห์มัด บิน ฮัมมัด อัดเดาลาบี ได้มีผู้เล่าถึงเรา คือ สุฟยาน จาก อุบัยดุลลอฮ์ บิน อบี ยาซีด จาก บิดาของเขา จาก ซิบาอ์ บิน ษาบิต จาก อุมมุ กุร็อยซ์ อัลกะอ์บิยะฮ์ ฉันได้ยินท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า "ความเป็นนบีได้สิ้นสุดลงแล้ว และบรรดาข่าวดียังคงเหลืออยู่" และเช่นเดียวกันนี้ได้มีรายงานจาก อิบนุ มัสอูด, อบี ฮุร็อยเราะฮ์, อิบนุ อับบาส, มุญาฮิด, อุรวะฮ์ บิน อัซ-ซุบัยร์, ยะห์ยา บิน อบี กะษีร, อิบรอฮีม อัน-นัคอี, อัฏออ์ บิน อบี รอบาฮ์ และอื่นๆ นอกเหนือจากพวกเขา ว่าพวกเขาได้ตัฟซีรสิ่งนั้นว่า คือ ฝันดี และมีผู้กล่าวว่า สิ่งที่หมายถึงโดยสิ่งนั้นคือ ข่าวดีจากมะลาอิกะฮ์แก่ผู้ศรัทธา ขณะใกล้สิ้นชีวิต เกี่ยวกับสวรรค์และการอภัยโทษ ดังเช่นพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า "แท้จริงบรรดาผู้ที่กล่าวว่า พระเจ้าของเราคืออัลลอฮ์ แล้วพวกเขาก็ดำรงมั่นอยู่ บรรดามะลักจะลงมาหาพวกเขา (โดยกล่าวว่า) พวกท่านอย่าได้กลัวและอย่าได้เศร้าโศก และจงรับข่าวดีด้วยสวนสวรรค์ที่พวกท่านเคยถูกสัญญาไว้ เราเป็นผู้คุ้มครองพวกท่านในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก และสำหรับพวกท่านในสวนสวรรค์นั้น มีสิ่งที่จิตใจของพวกท่านปรารถนา และสำหรับพวกท่านในนั้นมีสิ่งที่พวกท่านเรียกร้องขอ เป็นการต้อนรับจากพระผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ" และในหะดีษของอัลบะรออ์ เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ ว่า เมื่อผู้ศรัทธาใกล้สิ้นชีวิต มะลาอิกะฮ์ที่มีใบหน้าขาวและเสื้อผ้าขาวจะมาหาเขา แล้วกล่าวว่า "จงออกมาเถิด โอ้จิตวิญญาณอันดีงาม สู่ความรื่นรมย์และความหอมกรุ่น และพระเจ้าผู้ไม่ทรงกริ้วโกรธ" แล้วมัน (วิญญาณ) จะออกมาจากปากของเขา ดังเช่นหยดน้ำที่ไหลออกมาจากปากถุงหนัง ส่วนข่าวดีของพวกเขาในปรโลกนั้น ดังที่อัลลอฮ์ตรัสว่า "ความหวาดกลัวอันใหญ่หลวงจะไม่ทำให้พวกเขาเศร้าโศก และมะลาอิกะฮ์จะต้อนรับพวกเขา (โดยกล่าวว่า) นี่คือวันของพวกท่านซึ่งพวกท่านเคยถูกสัญญาไว้" และพระองค์ตรัสว่า "วันที่เจ้าจะเห็นบรรดาผู้ศรัทธาชายและบรรดาผู้ศรัทธาหญิง โดยมีแสงสว่างของพวกเขาแพรวพราวอยู่ข้างหน้าพวกเขาและทางขวามือของพวกเขา (มีเสียงกล่าวว่า) ข่าวดีของพวกท่านในวันนี้คือบรรดาสวนสวรรค์ที่มีบรรดาแม่น้ำไหลอยู่เบื้องล่างของมัน โดยพวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่" และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "ไม่มีใดจะเปลี่ยนแปลงบรรดาคำพูดของอัลลอฮ์" หมายถึง สัญญานี้จะไม่ถูกเปลี่ยน แทนที่ หรือเปลี่ยนแปลง แต่มันเป็นสิ่งที่ถูกกำหนด ยืนยัน และจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีทั้งในชีวิตดุนยาและอาคิเราะห์ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แก่พระดำรัสของอัลลอฮฺ นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่"

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตดุนยา" จากอบูดัรดาอ์ (ร.ฎ.) กล่าวว่า: ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮฺ (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) เกี่ยวกับโองการนี้ ท่านกล่าวว่า: "ยังไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับโองการนี้ นอกจากเจ้า ตั้งแต่โองการนี้ถูกประทานลงมา มันคือการฝันดีที่มุสลิมเห็น หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา" อัต-ติรมีซีบันทึกในหนังสืออัล-ญามิอฺของท่าน

และอัซ-ซุฮ์รี, อะฏออ์ และก็อตาดะฮฺ กล่าวว่า: มันคือการแจ้งข่าวดีที่มะลาอิกะฮฺแจ้งแก่มุมินในดุนยา ขณะใกล้เสียชีวิต

และจากมุฮัมมัด บิน กะอับ อัล-กุร็อฎีย์ กล่าวว่า: เมื่อวิญญาณของบ่าวผู้ศรัทธาใกล้จะออก (จากร่าง) มะลักุลเมาต์ (มะลาอิกะฮฺผู้รับผิดชอบเรื่องความตาย) จะมาหาเขาและกล่าวว่า: "ความศานติจงมีแด่ท่าน โอ้ผู้เป็นวะลีของอัลลอฮฺ อัลลอฮฺทรงทักทายท่านด้วยความศานติ" แล้วท่านก็อ้างอิงโองการนี้: "บรรดาผุ้ที่มะลาอิกะฮฺเอาชีวิตของพวกเขาไปในสภาพที่ดีงาม โดยพวกเขากล่าวว่า "ความศานติจงมีแด่พวกท่าน" อิบนุล มุบาร็อกได้บันทึกเรื่องนี้ไว้

และก็อตาดะฮฺกับอัฎ-เฎาะฮาก กล่าวว่า: มันคือการที่เขาได้รู้ว่าตนอยู่ ณ ที่ใด ก่อนที่เขาจะตาย

และอัล-หะซัน กล่าวว่า: มันคือสิ่งที่อัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งทรงแจ้งข่าวดีแก่พวกเขาในคัมภีร์ของพระองค์ เกี่ยวกับสวนสวรรค์ของพระองค์ และรางวัลอันมีเกียรติของพระองค์ เนื่องจากพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "พระเจ้าของพวกเขาทรงแจ้งข่าวดีแก่พวกเขาด้วยความเมตตาและความพึงพอใจจากพระองค์" และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลายว่า สำหรับพวกเขานั้นคือสวนสวรรค์" และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "และพวกเจ้าจงรับข่าวดีด้วยสวนสวรรค์ ซึ่งพวกเจ้าได้ถูกสัญญาไว้" และด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงตรัสว่า: "ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แก่พระดำรัสของอัลลอฮฺ" หมายถึง ไม่มีการผิดสัญญาแก่คำมั่นสัญญาของพระองค์ และนั่นเป็นเพราะคำมั่นสัญญาของพระองค์นั้นมาจากพระดำรัสของพระองค์

"และในอาคิเราะห์" มีการกล่าวว่า: (ข่าวดีนั้นคือ) ด้วยสวนสวรรค์ เมื่อพวกเขาออกจากหลุมฝังศพของพวกเขา และมีผู้กล่าวว่า: เมื่อวิญญาณออก (จากร่าง) มันจะได้รับข่าวดีด้วยความพึงพอพระทัยของอัลลอฮฺ

และอบู อิสฮาก อัษ-ษะอ์ลับีย์ ได้บันทึกไว้: ฉันได้ยินอบู บักร์ มุฮัมมัด บิน อับดิลลาฮฺ อัล-เญาซะกีย์ กล่าวว่า: ฉันเห็นอบู อับดิลลาฮฺ อัล-หาฟิซ (นักฮะดีษผู้ทรงจำ) ในความฝัน ขี่ม้าพันธุ์หนึ่ง สวมผ้าคลุมและผ้าโพกหัว ฉันจึงกล่าวสลามแก่ท่านและกล่าวกับท่านว่า: "ยินดีต้อนรับท่าน เราไม่เคยหยุดกล่าวถึงท่านและกล่าวถึงความดีงามของท่าน" แล้วท่านกล่าวว่า: "และเราก็ไม่เคยหยุดกล่าวถึงเจ้าและกล่าวถึงความดีงามของเจ้าเช่นกัน อัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า: 'สำหรับพวกเขาคือข่าวดีทั้งในชีวิตดุนยาและอาคิเราะห์' นั่นคือคำสรรเสริญอันดีงาม" และท่านได้ทำสัญญาณด้วยมือของท่าน

"ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แก่พระดำรัสของอัลลอฮฺ" หมายถึง ไม่มีการผิดสัญญาแก่คำมั่นสัญญาของพระองค์ และมีผู้กล่าวว่า: ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แก่ข่าวสารของพระองค์ หมายถึง พระองค์จะไม่ยกเลิกมันด้วยสิ่งใด และมันจะไม่เป็นไปนอกเหนือจากที่พระองค์ตรัสไว้

"นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่" หมายถึง สิ่งที่บรรดาวะลีของพระองค์จะได้รับไปนั้น คือชัยชนะอันยิ่งใหญ่

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า : "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ แก่พระดำรัสของอัลลอฮ์ นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่" (64)
อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า : พระผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า : ข่าวดีจากอัลลอฮ์ในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลกนั้น เป็นของบรรดาผู้มีศรัทธาซึ่งเป็นผู้ยำเกรง
* * *
จากนั้น บรรดาผู้รู้ด้านตัฟซีรมีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับ "ข่าวดี" ซึ่งอัลลอฮ์ทรงแจ้งข่าวดีแก่กลุ่มชนเหล่านี้ มันคืออะไร? และลักษณะของมันเป็นอย่างไร?
บางส่วนกล่าวว่า : มันคือการเห็นในความฝันที่ดี (รุยยา) ซึ่งชายมุสลิมเห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา และในปรโลกคือสวนสวรรค์
* ระบุผู้ที่กล่าวเช่นนั้น :
17717 - มุฮัมมัด บิน อัลมุษันนาได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า : อิบนุ อะบี อัดดีย์ได้รายงานแก่เรา จากชุอ์บะฮ์ จากสุไลมาน จากซักวาน จากชายชรา จากอบูดัรดาอ์ เขากล่าวว่า : ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ : "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า : (มันคือ) การเห็นในความฝันที่ดี ซึ่งผู้ศรัทธาเห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา (13)
17718 - อัลอับบาส บิน อัลวะลีดได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า : บิดาของฉันได้แจ้งแก่ฉัน เขากล่าวว่า : อัลเอาซาอีได้แจ้งแก่เรา เขากล่าวว่า : ยะฮ์ยา บิน อะบี กะษีรได้แจ้งแก่ฉัน เขากล่าวว่า : อบูสะละมะฮ์ บิน อับดิรเราะฮ์มานได้รายงานแก่ฉัน เขากล่าวว่า : อุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต ได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ : "บรรดาผู้ศรัทธาและเป็นผู้ยำเกรง สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" แล้วท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า : "แท้จริงท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีใครถามฉันมาก่อนท่านเลย หรือกล่าวว่า : นอกจากท่าน" เขากล่าวว่า : (มันคือ) การเห็นในความฝันที่ดี ซึ่งชายผู้ดีเห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา (14)
17719 - อัลมุษันนาได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า : อบูดาวูดได้รายงานแก่เรา จากผู้ที่ถูกกล่าวถึง จากยะฮ์ยา บิน อะบี กะษีร จากอบูสะละมะฮ์ บิน อับดิรเราะฮ์มาน จากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต เขากล่าวว่า : ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า : "บรรดาผู้ศรัทธาและเป็นผู้ยำเกรง สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" แล้วท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า : (มันคือ) การเห็นในความฝันที่ดี ซึ่งมุสลิมเห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา (15)
17720 - อบูกิลาบะฮ์ได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า : มุสลิมได้รายงานแก่เรา เขากล่าวว่า : อะบานได้รายงานแก่เรา จากยะฮ์ยา บิน อะบี กะษีร จากอบูสะละมะฮ์ จากอุบาดะฮ์ จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ในทำนองเดียวกัน (16)
17721 - อิบนุ อัลมุษันนา และ อบูอุษมาน บิน อุมัร ได้รายงานแก่เรา ทั้งสองกล่าวว่า : อะลี บิน ยะฮ์ยา ได้รายงานแก่เรา จากอบูสะละมะฮ์ เขากล่าวว่า : มีการบอกเล่าแก่ฉันว่า อุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต ได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ : "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" แล้วท่านกล่าวว่า : ท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีใครถามฉันมาก่อนท่านเลย! (มันคือ) การเห็นในความฝันที่ดี ซึ่งชายคนหนึ่งเห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

(17) 17722- อะบูซาอิบได้เล่าถึงฉันว่า ได้กล่าวว่า อะบูมุอาวิยะฮ์ได้เล่าถึงเรา จากอัลอะอฺมัช จากอะบูศอลิห์ จากอัฏอ์ อิบนุ ยาซาร จากชายผู้หนึ่งจากชาวอียิปต์ จากอะบูัดดัรดาอ์: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" เขากล่าวว่า ชายคนหนึ่งได้ถามอะบูัดดัรดาอ์เกี่ยวกับอายะฮ์นี้ เขาจึงกล่าวว่า: แท้จริงท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันไม่เคยได้ยินใครถามเกี่ยวกับมันหลังจากชายคนหนึ่งที่ได้ถามเกี่ยวกับมันจากท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เขากล่าวว่า: มันคือการฝันเห็นที่ดี ซึ่งชายมุสลิมเห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา นั่นคือข่าวดีของเขาในชีวิตแห่งโลกนี้ และข่าวดีของเขาในปรโลกคือสวนสวรรค์

(18) 17723- สะอีด อิบนุ อัมร์ อัสซะกูนีย์ได้เล่าถึงฉันว่า ได้กล่าวว่า อุสมาน อิบนุ สะอีดได้เล่าถึงเรา จากซุฟยาน จากอิบนิลมุนกาดิร จากอัฏอ์ อิบนุ ยาซาร จากชายผู้หนึ่งจากชาวอียิปต์ กล่าวว่า: ฉันได้ถามอะบูัดดัรดาอ์เกี่ยวกับอายะฮ์นี้: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" เขาจึงกล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมัน ตั้งแต่วันที่ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม นอกจากท่าน ยกเว้นชายคนเดียว! ฉันได้ถามเกี่ยวกับมันจากท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พระองค์จึงกล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมัน ตั้งแต่อัลลอฮ์ทรงประทานมันลงมา นอกจากท่าน ยกเว้นชายคนเดียว มันคือการฝันเห็นที่ดี ซึ่งมุสลิมเห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

(19) 17724- อัมร์ อิบนุ อับดิลฮะมีดได้เล่าถึงเรา กล่าวว่า ซุฟยานได้เล่าถึงเรา จากอิบนิลมุนกาดิร ได้ยินอัฏอ์ อิบนุ ยาซารบอกเล่า จากชายผู้หนึ่งจากชาวอียิปต์ว่า: เขาได้ถามอะบูัดดัรดาอ์เกี่ยวกับ: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" แล้วเขาก็กล่าวถึงในทำนองเดียวกับหะดีษของสะอีด อิบนุ อัมร์ อัสซะกูนีย์ จากอุสมาน อิบนุ สะอีด

(20) 17725- อะบูฮุมัยด์ อัลหัมซีย์ อะห์มัด อิบนิลมุฆีเราะฮ์ได้เล่าถึงฉัน กล่าวว่า ยะห์ยา อิบนุ สะอีดได้เล่าถึงฉัน กล่าวว่า อุมัร อิบนุ อัมร์ อิบนุ อับดิลอะห์มูซีได้เล่าถึงเรา จากฮุมัยด์ อิบนุ อับดิลลอฮ์ อัลมุซันนีย์ กล่าวว่า: ชายคนหนึ่งได้มาหาอุบาดะฮ์ อิบนุศศอมิต แล้วกล่าวว่า: อายะฮ์หนึ่งในคัมภีร์ของอัลลอฮ์ที่ฉันจะถามท่านเกี่ยวกับมัน คือพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่ง: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" ? อุบาดะฮ์จึงกล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนหน้าท่าน! ฉันได้ถามเกี่ยวกับมันจากท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พระองค์ก็กล่าวเช่นนั้นว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนหน้าท่าน มันคือการฝันเห็นที่ดี ซึ่งบ่าวผู้ศรัทธาเห็นมันในความฝัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

(21) 17726- อะบูกุร็อยบ์ได้เล่าถึงเรา กล่าวว่า อะบูบักร์ได้เล่าถึงเรา กล่าวว่า ฮิชามได้เล่าถึงเรา จากอิบนิ สีรีน จากอะบูฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า: ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: การฝันเห็นที่ดี นั่นคือข่าวดี ซึ่งมุสลิมเห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

(22) 17727- ... เขากล่าวว่า อะบูบักร์ได้เล่าถึงเรา จากอะบูฮุศ็อยน์ จากอะบูศอลิห์ กล่าวว่า อะบูฮุร็อยเราะฮ์กล่าวว่า: การฝันเห็นที่ดีคือข่าวดีจากอัลลอฮ์ และมันคือบรรดาสิ่งที่เป็นข่าวดี

(23) 17728- มุฮัมมัด บิน ฮาติม อัล-มุอัดดิบได้เล่าให้เราฟังว่า อัมมาร์ บิน มุฮัมมัดได้เล่าให้เราฟังว่า อัล-อะอ์มัชได้เล่าจาก อบี ศอลิห์ จาก อบี ฮุร็อยเราะฮ์ จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวเกี่ยวกับโองการ "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้" หมายถึง วิสัยดี (ความฝันที่ดี) ที่บ่าวผู้ศรัทธาได้เห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา และในปรโลก (หมายถึง) สวรรค์

(24) 17729- อบู กุร็อยบ์ได้เล่าให้เราฟังว่า มุฮัมมัด บิน ยาซีดได้เล่าให้เราฟังว่า รุชดัยน์ บิน ซะอ์ดได้เล่าจาก อัมร์ บิน อัล-ฮาริษ จาก อบู อัส-ซัมห์ จาก อับดุรเราะฮ์มาน บิน จุเบย์ร์ จาก อับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ บิน อัล-อาศ จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า ท่านกล่าวเกี่ยวกับโองการ "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้" หมายถึง วิสัยดี (ความฝันที่ดี) ที่บ่าวได้รับข่าวดีด้วย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบเก้าส่วนแห่งนะบูวะฮ์ (การเป็นนะบี)

(25) 17730- อิบนุ ฮุมัยด์ได้เล่าให้เราฟังว่า ยะห์ยา บิน วาฎิห์ได้เล่าให้เราฟังว่า มูซา บิน อุบัยดะฮ์ได้เล่าจาก อัยยูบ บิน คอลิด บิน ซัฟวาน จาก อุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต ว่า เขาได้กล่าวแก่รอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับโองการ "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก" ว่า "เราได้รู้แล้วถึงข่าวดีในปรโลก แล้วข่าวดีในโลกดุนยาคืออะไร?" ท่านตอบว่า "คือวิสัยดี (ความฝันที่ดี) ที่บ่าวได้เห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา และมันเป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบสี่ส่วน หรือหกสิบส่วนแห่งนะบูวะฮ์ (การเป็นนะบี)"

(26) 17731- อะลี บิน ซะฮล์ได้เล่าให้เราฟังว่า อัล-วาลิด บิน มุสลิมได้เล่าให้เราฟังว่า อบู อัมร์ได้เล่าให้เราฟังว่า ยะห์ยา บิน อบี กะษีรได้เล่าจาก อบี สะละมะฮ์ จาก อุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต ว่า เขาได้ถามรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับโองการนี้ "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้" ท่านกล่าวว่า "ท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีใครในประชาชาติของฉันถามฉันมาก่อนเลย! นั่นคือวิสัยดี (ความฝันที่ดี) ที่มุสลิมได้เห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา และในปรโลก (หมายถึง) สวรรค์"

(27) 17732- อะห์มัด บิน ฮัมมาด อัด-เดาลาบีได้เล่าให้เราฟังว่า สุฟยานได้เล่าจาก อุบัยดุลลอฮ์ บิน อบี ยาซีด จาก บิดาของเขา จาก ซิบาอ์ บิน ษาบิต จาก อุมมุ กุรซ์ อัล-กะอ์บิยะฮ์ ว่า ฉันได้ยินรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า "นะบูวะฮ์ (การเป็นนะบี) ได้สิ้นสุดลงแล้ว และสิ่งที่เหลืออยู่คือ อัล-มุบัชชิรอต (บรรดาข่าวดี)"

(28) 17733- อัล-หะสัน บิน ยะห์ยาได้เล่าให้เราฟังว่า อับดุร-ร็อซซากได้แจ้งให้เราทราบว่า อิบนุ อุยัยนะฮ์ได้แจ้งจาก อัล-อะอ์มัช จาก ซักวาน จาก ชายคนหนึ่ง จาก อบี อัด-ดัรดาอ์ จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้" ท่านกล่าวว่า "คือวิสัยดี (ความฝันที่ดี) ที่มุสลิมได้เห็น หรือถูกทำให้เห็นแก่เขา และในปรโลก (หมายถึง) สวรรค์"

(29) 17734- อิบนุ วะกีอ์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า: บิดาของท่านได้รายงานแก่เรา จากอัล-อะอ์มัช จากอบู ศอลิห์ จากอัตอา อิบนุ ยาซาร จากชายผู้หนึ่งซึ่งเคยอยู่ที่อียิปต์ เขากล่าวว่า: ฉันได้ถามอบูดัรดาอ์เกี่ยวกับโองการนี้: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตดุนยาและในอาคิเราะฮ์" อบูดัรดาอ์จึงกล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันเลย ตั้งแต่ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับมัน! แล้วท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็กล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนเจ้าเลย มันคือการฝันดีที่มุสลิมเห็นหรือถูกทำให้เห็น และในอาคิเราะฮ์คือสวนสวรรค์

(30) 17735- ... ท่าน (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: อบูบักร์ อิบนุ อัยยาชได้รายงานแก่เรา จากอาศิม จากอบู ศอลิห์ จากอบูดัรดาอ์ เขากล่าวว่า: ฉันได้ถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ว่า: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตดุนยาและในอาคิเราะฮ์" ท่านกล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันนอกจากเจ้า มันคือการฝันดีที่มุสลิมเห็นหรือถูกทำให้เห็น

(31) 17736- ... ท่าน (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: ญะรีรได้รายงานแก่เรา จากอัล-อะอ์มัช จากอบู ศอลิห์ จากอัตอา อิบนุ ยาซาร จากอบูดัรดาอ์ เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ว่า: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตดุนยาและในอาคิเราะฮ์" เขากล่าวว่า: ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับมัน ท่านกล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนเจ้าเลย มันคือการฝันดีที่บ่าวเห็นหรือถูกทำให้เห็น และในอาคิเราะฮ์คือสวนสวรรค์

(32) 17737- ... ท่าน (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: อิบนุ อุยัยนะฮ์ได้รายงานแก่เรา จากอัมร์ อิบนุ ดินาร จากอับดุลอะซีซ อิบนุ รุฟัยอ์ จากอบู ศอลิห์ อิบนุ อุยัยนะฮ์กล่าวว่า: แล้วฉันได้ยินมันจากอับดุลอะซีซ จากอบู ศอลิห์ อัส-ซัมมาน จากอัตอา อิบนุ ยาซาร จากชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ เขากล่าวว่า: ฉันได้ถามอบูดัรดาอ์เกี่ยวกับโองการนี้: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตดุนยา" เขากล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันเลย ตั้งแต่ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับมัน แล้วท่านกล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันเลย ตั้งแต่มันถูกประทานลงมาแก่ฉัน นอกจากชายคนเดียว มันคือการฝันดีที่ชายคนนั้นเห็นหรือถูกทำให้เห็น

(33) 17738- ... ท่าน (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: อับดุลลอฮ์ อิบนุ บักร์ อัส-ซะฮ์มีได้รายงานแก่เรา จากฮาติม อิบนุ อบี ศุฆ็อยเราะฮ์ จากอัมร์ อิบนุ ดินาร: ว่าเขาได้ถามชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ ผู้มีความรู้ ผู้ได้เดินทางมายังพวกเขาในบางโอกาสของเทศกาลเหล่านั้น เขากล่าวว่า ฉันกล่าว: ท่านจะไม่บอกฉันเกี่ยวกับพระดำรัสของอัลลอฮ์ ตะอาลา ที่ตรัสว่า: (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตดุนยา) ใช่หรือไม่? เขากล่าวว่า: ฉันได้ถามอบูดัรดาอ์เกี่ยวกับมัน และท่านได้แจ้งแก่ฉันว่า ท่านได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับมัน แล้วท่านกล่าวว่า: มันคือการฝันที่ดีที่บ่าวเห็นหรือถูกทำให้เห็น

(34) 17739- ... ท่าน (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: บิดาของท่านได้รายงานแก่เรา จากอะลี อิบนุ มุบาร็อก จากยะห์ยา อิบนุ อบี กะษีร จากอบู สะละมะฮ์ อิบนุ อับดิรเราะฮ์มาน จากอุบาดะฮ์ อิบนุ อัศ-ศอมิต เขากล่าวว่า: ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับพระดำรัสของอัลลอฮ์ ตะอาลา: (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตดุนยา) ท่านกล่าวว่า: "มันคือการฝันดีที่บ่าวเห็นหรือถูกทำให้เห็น"

(35) 17740- อัลมุษันนาได้เล่าถึงฉันว่า เขากล่าวว่า มุสลิม บิน อิบรอฮีม และอบุลวะลีด อัฏ-ฏอยาลิสีย์ได้เล่าถึงเรา โดยทั้งสองกล่าวว่า: อะบานได้เล่าถึงเรา เขากล่าวว่า: ยะฮ์ยาได้เล่าถึงเรา จากอบี สะละมะฮ์ จากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต เขากล่าว: ฉันได้กล่าวว่า โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ อัลลอฮ์ตะอาลาได้ตรัสว่า: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีทั้งในชีวิตโลกนี้และปรโลก" (ซูเราะฮ์ยูนุส: 64) ท่านรอซูลจึงกล่าวว่า: "แท้จริงท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งหนึ่งซึ่งไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับสิ่งนั้นมาก่อนท่าน" หรือท่านกล่าวว่า: "ไม่มีใครจากประชาชาติของฉันถามฉันเกี่ยวกับสิ่งนั้นมาก่อน" แล้วท่านกล่าวว่า: "มันคือการฝันเห็นที่ดี (อัร-รูยาอัศ-ศอลิหะฮ์) ซึ่งผู้ชายที่ดีคนหนึ่งได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา"

(36) 17741- ... เขากล่าวว่า: อัลหัจญาจ บิน อัลมินฮาลได้เล่าถึงเรา เขากล่าวว่า: ฮัมมาด บิน ซัยด์ได้เล่าถึงเรา จากอาศิม บิน บะฮ์ดะละฮ์ จากอบี ศอลิห์ เขากล่าว: ฉันได้ยินอบุดัรดาอ์ถูกถามเกี่ยวกับโองการ: "บรรดาผู้ศรัทธาและเป็นผู้ยำเกรง * สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตโลกนี้" (ซูเราะฮ์ยูนุส: 63-64) เขากล่าวว่า: ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนหน้าท่าน ตั้งแต่ฉันได้ถามท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับมัน แล้วท่านได้กล่าวว่า: "ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันก่อนหน้าท่าน มันคือการฝันเห็นที่ดี (อัร-รูยาอัศ-ศอลิหะฮ์) ซึ่งบ่าว (ผู้ศรัทธา) ได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา"

(37) 17742- อัลกอซิมได้เล่าถึงเรา เขากล่าวว่า: อัลหุซัยน์ได้เล่าถึงเรา เขากล่าวว่า: หัจญาจได้เล่าถึงฉัน จากอิบนุ จุร็อยจ์ จากอุบัยดุลลอฮ์ บิน อบี ยาซีด จากนาฟิอ์ บิน จุบัยร์ จากชายคนหนึ่งจากบรรดาเศาะหาบะฮ์ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตโลกนี้" เขากล่าวว่า: มันคือการฝันเห็นที่ดี (อัร-รูยาอัล-หะสะนะฮ์) ซึ่งมนุษย์คนหนึ่งได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

(38) 17743- ... และเขา (อิบนุ ญุร็อยจ์) กล่าวว่า: อิบนุ ญุร็อยจ์ได้รายงานจากอัมร์ บิน ดีนาร์ จากอบุดัรดาอ์ หรืออิบนุ ญุร็อยจ์ได้รายงานจากมุฮัมมัด บิน อัลมุนกะดิร จากอัตอา บิน ยาซาร จากอบุดัรดาอ์ เขากล่าว: ฉันได้ถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับมัน แล้วท่านกล่าวว่า: "มันคือการฝันเห็นที่ดี (อัร-รูยาอัศ-ศอลิหะฮ์)"

(39) 17744- ... และอิบนุ ญุร็อยจ์ได้กล่าว จากฮิชาม บิน อุรวะฮ์ จากบิดาของเขา เขากล่าวว่า: มันคือการฝันเห็น (อัร-รูยา) ซึ่งผู้ชายคนหนึ่งได้เห็นมัน

17745- มุฮัมมัด บิน อับดิลอะอ์ลาได้เล่าถึงเรา เขากล่าวว่า: มุฮัมมัด บิน เษาร์ได้เล่าถึงเรา จากมะอ์มัร จากยะฮ์ยา บิน อบี กะษีร เขากล่าวว่า: มันคือการฝันเห็นที่ดี (อัร-รูยาอัศ-ศอลิหะฮ์) ซึ่งมุสลิมคนหนึ่งได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

17746- อิบนุ วะกีอ์ได้เล่าถึงเรา เขากล่าวว่า: อับดะฮ์ได้เล่าถึงเรา จากฮิชาม บิน อุรวะฮ์ จากบิดาของเขา เกี่ยวกับโองการ: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตโลกนี้" เขากล่าวว่า: มันคือการฝันเห็นที่ดี (อัร-รูยาอัศ-ศอลิหะฮ์) ซึ่งบ่าวผู้ดี (อัล-อับดุศ-ศอลิห์) ได้เห็นมัน

17747- ... เขากล่าวว่า: อิบนุ ฟุฎ็อยล์ได้เล่าถึงเรา จากลัยษ จากมุญาฮิด เขากล่าวว่า: มันคือการฝันเห็นที่ดี (อัร-รูยาอัศ-ศอลิหะฮ์) ซึ่งมุสลิมคนหนึ่งได้เห็นมัน หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

17748- ... เขากล่าวว่า: อับดะฮ์ บิน สุลัยมานได้เล่าถึงเรา จากเฏาะละฮะฮ์ อัลกอนาด จากญะอ์ฟัร บิน อบิลมุฆีเราะฮ์ จากสะอีด บิน จุบัยร์ จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับโองการ: "สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตโลกนี้" เขากล่าวว่า: มันคือการฝันเห็นที่ดี (อัร-รูยาอัล-หะสะนะฮ์) ซึ่งบ่าวมุสลิมคนหนึ่งได้เห็นมันสำหรับตัวเขาเอง หรือสำหรับบางส่วนจากพี่น้องของเขา

(40) 17749- เขากล่าวว่า: บิดาของฉันได้เล่าถึงเรา จากอัลอะอ์มัช จากอิบรอฮีม เขากล่าวว่า: พวกเขา (เศาะหาบะฮ์และตาบิอีน) เคยกล่าวว่า: การฝันเห็น (อัร-รูยา) เป็นส่วนหนึ่งจากบรรดาข่าวดี (อัล-มุบัชชิราต)

17750- มุษันนาได้เล่าถึงฉันว่า เขากล่าวว่า อบูฮุซัยฟะฮ์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า ชิบล์ได้เล่าถึงเรา จากก็อยส์ บิน ซะอัด : มีชายคนหนึ่งได้ถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับโองการนี้ ท่านจึงกล่าวว่า "ไม่มีใครในประชาชาติของฉันถามฉันเกี่ยวกับโองการนี้ตั้งแต่ที่มันถูกประทานลงมาแก่ฉันก่อนท่านเลย!" ชายผู้นั้นกล่าวว่า: มันคือความฝันที่ดี (รุ้ยยา) ที่บุคคลหนึ่งเห็นสำหรับตัวเขาเอง หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา (41)

17751- ... เขากล่าวว่า อัมร์ บิน อะวันได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า ฮุชัยม์ได้แจ้งแก่เรา จากอัล-เอาวาม จากอิบรอฮีม อัต-ตัยมี มีรายงานว่า อิบนุ มัสอูดกล่าวว่า: การเป็นนะบี (นบูวะฮ์) ได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่สิ่งที่ยังคงเหลืออยู่คือบรรดาข่าวดี (มุบัชชิรอต)! มีผู้ถามว่า: อะไรคือบรรดาข่าวดี? เขาตอบว่า: ความฝันที่ดีที่บุคคลหนึ่งเห็น หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา (42)

17752- เขากล่าวว่า อับดุลลอฮ์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า มุอาวิยะฮ์ได้เล่าถึงฉัน จากอะลี จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้) นั่นคือพระดำรัสของพระองค์ต่อนะบีของพระองค์: "และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า แท้จริงสำหรับพวกเขานั้นคือความโปรดปรานอันใหญ่หลวงจากอัลลอฮ์" [ซูเราะฮ์อัล-อะห์ซาบ: 47] เขากล่าว: มันคือความฝันอันดีงามที่ผู้ศรัทธาเห็น หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

17753- ... เขากล่าวว่า อิสฮากได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า มุฮัมมัด บิน ฮัรบ์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า อิบนุ ละฮีอะฮ์ได้เล่าถึงเรา จากคอลิด บิน ยาซีด จากอัฏออ์ เกี่ยวกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้) เขากล่าว: มันคือความฝันของชายมุสลิมที่เขาได้รับข่าวดีด้วยมันในชีวิตของเขา

17754- ยูนุสได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า อิบนุ วะฮ์บ์ได้แจ้งแก่เรา โดยกล่าวว่า อัมร์ บิน อัล-ฮาริษได้แจ้งแก่ฉันว่า ดัรรอจ อบูส-ซัมห์ได้เล่าแก่เขา จากอับดุรเราะฮ์มาน บิน ญุบัยร์ จากอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ จากรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่าท่านกล่าวเกี่ยวกับ (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้) ว่า: ความฝันที่ดีที่ผู้ศรัทธาได้รับข่าวดีด้วยมัน เป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบหกส่วนของการเป็นนะบี (นบูวะฮ์) (43)

17755- ยูนุสได้เล่าถึงฉัน โดยกล่าวว่า อันส บิน อิยาดได้แจ้งแก่เรา จากฮิชาม จากบิดาของเขา เกี่ยวกับโองการนี้: (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก) เขากล่าว: มันคือความฝันที่ดีที่บุคคลหนึ่งเห็น หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา

17756- มุฮัมมัด บิน เอาฟ์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า อบูอัล-มุฆีเราะฮ์ได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า เศาะฟวานได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า ฮุมัยด์ บิน อับดิลลอฮ์ได้เล่าแก่เรา: มีชายคนหนึ่งได้ถามอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต เกี่ยวกับพระดำรัสของอัลลอฮ์ ตะอาลาที่ว่า: (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก) อุบาดะฮ์จึงกล่าวว่า: แท้จริงท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับเรื่องหนึ่งที่ไม่มีใครถามฉันเกี่ยวกับมันมาก่อนท่านเลย และแท้จริงฉันได้ถามรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับสิ่งที่ท่านถามฉัน ท่านจึงกล่าวแก่ฉันว่า: โอ้อุบาดะฮ์เอ๋ย แท้จริงท่านได้ถามฉันเกี่ยวกับเรื่องหนึ่งที่ไม่มีใครในประชาชาติของฉันถามฉันเกี่ยวกับมันเลย! นั่นคือความฝันที่ดีที่ผู้ศรัทธาเห็นสำหรับตัวเขาเอง หรือถูกทำให้เห็นสำหรับเขา (44)

* * *
และมีกลุ่มอื่นกล่าวว่า: มันคือข่าวดีที่ผู้ศรัทธาได้รับในโลกนี้ขณะใกล้เสียชีวิต
* ข้อกล่าวอ้างของผู้ที่กล่าวเช่นนั้น:
17757- มุฮัมมัด บิน อับดิลอะอ์ลาได้เล่าถึงเรา โดยกล่าวว่า มุฮัมมัด บิน เษาร์ได้เล่าถึงเรา จากมะอ์มัร จากอัซ-ซุฮ์รี และก็อตาดะฮ์ เกี่ยวกับ (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้) เขากล่าว: มันคือข่าวดีขณะใกล้เสียชีวิตในชีวิตแห่งโลกนี้

17758- อิบนุ วะกีอ์ได้รายงานแก่เรา โดยกล่าวว่า ยะอ์ลาได้รายงานแก่เรา จากอบู บิสฏอม จากอัฎเฎาะฮ์ฮาก: (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้) เขากล่าวว่า: เขารู้ว่าตนอยู่ที่ใดก่อนเสียชีวิต.* * *
อบูญะอ์ฟัรกล่าวว่า: และทัศนะที่สมควรยิ่งในการตีความข้อความนี้อย่างถูกต้องคือจะต้องกล่าวว่า: แท้จริงอัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงกล่าวถึงนั้นได้ทรงแจ้งว่า สำหรับบรรดาผู้ใกล้ชิดของพระองค์ผู้ยำเกรงนั้นมีข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้ และส่วนหนึ่งจากข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้คือการเห็นความฝันที่ดี ซึ่งมุสลิมคนหนึ่งเห็นมัน หรือมีผู้เห็นมันสำหรับเขา และส่วนหนึ่งจากข่าวดีเหล่านั้นคือการแจ้งข่าวดีของมะลาอิกะฮ์แก่เขาเมื่อวิญญาณของเขาออกจากร่าง ด้วยความเมตตาของอัลลอฮ์ ดังที่ได้รายงานมาจากนะบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า: “แท้จริงมะลาอิกะฮ์ที่อยู่ร่วมกับเขาเมื่อวิญญาณของเขาออก จะกล่าวแก่วิญญาณของเขาว่า: จงออกไปสู่ความเมตตาและความพึงพอพระทัยของอัลลอฮ์เถิด” (45)
และส่วนหนึ่งจากข่าวดีเหล่านั้นคือ การแจ้งข่าวดีของอัลลอฮ์แก่เขา ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้ในคัมภีร์ของพระองค์และทางลิ้นของรอซูลของพระองค์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับการตอบแทนอันมากมาย ดังที่พระองค์ผู้ทรงความสดใสในคำสรรเสริญตรัสว่า: “และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลายว่า สำหรับพวกเขานั้นคือสวนสวรรค์หลากหลาย ซึ่งมีลำน้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของมัน” อายะฮ์นี้ [ซูเราะฮ์อัลบะกะเราะฮ์: 25]
และความหมายทั้งหมดเหล่านี้คือส่วนหนึ่งจากการแจ้งข่าวดีของอัลลอฮ์แก่เขาในชีวิตแห่งโลกนี้ ซึ่งพระองค์ทรงแจ้งข่าวดีแก่เขาในเรื่องนั้น และอัลลอฮ์มิได้ทรงเจาะจงความหมายใดความหมายหนึ่งจากความหมายเหล่านั้นโดยเฉพาะ ดังนั้นสิ่งนั้นจึงรวมอยู่ในสิ่งที่พระองค์ผู้ทรงความสดใสในคำสรรเสริญทรงกล่าวโดยทั่วไปว่า: (สำหรับพวกเขาคือข่าวดีในชีวิตแห่งโลกนี้) และส่วนในปรโลกนั้นคือสวนสวรรค์.* * *
และส่วนที่กล่าวว่า: (ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ แก่พระดำรัสของอัลลอฮ์) แท้จริงความหมายของมันคือ: แท้จริงอัลลอฮ์นั้นไม่มีการผิดสัญญาของพระองค์ และไม่มีการเปลี่ยนแปลงคำกล่าวของพระองค์จากสิ่งที่พระองค์ได้ตรัสไว้ แต่พระองค์ทรงปฏิบัติตามสัญญาของพระองค์แก่ปวงบ่าวของพระองค์และทรงทำให้สมบูรณ์แก่พวกเขา (46) และได้มี:
17759- ยะอ์กูบ บิน อิบรอฮีมได้รายงานแก่ฉัน โดยกล่าวว่า อิบนุ อุลัยยะฮ์ได้รายงานแก่เรา จากอัยยูบ จากนาฟิอ์ กล่าวว่า: อัลฮัจญาจได้กล่าวคุฏบะฮ์ยืดยาว อิบนุ อุมัรจึงวางศีรษะของเขาบนตักของฉัน อัลฮัจญาจจึงกล่าวว่า: แท้จริงอิบนุ อัซซุบัยร์ได้เปลี่ยนแปลงคัมภีร์ของอัลลอฮ์! อิบนุ อุมัรจึงลุกขึ้นนั่งแล้วกล่าวว่า: ท่านไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ และอิบนุ อัซซุบัยร์ก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เช่นกัน! ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ แก่พระดำรัสของอัลลอฮ์! อัลฮัจญาจจึงกล่าวว่า: แท้จริงท่านได้รับความรู้มา หากเพียงแต่มันจะเป็นประโยชน์แก่ท่าน! (47) อัยยูบกล่าวว่า: เมื่อเขาหันมาหาเขาเป็นการส่วนตัว เขาก็เงียบ (48)* * *
และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: (นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่) พระองค์ผู้ทรงความสดใสในคำสรรเสริญตรัสว่า: ข่าวดีนี้ในชีวิตแห่งโลกนี้และในปรโลก “และมันคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่” หมายถึง การบรรลุถึงความต้องการและความปรารถนา และการรอดพ้นจากไฟนรก (49)
--------------------------
เชิงอรรถ:
(12) ดูการตีความ “อัลบุชรา” (ข่าวดี) ที่ได้ผ่านมาแล้ว 14 : 508, หมายเหตุ: 1, และบรรดาแหล่งอ้างอิงที่นั่น
(13) อัษร์: 17717 - ฮะดีษของอบูดัรดาอ์ อบูญะอ์ฟัรได้รายงานมันผ่านหลายสายทาง ซึ่งข้าพเจ้าได้จัดประเภทไว้ ณ ที่นี้เพื่อจะได้อ้างอิงถึงพวกมันในการตรวจสอบสายรายงานอัษร์ต่าง ๆ แต่ละอัษร์
1 - สายของซักวาน (อบูศอลิหฺ อัสซัมมาน) จากชัยค์ จากอบูดัรดาอ์, เลขที่: 17717, 17733
2 - สายของซักวาน (อบูศอลิหฺ อัสซัมมาน) จากอบูดัรดาอ์ โดยไม่มีผู้กลาง, เลขที่: 17735, 17741

3 - เส้นทางจากอัตอา บิน ยาซาร จากชายชาวอียิปต์คนหนึ่ง จากอบูดัรดาอ์ ด้วยสายรายงานห้าสาย หมายเลข: 17722, 17723, 17724, 17734, 17737
4 - เส้นทางจากอัตอา บิน ยาซาร จากอบูดัรดาอ์ โดยไม่มีผู้กลาง หมายเลข: 17736, 17743
5 - เส้นทางจากอัมร์ บิน ดีนาร์ จากนักฟิกฮ์ชาวอียิปต์คนหนึ่ง จากอบูดัรดาอ์ หมายเลข: 17738
6 - เส้นทางจากอัมร์ บิน ดีนาร์ จากอบูดัรดาอ์ โดยไม่มีผู้กลาง หมายเลข: 17743

และนี่คือคำอธิบายสายรายงานหมายเลข: 17717
"สุไลมาน" คือ อัล-อะอ์มัช "สุไลมาน บิน มิห์ราน" ผู้สืบทอดยุคตาบิอีน เชื่อถือได้ ได้ผ่านมาหลายครั้งแล้ว
และ "ชัยค์" ไม่ทราบตัวตน และโดยปรากฏว่าเป็นผู้สืบทอดยุคตาบิอีน และจุดอ่อนของสายรายงานนี้คือ การไม่ทราบตัวตนของ "ชัยค์" ที่อบูศอลิห์ อัส-ซัมมาน รายงานจากเขา ส่วนสายรายงานที่เหลือนั้นเศาะฮีห์ ฮะซัน และจะปรากฏในหมายเลข: 17722, 17734, 17736, 17737 ด้วยการรายงานของอบูศอลิห์ จากอัตอา บิน ยาซาร ในเส้นทางที่สอง และที่สาม ดังที่ได้แจกแจงมาก่อนหน้านี้แล้ว

(14) อัษัร: 17718 - ฮะดีษของอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต จากสามเส้นทาง:
1 - เส้นทางจากยะห์ยา บิน อบี กะษีร จากอบูสะละมะฮ์ บิน อับดิรเราะฮ์มาน จากอุบาดะฮ์ ด้วยสายรายงานเจ็ดสาย หมายเลข: 17718, 17719, 17720, 17721, 17731, 17739, 17740
2 - เส้นทางจากฮุมัยด์ บิน อับดิลลาฮ์ อัล-มุซันนีย์ จากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต ด้วยสายรายงานสองสาย หมายเลข: 17725, 17756
3 - เส้นทางจากอัยยูบ บิน คอลิด บิน ศ็อฟวาน จากอุบาดะฮ์ หมายเลข: 17730
และนี่คือคำอธิบายสายรายงานของเราในที่นี้
"อัล-อับบาส บิน อัล-วะลีด บิน มุซัยด์ อัล-อามิลี อัล-บัยรูตี" ชัยค์ของอัฏ-ฏอบะรี เชื่อถือได้ ได้ผ่านมาหลายครั้ง ครั้งล่าสุดหมายเลข: 13461 และบิดาของเขา: "อัล-วะลีด บิน มุซัยด์ อัล-อามิลี อัล-บัยรูตี" เชื่อถือได้ อัล-เอาซาอี ชัยค์ของเขา กล่าวว่า: "บันทึกของเขาเศาะฮีห์" ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข: 11821, 13461 และ "อัล-เอาซาอี" คือ อิมามผู้มีชื่อเสียง
และ "ยะห์ยา บิน อบี กะษีร อัฏ-ฏออี" เชื่อถือได้ ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข: 9189, 11505, 12760
และ "อบูสะละมะฮ์ บิน อับดิรเราะฮ์มาน บิน เอาฟ์ อัซ-ซุฮ์รี" เชื่อถือได้ ได้ผ่านมาหลายครั้ง ครั้งล่าสุดหมายเลข: 12822
และโปรดดูคำอธิบายเพิ่มเติมในหมายเลข: 17720 เกี่ยวกับการได้ยินของอบูสะละมะฮ์จากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต
และนี่คือสายรายงานที่ฉันไม่พบผ่านทางอัล-เอาซาอี และโปรดดูคำอธิบายเกี่ยวกับฮะดีษอื่นๆ ของอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต ในหมายเลขต่างๆ ที่ได้กล่าวมาก่อนหน้านี้

(15) อัษัร: 17719 - สายรายงานนี้ฉันไม่พบในสุนันของอบูดาวูด ความอ่อนของมันอยู่ที่การไม่ทราบตัวตนของผู้รายงานจากยะห์ยา บิน อบี กะษีร และสายรายงานอื่นๆ ของอัษัรที่รายงานจากผู้ที่น่าเชื่อถือ จากยะห์ยา บิน อบี กะษีร ได้สนับสนุนมัน

(16) อัษัร: 17720 - "อบูกิลาบะฮ์" คือ "อับดุลมะลิก บิน มุฮัมมัด บิน อับดิลลาฮ์ อัร-ร็อกกาชี อัฎ-ฎอรีร" ชัยค์ของอัฏ-ฏอบะรี เชื่อถือได้ ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข: 4331, 5623

และมุสลิม นั่นคือ "มุสลิม บิน อิบรอฮีม อัล-อัซดี อัล-ฟะรอฮีดี" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) กลุ่มผู้รวบรวมหะดีษ (อัล-ญะมาอะฮ์) ได้รายงานหะดีษจากเขา เขาได้ผ่านมาแล้วหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายหมายเลข : 13518

และอะบาน นั่นคือ "อะบาน บิน ยาซีด อัล-อัตฏอร" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) ได้ผ่านมาแล้วหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายหมายเลข : 13518

และอบู สะละมะฮ์ บิน อับดุรเราะฮ์มาน บิน เอาฟ์ นั้น ไม่ได้ยิน (หะดีษ) โดยตรงจากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต หลักฐานคือรายงาน (อัษัร) ต่อไปนี้ และคำกล่าวของเขาที่ว่า: "มีผู้บอกเล่าแก่ฉันจากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต" อัล-มิซซีได้กล่าวไว้แล้วว่า: "แท้จริงเขา (อบู สะละมะฮ์) ไม่ได้ยินจากเฏาะลฮะฮ์ และจากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต ส่วนการที่เขาไม่ได้ยินจากเฏาะลฮะฮ์นั้น อิบนุ อบี คัยษะมะฮ์ และอัด-ดูรี ได้รายงานจากอิบนุ มุอีน และส่วนการที่เขาไม่ได้ยินจากอุบาดะฮ์นั้น อิบนุ คุรอชได้กล่าวไว้ และหากเป็นเช่นนั้นจริง เขาก็ย่อมไม่ได้ยินจากอุษมาน และจากอบิด ดัรดาอ์ด้วยเช่นกัน เพราะทั้งสองท่านเสียชีวิตก่อนเฏาะลฮะฮ์" (ดู อัต-ตัฮฺซีบ ในชีวประวัติของเขา)

หากเรื่องนี้ถูกต้อง และมันถูกต้องตามทัศนะที่หนักแน่นกว่า ข่าวสาร (อัคบาร) เหล่านี้ของอบู สะละมะฮ์ จากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต ก็เป็นข่าวสารที่อ่อน (ฎออีฟ) เนื่องจากสายรายงานขาด (อินกิฏออ) และด้วยเหตุนี้จึงไม่มีสิ่งใดจากข่าวสารเหล่านี้ถูกบันทึกในหนังสือเศาะฮีห์ต่างๆ

และจากสายรายงานนี้ อะหมัดได้รายงานไว้ในมุสนัดของเขา เล่ม 5 หน้า 315 จาก อัฟฟาน จาก อะบาน จาก ยะห์ยา

และอัด-ดาริมีได้รายงานไว้ในสุนันของเขา เล่ม 2 หน้า 123 จากสายรายงานของ มุสลิม บิน อิบรอฮีม จาก อะบาน และดูคำอธิบายเพิ่มเติมหมายเลข : 17718 และจะตามมาด้วยหมายเลข : 17740

(17) รายงาน (อัษัร) : 17721 - สายรายงานนี้มีความสับสนทั้งในฉบับพิมพ์และฉบับเขียนต้นฉบับ มันเป็นสายรายงานที่บิดเบือน (บาฏิล) ไม่มีข้อสงสัยในความบิดเบือนของมัน และฉันคิดว่ามันเกิดจากความสับสนของผู้คัดลอกจากต้นฉบับดั้งเดิมของอบู ญะอ์ฟัร

คำกล่าวของเขาที่ว่า "ทั้งสองกล่าวว่า" บ่งชี้ว่าข่าวสารนี้รายงานจาก "อิบนุล มุษันนา" และจาก "อบู อุษมาน บิน อุมัร" และว่าท่านหลังนี้เป็นชัยค์ (ครู) ของอัฏ-เฏาะบะรี และฉันไม่พบในบรรดาชัยค์ของเขาผู้ที่มีกุนยะฮ์ (ชื่อเล่น) เช่นนี้ที่ถูกนำสืบไปยังพ่อของเขาคือ "อุมัร"

อีกประการหนึ่ง เขากล่าวว่า "อะลี บิน ยะห์ยาได้เล่าแก่เรา" และนี่ก็บิดเบือนเช่นกัน เพราะในบรรดาผู้รายงานจากอบู สะละมะฮ์นั้นไม่มี "อะลี บิน ยะห์ยา"

และฉันแทบจะไม่สงสัยเลยว่า "อบู อุษมาน" ชัยค์ของอัฏ-เฏาะบะรีนั้น คือ "อบู อุษมาน" "อะหมัด บิน มุฮัมมัด บิน อบี บักร์ อัล-มักดะมี" ซึ่งได้ผ่านมาแล้วหมายเลข : 876, 3030

และผู้ที่มุฮัมมัด บิน อัล-มุษันนา รายงานจากนั้น ตามที่ฉันเห็นหนักแน่นกว่า คือ "อุษมาน บิน อุมัร บิน ฟาริส บิน ละกีฏ อัล-อับดี" ซึ่งการรายงานของเขา (มุฮัมมัด บิน อัล-มุษันนา) จากเขา (อุษมาน) ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข : 15225

แต่ฉันไม่ทราบว่า "อบู อุษมาน อัล-มักดะมี" ชัยค์ของอัฏ-เฏาะบะรี ได้รายงานจาก "อุษมาน บิน อุมัร บิน ฟาริส" หรือไม่? แม้ว่าฉันจะเห็นหนักแน่นว่าเขาน่าจะรายงานจากเขา

ส่วนคำกล่าวของเขาที่ว่า "อะลี บิน ยะห์ยา" ชัดเจนว่าที่ถูกต้องคือ: "อะลี จาก ยะห์ยา จาก อบู สะละมะฮ์" หมายถึง "อะลี บิน อัล-มุบาร็อก" จาก "ยะห์ยา บิน อบี กะษีร" ดังที่จะปรากฏในสายรายงานหมายเลข : 17739

และหากเป็นเช่นนั้น ฉันเกรงว่าความถูกต้องของสายรายงานนี้คือ: "อิบนุล มุษันนาและอบู อุษมานได้รายงานแก่เรา โดยทั้งสองกล่าวว่า อุษมาน บิน อุมัรได้รายงานแก่เรา อาลีได้รายงานแก่เรา จากยะห์ยา จากอบู สะละมะฮ์" ด้วยเหตุนี้สายรายงานที่ขาดตอนซึ่งปรากฏในฉบับพิมพ์และต้นฉบับลายมือจึงถูกต้องตามหลัก และท่านจะพบสายรายงานเดียวกันนี้ จากมุฮัมมัด บิน อัลมุษันนา จากอุษมาน บิน อุมัร บิน ฟาริส ถึงอบู สะละมะฮ์ ในหนังสือตารีคอัฏ-ฏอบะรี เล่ม 2 หน้า 208

อย่างไรก็ตาม สายรายงานนี้ยังคงเป็นสายรายงานที่ขาดตอน (มุนกอฏิอ์) เนื่องจากอบู สะละมะฮ์ไม่ได้ยินโดยตรงจากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต ดังที่ได้กล่าวมาแล้วในหมายเลข 17720 จากนั้นโปรดดูคำอธิบายเพิ่มเติมในหมายเลข 17739 ซึ่งจะตามมา

(18) ข้อรายงานหมายเลข 17722 - นี่คือหะดีษของอบูดัรดาอ์จากสายที่สาม ซึ่งฉันได้กล่าวไว้ในคำอธิบายหมายเลข 17717 "อบู มุอาวิยะฮ์ อัฎ-ฎอรีร" คือ "มุฮัมมัด บิน คาซิม" อิมามผู้ไว้ใจได้ ได้ผ่านมาหลายครั้งแล้ว "อัล-อะอ์มัช" คือ "สุไลมาน บิน มิห์ราน" อิมาม ได้ผ่านมาไม่นานในหมายเลข 17717 "อบู ศอลิห์" คือ "ซักวาน" ได้ผ่านมาในหมายเลข 17717 "อัฏอ์ บิน ยาซาร" เป็นตาบิอีนผู้ไว้ใจได้ ได้ผ่านมาหลายครั้ง รายงานจากอบูดัรดาอ์โดยตรง แต่ในที่นี้ท่านรายงานข่าวจากชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ โดยอัฏอ์ได้เดินทางไปอียิปต์และเสียชีวิตที่อเล็กซานเดรีย ดังนั้นข่าวนี้ในสายรายงานจึงมีจุดอ่อน เนื่องจากไม่ทราบตัวตนของชายที่อบูดัรดาอ์รายงานจาก อัล-หาฟิษ อิบนุ ฮะญัรได้กล่าวในฟัตฮุล บารี เล่ม 12 หน้า 331 ถึงการรายงานข่าวจากอัฏอ์ บิน ยาซาร และกล่าวว่า "อิบนุ อบี ฮาติมได้รายงานจากบิดาของเขาว่าชายคนนี้ไม่เป็นที่รู้จัก" แต่ในสำเนาฉบับ "อัล-ฟัตฮ์" มีข้อผิดพลาด โดยเขียนไว้ว่า "จากทางอัฏอ์ บิน ยาซาร จากชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ จากอุบาดะฮ์" ซึ่งที่ถูกต้องคือ "จากอบูดัรดาอ์" และข่าวนี้ อะห์มัดได้รายงานในมุสนัดของเขาจากทางอบู มุอาวิยะฮ์ จากอัล-อะอ์มัช ในสองแห่งของมุสนัดของเขา เล่ม 6 หน้า 447 และ 452 และโปรดดูคำอธิบายในหมายเลข 17717

(19) ข้อรายงานหมายเลข 17723 - "สะอีด บิน อัมร์ บิน สะอีด อัส-ซะกูนี" เป็นชัยค์ของอัฏ-ฏอบะรี ได้ผ่านมาหลายครั้ง ครั้งล่าสุดในหมายเลข 14266 ในต้นฉบับลายมือเขียนไม่ชัด คล้ายกับว่าเป็น "มุฮัมมัด บิน อัมร์" แต่ที่ถูกต้องคือตามฉบับพิมพ์ "อุษมาน บิน สะอีด" น่าจะคือ "อุษมาน บิน สะอีด บิน ดีนาร อัล-กุรอชีย์" ผู้ไว้ใจได้ มีประวัติในอัต-ตัฮ์ซีบ "สุฟยาน" คือ "สุฟยาน บิน อุยัยนะฮ์" "อิบนุล มุนกาดิร" คือ "มุฮัมมัด บิน อัล-มุนกาดิร" หนึ่งในอิมามผู้มีชื่อเสียง ได้ผ่านมาหลายครั้งในหมายเลข 3829, 10869 และนี่คือสายรายงานที่เศาะฮีห์ถึงอัฏอ์ เช่นเดียวกับสายรายงานก่อนหน้านี้ทั้งหมด ยกเว้นจุดที่เกี่ยวกับการไม่รู้จักชายชาวอียิปต์ อะห์มัดได้รายงานในมุสนัดของเขา เล่ม 6 หน้า 447 จากทางสุฟยาน บิน อุยัยนะฮ์ จากอิบนุล มุนกาดิร

และอัต-ติรมิซีย์ได้รายงานมันไว้ในหนังสือตัฟซีรจากสุนันของเขา และในหนังสืออัร-รูย่า (นิมิต) จากทางของอิบนุ อะบี อุมัร อัล-อัดดะนี จากสุฟยาน และโปรดดูอัต-ตะอฺลีก (คำอธิบาย) บนหมายเลข: 17717 และมันจะมาอีกทางหนึ่งหลังจากนี้หมายเลข: 17724 และโปรดดูอัต-ตะอฺลีกบนหมายเลข: 17743 ด้วย
(20) อัล-อะษัร: 17724 - มันเป็นการซ้ำของอัล-อะษัรก่อนหน้านี้
"อัมร์ บิน อับดิลฮะมีด อัล-อามุลี" ชัยคฺของอัฏ-ฏอบะรี ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข: 3759, 10378
(21) อัล-อะษัร: 17725 - หะดีษของอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต นี่คือทางที่สองซึ่งฉันได้ชี้แนะไว้ในอัต-ตะอฺลีกบนหมายเลข: 17718 และมันจะมาอีกทางหนึ่งหมายเลข: 17756
"อบู ฮุมัยด์ อัล-หัมซีย์" "อะห์มัด บิน อัล-มุฆีเราะฮ์" เขาคือ "อะห์มัด บิน มุฮัมมัด บิน อัล-มุฆีเราะฮ์ บิน สิยาร" หรือ "อะห์มัด บิน มุฮัมมัด บิน สิยาร" เช่นนี้บางครั้งถูกกล่าวถึงในตัฟซีร ชัยคฺของอัฏ-ฏอบะรี ได้ผ่านมาหลายครั้งในหมู่พวกนั้นคือ: 3473, 5753, 8164, 8984
และ "ยะห์ยา บิน ซะอีด" เขาคืออัล-อัตฏอร อัช-ชามี อัด-ดิมาษกีย์ พวกเขาได้ทำให้เขาเฝอ (ضعفوه) ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข: 5753, 9224 แต่พี่ชายของฉัน อัส-ซัยยิด อะห์มัด ในอัต-ตะอฺลีกบนหมายเลข: 5753 โน้มเอียงไปทางการให้การรับรองเขา (توثيقه)
และ "อุมัร บิน อัมร์ บิน อับดิลอะห์มูซี" และได้มีการกล่าวในชื่อของเขาว่า: "อัมร์" ศอเลิหุลหะดีษ (صالح الحديث) อยู่ในกลุ่มผู้ที่น่าเชื่อถือ (ثقات) แห่งชาวชาม เขาได้ทันอับดุลลอฮ์ บิน บุซร์ และรายงานจากอบู อัมร์ อัล-อันศอรีย์ และอัล-มุคาริก บิน อบิลมุคาริก ซึ่งรายงานจากอิบนุ อุมัร รายงานจากเขาคือยะห์ยา บิน ซะอีด อัล-อัตฏอร มีบันทึกชีวประวัติในอิบนุ อบี ฮาติม 3/1/127 และในตะอฺญีลุลมุนฟะอะฮ์: 313
และ "อัล-อะห์มูซี" อัล-หาฟิษได้กำหนดการออกเสียง (ضبطه) ด้วยการฎอม (الضم) และวาว (الواو) หลังจากมีม (الميم)
ส่วน "ฮุมัยด์ บิน อับดิลลอฮ์ อัล-มุซันนีย์" เช่นนี้ปรากฏในอัล-มัคฏูเฏาะฮ์ (ต้นฉบับลายมือ) และในมุสนัดอะห์มัด 5: 325 ว่า "ฮุมัยด์ บิน อับดิรเราะห์มาน อัล-ยะซันีย์" และในอิบนุ อบี ฮาติม ว่า "ฮุมัยด์ บิน อับดิลลอฮ์ อัล-มะดะนี" ส่วนในอัต-ตารีคุลกะบีรของอัล-บุคอรีย์ ได้จำกัดไว้เพียง "ฮุมัยด์ บิน อับดิลลอฮ์" โดยไม่มีการอ้างถึงเมืองหรือเผ่า และเรื่องการอ้างถิ่นฐานของเขา ฉันไม่สามารถแยกแยะในเรื่องนั้นได้ เนื่องจากมีข้อมูลกล่าวถึงเกี่ยวกับเขาน้อย ส่วนความแตกต่างในชื่อบิดาของเขา ฉันไม่พบมันในแหล่งอื่นนอกจากมุสนัดอะห์มัด ดังนั้นฉันไม่ทราบว่ามันเป็นความผิดพลาดในสำเนาของอัล-มุสนัดหรือไม่ อัล-บุคอรีย์กล่าวว่า: "ฮุมัยด์ บิน อับดิลลอฮ์ ได้ยินจากอับดิรเราะห์มาน บิน อบี เอาฟ์ และมาลิก บิน อบี ระชีด ได้ยินจากเขาคือมุฮัมมัด บิน อัล-วะลีด อัซ-ซุบัยดี และเศาะฟวาน บิน อัมร์ และอุมัร อัล-อะห์มูซี" และเช่นเดียวกันในอิบนุ อบี ฮาติม มีบันทึกชีวประวัติในอัล-กะบีร 1/2/352 และอิบนุ อบี ฮาติม 1/2/224 และไม่ได้กล่าวถึงการวิจารณ์ (جرح) ใดๆ เกี่ยวกับเขาในนั้น
และข่าวรายงานนี้เป็นมุนกะฏิอ์ (منقطع) ระหว่างฮุมัยด์ กับอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต
(22) อัล-อะษัร: 17726 - หะดีษของอบู ฮุร็อยเราะฮ์ อัฏ-ฏอบะรีได้รายงานมันจาก: ทางของอิบนุ สีรีน จากอบู ฮุร็อยเราะฮ์ และทางของอบู ศอเลิห์ จากอบู ฮุร็อยเราะฮ์
"อบู บักร์" เขาคือ "อบู บักร์ บิน อิยาช"

"บุคคลที่น่าเชื่อถือ ได้ผ่านมาแล้วหลายครั้ง สุดท้ายหมายเลข 14805" และ "ฮิชาม" คือ "ฮิชาม บิน ฮัสซาน อัล-อัซดี อัล-กุรดูซี" ซึ่งเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญ ได้ผ่านมาแล้วหลายครั้งมาก เขาเป็นหนึ่งในผู้ทรงจำได้ดีที่สุดจากอิบนุ สีรีน ดังนั้น ข่าวรายงานนี้สายสืบถูกต้อง และโปรดดูการอ้างอิงในสองข่าวรายงานถัดไป

(23) อัตษัร : 17727 - ฮะดีษนี้เป็นมัุกฝูฟ (หยุด) ณ อบู ฮุร็อยเราะฮ์
"อบู บักร์" คือ "อบู บักร์ บิน อิยาช" ดังที่ได้ผ่านมาแล้ว
และ "อบู ฮุศ็อยน์" คือ : "อุษมาน บิน อาศิม บิน ฮุศ็อยน์ อัล-อัสดี" เป็นบุคคลที่น่าเชื่อถือ นักรายงานหะดีษทั้งหก (อัจ-ญะมาอะฮ์) ได้รายงานจากเขา ได้ผ่านมาแล้วหลายครั้งมาก
และ "อบู ศอลิห์" คือ "ซักวาน" ผู้ค้าขายน้ำมัน ได้ผ่านมาไม่นานหมายเลข : 17717 และข่าวรายงานนี้เป็นมัุกฝูฟสายสืบถูกต้อง และจะตามมาด้วยแบบมัรฟูอ์ (สายรายงานขึ้นถึงท่านนบี) ต่อไป

(24) อัตษัร : 17728 - "มุฮัมมัด บิน ฮาติม บิน สุลัยมาน อัซ-ซัมมี" ผู้สอน เป็นชัยค์ของอบู ญะอ์ฟัร เป็นบุคคลที่น่าเชื่อถือ อัต-ติรมีซี อัน-นะซาอี อับดุลลอฮ์ บิน อะหมัด บิน ฮันบัล อบู ฮาติม อัร-รอซี และอื่นๆ ได้รายงานจากเขา มีชีวประวัติใน อัต-ตัฮซีบ, และ อิบนุ อบี ฮาติม 3/2/238, และ ตารีค บัฆดาด 2 : 268
และ "อัมมาร บิน มุฮัมมัด อัษ-เษารี" หลานชาย (ลูกของน้องสาว) ของ "สุฟยาน อัษ-เษารี" ไม่มีปัญหา (ลา บะอ์สะ บิฮี) อะหมัด อบู อุบัยด์ อัล-กอซิม บิน สลาม อบู กุร็อยบ์ ได้รายงานจากเขา อิบนุ ซะอัด อิบนุ มะอีน และอัล-บุคอรียฺ ได้ให้การรับรองเขา และอัล-บุคอรียฺกล่าวว่า : "เขาเชื่อถือได้มากกว่าซัยฟ์" และซัยฟ์คือพี่ชายของเขา ซึ่งเป็นชัยค์ที่โกหก ชั่วร้าย ปลอมแปลงหะดีษ และอิบนุ ฮิบบานกล่าวเกี่ยวกับอัมมารว่า : "ความผิดพลาดของเขาหนักและมากมาย เขาสมควรถูกทิ้ง (ไม่นำหะดีษมาใช้)" และฉันคิดว่าอิบนุ ฮิบบานได้ตำหนิเขาอย่างรุนแรงเกินไป และถึงกระนั้น ฉันเกรงว่าคำพูดของเขานี้อาจเป็นการอธิบายคำพูดของอัล-บุคอรียฺที่ว่าเขาน่าเชื่อถือกว่าซัยฟ์พี่ชายของเขาที่เป็นคนโกหก และดูเหมือนว่าเขาได้ทำให้อัมมารอ่อนแอลงบ้าง แต่ไม่ถึงขั้นต้องทิ้งหรือตัดออกจากสายสืบ มีชีวประวัติใน อัต-ตัฮซีบ, และ อัล-กะบีร 4/1/29, และ อิบนุ อบี ฮาติม 3/1/393
และสายสืบของข่าวรายงานนี้ เป็นสายสืบที่ใช้ได้ (ศอลิห์) ส่วนสายสืบที่ดีและถูกต้องนั้น คือสายสืบของมุสลิมในเศาะฮีฮฺของเขา 15 : 23 ฮะดีษของอัล-อะอ์มัช จากอบู ศอลิห์ จากอบู ฮุร็อยเราะฮ์ ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า : "ความฝันของมุสลิมที่เขาเห็นหรือถูกทำให้เห็น เป็นส่วนหนึ่งจากสี่สิบหกส่วนของการเป็นนะบี"

(25) อัตษัร : 17729 - ฮะดีษของอับดุลลอฮ์ บิน อัมร จะมาทางสายรายงานอื่นหมายเลข : 17754
และ "มุฮัมมัด บิน ยาซีด" ผู้ที่อบู กุร็อยบ์รายงานจากเขา ไม่ได้ระบุชัดเจนที่นี่ และฉันคิดว่าเขาคือ "มุฮัมมัด บิน ยาซีด อัล-ฮิซามี อัล-บัซซาร์" รายงานจากอิบนุล มุบาร็อก อัล-วะลีด บิน มุสลิม ดอมเราะฮ์ บิน รอบีอะฮ์ ชะรีก และอิบนุ อุยัยนะฮ์ อัล-บุคอรียฺในอัต-ตารีค และอบู กุร็อยบ์ ได้รายงานจากเขา มีชีวประวัติใน อัต-ตัฮซีบ, และ อัล-กะบีร 1/1/261, และ อิบนุ อบี ฮาติม 4/1/128, และ มีซาน อัล-อิอ์ติดาล 3 : 150 และอัล-บุคอรียฺไม่ได้กล่าวถึงการตำหนิใดๆ ในตัวเขา

ส่วนที่ 13/17 ของตัฟซีรอัฏ-ฏอบะรี แปลเป็นภาษาไทย:

และสำหรับ "รุชดีน บิน ซะอัด อัล-มิศรี" นั้น เขาเป็นผู้ ضعیفในด้านฮะดีษ การตีความว่าอ่อนได้ผ่านมาแล้วด้วยหมายเลข: 19, 1938, 2176, 2195 และ "อบู กุร็อยบ์" รายงานจาก "รุชดีน" โดยตรง ดังที่ได้ผ่านมาแล้วในอัษาร์ (คำรายงาน) ที่ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้

และ "อัมร์ บิน อัล-หาริษ บิน ยะอ์กูบ อัล-มิศรี" นั้น เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) และเป็นผู้ทรงจำ (ฮาฟิษ) ได้ผ่านมาแล้วหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายด้วยหมายเลข: 13570

และสำหรับ "อบู อัส-สัมห์" นั้น เขาคือ "ดาราจ บิน สัมอาน" มawlā (ทาสที่ได้รับอิสรภาพหรือผู้ที่อยู่ภายใต้การอุปถัมภ์) ของอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ บิน อัล-อาศ เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) แต่มีผู้พูดถึง (ในแง่ลบ) และพี่ชายของข้าพเจ้า อัส-ซัยยิด อะห์มัด –ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาเขา– ได้ให้ความสำคัญกับการยืนยันความน่าเชื่อถือของเขาในสิ่งที่ผ่านมาแล้ว ด้วยหมายเลข: 3187, 5518

และในสิ่งตีพิมพ์ (อัล-มะฏ์บูอะฮ์) ระบุไว้ว่า: "จาก อบู อัช-ชัยค์" ซึ่งเป็นความผิดพลาดโดยสิ้นเชิง และในต้นฉบับลายมือ (อัล-มัคฏูเฏาะฮ์) ก็มีลักษณะการเขียน (ร็อสม์) เช่นเดียวกันโดยไม่มีจุด (ฆ็อยรฺ มันกูฏ) และสิ่งที่ถูกต้องคือสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ยืนยันไว้ ดังที่จะได้มาอีกในหมายเลข: 17754

และ "อับดุรเราะห์มาน บิน จุเบย์ร์ อัล-มิศรี" ผู้มีความรู้ด้านฟิกฮ์ (อัล-ฟะกีฮ์) เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) เขาได้รายงานจากอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์, อุก็อบะฮ์ บิน อามิร, อัมร์ บิน ฆ็อยลาน บิน สะละมะฮ์ อัษ-ษะกะฟี และอบู อัด-ดัรดาอ์ อับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ ชื่นชมเขามาก มีชีวประวัติในหนังสือ อัต-ตัฮฺซีบ และในหนังสือของอิบนุ อบี ฮาติม เล่ม 2 หน้าที่ 221

และข่าวรายงาน (อัล-ค็อบร) นี้มีสายรายงาน (อิสนาด) ที่อ่อน (ฎออีฟ) เนื่องจากความอ่อนของ "รุชดีน บิน ซะอัด" และมันจะมาพร้อมกับสายรายงานที่เหมาะสม (ศอลิห์) ในสิ่งที่กำลังจะมาถัดไป ในหมายเลข: 17754

(26) อัษาร์ (คำรายงาน): 17730 - ฮะดีษของอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต นี่คือเส้นทางที่สามจากบรรดาเส้นทางของมัน

"มูซา บิน อุบัยดะฮ์ อัร-รอบซี" เป็นผู้ที่อ่อน (ฎออีฟ) ไม่อนุญาตให้รายงานจากเขา ได้ผ่านมาแล้วหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายด้วยหมายเลข: 16229

และ "อัยยูบ บิน คอลิด บิน ซะฟวาน อัล-อันศอรี" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) แต่มีผู้พูดถึง (ในแง่ลบ) เขารายงานจากญาบิร บิน อับดิลลาฮ์ และจากบรรดาตาบิอีน (ผู้ตามรุ่นหลัง) มีชีวประวัติในหนังสือ อัต-ตัฮฺซีบ และในหนังสือ อัล-กะบีร เล่ม 1 หน้าที่ 412 และในหนังสือของอิบนุ อบี ฮาติม เล่ม 1 หน้าที่ 245 และอัล-บุคอรีย์ได้แยกแยะในหนังสือประวัติศาสตร์ของท่าน (ตารีค) และอิบนุ อบี ฮาติม ระหว่างเขากับ "อัยยูบ บิน คอลิด บิน อบี อัยยูบ อัล-อันศอรี" และเช่นเดียวกัน อบู ซุรอ์อะฮ์ ก็ได้แยกแยะระหว่างทั้งสอง อัล-หาฟิษ อิบนุ ฮะญัร กล่าวว่า: "และอิบนุ ยูนัสถือว่าทั้งสองเป็นคนเดียวกัน" ข้าพเจ้า (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: และสาเหตุของเรื่องนั้นคือ คอลิด บิน ซะฟวาน เป็นบิดาของอัยยูบ และมารดาของเขาคือ อุมเราะฮ์ บินติ อบี อัยยูบ อัล-อันศอรี ดังนั้นเขาจึงเป็นปู่ทางฝ่ายมารดาของเขา ดังนั้นสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดคือคำกล่าวของอิบนุ ยูนัส โดยที่อัล-บุคอรีย์ได้มาก่อนในเรื่องนี้แล้ว และข้าพเจ้าได้เห็นว่าอัล-บุคอรีย์ได้แยกแยะระหว่างทั้งสองในหนังสือประวัติศาสตร์ของท่าน ดังนั้นข้าพเจ้าจึงไม่ทราบว่าอัล-หาฟิษ อิบนุ ฮะญัร กล่าวเช่นนั้นจากที่ไหน?

และสายรายงาน (อิสนาด) นี้เป็นสายรายงานที่อ่อน (ฎออีฟ) เนื่องจากความอ่อนของ "มูซา บิน อุบัยดะฮ์" และมันเป็นสายรายงานที่ขาด (มุนกอฏิอ์) ด้วย เนื่องจาก "อัยยูบ บิน คอลิด" ไม่ได้รายงานจากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต

และในสิ่งตีพิมพ์ (อัล-มะฏ์บูอะฮ์) ระบุไว้ว่า: "หรือเจ็ดสิบส่วนจากบรรดาส่วนแห่งนะบูวะฮ์ (การเป็นนะบี)" และข้าพเจ้าได้ยืนยันสิ่งที่อยู่ในต้นฉบับลายมือ (อัล-มัคฏูเฏาะฮ์)

(27) อัษาร์ (คำรายงาน): 17731 - ฮะดีษของอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต นี่คือเส้นทางแรกจากบรรดาเส้นทางของมัน ดังที่ข้าพเจ้าได้แจกแจงไว้แล้วในหมายเลข: 17718 และมันเป็นสายรายงาน (อิสนาด) อีกสายหนึ่งสำหรับข่าวรายงาน (อัล-ค็อบร) หมายเลข: 17718

(28) อัษาร์ (คำรายงาน): 17732 - "อะห์มัด บิน ฮัมมาด บิน ซะอีด อัด-ดูลาบี" เป็นชัยค์ (ครู) ของอัฏ-ฏอบะรี เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) ได้ผ่านมาแล้วด้วยหมายเลข: 2593, 3571

และ "สุฟยาน" นั้นคือ "อิบนุ อุยัยนะฮ์"
และ "อุบัยดุลลอฮ์ บิน อะบี ยาซีด อัลมักกีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข: 20, 3778, 10274, 14673 - 14677
และบิดาของเขาคือ "อะบี ยาซีด อัลมักกีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข: 20
และ "สะบาอ์ บิน ษาบิต" เป็นพันธมิตรของเผ่าบานี ซุฮ์เราะฮ์ อิบนุ ฮะญัรและอิบนุ อัลอะษีรได้นับเขาเป็นหนึ่งในเศาะหาบะฮ์ มีบันทึกชีวประวัติของเขาในหนังสือทั้งสอง และในหนังสืออิบนุ อะบี ฮาติม เล่ม 2 หน้า 312 แต่ไม่ได้ระบุว่าเขาเป็นเศาะหาบะฮ์ ในต้นฉบับเขียนไว้ว่า "สะบาอ์ บิน อะบี ษาบิต" แต่ที่ถูกต้องคือตามที่ปรากฏในฉบับพิมพ์
และข่าวรายงานนี้มาจากสายรายงานของสุฟยาน บิน อุยัยนะฮ์ ด้วยสายรายงานนี้ และอิบนุ มาญะฮ์ได้รายงานไว้ในสุนันของเขา หน้า 1283 หมายเลข 3896 และอัด-ดาริมีย์ในสุนันของเขา เล่ม 2 หน้า 123 ด้วยเช่นเดียวกัน และอะหมัดได้รายงานไว้ในมุสนัดของเขา เล่ม 6 หน้า 381 จากสายรายงานของสุฟยาน บิน อุยัยนะฮ์ เช่นกัน และได้รายงานพร้อมกับฮะดีษอีกสามบทด้วยสายรายงานเดียวกัน และในนั้นมีข้อความว่า "อุบัยดุลลอฮ์ บิน อะบี ยาซีด จากบิดาของเขา จากสะบาอ์ บิน ษาบิต" ดังนั้นอบู อับดุรเราะฮ์มาน (บุตรของเขา) กล่าวว่า: "ฉันได้ยินบิดาของฉันกล่าวว่า: สุฟยานสับสนในฮะดีษเหล่านี้ อุบัยดุลลอฮ์ได้ยินฮะดีษเหล่านี้จากสะบาอ์ บิน ษาบิต" จากนั้นเขาได้นำฮะดีษหนึ่งในสี่บทมาจากสายรายงานของอัฟฟาน จากฮัมมาด บิน ซัยด์ จากอุบัยดุลลอฮ์ บิน อะบี ยาซีด โดยเขากล่าวว่า: สะบาอ์ บิน ษาบิตได้เล่าให้ฉันฟัง โดยระบุชัดเจนถึงการรับฟัง
และอิบนุ อะบี ฮาติมได้กล่าวไว้ในชีวประวัติของ "สะบาอ์ บิน ษาบิต" ว่า อุบัยดุลลอฮ์ บิน อะบี ยาซีด ได้รายงานจากสะบาอ์ บิน ษาบิต จากรายงานของอิบนุ จุเรจ และฮัมมาด บิน ซัยด์ จากเขา และกล่าวว่า: "ส่วนอิบนุ อุยัยนะฮ์นั้น เขารายงานจากอุบัยดุลลอฮ์ บิน อะบี ยาซีด จากบิดาของเขา จากสะบาอ์ บิน ษาบิต"
และข่าวรายงานนี้เป็นเศาะฮีห์ ตามที่มีความแตกต่างกันอยู่ และความสับสนนั้นมาจากสุฟยาน
(29) อะษัร: 17733 - ฮะดีษของอบู อัด-ดัรดาอ์ จากสายรายงานแรกซึ่งฉันได้อธิบายไว้ในคำอธิบายหมายเลข: 17717 และการรายงานของเขาที่นี่มาจากสายรายงานของอัล-อะอ์มัช จากอะบี ศอลิห์ ซักวาน และโปรดดูคำอธิบายหมายเลข: 17717
และจากสายรายงานนี้ อะหมัดได้รายงานไว้ในมุสนัดของเขา เล่ม 6 หน้า 445 ด้วยสายรายงานของเขาจากอับดุร-ร็อซซาก จากสุฟยาน
(30) อะษัร: 17734 - ฮะดีษของอบู อัด-ดัรดาอ์ จากสายรายงานที่สามซึ่งฉันได้อธิบายไว้ในหมายเลข: 17717 และนี่เป็นการซ้ำหมายเลข 17722 ซึ่งฉันได้นำเสนอไว้ที่นั่นแล้ว
(31) อะษัร: 17735 - นี่คือสายรายงานที่สองของฮะดีษอบู อัด-ดัรดาอ์ เช่นกัน แต่เป็นการรายงานของอะบี ศอลิห์ ซักวาน จากอบู อัด-ดัรดาอ์ โดยตรง ดังที่จะมาถึงในหมายเลข: 17741 และฉันได้แจกแจงเรื่องนั้นไว้ในคำอธิบายหมายเลข 17717 และนี่คือสายรายงานที่อัต-ติรมีซีได้อ้างถึงในสุนันของเขา ในหนังสือตัฟซีร เป็นการเสริมหลังจากข่าวรายงานที่อบู ญะอ์ฟัรได้รายงานไว้ในหมายเลข: 17724

และ "อาชิม" คือ "อาชิม บิน บะฮ์ดะละฮ์" และ "อาชิม บิน อะบิน นะญูด" ซึ่งเป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) มีผู้รายงานหะดีษจากเขาหลายคน (อัล-ญะมาอะฮ์) อิมามบุคอรีและมุสลิมรายงานหะดีษจากเขาโดยคู่กับผู้อื่น เนื่องจากในเรื่องการจำของเขามีบางสิ่งบางอย่าง ดังนั้นฉันเกรงว่าสิ่งที่เขารายงานโดยลำพังนี้อาจเป็นส่วนที่การจำของเขาไม่ดีนัก และโปรดดูคำอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับหะดีษของอบูดัรดาอ์ที่เหลือ
(32) อัษร : 17736 - นี่คือสายรายงานที่สี่ของหะดีษอบูดัรดาอ์ และมันคือการรายงานของอบูศอลิฮ์ อัส-ซัมมาน "ซักวาน" จาก อัฏออ์ บิน ยาซาร จาก อบูดัรดาอ์ โดยไม่มีผู้กลาง และ "อัฏออ์ บิน ยาซาร" รายงานหะดีษจากอบูดัรดาอ์ และสายรายงานของมันเป็นสายรายงานที่ดี (หะซัน) และโปรดดูสิ่งที่ฉันได้กล่าวไว้ในคำอธิบายหมายเลข : 17717 และสิ่งที่กำลังจะมาถึงในหมายเลข : 17743
(33) อัษร : 17737 - หะดีษของอบูดัรดาอ์จากสายรายงานที่สาม ซึ่งฉันได้อธิบายไว้ในหมายเลข : 17717 และข่าวนี้ อิบนุ อุยัยนะฮ์ได้ยินมันจาก อัมร์ บิน ดินาร จาก อับดุลอะซีซ บิน รุฟัยอ์ ต่อมาเขาได้ยินมันจาก อับดุลอะซีซ บิน รุฟัยอ์ โดยตรง และ "อับดุลอะซีซ บิน รุฟัยอ์ อัล-อัสดี" เป็นผู้สืบทอดรุ่นตาบิอีน ผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) มีผู้รายงานหะดีษจากเขาหลายคน (อัล-ญะมาอะฮ์) ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข : 14810 และจากสายรายงานนี้ อัต-ติรมีซีได้รายงานมันในหนังสือ อัส-ซุนัน ในหนังสือตัฟซีร ตามหลังอัษรก่อนหน้าที่หมายเลข : 17724 และอะหมัดได้รายงานมันในมุสนัดของเขา เล่ม 6 หน้า 447 จากหะดีษของ สุฟยาน บิน อุยัยนะฮ์ จาก อับดุลอะซีซ บิน รุฟัยอ์ โดยไม่มี "อัมร์ บิน ดินาร" ระหว่างพวกเขาทั้งสอง
(34) อัษร : 17738 - นี่คือสายรายงานที่ห้าของหะดีษอบูดัรดาอ์ "อับดุลลอฮ์ บิน อะบี บักร์ บิน ฮะบีบ อัส-ซุฮ์มี" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข : 10885 และ "ฮาติม บิน อะบี ศุเฆาะเราะฮ์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ (ษิกะฮ์) ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข : 17410, 17411 และ "อัมร์ บิน ดินาร" ไม่ได้ยินหะดีษจากอบูดัรดาอ์ แต่เขาได้รายงานมันที่นี่จากผู้ที่ไม่ทราบชื่อ (มัจฮูล) ซึ่งคือ "นักฟิกฮ์คนหนึ่งจากชาวอียิปต์" ดังนั้นมันจึงเป็นหะดีษที่อ่อน (เฎาะอีฟ)
(35) อัษร : 17739 - หะดีษของอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต จากสายรายงานแรก ซึ่งฉันได้อธิบายไว้ในหมายเลข : 17718 และฉันได้แจกแจงหะดีษจากเขาในคำอธิบายหมายเลข : 17721 นั่นคือสายรายงานที่ปะปนกัน และในหมายเลข : 17720 และฉันได้อธิบายจุดบกพร่อง (อิลละฮ์) ของมันที่นี่ และจากสายรายงานนี้ อะหมัดได้รายงานมันในมุสนัดของเขา เล่ม 5 หน้า 315 และอิบนุ มาญะฮ์ในซุนันของเขา หน้า 1283 หมายเลข : 3898 และอัล-ฮากิมในอัล-มุสตัดร็อก เล่ม 2 หน้า 340 และกล่าวว่า : "นี่คือหะดีษที่มีสายรายงานเศาะฮีห์ และทั้งสอง (บุคอรีและมุสลิม) ไม่ได้บันทึกมัน" และอัษ-ษะฮะบีเห็นพ้องกับเขา และฉันได้อธิบายมาก่อนแล้วว่า อบูสะละมะฮ์ บิน อับดิรเราะฮ์มาน ไม่ได้ยินหะดีษจากอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต ดังนั้นมันจึงเป็นสายรายงานที่ขาดตอน (มุนกอฏิอ์) นี่คือจุดบกพร่องของมัน แม้ว่าส่วนที่เหลือของสายรายงานจะเศาะฮีห์ก็ตาม
(36) อัษร : 17740 - หะดีษของอุบาดะฮ์จากสายรายงานแรก เช่นเดียวกับที่ก่อนหน้า และมันเป็นการซ้ำหมายเลข : 17720 และฉันได้นำเสนอมันที่นี่แล้ว
(37) อัษร : 17741 - หะดีษของอบูดัรดาอ์จากสายรายงานที่สอง และมันเป็นการซ้ำหมายเลข : 17735 และฉันได้นำเสนอมันที่นี่แล้ว

(38) อัษร์หมายเลข 17742 - "อุบัยดุลลอฮ์ บิน อะบี ยาซีด อัลมักกีย์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ ได้ผ่านมาก่อนหน้านี้ใกล้กับหมายเลข 17732 และ "นาฟิอ์ บิน จุบัยร์ บิน มุฏอิม อัน-เนาฟิลีย์" เป็นตาบิอีนที่มีชื่อเสียงและเป็นหนึ่งในอิมาม ได้ผ่านมาก่อนแล้วที่หมายเลข 17429 และข่าวรายงานนี้ นาฟิอ์ได้รายงานมาจากเศาะหาบะฮ์ท่านหนึ่งซึ่งไม่ได้ระบุชื่อชัดเจน อาจเป็นอะบี ฮุร็อยเราะฮ์ และการที่ไม่ทราบชื่อเศาะหาบะฮ์นั้นไม่เป็นปัญหา ดังนั้นฮะดีษนี้เป็นเศาะฮีห์ อินชาอัลลอฮ์
(39) อัษร์หมายเลข 17743 - ฮะดีษของอะบี อัด-ดัรดาอ์นี้มาจากสองสายรายงาน:
สายรายงานของอัมร์ บิน ดีนาร์ จากอะบี อัด-ดัรดาอ์ โดยไม่มีผู้กลาง นี่คือสายรายงานที่หกซึ่งข้าพเจ้าได้อธิบายไว้ที่หมายเลข 17717
และ "อัมร์ บิน ดีนาร์" ไม่ได้ฟัง(รับรายงาน)จากอะบี อัด-ดัรดาอ์ ดังที่ข้าพเจ้าได้อธิบายไว้ที่หมายเลข 17738 ดังนั้นมันจึงเป็นสายรายงานที่เฎาะอีฟ(อ่อน)เนื่องจากขาดตอน
และสายรายงานของมุฮัมมัด บิน อัล-มุนกะดิร จากอัตอา บิน ยาซาร จากอะบี อัด-ดัรดาอ์ ซึ่งเป็นวิธีที่สี่ และได้ผ่านการอธิบายมาแล้วในการตรวจสอบสายรายงานข่าวที่หมายเลข 17736 และโปรดดูฮะดีษของมุฮัมมัด บิน อัล-มุนกะดิร จากอัตอา บิน ยาซาร จากชายคนหนึ่งจากชาวอียิปต์ จากอะบี อัด-ดัรดาอ์ ที่หมายเลข 17723, 17724 ด้วย
(40) อัษร์หมายเลข 17748 - นี่เป็นข่าวรายงานที่ถูกหยุดไว้ที่อิบนุ อับบาส (เป็นมัูกูฟ)
(41) อัษร์หมายเลข 17750 - นี่เป็นข่าวรายงานแบบมุรสัล
(42) อัษร์หมายเลข 17751 - นี่เป็นข่าวรายงานที่ถูกหยุดไว้ที่อิบนุ มัสอูด (มัูกูฟ) มีสายรายงานที่เศาะฮีห์
(43) อัษร์หมายเลข 17754 - ฮะดีษของอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ ได้ผ่านมาแล้วจากสายรายงานอื่นซึ่งเฎาะอีฟ(อ่อน) ที่หมายเลข 17729 "อัมร์ บิน อัล-ฮาริษ อัล-มิศรี" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ ได้ผ่านมาแล้วที่หมายเลข 17729
และ "ดิราจ บิน สัมอาน" "อะบู สัมมะห์" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ ได้ผ่านมาแล้วที่หมายเลข 17729 เช่นกัน พร้อมกับการรับรองความน่าเชื่อถือของท่านจากพี่ชายของอัส-ซัยยิด อะห์มัด –ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน– และอะห์มัดได้รายงานมันอย่างยาวในสายรายงานของเขา ที่หมายเลข 7044 จากสายรายงานของฮะซัน บิน อัล-อัชยับ จากละฮีอะฮ์ จากดิราจ อะบู สัมมะห์ และพี่ชายของข้าพเจ้า(ผู้ตรวจสอบ)กล่าวว่า "สายรายงานของมันเศาะฮีห์"
และท่าน(ผู้รวบรวม)ได้นำมันออกมาใน "มัจมะอ์ อัซ-ซะวาอิด" เล่ม 7 หน้า 175 และกล่าวว่า "อะห์มัดรายงานมันจากสายรายงานของอิบนุ ละฮีอะฮ์ จากดิราจ" และฮะดีษของทั้งสอง(ดิราจและอิบนุ ละฮีอะฮ์)นั้นหะซัน แต่ในทั้งสองมีจุดอ่อน และผู้รายงานที่เหลือเป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ และสายรายงานอื่นนี้จากการรายงานของอิบนุ วะฮับ น่าเชื่อถือกว่าสายรายงานของอิบนุ ละฮีอะฮ์ และอัล-ฮัยษะมีก็ได้นำมันออกมาใน "มัจมะอ์ อัซ-ซะวาอิด" เล่ม 7 หน้า 36 และกล่าวในทำนองเดียวกัน
(44) อัษร์หมายเลข 17756 - นี่คือสายรายงานที่สองสำหรับฮะดีษของอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต ซึ่งข้าพเจ้าได้กล่าวไว้ที่หมายเลข 17718
"มุฮัมมัด บิน เอาฟ์ บิน สุฟยาน อัฏ-ฏออี" เป็นชัยค์(ครู)ของอัฏ-ฏอบะรี ได้ผ่านมาแล้วที่หมายเลข 5445, 12194, 13108 "และอะบู อัล-มุฆีเราะฮ์" คือ "อับดุล กุดดูส บิน อัล-ฮัจญาจ อัล-เคาลานี" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ ได้ผ่านมาแล้วที่หมายเลข 10371, 12194, 13108 "และเศาะฟวาน" คือ "เศาะฟวาน บิน อัมร์ บิน ฮัรัม อัส-ซิกซิกี" เป็นผู้ที่น่าเชื่อถือ ได้ผ่านมาแล้วที่หมายเลข 7009, 12807, 13108 อะห์มัดได้รายงานมันจากสายรายงานนี้เดียวกันในสายรายงานที่ 5 : 325 จากอะบู อัล-มุฆีเราะฮ์ จากเศาะฟวาน จากฮุมัยด์ บิน อับดิรเราะฮ์มาน อัล-ยะซินีย์

"และฮุมัยด์ บิน อับดุลลอฮ์" ได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข 17725 และที่นั่นคล้ายกับ "อัลมุซันนีย์" และฉันได้กล่าวไว้แล้วว่าในอิบนุ อบี ฮาติมเป็น "อัลมะดะนี" และในอัลมุสนัดเป็น "อัลยาซินีย์" ดังที่ฉันได้เห็นแล้ว ต่อมายังมีความแตกต่างอีกประการหนึ่ง ในอัลมุสนัดเป็น "ฮุมัยด์ บิน อับดุรเราะฮ์มาน อัลยาซินีย์" แต่ฉันไม่พบความแตกต่างนี้ในตำราใด ๆ เลย ดังนั้นฉันเกรงว่าอาจเป็นความผิดพลาดของผู้คัดลอกจากบรรดาผู้คัดลอกอัลมุสนัด และได้ผ่านมาแล้วในหมายเลข 17725 ว่าสายรายงานนี้ขาดตอนระหว่าง "ฮุมัยด์ บิน อับดุลลอฮ์" กับ อุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศามิต (45) หะดีษโดยไม่มีสายรายงาน ฉันไม่สามารถพบถ้อยคำของมันในที่ใกล้เคียงได้ (46) ดูการอธิบาย "การเปลี่ยนแปลงถ้อยคำ" ในสิ่งที่ผ่านมาแล้ว 2:62 หมายเหตุ: 1, 3 และบรรดาแหล่งอ้างอิงที่นั่น (47) ในสิ่งตีพิมพ์และต้นฉบับเขียน: "لقد أوتيت علما أن تفعل" ซึ่งอยู่ในสภาพเสียหาย ความถูกต้องมาจากอัลมุสตัดร็อกของอัล-ฮากิม (48) ข้อรายงาน: 17759 - อัล-ฮากิมได้รายงานไว้ในอัลมุสตัดร็อก 2:339, 340 จากทางของอบุนนุอ์มาน จาก อิสมาอีล บิน อุลัยยะฮ์ จาก อัยยูบ ด้วยเช่นเดียวกัน โดยไม่มีคำของอัยยูบ และเขากล่าวว่า: "นี่คือหะดีษเศาะฮีหฺตามเงื่อนไขของอัช-ชัยค์อัยน์ (อัล-บุคอรีและมุสลิม) และทั้งสองไม่ได้บันทึกไว้" และอัซ-ซะฮะบีย์เห็นพ้องด้วย และนี่คือข่าวสารอันยิ่งใหญ่ที่มีคุณค่า ในนั้นมีจริยธรรมของบรรดาเศาะหาบะฮ์ของรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ปรากฏชัดดังที่รอซูลของพวกเขาได้สอนไว้ จากการละทิ้งความเกรงกลัวต่อบรรดาผู้กดขี่ และจากการปฏิเสธความชั่วทั้งคำพูดและการกระทำ และจากการตื่นตัวต่อความหมายของถ้อยคำและจุดมุ่งหมายของการกระทำ และจากการสอนผู้คนอย่างเปิดเผยถึงความผิดพลาดของบรรดาผู้นำและผู้ปกครองของพวกเขา และจากการอดทนต่อการทำร้ายจากบรรดาผู้กดขี่เหล่านั้น หากการทำร้ายนั้นเกี่ยวข้องกับตัวพวกเขาเองโดยเฉพาะ ส่วนหากเป็นเรื่องของอัลลอฮ์และรอซูลของพระองค์ และเป็นเรื่องของคัมภีร์ที่ถูกประทานลงมาด้วยความจริงแก่บรรดาผู้ยำเกรงและบรรดาผู้กดขี่โดยเท่าเทียมกัน ซึ่งสั่งใช้และห้ามปรามพวกเขาโดยเสมอกัน พวกเขาก็ไม่เกรงกลัวผู้กดขี่ที่เคยชินกับการใช้ดาบหลั่งเลือด และฝึกลิ้นของเขาให้พูดจาเสียดแทง กัดกร่อน และยืนกราน ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาต่อประชาชาติที่บรรดาผู้มีเกียรติเหล่านี้เป็นผู้นำและผู้ชี้นำทางของพวกเขาเถิด (49) ดูการอธิบาย "ชัยชนะ" ในสิ่งที่ผ่านมาแล้ว 14:439 หมายเหตุ: 4 และบรรดาแหล่งอ้างอิงที่นั่น

อายะห์ที่ ๖๕

وَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ‌ۘ إِنَّ ٱلْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا‌ۚ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ۝ ٦٥

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และคำพูดของพวกเขาจะไม่ทำให้เจ้าเสียใจ แท้จริงอำนาจทั้งมวลนั้นเป็นของอัลลอฮฺ พระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

กล่าวคือ: และอย่าให้คำพูดของผู้ปฏิเสธทั้งหลายทำให้ท่านเศร้าโศก กล่าวคือ คำพูดต่างๆ ที่พวกเขาใช้เป็นเครื่องมือในการตำหนิติเตียนท่านและศาสนาของท่านนั้น เพราะแท้จริงคำพูดของพวกเขาเหล่านั้นมิได้ทำให้พวกเขาได้รับเกียรติยศแต่อย่างใด และก็มิได้ก่อให้เกิดอันตรายแก่ท่านเลยแม้แต่น้อย {แท้จริงเกียรติยศทั้งมวลนั้นเป็นของอัลลอฮฺ} พระองค์จะประทานเกียรติยศนั้นแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงยับยั้งมันจากผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ตรัสว่า {ผู้ใดปรารถนาซึ่งเกียรติยศ ก็พึงทราบเถิดว่า เกียรติยศทั้งมวลนั้นเป็นของอัลลอฮฺ} หมายความว่า: ดังนั้นจงแสวงหาเกียรติยศนั้นด้วยการเชื่อฟังปฏิบัติตามพระองค์ โดยมีหลักฐานจากพระดำรัสของพระองค์หลังจากนั้นว่า {คำพูดอันดีงามจะลุล่วงขึ้นสู่พระองค์ และการงานอันดีงามนั้น พระองค์จะทรงยกมันขึ้น} และเป็นที่ทราบกันดีว่า ท่านนั้นอยู่บนการเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮฺ และแท้จริงเกียรติยศนั้นเป็นของท่านและบรรดาผู้ปฏิบัติตามท่านจากอัลลอฮฺ {และเกียรติยศนั้นเป็นของอัลลอฮฺ และเป็นของรอซูลของพระองค์ และเป็นของบรรดาผู้ศรัทธา} และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า {พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้} หมายความว่า: การได้ยินของพระองค์นั้นครอบคลุมเสียงทั้งมวล ดังนั้นจึงไม่มีสิ่งใดจากเสียงเหล่านั้นจะเร้นลับต่อพระองค์ได้ และความรู้ของพระองค์นั้นครอบคลุมทั้งสิ่งที่ปรากฏและสิ่งที่ซ่อนเร้น ดังนั้นแม้เพียงน้ำหนักเท่าอะตอมในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินก็ไม่อาจรอดพ้นไปจากพระองค์ได้ และทั้งสิ่งที่เล็กกว่านั้นและใหญ่กว่านั้นก็เช่นกัน และพระองค์ทรงได้ยินคำพูดของท่านและคำพูดของศัตรูทั้งหลายที่มีต่อท่าน และทรงรู้รายละเอียดของสิ่งเหล่านั้น ดังนั้นจงพอใจด้วยความรู้ของอัลลอฮฺและการคุ้มครองของพระองค์เถิด เพราะผู้ใดยำเกรงอัลลอฮฺ พระองค์ก็จะทรงเป็นผู้พอเพียงแก่เขา

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งว่า "และอย่าให้คำพูดของพวกเขาเป็นที่เศร้าโศกแก่เจ้า แท้จริง อิซซะฮ์ (ความเกรียงไกร) นั้นเป็นของอัลลอฮ์ทั้งหมด พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้"
พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งว่า "และอย่าให้คำพูดของพวกเขาเป็นที่เศร้าโศกแก่เจ้า" หมายถึง อย่าให้การกล่าวเท็จและการปฏิเสธของพวกเขาต่อท่าน เป็นที่เศร้าโศกแก่ท่าน
จากนั้น พระองค์ทรงเริ่มด้วยการตรัสว่า "แท้จริง อิซซะฮ์ (ความเกรียงไกร) นั้นเป็นของอัลลอฮ์" หมายถึง อำนาจอันสมบูรณ์ การพิชิตอันครอบคลุม และความสามารถอันสมบูรณ์นั้น เป็นของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ดังนั้น พระองค์คือผู้ทรงช่วยเหลือท่าน ผู้ทรงสนับสนุนท่าน และผู้ทรงปกป้องท่าน
"(ทั้งหมด)" เป็นการลงมาด้วยสภาพ (ฮาล) และสิ่งนี้ไม่ขัดแย้งกับพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "และอัลลอฮ์นั้นทรงเป็นเจ้าของความเกรียงไกร และสำหรับรอซูลของพระองค์ และสำหรับผู้ศรัทธาทั้งหลาย" เพราะแท้จริง ทุกความเกรียงไกรนั้นมาจากอัลลอฮ์ มันทั้งหมดเป็นของอัลลอฮ์ พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า "มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระเจ้าของเจ้า พระเจ้าแห่งความเกรียงไกร จากสิ่งที่พวกเขากล่าวอ้าง"
"พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้" หมายถึง พระองค์ทรงได้ยินคำพูดและเสียงของพวกเขา พระองค์ทรงรอบรู้กิจการและการกระทำของพวกเขา และทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขา

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "และอย่าให้คำกล่าวของพวกเขาทำให้เจ้าเศร้าโศก แท้จริง อิซซะฮ์ (ความมีเกียรติ, อำนาจ, ความยิ่งใหญ่) ทั้งหมดนั้นเป็นของอัลลอฮ์ พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้" (65)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงได้รับการรำลึกถึง ตรัสแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า: อย่าให้มันทำให้เจ้าเศร้าโศก โอ้มุฮัมมัด ซึ่งคำกล่าวของบรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านี้ในพระเจ้าของพวกเขา ตามที่พวกเขากล่าว และการที่พวกเขาตั้งภาคีร่วมกับพระองค์ซึ่งบรรดาเจว็ดและรูปปั้น (50) เพราะแท้จริง อิซซะฮ์ (ความมีเกียรติ, อำนาจ, ความยิ่งใหญ่) เป็นของอัลลอฮ์ทั้งหมด พระผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงได้รับการรำลึกถึง ตรัสว่า: เพราะแท้จริงอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงเอกะในอิซซะฮ์แห่งโลกดุนยาและโลกอาคิเราะฮ์ ไม่มีภาคีใดสำหรับพระองค์ในสิ่งนั้น และพระองค์คือผู้ทรงลงโทษตอบแทนจากบรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านี้ ผู้กล่าวในพระองค์ซึ่งคำกล่าวอันเท็จ ตามที่พวกเขากล่าว ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดช่วยเหลือพวกเขา ณ ที่พระองค์ทรงลงโทษตอบแทนพวกเขา เพราะไม่มีสิ่งใดจะขัดขวางพระองค์ได้ (51) "(พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้)" พระองค์ตรัสว่า: และพระองค์คือผู้ทรงการได้ยินต่อสิ่งที่พวกเขากล่าวจากการใส่ร้ายและการกล่าวเท็จต่อพระองค์ และทรงเป็นผู้ทรงความรู้ต่อสิ่งที่พวกเขาซ่อนเร้นในตัวของพวกเขาเองและสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย ทรงนับรวมสิ่งนั้นไว้เหนือพวกเขาทั้งหมด และพระองค์ทรงเฝ้าคอยพวกเขา (52)

* * *

และมีการอ่าน "อินนะ" ในพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "(แท้จริง อิซซะฮ์เป็นของอัลลอฮ์ทั้งหมด)" ด้วยการอ่านอิอ์รอบ (สระกัสเราะฮ์) เนื่องจากสิ่งนั้นเป็นข่าวสาร (คำบอกเล่า) จากอัลลอฮ์ซึ่งเป็นประโยคเริ่มต้น (มุบตะดะ) และ "อัล-เกาล์" (คำกล่าว) ไม่ได้มีผลต่อมัน (ไม่ใช่สาเหตุของการอ่านแบบนี้) เพราะ "อัล-เกาล์" นั้น หมายถึงคำกล่าวของบรรดาผู้ตั้งภาคี และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "(แท้จริง อิซซะฮ์เป็นของอัลลอฮ์ทั้งหมด)" นั้น ไม่ได้มาจากคำกล่าวของบรรดาผู้ตั้งภาคี และมันก็ไม่ใช่ข่าวสารเกี่ยวกับพวกเขาว่าพวกเขาได้กล่าวมัน (53)

อายะห์ที่ ๖๖

أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ‌ۗ وَمَا يَتَّبِعُ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُرَكَآءَ‌ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ۝ ٦٦

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

พึงทราบเถิด แท้จริงทุกสิ่งในชั้นฟ้าทั้งหลายและทุกสิ่งในแผ่นดินนั้นเป็นของอัลลอฮฺ และบรรดาผู้วิงวอนขอสิ่งอื่นจากอัลลอฮฺนั้นจะไม่ปฏิบัติตามภาคีเหล่านั้น พวกเขาจะไม่ปฏิบัติตาม เว้นแต่การคาดคิดเท่านั้น และพวกเขามิได้ตั้งอยู่บนสิ่งใด นอกจากคาดคะเนขึ้น

พระองค์ทรงแจ้งว่า สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นเป็นของพระองค์ ทั้งในแง่การสร้าง การเป็นเจ้าของ และการเป็นผู้ครอบครอง โดยพระองค์ทรงจัดการพวกเขาตามที่พระองค์ทรงประสงค์จากบทบัญญัติของพระองค์ ดังนั้นทุกสิ่งเป็นบ่าวของอัลลอฮฺ ถูกทำให้อยู่ในอำนาจ ถูกบริหารจัดการ พวกเขาไม่สมควรได้รับการเคารพภักดีแม้เพียงเล็กน้อย และพวกเขาก็มิใช่ภาคีของอัลลอฮฺในทางใดทางหนึ่งเลย ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงตรัสว่า: {และบรรดาผู้ที่พวกเขาวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮฺในฐานะภาคีนั้น พวกเขามิได้ปฏิบัติตามสิ่งใดเลย นอกจากความคาดคะเน} ซึ่งไม่อาจให้คุณประโยชน์จากความจริงได้แม้แต่น้อย {และพวกเขามิได้กระทำสิ่งใดเลยนอกจากเพียงแต่เดาเท่านั้น} ในเรื่องนั้น ซึ่งเป็นการเดาที่เป็นเท็จ เป็นการกล่าวเท็จ และเป็นการใส่ร้าย หากพวกเขาเป็นผู้สัตย์จริงในการที่สิ่งเหล่านั้นเป็นภาคีของอัลลอฮฺ ก็จงให้พวกเขาแสดงคุณลักษณะของสิ่งเหล่านั้นที่ทำให้มันสมควรได้รับการเคารพภักดีแม้เพียงน้ำหนักเท่าละอองธุลี พวกเขาก็จะไม่สามารถทำได้ แล้วในหมู่พวกเขามีผู้ใดบ้างที่สามารถสร้างสิ่งใด หรือให้ปัจจัยยังชีพ หรือเป็นเจ้าของสิ่งใดในบรรดาสิ่งถูกสร้าง หรือบริหารจัดการกลางคืนและกลางวัน ซึ่งอัลลอฮฺทรงทำให้มันเป็นเครื่องดำรงชีวิตสำหรับมนุษย์?

พระดำรัสของอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ที่ว่า "พึงรู้เถิดว่า แท้จริง อัลลอฮ์ทรงเป็นเจ้าของผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและผู้ที่อยู่ในแผ่นดิน และบรรดาผู้ที่วิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์นั้นมิได้ปฏิบัติตามผู้มีภาคีใด ๆ (ที่พวกเขาตั้งขึ้น) พวกเขามิได้ปฏิบัติตามสิ่งใดนอกจากความคาดคะเน และพวกเขามิได้กระทำสิ่งใดนอกจากการเดาเท่านั้น"
พระดำรัสของอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ที่ว่า "พึงรู้เถิดว่า แท้จริง อัลลอฮ์ทรงเป็นเจ้าของผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและผู้ที่อยู่ในแผ่นดิน" หมายถึง พระองค์ทรงตัดสินในหมู่พวกเขาตามที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงกระทำในหมู่พวกเขาตามที่พระองค์ทรงประสงค์ พระผู้ทรงสูงส่ง!
และคำว่า "และบรรดาผู้ที่วิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์นั้นมิได้ปฏิบัติตามผู้มีภาคีใด ๆ" คำว่า "ما" ในที่นี้เป็นคำปฏิเสธ หมายถึง พวกเขามิได้ปฏิบัติตามบรรดาผู้มีภาคีอย่างแท้จริง แต่พวกเขาคาดคะเนว่าบรรดาผู้มีภาคีนั้นจะชะฟาอะฮ์ (ช่วยเหลือ) หรือเป็นประโยชน์แก่พวกเขา และมีทัศนะหนึ่งกล่าวว่า "(ما)" ในที่นี้เป็นคำถาม หมายถึง สิ่งใดเล่าที่บรรดาผู้ที่วิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์นั้นปฏิบัติตามบรรดาผู้มีภาคี? ซึ่งเป็นการประณามการกระทำของพวกเขา
แล้วพระองค์ก็ทรงตอบด้วยพระดำรัสที่ว่า "พวกเขามิได้ปฏิบัติตามสิ่งใดนอกจากความคาดคะเน และพวกเขามิได้กระทำสิ่งใดนอกจากการเดาเท่านั้น" หมายถึง พวกเขาทำนายเดาและกล่าวเท็จ และเรื่องนี้ได้ผ่านมาก่อนแล้ว

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "พึงรู้เถิดว่า แท้จริงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นของอัลลอฮฺ และบรรดาผู้ที่วิงวอนขออื่นจากอัลลอฮฺนั้นมิได้ปฏิบัติตามสิ่งใด นอกจากพวกเขาปฏิบัติตามเพียงการคาดคะเนเท่านั้น และพวกเขามิได้กระทำสิ่งใดนอกจากการเดาเท่านั้น" (อายะฮฺที่ 66)

อบูญะอฺฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการเอ่ยถึงตรัสว่า: พึงรู้เถิด โอ้มุฮัมมัด แท้จริงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นของอัลลอฮฺ ทั้งที่เป็นมะลัก (มะลาอิกะฮฺ/เทวทูต) และที่เป็นบ่าว (มนุษย์และญิน) ไม่มีผู้ใดเป็นเจ้าของสิ่งใดจากสิ่งเหล่านั้นนอกจากพระองค์
พระองค์ตรัสว่า: แล้วทำไมสิ่งที่พวกมุชริกีนเหล่านั้นเคารพสักการะจากเจว็ดและรูปปั้นต่างๆ จึงจะเป็นพระเจ้าที่ถูกเคารพสักการะได้ ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺ? แท้จริงการเคารพสักการะนั้นเป็นสิทธิของพระผู้ทรงเป็นเจ้าของ (ม้าลิก) ไม่ใช่ของสิ่งที่ถูกครอบครอง (มัมลูก) และเป็นสิทธิของพระผู้เป็นเจ้านาย (ร็อบบ์) ไม่ใช่ของบ่าว (มัรฺบู้บ)

"และบรรดาผู้ที่วิงวอนขออื่นจากอัลลอฮฺนั้นมิได้ปฏิบัติตามสิ่งใด" พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการสรรเสริญตรัสว่า: และสิ่งใดเล่าที่บรรดาผู้ที่วิงวอนขออื่นจากอัลลอฮฺ – หมายถึง selain อัลลอฮฺและอื่นจากพระองค์ – นั้นปฏิบัติตาม? ความหมายของพระดำรัสคือ: สิ่งใดเล่าที่บรรดาผู้ที่กล่าวอ้างให้อัลลอฮฺมีภาคีในอำนาจและราชอาณาจักรของพระองค์อย่างเท็จนั้นปฏิบัติตาม? ในขณะที่อัลลอฮฺทรงเป็นผู้ทรงเอกะในความเป็นเจ้าของทุกสิ่ง ไม่ว่าจะอยู่ในชั้นฟ้าหรือแผ่นดิน?

"นอกจากพวกเขาปฏิบัติตามเพียงการคาดคะเนเท่านั้น" พระองค์ตรัสว่า: พวกเขาไม่ได้ปฏิบัติตามในการกล่าวอ้างและการอ้างสิทธิ์ของพวกเขาเหล่านั้น นอกจากเพียงการคาดคะเน – หมายถึง ความสงสัย ไม่ใช่ความแน่ใจ (54)

"และพวกเขามิได้กระทำสิ่งใดนอกจากการเดาเท่านั้น" พระองค์ตรัสว่า: และพวกเขามิได้กระทำสิ่งใดนอกจากการกล่าวเท็จโดยการคาดคะเนและการเดาเพื่อการใส่ร้าย (55) โดยปราศจากความรู้ในสิ่งที่พวกเขากล่าวอ้าง

--------------------------
เชิงอรรถ:
(54) ดูคำอธิบาย "อัซ-ซ็อนน์" (การคาดคะเน) ในดัชนีภาษาที่ผ่านมาแล้ว (ใต้รากศัพท์ ฎอน-นูน-นูน)
(55) ในฉบับพิมพ์เขียนว่า "ตัซนุนนา" แต่ฉันยืนยันตามที่อยู่ในต้นฉบับลายมือซึ่งเขียนเป็นรูปพหูพจน์ (มุอฺญัม) เนื่องจากมีตัวอักษรที่ไม่มีจุด (อิอฺญาม) น้อยในนั้น และ "อัต-ตัซนุนนี" นั้นคือ "อัต-ตัซนุนนุน" แต่มีการเปลี่ยนนูนตัวสุดท้ายเป็นยาอ์ เนื่องจากมีนูนหลายตัวติดกันและทำให้ออกเสียงหนัก ซึ่งเป็นที่พบเห็นบ่อยในภาษาของชาวอาหรับ

อายะห์ที่ ๖๗

هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ لِتَسْكُنُواْ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبْصِرًا‌ۚ إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ۝ ٦٧

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

พระองค์ผู้ทรงบันดาลกลางคืนให้แก่พวกท่านเพื่อพวกท่านจะได้พักผ่อนในมัน และกลางวันเพื่อจะได้มองเห็น แท้จริงในการนั้นแน่นอนย่อมเป็นสัญญาณแก่หมู่ชนที่ได้ยินเพื่อใคร่ครวญ

{هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ} "พระองค์คือผู้ทรงกำหนดกลางคืนแก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้พักผ่อนในยามนั้น" โดยการนอนหลับและการพักผ่อน เนื่องจากความมืดที่ปกคลุมพื้นพิภพ หากแสงสว่างยังคงอยู่ตลอดเวลา พวกเขาก็จะไม่สงบและไม่พักผ่อนได้ {และ} อัลลอฮฺทรงกำหนดให้ {النَّهَارَ مُبْصِرًا} "กลางวันให้เป็นเวลาที่มองเห็น" หมายถึง เป็นเวลาที่มีแสงสว่าง ซึ่งปวงบ่าวจะมองเห็นได้ในยามนั้น เพื่อพวกเขาจะได้แสวงหาปัจจัยยังชีพ และจัดการกิจการทั้งทางศาสนาและทางโลกของพวกเขา {إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ} "แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณมากหลายสำหรับกลุ่มชนที่ฟัง" คือ ฟังจากอัลลอฮฺด้วยการฟังที่ประกอบด้วยความเข้าใจ การยอมรับ และการแสวงหาคำแนะนำ มิใช่การฟังด้วยการดื้อดึงและหัวดื้อ แท้จริงในการนั้นมีสัญญาณมากหลายสำหรับกลุ่มชนที่ฟัง พวกเขาจะใช้สิ่งเหล่านั้นเป็นข้อพิสูจน์ว่า พระองค์เท่านั้นคือผู้ที่ควรได้รับการเคารพภักดี และพระองค์คือพระเจ้าผู้ทรงสัจจะ และการเป็นพระเจ้าของสิ่งอื่นนอกจากพระองค์นั้นเป็นโมฆะ และแท้จริงพระองค์คือผู้ทรงกรุณาปรานี ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า "พระองค์คือผู้ทรงทำให้มีกลางคืนสำหรับพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้พักผ่อนในเวลากลางคืน และกลางวันเพื่อการมองเห็น แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณหลายประการสำหรับกลุ่มชนที่ฟัง"
พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า "พระองค์คือผู้ทรงทำให้มีกลางคืนสำหรับพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้พักผ่อนในเวลากลางคืน" นั้น ชี้แจงว่าสิ่งจำเป็นคือการเคารพภักดีต่อผู้ทรงสามารถสร้างกลางคืนและกลางวัน ไม่ใช่การเคารพภักดีต่อผู้ที่ไม่สามารถทำสิ่งใดได้เลย
"เพื่อพวกเจ้าจะได้พักผ่อนในเวลากลางคืน" หมายถึง พร้อมกับคู่ครองและลูกหลานของพวกเจ้า เพื่อให้ความเหน็ดเหนื่อยและความอ่อนล้าหมดไปจากพวกเจ้า
และ "การพักผ่อน" หมายถึง ความสงบเงียบจากความวุ่นวาย
พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า "และกลางวันเพื่อการมองเห็น" หมายถึง ให้มีแสงสว่าง เพื่อพวกเจ้าจะได้ใช้เป็นทางนำในความต้องการต่างๆ ของพวกเจ้า
และ "เพื่อการมองเห็น" หมายถึง สิ่งที่ทำให้มองเห็น และในเวลากลางวันนั้นเป็นเวลาที่มองเห็นได้
และท่าน (อัลกุรฏุบี) กล่าวว่า: การใช้คำว่า "เพื่อการมองเห็น" นั้นเป็นการใช้โดยอนุโลมและขยายความ ตามธรรมเนียมของชาวอาหรับในการพูดของพวกเขา เช่น พวกเขากล่าวว่า "กลางคืนที่ยืนอยู่" และ "กลางวันที่ถือศีลอด"
และท่านญะรีรกล่าวว่า:
"แท้จริงเธอได้ตำหนิเรา โอ้แม่ของฆ็อยลาน ในเวลากลางคืน
ขณะที่เธอนอนหลับ และกลางคืนของสัตว์พาหนะนั้นมิได้นอน"
และท่านก็อฏร็อบกล่าวว่า: กล่าวกันว่า "กลางคืนมืดลง" หมายถึง กลายเป็นสิ่งที่มืด และ "กลางวันสว่างและทำให้มองเห็น" หมายถึง กลายเป็นสิ่งที่สว่างและทำให้มองเห็น
พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า "แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณหลายประการ" หมายถึง เป็นสัญญาณและข้อบ่งชี้หลายประการ
"(สำหรับกลุ่มชนที่ฟัง)" หมายถึง การฟังด้วยการไตร่ตรอง

คำอธิบายความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "พระองค์คือผู้ทรงทำให้มีกลางคืนสำหรับพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้พักผ่อนในเวลากลางคืน และทรงทำให้กลางวันมีแสงสว่าง แท้จริงในการนั้นย่อมมีสัญญาณมากหลายสำหรับกลุ่มชนที่รับฟัง" (อายะฮ์ที่ 67)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงถูกเอ่ยถึงตรัสว่า: แท้จริงพระเจ้าของพวกเจ้า โอ้มนุษย์ทั้งหลาย ผู้ทรงสมควรได้รับการเคารพภักดีจากพวกเจ้านั้น คือพระเจ้าผู้ทรงทำให้มีกลางคืนสำหรับพวกเจ้า และทรงแยกมันออกจากกลางวัน เพื่อพวกเจ้าจะได้พักผ่อนในเวลากลางคืน จากความเหน็ดเหนื่อยและความลำบากที่พวกเจ้าเผชิญในเวลากลางวัน และเพื่อพวกเจ้าจะได้สงบเงียบในเวลากลางคืนจากการแสวงหาและการเคลื่อนไหวเพื่อการยังชีพและความเหนื่อยยากที่พวกเจ้าประสบในเวลากลางวัน

และ (กลางวันมีแสงสว่าง) หมายถึง: และพระองค์ทรงทำให้กลางวันมีแสงสว่าง โดยทรงเชื่อมคุณสมบัติ "การมองเห็น" เข้ากับ "กลางวัน" ทั้งที่จริงแล้ว การมองเห็นเกิดขึ้น *ใน* เวลากลางวัน และตัว "กลางวัน" เองมิใช่สิ่งที่มองเห็น แต่เนื่องจากความหมายนี้เป็นที่เข้าใจในภาษาของชาวอาหรับ พระองค์จึงตรัสกับพวกเขาด้วยถ้อยคำที่อยู่ในภาษาและการพูดของพวกเขา เช่นเดียวกับที่กวีญะรีรกล่าวว่า:
"แท้จริงท่านได้ตำหนิพวกเรา โอ้มารดาของฆ็อยลาน ในการเดินทางยามค่ำคืน
และท่านได้นอนหลับ ทั้งที่กลางคืนแห่งการเดินทางของอูฐนั้นมิได้หลับใหล"
โดยเขาได้เชื่อมคุณสมบัติ "การนอนหลับ" เข้ากับ "กลางคืน" และบรรยายมันด้วยคุณสมบัตินั้น แต่ความหมายที่แท้จริงคือ ตัวเขาเองและอูฐของเขามิได้นอนหลับในเวลานั้น

* * *

พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงถูกเอ่ยถึงตรัสว่า: ดังนั้นผู้ทรงกระทำเช่นนี้คือพระเจ้าของพวกเจ้า ผู้ทรงสร้างพวกเจ้าและสิ่งที่พวกเจ้าเคารพภักดี มิใช่สิ่งที่ไม่ให้คุณไม่ให้โทษและไม่กระทำสิ่งใด

* * *

และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "แท้จริงในการนั้นย่อมมีสัญญาณมากหลายสำหรับกลุ่มชนที่รับฟัง" พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงถูกเอ่ยถึงตรัสว่า: แท้จริงในการเปลี่ยนแปลงสภาพของกลางคืนและกลางวัน และสภาพของผู้คนในทั้งสองเวลานั้น ย่อมมีหลักฐานและข้อพิสูจน์ชัดเจนว่า ผู้ทรงสมควรได้รับการเคารพภักดีอย่างบริสุทธิ์โดยไม่มีภาคีใดๆ นั้น คือผู้ทรงสร้างกลางคืนและกลางวัน และทรงทำให้ทั้งสองแตกต่างกัน โดยทรงทำให้เวลาหนึ่งเป็นที่พักผ่อนสำหรับปวงชน และอีกเวลาหนึ่งเป็นเวลาแสวงหาการยังชีพสำหรับพวกเขา มิใช่สิ่งที่ไม่สร้าง ไม่กระทำสิ่งใด ไม่ให้โทษและไม่ให้คุณ

* * *

และพระองค์ตรัสว่า: "สำหรับกลุ่มชนที่รับฟัง" เพราะความหมายที่ประสงค์คือ บรรดาผู้ที่รับฟังข้อพิสูจน์เหล่านี้และใคร่ครวญไตร่ตรองในพวกมัน แล้วจึงนำมาเป็นข้อคิดสอนใจและรับคำตักเตือน มิได้หมายถึงบรรดาผู้ที่รับฟังด้วยหูของพวกเขาเท่านั้น แล้วก็ผินหลังให้กับข้อคิดสอนใจและคำตักเตือนของมัน

-----------------------------
เชิงอรรถ:
(56) ดูคำอธิบาย "ญะอัล" (ทำให้) ที่ได้ผ่านมาแล้วในดัชนีภาษา (ญะอัล)
(57) ดิวันของเขา: หน้า 554, และมัจญาซุลกุรอาน ของอบูอุบัยดะฮ์ เล่ม 1: หน้า 279 จากบทกวียาวของเขา ซึ่งเขาได้ตอบกลับอัลฟิรดัก

อายะห์ที่ ๖๘

قَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًا‌ۗ سُبْحَـٰنَهُۥ‌ۖ هُوَ ٱلْغَنِىُّ‌ۖ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ‌ۚ إِنْ عِندَكُم مِّن سُلْطَـٰنِۭ بِهَـٰذَآ‌ۚ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ۝ ٦٨

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

พวกเขากล่าวว่า อัลลอฮฺทรงแต่งตั้งพระบุตร มหาบริสุทธิ์พระองค์ท่าน พระองค์ทรงพอเพียงจากสิ่งใด ๆ ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์ พวกท่านไม่มีหลักฐานใด ๆ ในการกล่าวเช่นนี้ พวกท่านจะกล่าวร้ายต่ออัลลอฮฺในสิ่งที่พวกท่านไม่รู้กระนั้นหรือ

พระองค์ตรัสเล่าถึงการกล่าวเท็จของพวกตั้งภาคีต่อพระเจ้าแห่งสากลโลกว่า {พวกเขากล่าวว่า อัลลอฮฺทรงมีบุตร} แล้วพระองค์ทรงให้บริสุทธิ์พระองค์จากสิ่งนั้นด้วยพระดำรัสของพระองค์ว่า {มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์} หมายความว่า พระองค์ทรงบริสุทธิ์สูงส่งยิ่งนักจากสิ่งที่บรรดาผู้อธรรมกล่าวอ้างในการนำเอาความบกพร่องต่างๆ มาประกอบให้แก่พระองค์ จากนั้นพระองค์ทรงยืนยันสิ่งนั้นด้วยหลักฐานหลายประการ **หลักฐานประการแรก** คือพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า {พระองค์ทรงเป็นผู้ทรงมั่งมีอย่างแท้จริง} หมายความว่า ความมั่งมีนั้นจำกัดอยู่เฉพาะในพระองค์ และความมั่งมีทุกประเภทนั้นครอบคลุมอยู่ในพระองค์ ดังนั้นพระองค์คือผู้ทรงมั่งมีซึ่งทรงมีความมั่งมีที่สมบูรณ์ในทุกแง่มุมและทุกการพิจารณา จากทุกด้าน เมื่อพระองค์ทรงมั่งมีจากทุกด้านแล้ว พระองค์จะทรงมีบุตรเพื่อสิ่งใดเล่า? หากเป็นเพราะความต้องการของพระองค์ที่มีต่อบุตร นั่นก็ขัดแย้งกับความมั่งมีของพระองค์ เพราะไม่มีผู้ใดจะมีบุตรได้เว้นแต่เนื่องจากความบกพร่องในความมั่งมีของตน **หลักฐานประการที่สอง** คือพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า {สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์} และนี่คือถ้อยคำที่ครอบคลุมทั่วไป ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดในหมู่ชาวชั้นฟ้าและชาวแผ่นดินจะพ้นไปจากถ้อยคำนี้ได้ สรรพสิ่งล้วนเป็นบ่าวผู้ถูกสร้าง เป็นทาสผู้ถูกครอบครอง และเป็นที่ทราบกันดีว่าคุณลักษณะทั่วไปเช่นนี้ขัดแย้งกับการที่พระองค์จะมีบุตรจากพวกเขา เพราะบุตรนั้นเป็นสกุลเดียวกับบิดาของตน จะไม่เป็นผู้ถูกสร้างหรือเป็นทาสผู้ถูกครอบครองได้ ดังนั้นความเป็นเจ้าของของพระองค์ที่มีต่อสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินโดยทั่วไปนั้น จึงขัดแย้งกับการมีบุตร **หลักฐานประการที่สาม** คือพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า {พวกเจ้ามีหลักฐานใด ๆ ในเรื่องนี้บ้างหรือ?} หมายความว่า พวกเจ้ามีหลักฐานและข้อพิสูจน์ใดที่บ่งชี้ว่าอัลลอฮฺทรงมีบุตรบ้าง? หากพวกเขามีหลักฐาน พวกเขาก็ย่อมจะนำมันออกมาแสดง ดังนั้นเมื่อพระองค์ทรงท้าทายพวกเขา และพวกเขาก็ไร้ความสามารถในการนำเสนอหลักฐานได้ ก็ย่อมรู้ได้ว่าสิ่งที่พวกเขากล่าวนั้นเป็นโมฆะ และนั่นคือการกล่าวโดยปราศจากความรู้ ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงตรัสว่า {พวกเจ้าจะกล่าวร้ายต่ออัลลอฮฺในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้กระนั้นหรือ?} แท้จริงนี่คือหนึ่งในสิ่งต้องห้ามที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

พระองค์ตรัสว่า ทรงปฏิเสธผู้ที่อ้างว่าพระองค์ทรงมี “พระบุตร พระองค์ทรงบริสุทธิ์สูงส่ง พระองค์คือผู้ทรงมั่งคั่ง” หมายถึง พระองค์ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งนั้น พระองค์ทรงมั่งคั่งพ้นจากทุกสิ่งที่อื่นจากพระองค์ และทุกสิ่งนั้นขัดสนต่อพระองค์ “สิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์” หมายถึง แล้วทำไมพระองค์จึงจะมีพระบุตรจากสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างเล่า ในเมื่อทุกสิ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ เป็นบ่าวของพระองค์ “แท้จริงพวกเจ้ามีหลักฐานใดในเรื่องนี้” หมายถึง พวกเจ้าไม่มีหลักฐานใดๆ ต่อสิ่งที่พวกเจ้ากล่าวอ้างอันเป็นความเท็จและความอุตริ “พวกเจ้าจะกล่าวต่ออัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้กระนั้นหรือ” เป็นการปฏิเสธและการเตือนที่หนักแน่น และเป็นการข่มขู่ที่รุนแรง ดังเช่นที่พระองค์ตรัสว่า “และพวกเขากล่าวว่า พระผู้ทรงกรุณาปรานีทรงมีพระบุตร แท้จริงพวกเจ้าได้นำมาซึ่งสิ่งอันน่าเกลียดน่าชัง จนเกือบที่บรรดาชั้นฟ้าจะแตกแยกจากมัน และแผ่นดินจะแยกออก และบรรดาภูเขาจะพังทลายลงเป็นเสี่ยงๆ เนื่องจากพวกเขาอ้างให้พระผู้ทรงกรุณาปรานีทรงมีพระบุตร และไม่บังควรสำหรับพระผู้ทรงกรุณาปรานีที่จะทรงมีพระบุตร ไม่มีผู้ใดในบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดิน เว้นแต่จะมายังพระผู้ทรงกรุณาปรานีในสภาพเป็นบ่าว แท้จริงพระองค์ทรงกำหนดจำนวนพวกเขาไว้แล้ว และทรงนับพวกเขาอย่างละเอียดถี่ถ้วน และทุกคนจะมายังพระองค์ในวันกิยามะฮ์แต่เพียงผู้เดียว”

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่ง: "พวกเขากล่าวว่า อัลลอฮฺทรงมีบุตร มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ พระองค์ทรงเป็นผู้ทรงพอเพียงจากทุกสิ่ง สิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์" หมายถึงพวกปฏิเสธศรัทธา ซึ่งได้ถูกกล่าวมาแล้ว
"มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์" พระองค์ทรงให้บริสุทธิ์พระองค์เองจากคู่ครองและบุตรหลาน และจากภาคีและสิ่งที่เท่าเทียม
"พระองค์ทรงเป็นผู้ทรงพอเพียงจากทุกสิ่ง สิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์" แล้วพระองค์ทรงแจ้งด้วยความพอเพียงโดยสมบูรณ์ของพระองค์ และแท้จริงสิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินเป็นของพระองค์ ในฐานะที่เป็นกรรมสิทธิ์ เป็นการสร้าง และเป็นบ่าว แท้จริงทุกสิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินนั้นจะมายังพระผู้ทรงกรุณาปรานีในสภาพของบ่าวทั้งสิ้น
"พวกท่านไม่มีหลักฐานใดๆ ในการกล่าวเช่นนี้" หมายถึง พวกท่านไม่มีหลักฐานใดๆ ในการกล่าวเช่นนี้
"พวกท่านกล่าวต่ออัลลอฮฺในสิ่งที่พวกท่านไม่รู้จริงหรือ" จากการยืนยันว่าพระองค์มีบุตร ทั้งที่บุตรย่อมจำเป็นต้องมีความคล้ายคลึงและความเหมือน ส่วนอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งนั้นไม่มีความคล้ายคลึงและไม่มีความเหมือนกับสิ่งใดเลย

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า : "พวกเขากล่าวว่า อัลลอฮฺทรงมีบุตร มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ พระองค์ทรงเป็นผู้มั่งมี สิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์ พวกท่านมิได้มีหลักฐานใด ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกท่านกล่าวร้ายต่ออัลลอฮฺโดยที่พวกท่านไม่รู้" (อายะฮฺที่ 68)

อบูญะอฺฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า : พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงถูกกล่าวขานตรัสว่า : บรรดาผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺจากหมู่ชนของเจ้า โอ้มุฮัมมัด ได้กล่าวว่า "อัลลอฮฺทรงมีบุตร" และนั่นคือคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า "มะลาอิกะฮฺเป็นบุตรสาวของอัลลอฮฺ" พระองค์อัลลอฮฺทรงประกาศความบริสุทธิ์ของพระองค์จากสิ่งที่พวกเขากล่าวและสิ่งที่พวกเขาอุปโลกน์ต่อพระองค์ในเรื่องนั้น โดยตรัสว่า "มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮฺ" เป็นการประกาศความบริสุทธิ์ของอัลลอฮฺจากสิ่งที่พวกเขากล่าวและสิ่งที่พวกเขาอ้างต่อพระเจ้าของพวกเขา (58) "พระองค์ทรงเป็นผู้มั่งมี" หมายความว่า : อัลลอฮฺทรงมั่งมีจากปวงสรรพสิ่งของพระองค์ทั้งมวล ดังนั้นพระองค์จึงไม่ทรงต้องการบุตร (59) เพราะแท้จริงบุตรนั้น ผู้ที่แสวงหาบุตรก็เพื่อให้เป็นผู้ช่วยเหลือเขาในชีวิตของเขา และเพื่อให้เป็นผู้สืบสกุลหลังจากความตายของเขา ส่วนอัลลอฮฺนั้นทรงมั่งมีจากทุกสิ่งดังกล่าว ดังนั้นพระองค์จึงไม่ทรงต้องการผู้ช่วยเหลือที่จะช่วยเหลือพระองค์ในการบริหารกิจการ และพระองค์ก็ไม่ทรงวินาศเพื่อที่พระองค์จะทรงต้องการผู้สืบทอดหลังจากพระองค์ "สิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์" หมายความว่า : สิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงถูกกล่าวขาน และมะลาอิกะฮฺนั้นคือบ่าวของพระองค์และเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ แล้วไฉนเล่าที่บ่าวของมนุษย์และกรรมสิทธิ์ของเขาจะกลายเป็นบุตรของเขาได้? พระองค์ตรัสว่า : พวกเจ้ามิได้ใช้สติใคร่ครวญดอกหรือ โอ้หมู่ชน ถึงความผิดพลาดในสิ่งที่พวกเจ้ากล่าว? "พวกท่านมิได้มีหลักฐานใด ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้" หมายความว่า : พวกท่านมิได้มี โอ้หมู่ชน ในสิ่งที่พวกท่านกล่าวและอ้างว่า แท้จริงมะลาอิกะฮฺเป็นบุตรสาวของอัลลอฮฺ ซึ่งเป็นหลักฐานที่พวกท่านจะนำมาโต้แย้งได้ และนั่นคืออัส-ซุลตอน (หลักฐานที่ชัดเจน) (60) "พวกท่านกล่าวร้ายต่ออัลลอฮฺโดยที่พวกท่านไม่รู้" หมายความว่า : พวกท่านกล่าวต่ออัลลอฮฺซึ่งคำกล่าวที่พวกท่านไม่รู้ความจริงและความถูกต้องของมัน และพวกท่านยังอ้างสิ่งที่ไม่ควรอ้างไปยังพระองค์ เนื่องด้วยความไม่รู้ของพวกท่านในสิ่งที่พวกท่านกล่าว โดยปราศจากหลักฐานและข้อพิสูจน์ใด ๆ?

-------------------------
เชิงอรรถ :
(58) ดูคำอธิบาย "ซุบฮาน" ในส่วนที่ผ่านมา หน้า : 47, หมายเหตุ : 1 และแหล่งอ้างอิงที่นั่น
(59) ดูคำอธิบาย "อัล-ฆอนียฺ" ในส่วนที่ผ่านมา 12 : 126, หมายเหตุ : 1 และแหล่งอ้างอิงที่นั่น
(60) ดูคำอธิบาย "อัส-ซุลตอน" ในส่วนที่ผ่านมา 12 : 523, หมายเหตุ : 2 และแหล่งอ้างอิงที่นั่น

อายะห์ที่ ๖๙

قُلْ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ ۝ ٦٩

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) แท้จริงบรรดาผู้กล่าวเท็จต่ออัลลอฮฺนั้น พวกเขาจะไม่ประสบความสำเร็จดอก

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระผู้ทรงสูงสุดที่ว่า: "จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) แท้จริงบรรดาผู้ที่กุเรื่องเท็จต่ออัลลอฮ์นั้น พวกเขาจะไม่ได้รับความสำเร็จ" (อายะฮ์ที่ 69)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงสุด ผู้ทรงได้รับการกล่าวขาน ตรัสแก่ท่านนบีมุฮัมมัด (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ว่า: "(จงกล่าวเถิด) โอ้มุฮัมมัด แก่พวกเขา แท้จริงบรรดาผู้ที่กุเรื่องเท็จต่ออัลลอฮ์" โดยกล่าวร้ายต่อพระองค์ด้วยสิ่งที่ไม่จริง และอ้างว่าพระองค์มีบุตร (61) "พวกเขาจะไม่ได้รับความสำเร็จ" หมายความว่า: พวกเขาจะไม่คงอยู่ (หรือไม่เจริญรุ่งเรือง) ในโลกนี้ (62)

---------------------------
เชิงอรรถ:
(61) ดูคำอธิบาย "อัล-อิฟติรออ์" (การกุเรื่องเท็จ) ได้จากดัชนีคำศัพท์ (ฟะรอ) ที่ผ่านมาแล้ว
(62) ดูคำอธิบาย "อัล-ฟะลาฮ์" (ความสำเร็จ) ได้จากหน้าที่ 46 ที่ผ่านมา, หมายเหตุ: 1, และแหล่งอ้างอิงในที่นั้น

อายะห์ที่ ๗๐

مَتَـٰعٌ فِى ٱلدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ ٱلْعَذَابَ ٱلشَّدِيدَ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ ۝ ٧٠

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

ความเพลิดเพลินในโลกนี้ แล้วพวกเขาก็กลับคืนมาสู่เรา แล้วเราจะให้พวกเขาลิ้มรสการลงโทษอย่างหนักเพราะเหตุที่พวกเขาปฏิเสธศรัทธา

แต่สำหรับพวกเขานั้นมีสิ่งอำนวยความสะดวกในโลกดุนยาที่พวกเขาได้เสพสุขด้วย และมีทางผ่านที่พวกเขาใช้ผ่านไปจนถึงวาระที่ถูกกำหนดไว้ซึ่งความพินาศของพวกเขาอยู่ในนั้น (63) แล้วยังเรานั้นคือการกลับมาของพวกเขา กล่าวคือ: แล้วเมื่อวาระของพวกเขาซึ่งถูกกำหนดไว้สำหรับพวกเขาได้สิ้นสุดลง ยังเรานั้นคือที่กลับไปและสถานที่กลับของพวกเขา (64) แล้วเราจะให้พวกเขาได้ลิ้มรสการลงโทษอันรุนแรง และนั่นคือการเผาพวกเขาในนรกญะฮันนัม (65) เนื่องจากสิ่งที่พวกเขาก่อการปฏิเสธต่ออัลลอฮ์ในโลกดุนยา โดยพวกเขาปฏิเสธบรรดารอซูลของพระองค์ และปฏิเสธสัญญาณต่าง ๆ ของพระองค์* * *และคำว่า "متاع" (สิ่งอำนวยความสะดวก) นั้นถูกยกขึ้นด้วยคำซ่อนเร้นก่อนหน้ามัน อาจเป็น "ذلك" (นั่น) หรืออาจเป็น "هذا" (นี้) (66)

------------------------
เชิงอรรถ:
(63) ดูการอธิบาย "อัล-มะตาอ์" (สิ่งอำนวยความสะดวก) ที่ผ่านมา หน้า: 53, หมายเหตุ: 3 และบรรณานุกรมที่นั่น
(64) ดูการอธิบาย "อัล-มัรญิอ์" (การกลับมา) ที่ผ่านมา หน้า: 98, หมายเหตุ: 2 และบรรณานุกรมที่นั่น
(65) ดูการอธิบาย "อัซ-ซาวก์" (การลิ้มรส) ที่ผ่านมา หน้า: 102, หมายเหตุ: 1 และบรรณานุกรมที่นั่น
(66) ดู มะอานีอัล-กุรอาน ของอัล-ฟัรเราะ เล่ม 1: 472 ซึ่งระบุว่า: "อาจเป็น (هُوَ) หรืออาจเป็น (ذَاكَ)"

อายะห์ที่ ๗๑

۞ وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ إِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُم مَّقَامِى وَتَذْكِيرِى بِـَٔـايَـٰتِ ٱللَّهِ فَعَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوٓاْ أَمْرَكُمْ وَشُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ ٱقْضُوٓاْ إِلَىَّ وَلَا تُنظِرُونِ ۝ ٧١

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และเจ้าจงอ่านให้พวกเขาฟังถึงเรื่องราวของนบีนูหฺ เมื่อเขา (นูหฺ) กล่าวแก่ประชาชาติของเขาว่า โอ้หมู่ชนของฉัน หากว่าการพักอยู่ของฉันและการตักเตือนของฉันด้วยโองการทั้งหลายของอัลลอฮฺเป็นเรื่องใหญ่แก่พวกท่านแล้ว ดังนั้นฉันขอมอบหมายแด่อัลลอฮฺเท่านั้น พวกท่านจงร่วมกันวางแผนของพวกท่าน พร้อมกับบรรดาภาคีของพวกท่านเถิด แล้วอย่าให้แผนของพวกท่านเป็นที่ปิดบังแก่พวกท่าน แล้วจงดำเนินการต่อฉันทันทีและอย่าได้ลังเลเลย

และจงอ่าน (โอ้มุฮัมมัด) แก่พวกเขา คือพวกกุฟฟารมักกะฮฺ ข่าวคราว (เรื่องราว) ของนูห์ โดยขยายความว่า เมื่อครั้งที่เขาได้กล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า โอ้กลุ่มชนของฉัน หากการพำนักของฉัน (การที่ฉันอยู่กับพวกท่าน) และการตักเตือนของฉัน (การที่ฉันตักเตือนพวกท่าน) ด้วยบรรดาโองการของอัลลอฮฺ เป็นสิ่งที่หนักอึ้ง (ยากลำบาก) แก่พวกท่าน ฉันก็มอบหมายต่ออัลลอฮฺ (ฉันพึ่งพาอัลลอฮฺ) แล้วพวกท่านจงรวบรวมกิจการของพวกท่าน (จงตัดสินใจในเรื่องที่พวกท่านจะกระทำต่อฉัน) พร้อมด้วยบรรดาภาคีของพวกท่าน (คำว่า "และ" ในที่นี้หมายถึง "พร้อมด้วย") แล้วอย่าให้กิจการของพวกท่านเป็นสิ่งเร้นลับ (ปกปิด) แก่พวกท่านเลย แต่จงเปิดเผยมันและเผชิญหน้าฉันด้วยสิ่งนั้น แล้วจงตัดสินใจต่อฉัน (จงดำเนินการตามที่พวกท่านตั้งใจ) และอย่าผลัดเวลา (อย่าชักช้า) เพราะแท้จริงฉันไม่ใส่ใจต่อพวกท่าน

พระองค์ตรัสแก่ท่านนบีของพระองค์ว่า: และจงอ่านแก่กลุ่มชนของเจ้า {เรื่องราวของนูหฺ} ในการเรียกร้องเชิญชวนของท่านต่อกลุ่มชนของท่าน เมื่อท่านได้เชิญชวนพวกเขาสู่พระองค์เป็นเวลายาวนาน โดยท่านได้พำนักอยู่ท่ามกลางพวกเขาหนึ่งพันปีลบด้วยห้าสิบปี แต่การเรียกร้องเชิญชวนของท่านต่อพวกเขากลับมิได้เพิ่มสิ่งใดแก่พวกเขาเลยนอกจากความอธรรมที่เพิ่มพูนขึ้น ดังนั้นพวกเขาจึงเบื่อหน่ายและรำคาญต่อท่าน ส่วนท่าน (ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน) นั้นมิได้เกียจคร้านหรือเฉื่อยชาในการเรียกร้องเชิญชวนพวกเขา ท่านจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า: {โอ้กลุ่มชนของฉัน หากการยืนหยัดของฉันและการตักเตือนของฉันด้วยสัญญาณทั้งหลายของอัลลอฮฺ เป็นสิ่งที่หนักอึ้งแก่พวกท่าน} หมายถึง หากการยืนหยัดของฉัน ณ ที่พวกท่าน และการตักเตือนของฉันแก่พวกท่านในสิ่งที่ให้ประโยชน์แก่พวกท่าน {ด้วยสัญญาณทั้งหลายของอัลลอฮฺ} ซึ่งหมายถึงหลักฐานอันชัดเจนแจ่มแจ้งนั้น เป็นสิ่งที่ลำบากแก่พวกท่านและเป็นสิ่งที่ใหญ่หลวงในสายตาของพวกท่าน และพวกท่านปรารถนาที่จะทำร้ายฉันหรือปฏิเสธสัจธรรม {ดังนั้น ต่ออัลลอฮฺเท่านั้นที่ฉันมอบหมาย} หมายถึง ฉันได้มอบหมายต่ออัลลอฮฺ ในการขับไล่ความชั่วร้ายทุกประการที่ถูกมุ่งหมายต่อฉัน และต่อสิ่งที่ฉันเรียกร้องเชิญชวน ดังนั้นนี่คือกองทัพของฉันและเครื่องมือเตรียมพร้อมของฉัน ส่วนพวกท่านนั้น จงนำสิ่งที่พวกท่านสามารถกระทำได้ จากประเภทของกำลังพลและเครื่องมืออุปกรณ์ {ดังนั้น พวกท่านจงรวมการงานของพวกท่าน} ทั้งหมดของพวกท่าน โดยที่ไม่มีผู้ใดในหมู่พวกท่านละเลย และพวกท่านอย่าได้ปิดบังสิ่งใดจากความพยายามของพวกท่านเลย {และ} จงนำมา {บรรดาภาคีของพวกท่าน} ซึ่งพวกท่านเคยเคารพภักดีพวกเขาและให้ความจงรักภักดีต่อพวกเขาอื่นจากอัลลอฮฺ พระเจ้าแห่งสากลโลก {แล้วจงอย่าให้การงานของพวกท่านเป็นที่คลุมเครือแก่พวกท่าน} หมายถึง เป็นสิ่งที่คลุมเครือและซ่อนเร้น แต่จงให้สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่เปิดเผยและเป็นที่ประจักษ์ {แล้วพวกท่านจงตัดสินต่อฉัน} หมายถึง พวกท่านจงตัดสินลงโทษฉันด้วยการลงโทษและความชั่วร้าย ที่อยู่ในความสามารถของพวกท่าน {และพวกท่านอย่าได้ให้ฉันรอคอย} หมายถึง พวกท่านอย่าได้ประวิงเวลาแก่ฉันแม้เพียงชั่วโมงเดียวจากเวลากลางวัน ดังนั้นนี่คือหลักฐานที่เด็ดขาด และสัญญาณอันยิ่งใหญ่ต่อความถูกต้องของสาสน์ของท่าน และความสัจจริงในสิ่งที่ท่านนำมา เนื่องจากท่านอยู่เพียงผู้เดียวโดยไม่มีเครือญาติคุ้มครองท่าน และไม่มีกองทัพใดให้ที่พำนักแก่ท่าน และท่านได้เริ่มต้นกับกลุ่มชนของท่านด้วยการทำให้ความเห็นของพวกเขาดูไร้สาระ และการทำให้ศาสนาของพวกเขาเสียหาย และการตำหนิติเตียนบรรดาเจว็ดของพวกเขา และพวกเขาได้แบกรับความเกลียดชังและความเป็นศัตรูต่อท่าน ซึ่งเป็นสิ่งที่ใหญ่ยิ่งกว่าภูเขาอันมั่นคง และพวกเขาเป็นผู้มีความสามารถและมีอำนาจ แต่ท่านกลับกล่าวแก่พวกเขาว่า: พวกท่านจงรวมตัวกัน ทั้งพวกท่านและบรรดาภาคีของพวกท่าน และผู้ที่พวกท่านสามารถรวบรวมได้ และจงเปิดเผยทุกสิ่งที่พวกท่านสามารถกระทำได้จากอุบายกลลวง แล้วจงลงโทษฉันหากพวกท่านสามารถกระทำเช่นนั้นได้ แต่พวกเขาก็มิได้สามารถกระทำสิ่งใดจากสิ่งนั้นได้ ดังนั้นจึงเป็นที่ประจักษ์ว่าท่านคือผู้สัจจริงอย่างแท้จริง และพวกเขาคือผู้กล่าวเท็จในสิ่งที่พวกเขาอ้าง

พระองค์ตรัสแก่ท่านนบีของพระองค์ ขอความจำเริญและความศานติจงมีแด่ท่านว่า "และจงเล่าแก่พวกเขา" หมายถึง จงแจ้งแก่พวกเขา และจงเล่าเรื่องราวแก่พวกเขา คือแก่พวกปฏิเสธชาวมักกะฮ์ที่ปฏิเสธท่านและขัดแย้งท่าน "เรื่องของนูห์" หมายถึง ข่าวคราวของเขากับกลุ่มชนของเขาที่ปฏิเสธเขา ว่าพระองค์อัลลอฮ์ได้ทรงทำลายพวกเขาอย่างไร และทรงทำให้พวกเขาพินาศด้วยการจมน้ำทั้งหมดโดยไม่เหลือใคร เพื่อที่กลุ่มเหล่านี้จะได้ระวังตัวว่า การทำลายและการพินาศเช่นที่ประสบกับกลุ่มก่อนหน้าจะไม่เกิดขึ้นกับพวกเขา "เมื่อเขากล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า โอ้กลุ่มชนของฉัน หากการอยู่ของฉัน" หมายถึง หากการที่ฉันอยู่ร่วม "ในหมู่พวกท่าน" หมายถึง ท่ามกลางพวกท่าน "และการที่ฉันเตือนพวกท่าน" "ด้วยบรรดาโองการของอัลลอฮ์" หมายถึง ด้วยหลักฐานและข้อพิสูจน์ทั้งหลายของพระองค์ "เป็นสิ่งที่ใหญ่หลวงสำหรับพวกท่าน" หมายถึง เป็นสิ่งที่หนักหน่วงสำหรับพวกท่าน "ดังนั้น ต่ออัลลอฮ์เท่านั้นที่ฉันมอบหมาย" หมายถึง ดังนั้น ฉันไม่ใส่ใจและจะไม่หยุดยั้งการเผยแผ่แก่พวกท่าน ไม่ว่ามันจะใหญ่หลวงสำหรับพวกท่านหรือไม่ก็ตาม "ดังนั้น พวกท่านจงร่วมกันปรึกษาหารือในเรื่องของพวกท่านและบรรดาภาคีของพวกท่าน" หมายถึง ดังนั้น พวกท่านจงร่วมกันปรึกษาหารือ พวกท่านและบรรดาภาคีของพวกท่านที่พวกท่านวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปปั้นหรือเจว็ด "แล้วอย่าให้เรื่องของพวกท่านเป็นสิ่งคลุมเครือแก่พวกท่าน" หมายถึง และอย่าให้เรื่องของพวกท่านเป็นสิ่งกำกวมสำหรับพวกท่าน แต่จงตัดสินใจในกรณีของพวกท่านกับฉันให้ชัดเจน หากพวกท่านอ้างว่าพวกท่านเป็นฝ่ายถูก จงตัดสินคดีความให้ฉัน "และอย่าผลัดเวลา" หมายถึง และอย่าผลัดเวลาฉันแม้เพียงชั่วโมงเดียว หมายถึง ไม่ว่าพวกท่านจะสามารถทำอะไรได้ก็จงทำเถิด เพราะฉันไม่ใส่ใจพวกท่านและไม่กลัวพวกท่าน เพราะพวกท่านมิได้อยู่บนสิ่งใด ดังที่ฮูดได้กล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า "แท้จริงฉันขอให้อัลลอฮ์ทรงเป็นพยาน และพวกท่านจงเป็นพยานด้วยว่า แท้จริงฉันปราศจากสิ่งที่พวกท่านตั้งภาคีขึ้นอื่นจากพระองค์ ดังนั้นพวกท่านจงร่วมกันวางแผนต่อฉัน แล้วอย่าผลัดเวลา แท้จริงฉันมอบหมายต่ออัลลอฮ์ พระเจ้าของฉันและพระเจ้าของพวกท่าน" อายะฮ์

พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งว่า “และเจ้าจงอ่านแก่พวกเขา ซึ่งเรื่องราวของนูห์ เมื่อเขากล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า ‘โอ้กลุ่มชนของฉัน หากการยืนหยัดของฉัน และการตักเตือนของฉันด้วยบรรดาโองการของอัลลอฮฺ เป็นสิ่งที่หนักอึ้งแก่พวกท่าน ก็แด่อัลลอฮฺนั้น ฉันขอมอบหมาย ดังนั้น พวกท่านจงรวบรวมกิจการของพวกท่าน และบรรดาภาคีของพวกท่าน แล้วก็อย่าให้กิจการของพวกท่านเป็นสิ่งคลุมเครือแก่พวกท่านเลย แล้วพวกท่านจงตัดสินใจต่อฉัน และอย่าได้ผัดเพี้ยนฉันเลย’”
พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งว่า “และเจ้าจงอ่านแก่พวกเขา ซึ่งเรื่องราวของนูห์” นั้น เป็นพระบัญชาแก่ท่านนะบี (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ให้ท่านเล่าเรื่องราวของบรรดาชนรุ่นก่อนแก่พวกเขา และให้ทำให้พวกเขาหวาดกลัวต่อการลงโทษอันเจ็บปวด เนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา และมีการละวาว (ตัวอักษร وَ) จากคำว่า (اتل) เพราะมันเป็นคำสั่ง หมายถึง จงอ่านเรื่องราวของนูห์แก่พวกเขา
“เมื่อเขากล่าวแก่กลุ่มชนของเขา” คำว่า (إذ) อยู่ในตำแหน่งการเป็นกริยานุเคราะห์ (นาสิบ)
“โอ้กลุ่มชนของฉัน หากการยืนหยัดของฉัน” หมายถึง หากมันใหญ่โตและหนักอึ้งแก่พวกท่าน “การยืนหยัดของฉัน” อ่านว่า “อัลมะกอม” (ด้วยการเปิดเสียงพยัญชนะ م) หมายถึง สถานที่ที่เขายืนหยัดอยู่ ส่วน “อัลมะกอม” (ด้วยการปิดเสียงพยัญชนะ م) หมายถึง การพำนัก และไม่มีการอ่านเช่นนั้นเท่าที่ฉันทราบ หมายถึง หากการพำนักของฉันอยู่กับพวกท่านเป็นเวลานาน “และการตักเตือนของฉัน” และการทำให้พวกท่านกลัว “ด้วยบรรดาโองการของอัลลอฮฺ” และพวกท่านตัดสินใจจะฆ่าฉันและขับไล่ฉัน “ก็แด่อัลลอฮฺนั้น ฉันขอมอบหมาย” หมายถึง ฉันพึ่งพา และนี่คือคำตอบของเงื่อนไข และท่านนะบี (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) มิได้หยุดมอบหมายต่ออัลลอฮฺในทุกสถานการณ์ แต่ท่านได้แจ้งว่า ท่านมอบหมายในเรื่องนี้เป็นการเฉพาะ เพื่อให้กลุ่มชนของท่านรู้ว่า อัลลอฮฺนั้นทรงเพียงพอสำหรับท่านในกิจการของพวกเขา หมายถึง หากพวกท่านไม่ช่วยเหลือฉัน แท้จริงฉันมอบหมายต่อผู้ที่ทรงช่วยเหลือฉัน
พระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งว่า “ดังนั้น พวกท่านจงรวบรวมกิจการของพวกท่าน และบรรดาภาคีของพวกท่าน” การอ่านของนักอ่านทั่วไปคือ (فأجمعوا) ด้วยการตัดเสียงพยัญชนะ ا (شركاءكم) ด้วยการลงเสียงนิสบัต (นาสิบ) ส่วนท่านอาศิม อัลญะฮฺดะรี อ่านว่า “فاجمعوا” ด้วยการเชื่อมเสียงพยัญชนะ ا และการเปิดเสียงพยัญชนะ م จากคำว่า جمع - يجمع (شركاءكم) ด้วยการลงเสียงนิสบัต (นาสิบ) และท่านอัลหะซัน, อิบนุ อะบี อิสฮาก และยะอฺกูบ อ่านว่า (فأجمعوا) ด้วยการตัดเสียงพยัญชนะ ا “شركاؤكم” ด้วยการลงเสียงร็อฟอฺ (ร็อฟอฺ)
ส่วนการอ่านแรกนั้น มาจากคำว่า “أجمع على الشيء” เมื่อเขาตั้งใจแน่วแน่ต่อสิ่งนั้น และอัลฟัรโรอ์ได้กล่าวว่า “أجمع الشيء” หมายถึง ฉันเตรียมมันไว้ และอัลมุอัรริจฺได้กล่าวว่า “أجمعت الأمر” (ฉันรวบรวมกิจการ) นั้นชัดเจนกว่า “أجمعت عليه” (ฉันรวบรวมต่อมัน) และท่านได้อ่านบทกวีว่า :
“โอ้ หากฉันรู้ และความปรารถนาไม่อำนวยประโยชน์ ฉันจะออกไปในวันหนึ่งโดยที่กิจการของฉันถูกรวบรวมพร้อมแล้วหรือ?”
อันนะห์ฮาสกล่าวว่า : และในการลงเสียงนิสบัต (นาสิบ) แก่คำว่า “อัชชุระกาอะ” ตามการอ่านนี้ มีสามทัศนะ ; อัลกิซาอีและอัลฟัรโรอ์กล่าวว่า : มันมีความหมายว่า และจงเรียกบรรดาภาคีของพวกท่านเพื่อการช่วยเหลือของพวกท่าน และมันถูกลงเสียงนิสบัต ตามทัศนะของเขาทั้งสอง เนื่องจากการละไว้ซึ่งฟิอ์ล (กริยา) นี้ (ซึ่งเข้าใจได้) และมุฮัมมัด บิน ยาซีด กล่าวว่า : มันเป็นคำที่เชื่อมต่อกับความหมาย ดังที่ได้กล่าวว่า :
“ฉันเห็นคู่ครองของเธอในสนามรบ สวมคาดดาบและหอก”
และหอกนั้นไม่มีการสวมคาด แต่ถูกนำมาใช้ในทำนองเดียวกับดาบ และอบู อิสฮาก อัซซุญาจญ์ กล่าวว่า : ความหมายคือ พร้อมกับบรรดาภาคีของพวกท่าน ในการช่วยเหลือกันของพวกท่าน ดังที่กล่าวกันว่า : น้ำและท่อนไม้มาพบกัน
ส่วนการอ่านที่สองนั้น มาจากคำว่า “อัลญัมอุ” (การรวบรวม) โดยอ้างอิงถึงพระดำรัสของอัลลอฮฺที่ว่า “ดังนั้น เขาจึงรวบรวมอุบายของเขา แล้วเขาก็มา” อบู มุอัซ กล่าวว่า : และเป็นที่อนุญาตให้คำว่า “ญะมะอะ” และ “อัจมะอะ” มีความหมายเดียวกัน และ (وشركاءكم) ตามการอ่านนี้ เป็นการเชื่อมต่อกับ “أمركم” หรือเชื่อมต่อกับความหมายว่า “فأجمعوا أمركم وأجمعوا شركاءكم” และหากท่านประสงค์ ก็ให้มีความหมายว่า “พร้อมกับ” อบู ญะอฺฟัร อันนะห์ฮาส กล่าวว่า : และฉันได้ยินอบู อิสฮาก อนุญาต (ให้อ่านว่า) “قام زيد وعمرا” (ซัยด์และอัมร์ได้ลุกขึ้น)

และการอ่านที่สามนั้น โดยให้เชื่อมคำว่า "شركاء" (ผู้มีส่วนร่วม) กับสรรพนามที่ซ่อนเร้นซึ่งอยู่ในรูปประธานในคำว่า "أجمعوا" (พวกเจ้าร่วมกัน) และการอ่านนี้มีความไพเราะเพราะประโยคได้ยืดยาวออกไป อันนะฮฺฮาส และอื่นๆ กล่าวว่า: และการอ่านนี้ห่างไกล (จากความเป็นไปได้) เพราะหากมันเป็นประธาน (มัรฟูอ์) ก็จำเป็นต้องเขียนด้วยตัว "วาว" (و) และในมุศฮัฟต่างๆ ไม่พบตัว "วาว" ในคำกล่าวของพระองค์ (وشركاءكم) (และผู้มีส่วนร่วมของพวกเจ้า) อีกทั้ง ผู้มีส่วนร่วมของพวกเขาคือเจว็ด และเจว็ดไม่ทำสิ่งใดและไม่มีกริยาอาการใดๆ จนกระทั่งจะร่วมกัน (ในการตัดสินใจ) อัลมะฮฺดาวีย์ กล่าวว่า: และเป็นที่อนุญาตให้คำว่า "شركاء" เป็นประธาน (มัรฟูอ์) โดยมีคำเป็นประธาน (มุบตะดะ) และภาคแสดง (ค็อบร์) ถูกตัดหาย หมายถึง "และผู้มีส่วนร่วมของพวกเจ้า (ให้พวกเขาร่วมกัน) เพื่อพวกเขาจะได้ร่วมกันตัดสินใจในเรื่องของพวกเขา" และได้ให้เหตุผลสิ่งนั้นแก่บรรดาผู้มีส่วนร่วม ทั้งที่พวกมันไม่ได้ยิน ไม่เห็น และไม่แยกแยะ (สิ่งใด) ในลักษณะของการตำหนิติเตียนผู้ที่เคารพบูชาพวกมัน

คำกล่าวของพระผู้ทรงสูงส่งว่า "ثم لا يكن أمركم عليكم غمة" (แล้วกิจการของพวกเจ้าอย่าได้เป็นที่คลุมเครือแก่พวกเจ้า) คำว่า "يكن" (จงได้เป็น) เป็นคำนาม (ของ "กานา") และภาคแสดงของมัน และคำว่า "غمة" (ที่คลุมเครือ) กับ "غم" (ความคลุมเครือ) มีความหมายเดียวกัน และความหมายของมันคือการปกปิดคลุมเครือ จากคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า "غم الهلال" (ดวงจันทร์เสี้ยวถูกบดบัง) เมื่อมันถูกปกปิด หมายถึง จงให้กิจการของพวกเจ้าเป็นที่ประจักษ์แจ้งชัด ซึ่งพวกเจ้าจะสามารถกระทำในกิจการนั้นตามที่พวกเจ้าปรารถนา ไม่เหมือนกับผู้ที่กิจการของเขาถูกปกปิดซ่อนเร้น ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถกระทำตามที่เขาต้องการได้ อัฏรอฟะฮ์ กล่าวว่า:
"ขอสาบานต่ออายุขัยของท่าน แท้จริงกิจการของฉันมิได้เป็นที่คลุมเครือแก่ฉัน
ทั้งกลางวันและกลางคืนของฉันมิได้เป็นที่ยืดเยื้อตลอดกาลแก่ฉัน"
อัซซุจาจ กล่าวว่า: "غمة" (ที่คลุมเครือ) มาจาก "غم" (ความคลุมเครือ) และ "الغم" (ความคลุมเครือ) กับ "الغمة" (ที่คลุมเครือ) ก็เหมือนกับ "الكرب" (ความทุกข์ยาก) กับ "الكربة" (ความทุกข์ยาก) และมีผู้กล่าวว่า: แท้จริง "الغمة" (ที่คลุมเครือ) คือความคับแคบของกิจการซึ่งก่อให้เกิดความคลุมเครือ ดังนั้นเจ้าของกิจการนั้นจึงไม่สามารถหาทางออกเพื่อให้ความคลุมเครือของเขาพ้นไปได้ และในอัศเศาะฮีห์ (พจนานุกรม) กล่าวว่า: และ "الغمة" (ที่คลุมเครือ) คือความทุกข์ยาก อัลอัจญาจ กล่าวว่า:
"หากแต่หากท่านได้เห็นผู้คนเมื่อพวกเขารวมตัวกัน
ด้วยความทุกข์ยาก หากมันไม่ถูกทำให้คลี่คลาย ความทุกข์ยากของฉันก็จะไม่คลี่คลาย"
มีผู้กล่าวว่า: "أمر غمة" (กิจการที่คลุมเครือ) หมายถึง ที่คลุมเครือและสับสน พระผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า: "ثم لا يكن أمركم عليكم غمة" (แล้วกิจการของพวกเจ้าอย่าได้เป็นที่คลุมเครือแก่พวกเจ้า) อบู อุบัยดะฮ์ กล่าวว่า: ความหมายเชิงเปรียบเทียบของมันคือความมืดมนและความคับแคบ และ "الغمة" (ที่คลุมเครือ) ยังหมายถึง ก้นบ่อหรืออื่นๆ อีกด้วย มีผู้กล่าวอื่นนอกจากนั้นว่า: และรากศัพท์ของทั้งหมดนี้มาจากคำว่า "الغمامة" (เมฆ)

คำกล่าวของพระผู้ทรงสูงส่งว่า "ثم اقضوا إلي ولا تنظرون" (แล้วพวกเจ้าจงมาหาข้าพเจ้า และอย่าได้รอคอย) อะลิฟ (ا) ในคำว่า "اقضوا" (พวกเจ้าจงมาหา/จงตัดสิน) เป็นอะลิฟแห่งการเชื่อม (อัลฟ์ วัซล์) มาจาก "قضى يقضي" (เขาได้ตัดสิน/เขาตัดสิน) อัลอัคฟัช และอัลกิซาอีย์ กล่าวว่า: และมันเหมือนกับ "وقضينا إليه ذلك الأمر" (และเราได้ตัดสินเรื่องนั้นมายังเขา) หมายถึง เราได้ทำให้มันสิ้นสุดมายังเขา และเราได้แจ้งมันมายังเขา และมีรายงานจากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับ "ثم اقضوا إلي ولا تنظرون" (แล้วพวกเจ้าจงมาหาข้าพเจ้า และอย่าได้รอคอย) เขากล่าวว่า: จงมุ่งมายังข้าพเจ้าและอย่าได้ผัดผ่อน อันนะฮฺฮาส กล่าวว่า: นี่คือคำกล่าวที่ถูกต้องในภาษา และจากนั้นคือ "قضى الميت" (ผู้ตายได้จากไปแล้ว) หมายถึง ได้ล่วงลับไปแล้ว และพระองค์ทรงให้พวกเขารู้ด้วยสิ่งนี้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถมีชัยเหนือเขาได้ และนี่คือส่วนหนึ่งจากหลักฐานต่างๆ แห่งความเป็นนบี และอัลฟัรอ์ ได้เล่าจากนักอ่านบางท่านว่า "ثم أفضوا إلي" (แล้วพวกเจ้าจงมุ่งมายังข้าพเจ้า) ด้วยตัวฟา (ف) และตัดอะลิฟ (ا) หมายถึง จงมุ่งหน้า มีผู้กล่าวว่า: "أفضت الخلافة إلى فلان" (ตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ได้ตกถึงแก่บุคคลนั้น) และ "أفضى إلي الوجع" (ความเจ็บปวดได้แผ่มาถึงฉัน) และนี่คือการแจ้งข่าวจากอัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง เกี่ยวกับนะบีของพระองค์ นูห์ عليه السلام ว่า แท้จริงเขาเชื่อมั่นในความช่วยเหลือของอัลลอฮ์ และไม่หวาดกลัวต่อแผนร้ายของพวกเขา ในฐานะที่เป็นความรู้จากเขาว่า แท้จริงพวกเขาและเจว็ดของพวกเขานั้นไม่ให้คุณประโยชน์และไม่ให้โทษอันใด และนี่คือการปลอบประโลมสำหรับนะบีของพระองค์ صلى الله عليه وسلم และเป็นการเสริมสร้างความเข้มแข็งแก่จิตใจของท่าน

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "และจงอ่านแก่พวกเขา ข่าวคราวของนูห์ เมื่อเขากล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า โอ้กลุ่มชนของฉัน หากการยืนหยัดของฉันและการตักเตือนของฉันด้วยบรรดาโองการของอัลลอฮ์ เป็นสิ่งที่หนักหน่วงแก่พวกท่าน ก็แด่อัลลอฮ์นั้น ฉันขอมอบหมาย ดังนั้นพวกท่านจงรวบรวมกิจการของพวกท่านและบรรดาภาคีของพวกท่าน แล้วก็อย่าให้กิจการของพวกท่านเป็นสิ่งคลุมเครือแก่พวกท่านเลย แล้วพวกท่านจงตัดสินใจต่อฉัน และอย่าได้ผ่อนผันแก่ฉันเลย" (71)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงรำลึก ตรัสแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า: "และจงอ่าน" แก่พวกมุชริกเหล่านี้ ผู้กล่าวว่า "อัลลอฮ์ทรงมีบุตร" จากกลุ่มชนของท่าน (1) "ข่าวคราวของนูห์" หมายถึง เรื่องราวของนูห์ (2) "เมื่อเขากล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า โอ้กลุ่มชนของฉัน หากการยืนหยัดของฉัน" หมายถึง หากการที่ฉันยืนหยัดอยู่ท่ามกลางพวกท่านเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่และลำบากใจแก่พวกท่าน (3) "และการตักเตือนของฉันด้วยบรรดาโองการของอัลลอฮ์" หมายถึง และการที่ฉันตักเตือนพวกท่านด้วยหลักฐานทั้งหลายของอัลลอฮ์ และการที่ฉันเตือนพวกท่านถึงสิ่งนั้น (4) "ก็แด่อัลลอฮ์นั้น ฉันขอมอบหมาย" หมายถึง หากการที่ฉันยืนหยัดอยู่ท่ามกลางพวกท่านและการตักเตือนของฉันด้วยบรรดาโองการของอัลลอฮ์ เป็นสิ่งที่ลำบากใจแก่พวกท่าน จนพวกท่านตัดสินใจจะฆ่าฉันหรือขับไล่ฉันออกไปจากท่ามกลางพวกท่าน ก็ยังอัลลอฮ์นั้น ฉันขอพึ่งพาและวางใจในพระองค์ และพระองค์คือที่พึ่งและผู้สนับสนุนของฉัน (5) "ดังนั้นพวกท่านจงรวบรวมกิจการของพวกท่าน" หมายถึง ดังนั้นพวกท่านจงเตรียมกิจการของพวกท่าน และจงตัดสินใจในสิ่งที่พวกท่านตั้งใจจะกระทำต่อฉัน (6)

* * *

มีการกล่าวจากรากศัพท์นี้ว่า: "ฉันได้รวบรวม (ตัดสินใจ) ในสิ่งนั้น" หมายถึง ฉันได้ตัดสินใจในสิ่งนั้น (7) และจากรากศัพท์นี้คือคำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ที่ว่า: "ผู้ใดไม่ได้รวบรวม (ตัดสินใจ) ในการถือศีลอดตั้งแต่กลางคืน ก็ไม่มีการถือศีลอดสำหรับเขา" หมายถึง ผู้ใดไม่ได้ตัดสินใจ (8) และจากรากศัพท์นี้คือคำกล่าวของกวี (9):
"โอ้ หากฉันรู้ และความปรารถนาไร้ประโยชน์
ฉันจะออกเดินในวันหนึ่ง ในขณะที่กิจการของฉันถูกรวบรวม (ตัดสินใจแล้ว) กระนั้นหรือ?" (10)

* * *

และมีรายงานจากอัล-อะอ์ร็อจญ์ในเรื่องนี้ ดังนี้:
-17760- บางส่วนของสหายของฉันได้เล่าแก่ฉัน จากอับดุลวะฮ์ฮาบ จากฮารูน จากอุซัยด์ จากอัล-อะอ์ร็อจญ์: "ดังนั้นพวกท่านจงรวบรวมกิจการของพวกท่านและบรรดาภาคีของพวกท่าน" หมายถึง พวกท่านจงทำให้กิจการของพวกท่านมั่นคง และจงเชิญบรรดาภาคีของพวกท่าน (11)
และการอ่านคำว่า "และบรรดาภาคีของพวกท่าน" ในรูปอิรอบ (การลงเสียง) นัซบ์ (กรรม) นั้น มาจากกริยาที่ถูกละไว้สำหรับมัน นั่นคือ "และจงเชิญบรรดาภาคีของพวกท่าน" และมีการเชื่อมคำว่า "บรรดาภาคี" กับคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "กิจการของพวกท่าน" ในทำนองเดียวกันกับคำกล่าวของกวี:
"และเธอได้เห็นสามีของเธอในสนามรบ
สวมดาบและหอก" (12)
แท้จริงหอกนั้นไม่ใช่สิ่งที่สวม (คล้อง) ได้ แต่เนื่องจากในสิ่งที่ปรากฏจากถ้อยคำนั้นมีหลักฐานชี้ถึงสิ่งที่ถูกละไว้ จึงพอเพียงกับการกล่าวถึงสิ่งที่ได้กล่าวมา จากสิ่งที่ถูกละไป (13) เช่นเดียวกันกับกรณีในคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า "และบรรดาภาคีของพวกท่าน"

* * *

และบรรดาผู้รู้การอ่าน (กุรอาน) มีความแตกต่างกันในการอ่านข้อนี้
บรรดาผู้รู้การอ่านจากเมืองต่างๆ อ่านว่า: "وَشُرَكَاءَكُمْ" (วะชุระกาอะกุม) ในรูปนัซบ์ (กรรม) และคำอ่านของพระองค์ที่ว่า "فَأَجْمِعُوا" (ฟะอัจมิอู) ด้วยการใส่ฮัมซะฮ์ (ء) ที่อักษรอะลิฟและเปิดเสียงมัน จากรากศัพท์ "أَجْمَعْتُ أَمْرِي فَأَنَا أَجْمَعُهُ إِجْمَاعًا" (ฉันได้รวบรวมกิจการของฉัน ดังนั้นฉันจึงรวบรวมมันอย่างสมบูรณ์)

* * *
และอัลฮะซัน อัลบัศรีย์ได้กล่าวถึงการอ่านว่า (فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ) โดยให้อะลิฟเป็นฟัตฮะฮ์พร้อมฮัมซะฮ์ และ (وَشُرَكَاؤُكُمْ) โดยให้เป็นร็อฟอ์ (ขึ้น) ด้วยความหมายว่า: และพวกเจ้าจงร่วมกันตัดสินใจ และให้บรรดาภาคีของพวกเจ้าร่วมกันตัดสินใจเรื่องของพวกเขากับพวกเจ้าด้วย (14)
* * *
อบูญะอ์ฟัรกล่าวว่า: และคำกล่าวที่ถูกต้องในเรื่องนั้นคือการอ่านของผู้อ่านว่า (فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَشُرَكَاءَكُمْ) โดยให้อะลิฟของ "أَجْمِعُوا" เป็นฟัตฮะฮ์ และให้ "الشُرَكَاء" เป็นนัซบ์ (ลง) เพราะในมุศฮัฟนั้นไม่มีวาว และเนื่องจากบรรดาหลักฐานได้ร่วมกันยืนยันการอ่านด้วยรูปแบบนี้ และปฏิเสธสิ่งที่ขัดแย้งกับมัน และไม่ควรนำคำกล่าวของผู้ที่อาจเกิดความผิดพลาดและหลงลืมได้มาคัดค้านมัน
* * *
และที่หมายถึง "الشُرَكَاء" (บรรดาภาคี) นั้นคือบรรดาพระเจ้าของพวกเขาและเจว็ดทั้งหลาย
* * *
และคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า (ثم لا يكن أمركم عليكم غمة) หมายความว่า: แล้วจงอย่าให้กิจการของพวกเจ้าเป็นที่คลุมเครือ สับสน และไม่ชัดเจนสำหรับพวกเจ้า
* * *
จากคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า: "غُمَّ على الناس الهلال" (ดวงจันทร์ใหม่ถูกปกปิดจากผู้คน) และนั่นคือเมื่อมันไม่ชัดเจนสำหรับพวกเขาและพวกเขาไม่สามารถมองเห็นมันได้ และจากนี้คือคำกล่าวของ [อัล-อะญาญญ์]: (15)
"หากเจ้าได้เห็นผู้คนในยามที่พวกเขาถูกห่อหุ้มด้วยความคลุมเครือ หากไม่ถูกเปิดเผย พวกเขาก็คงจะคลุมเครือ" (16)
* * *
และมีผู้กล่าวว่า: แท้จริงนั่นมาจากคำว่า "الغم" (ความทุกข์ใจ) เพราะอกทรวงจะคับแคบด้วยมัน และผู้ที่มีเรื่องนั้นจะไม่เห็นทางออกใดๆ ที่เขาจะปลดเปลื้องสิ่งที่อยู่ในใจของเขาได้ (17) และจากนี้คือคำกล่าวของอัลค็อนซาอ์:
"และเขาผู้มีความทุกข์ใจ อิบนุ อัมร์ได้คลายบ่วงรัดของเขา และความทุกข์ใจของเขาจากใบหน้าของเขาก็ได้ถูกเปิดเผย" (18)
* * *
และกอตาดะฮ์ได้กล่าวในเรื่องนั้นว่า:
17761 - มุฮัมมัด บิน อับดิลอะอ์ลาได้บอกเล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: มุฮัมมัด บิน เษาร์ได้บอกเล่าแก่เรา จากมะอ์มัร จากกอตาดะฮ์: (أمركم عليكم غمة) เขากล่าวว่า: อย่าให้กิจการของพวกเจ้าเป็นเรื่องใหญ่โตสำหรับพวกเจ้า
* * *
และส่วนคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า (ثم اقضوا إليّ) แท้จริงความหมายของมันคือ: แล้วพวกเจ้าจงดำเนินการมายังข้าในสิ่งที่อยู่ในจิตใจของพวกเจ้า และจงทำให้มันเสร็จสิ้น ดังที่:
17762 - มุฮัมมัด บิน อับดิลอะอ์ลาได้บอกเล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า: มุฮัมมัด บิน เษาร์ได้บอกเล่าแก่เรา จากมะอ์มัร จากกอตาดะฮ์: (ثم اقضوا إليّ ولا تنظرون) เขากล่าวว่า: พวกเจ้าจงตัดสินมายังข้าในสิ่งที่พวกเจ้ากำลังจะตัดสิน
17763 - อัลมุษันนาได้บอกเล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า: อบูฮุซัยฟะฮ์ได้บอกเล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: ชิบล์ได้บอกเล่าแก่เรา จากอิบนิ อบี นุญัยฮ์ จากมุญาฮิด เกี่ยวกับคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า (ثم اقضوا إليّ ولا تنظرون) เขากล่าวว่า: พวกเจ้าจงตัดสินมายังข้าในสิ่งที่อยู่ในจิตใจของพวกเจ้า
17764 - อัลกอซิมได้บอกเล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: อัลฮุซัยน์ได้บอกเล่าแก่เรา เขากล่าวว่า: ฮุญาจได้บอกเล่าแก่ฉัน จากอิบนิ จุรัยจ์ จากมุญาฮิด เช่นเดียวกัน
* * *
และบรรดาผู้มีความรู้เกี่ยวกับภาษาของชาวอาหรับมีความเห็นต่างกันในความหมายของคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า (ثم اقضوا إليّ) (19)
* * *
บางส่วนจากพวกเขาได้กล่าวว่า: ความหมายของมันคือ: จงมายังข้า ดังที่กล่าวกันว่า: "قد قضى فلان" (ฟูลานได้จากไปแล้ว) โดยหมายถึง: เขาได้เสียชีวิตและจากไปแล้ว
* * *
และอีกกลุ่มหนึ่งจากพวกเขาได้กล่าวว่า: ทว่า ความหมายของมันคือ: แล้วพวกเจ้าจงทำให้เสร็จสิ้นมายังข้า และพวกเขากล่าวว่า: "อัลกอฎออ์" (การตัดสิน) คือการทำให้เสร็จสิ้น และ "อัลกอฎออ์" ก็มาจากความหมายนั้น พวกเขากล่าวว่า: และประหนึ่งว่า "قضى دينه" (เขาได้ชำระหนี้ของเขาแล้ว) จากความหมายนั้น แท้จริงมันคือการทำให้มันเสร็จสิ้น

และมีรายงานจากนักอ่านบางท่านว่า เขาอ่านโองการนั้นว่า (ثُمَّ أَفْضُوا إِلَيَّ) โดยมีความหมายว่า จงมุ่งมาหาข้าพเจ้า จนกว่าพวกท่านจะมาถึงข้าพเจ้า จากสำนวนที่กล่าวกันว่า "ความเจ็บปวดหรือสิ่งที่คล้ายคลึงกันได้มาถึงข้าพเจ้าแล้ว" (20)

และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า (ولا تنظرون) หมายความว่า และพวกท่านอย่าได้เลื่อนเวลาออกไป (21) จากคำพูดของผู้ที่กล่าวว่า "ฉันได้ให้ผู้นั้นเลื่อนเวลาชำระหนี้สินที่มีต่อฉันออกไป"

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: และนี่คือการบอกเล่าจากอัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง ซึ่งพระองค์ทรงกล่าวถึงคำพูดของนะบีนูหฺ อะลัยฮิสสลาม ต่อกลุ่มชนของท่าน โดยแท้จริงท่านมั่นใจในการช่วยเหลือของอัลลอฮ์ให้ท่านชนะพวกเขา และไม่หวาดกลัวต่อแผนร้ายและภัยพิบัติทั้งหลายของพวกเขา (22) และเป็นการแจ้งให้พวกเขาทราบจากท่านว่า บรรดาเจว็ดของพวกเขานั้นไม่อาจให้โทษและให้คุณได้ ท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า: จงลงมือกระทำสิ่งที่พวกท่านปรารภไว้ในใจเกี่ยวกับข้าพเจ้า ด้วยความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ของพวกท่าน และจงขอความช่วยเหลือจากบรรดาเจว็ดของพวกท่าน ซึ่งพวกท่านวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์ ร่วมกับผู้ที่สนับสนุนพวกท่านต่อข้าพเจ้า และอย่าได้เลื่อนเวลาสิ่งนั้นออกไป เพราะแท้จริงข้าพเจ้าได้มอบหมายความไว้วางใจแด่อัลลอฮ์ และข้าพเจ้ามั่นใจในพระองค์ว่าพวกท่านไม่อาจให้โทษข้าพเจ้าได้ นอกจากพระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงประสงค์เท่านั้น

และแม้ว่านี่จะเป็นเรื่องราวจากอัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง เกี่ยวกับนูหฺ แต่มันคือการชี้นำจากอัลลอฮ์แด่นะบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ให้ปฏิบัติตามแบบอย่างของท่าน (นูหฺ) และเป็นการชี้แนะแนวทางที่ถูกต้องจากพระองค์ในสิ่งที่พระองค์ทรงมอบหมายให้ท่านปฏิบัติในฐานะผู้รับสาสน์และผู้เผยแผ่จากพระองค์

-----------------------------
เชิงอรรถ:
(1) ดูการอธิบาย "อัต-ติลาวะฮ์" (การอ่าน) ในดัชนีหมวดภาษาอันก่อนหน้านี้ (ติลา)
(2) ดูการอธิบาย "อัน-นาบาอ์" (ข่าวคราว) ในหน้าที่ผ่านมา หน้า 102 หมายเหตุ 3 และเอกสารอ้างอิงที่นั่น
(3) ดูการอธิบาย "กิบร" (หยิ่งยโส) ในสิ่งที่ผ่านมา 11: 336, 337
(4) ดูการอธิบาย "อัต-ตัซกีร" (การตักเตือน) ในดัชนีหมวดภาษาอันก่อนหน้านี้ (ซิกร์)
(5) ดูการอธิบาย "อัต-ตะวักกุล" (การมอบหมายความไว้วางใจ) ในสิ่งที่ผ่านมา 14: 587 หมายเหตุ 3 และเอกสารอ้างอิงที่นั่น
(6) ในฉบับพิมพ์: "และสิ่งที่พวกท่านนำเสนอต่อมัน" และในต้นฉบับลายมือ: "และสิ่งที่พวกท่านตั้งใจ" โดยไม่มีจุด (ไม่ชัดเจน) ซึ่งเป็นความผิดพลาดของผู้คัดลอก และสิ่งที่ถูกต้องซึ่งข้าพเจ้าให้ความสำคัญคือ สิ่งที่ข้าพเจ้าได้ยืนยันไว้ เพราะ "อัล-อิจมาอ์" คือการทำให้เจตนาและความมุ่งมั่นมั่นคง
(7) ดู มะอานิลกุรอาน ของอัล-ฟัรเราะ 1: 473 โดยได้แจกแจงคำพูดเกี่ยวกับเรื่องนั้นไว้ที่นั่น
(8) นี่คือหะดีษที่รายงานโดยไม่มีสายรายงาน อบูดาวูด อัต-ติรมิซี อัน-นะซาอี และอิบนุมาญะฮ์ ได้บันทึกไว้จากหะดีษของฮัฟเศาะฮ์ อุมมุลมุอ์มินีน ดู สุนันอบูดาวูด 2: 441, 442 เลขที่: 2454
(9) ข้าพเจ้าไม่ทราบผู้กล่าวมัน แต่ข้าพเจ้าคิดว่ามันเป็นของอบุนนัจม์ ข้าพเจ้าจำได้เช่นนี้
(10) นะวาดิร อบีซัยด์ หน้า 133, มะอานิลกุรอาน ของอัล-ฟัรเราะ 1: 473, อัล-ลิซาน (ญะมะอ์) (ซะฟา) และหลังจากนั้นในสิ่งที่อบูซัยด์รายงาน:
وَتَحْــتَ رَحْــلِي زَفَيَــانٌ مَيْلَـعُ
حَــرْفٌ , إذَا مَــا زُجِـرَتْ تَبَـوَّعُ
(11) อัษัร: 17760 - "อับดุลวะฮ์ฮาบ" คือ "อับดุลวะฮ์ฮาบ บิน อับดุลมัจญีด อัษ-ษะเกาะฟีย์" ได้ผ่านมาแล้วหลายครั้ง ครั้งล่าสุดเลขที่: 14229

และฮารูน นั่นคือ ฮารูน บิน มูซา อัล-อะอฺวัร อัน-นะฮฺวี ซึ่งได้ผ่านมาแล้วด้วยหมายเลข: 4985, 11693, 15514, 15515

และอซีด นั่นคือ อซีด บิน อะบี อซีด ยะซีด อัล-บัรรอด ซึ่งรายงานการอ่าน (อัล-กุรอาน) จากอัล-อะอฺร็อจ ถูกกล่าวถึงใน อัต-ตัฮฺซีบ และใน อัล-กะบีร เล่ม 2/1/49 โดยไม่ได้เพิ่มเติมมากไปกว่าการกล่าวว่า "อซีด ได้เล่าให้เราฟังว่า มูซา ได้เล่าให้เราฟังว่า ฮารูน ได้เล่าจากอซีด โดยเขาได้ยินจากอิกฺริมะฮ์ และจากอัล-อะอฺร็อจ ในการอ่าน (อัล-กุรอาน)" โดยไม่ได้ระบุสายตระกูลของเขาไว้

และใน อิบนุ อะบี ฮาติม 1/1/316 ในชีวประวัติของ "อซีด บิน ยะซีด อัล-มะดีนี" กล่าวว่า "เขาได้รายงานจากอัล-อะอฺร็อจ ฮารูน อัน-นะฮฺวีได้รายงานจากเขา" จากนั้นตามมาด้วยชีวประวัติของ "อซีด บิน อะบี อซีด อัล-บัรรอด" โดยกล่าวว่า "และชื่อของอะบี อซีด คือ ยะซีด" โดยไม่ได้กล่าวถึงการรายงานจากอัล-อะอฺร็อจจากเขา และไม่มีฮารูน อัน-นะฮฺวีอยู่ในบรรดาผู้รายงานจากเขา ดังนั้นเขาจึงถือว่าทั้งสองเป็นคนละคน

อย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้าได้เห็นอิบนุล ญะซะรีใน ฏอบะกอตุล กุรอา 1:381 ในชีวประวัติของ "อัล-อะอฺร็อจ" ซึ่งคือ อับดุรเราะฮฺมาน บิน ฮุรมุซ กล่าวว่า "และอซีด บิน อะบี อซีด ได้รายงานการอ่าน (อัล-กุรอาน) จากเขา" และโปรดดูความแตกต่างนี้ใน อัต-ตัฮฺซีบ และสิ่งที่อัล-หาฟิษ อิบนุ ฮะญัร กล่าวไว้ที่นั่น

(12) บทกวีนี้และการอ้างอิงแหล่งที่มาได้ผ่านมาแล้วในหลายตำแหน่ง สุดท้ายที่ 13:434 หมายเหตุประกอบ: 2 และแหล่งอ้างอิงที่นั่น และโปรดดู มะอานิล กุรอาน ของอัล-ฟัรโรอ์ 1:473

(13) ในฉบับพิมพ์และต้นฉบับเขียนว่า "ฟักติฟา" (ด้วยตัวฟา) แต่ที่ถูกต้องคือการละมัน เพราะผู้คัดลอกทำให้สับสน

(14) โปรดดูรายละเอียดเรื่องนี้ใน มะอานิล กุรอาน ของอัล-ฟัรโรอ์ 1:473

(15) ในฉบับพิมพ์และต้นฉบับเขียนว่า "และจากนั้นคือคำกล่าวของรุบะฮ์" และข้าพเจ้าเชื่อว่ามันเป็นความผิดพลาดของผู้คัดลอก ดังนั้นข้าพเจ้าจึงใส่มันไว้ในวงเล็บ เพราะแท้จริงแล้วอบู ญะอ์ฟัรได้อ้างข้อความนี้มาจาก มะญาซุล กุรอาน ของอบู อุบัยดะฮ์ และในนั้นมันถูกต้องว่า "อัล-อะญัจญ์"

(16) ดิวานของเขา: 63 และ อัล-ลิซาน (ภายใต้รากศัพท์ ฆมม, กมม และอื่นๆ) บทแรจัซยาวบทแรกในดิวานของเขา ซึ่งเขาได้กล่าวถึงมัสอูด บิน อัมร์ อัล-อัตกี และสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาและกลุ่มชนของเขาจากเผ่าเราะฮ์มแห่งเผ่าตะมีม ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของอัล-อะญัจญ์ และคำอธิบายเรื่องนั้นได้ผ่านมาแล้วที่ 13:75 หมายเหตุประกอบ: 2 ในการอธิบายบทหนึ่งจากบทแรจัซนี้

และคำกล่าวของเขา "ตะกัมมู" มาจากคำกล่าวของเขา "ตะกัมมะฮุ" หมายถึง ปกปิดและคลุมเขา แล้วเมื่อมีตัวมีมต่อเนื่องกันใน "ตะกัมมัมมู" ตัวสุดท้ายจึงถูกเปลี่ยนเป็นตัวยา เช่นเดียวกับที่กล่าวใน "อัต-เฏาะนันนุน" และ "อัต-เฏาะนันนียุ" ดังนั้นเมื่อเชื่อมกับตัววาว (ประธานพหูพจน์) จึงกล่าวว่า "ตะกัมมู"

(17) ในฉบับพิมพ์ว่า "ยัตฟัร็อจญุ อันฮุ" แต่ข้าพเจ้าได้ยืนยันตามที่อยู่ในต้นฉบับ ซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกต้อง

(18) ดิวานของนาง: 22 และการรายงานของมันว่า "และผู้ที่กำลังรัดคอ (มุคตานิก) อิบนุ อัมร์ได้ผ่อนคลายแล้ว" มาจากบทโศลกคร่ำครวญของนางสำหรับพี่ชายของนาง ศ็อกร์

(19) โปรดดูการอธิบาย "ก็อฎอ" ในสิ่งที่ได้ผ่านมาแล้ว หน้า: 33 หมายเหตุประกอบ: 4 และแหล่งอ้างอิงที่นั่น

(20) โปรดดูคำอธิบายการอ่านนี้ใน มะอานิล กุรอาน ของอัล-ฟัรโรอ์ 1:474

(21) โปรดดูการอธิบาย "อัล-อินซอร" (การให้เวลาผ่อนผัน) ในสิ่งที่ได้ผ่านมาแล้ว 13:322 หมายเหตุประกอบ: 3 และแหล่งอ้างอิงที่นั่น

(22) ในฉบับที่ตีพิมพ์: "จากแผนร้ายของพวกเขาและการร่วมมือกันของพวกเขา" ซึ่งเป็นการอ่านที่ผิดพลาด ส่วนที่ถูกต้องคือสิ่งที่ได้ยืนยันไว้แล้ว และต้นฉบับลายมือไม่ได้มีการลงจุด (อิอฺรอบ) ส่วน "อัล-บะวาอิก" เป็นรูปพหูพจน์ของ "บาอิกะฮ์" หมายถึง ความหายนะ ความชั่วร้าย การอธรรม และการกดขี่ของพวกเขาที่มีต่อเขา

อายะห์ที่ ๗๒

فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ‌ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ‌ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ۝ ٧٢

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

หากพวกท่านผินหลังให้ ฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใด ๆ จากพวกท่าน แต่รางวัลของฉันอยู่ที่อัลลอฮฺ และฉันถูกใช้ให้อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อม

{فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ} "หากพวกท่านผินหลังให้" ต่อสิ่งที่ข้าได้เชิญชวนพวกท่านไปสู่สิ่งนั้น ก็ไม่มีเหตุผลใดให้พวกท่านผินหลังให้ เพราะเป็นที่ประจักษ์แล้วว่าพวกท่านมิได้ผินหลังให้จากความเท็จไปสู่ความจริง หากแต่พวกท่านผินหลังให้จากความจริงซึ่งมีหลักฐานยืนยันความถูกต้อง ไปสู่ความเท็จซึ่งมีหลักฐานยืนยันความเสื่อมเสีย และแม้กระนั้น {فَمَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ} "และข้ามิได้ขอรางวัลใดจากพวกท่าน" ในการเชิญชวนของข้า และในการตอบรับของพวกท่าน เพื่อที่พวกท่านจะได้ไม่กล่าวว่า "ผู้นี้มาหาเราเพื่อจะเอาทรัพย์สินของเรา" แล้วพวกท่านก็จะปฏิเสธด้วยเหตุนั้น {إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ} "แท้จริงรางวัลของข้านั้นมิได้อยู่ที่อื่นใดนอกจากที่อัลลอฮฺ" หมายความว่า ข้าไม่ปรารถนาการตอบแทนและการชดเชยจากผู้ใดนอกจากพระองค์ {وَ} "และ" อีกประการหนึ่ง แท้จริงข้ามิได้สั่งใช้พวกท่านด้วยสิ่งหนึ่ง แล้วข้าก็ฝ่าฝืนพวกท่านไปสู่สิ่งที่ตรงกันข้ามกับสิ่งนั้น หากแต่ {أمرت أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ} "ข้าได้รับบัญชาให้เป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้นอบน้อม" ดังนั้นข้าจึงเป็นผู้แรกที่เข้า และเป็นผู้แรกที่ปฏิบัติตามสิ่งที่ข้าได้สั่งใช้พวกท่าน

"หากพวกท่านผินหลังให้" หมายถึง หากพวกท่านปฏิเสธและหันหลังให้กับการเชื่อฟัง "ข้าไม่ได้ขอสิ่งตอบแทนใดๆ จากพวกท่าน" หมายถึง ข้าไม่ได้เรียกร้องสิ่งใดจากพวกท่านเพื่อคำแนะนำของข้าที่มีต่อพวกท่าน "รางวัลตอบแทนของข้านั้นมิได้อยู่ที่อื่นใด นอกจากที่อัลลอฮ์ และข้าได้รับบัญชาให้เป็นผู้อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อมมอบตน" หมายถึง และข้าก็เป็นผู้ปฏิบัติตามสิ่งที่ข้าได้รับบัญชา นั่นคือการนอบน้อมมอบตนต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงเกรียงไกร และการนอบน้อมมอบตนนี้คือศาสนาของบรรดานบีทั้งหมด ตั้งแต่คนแรกจนถึงคนสุดท้าย แม้ว่าบัญญัติศาสนาของพวกเขาจะแตกต่างหลากหลายและแนวทางของพวกเขาจะมีมากมายก็ตาม ดังที่อัลลอฮ์ตรัสว่า "สำหรับแต่ละประชาชาติในหมู่พวกเจ้านั้น เราได้กำหนดแนวทางและวิถีทางไว้" อิบนุ อับบาสกล่าวว่า หมายถึง ทางและแบบแผน ดังนั้น นูห์จึงกล่าวว่า "และข้าได้รับบัญชาให้เป็นผู้อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อมมอบตน" และอัลลอฮ์ตรัสเกี่ยวกับอิบรอฮีมผู้เป็นมิตรว่า "จงรำลึกขณะที่พระเจ้าของเขากล่าวแก่เขาว่า จงนอบน้อมมอบตนเถิด เขากล่าวว่า ข้านอบน้อมมอบตนต่อพระเจ้าแห่งสากลโลก และอิบรอฮีมได้สั่งเสียสิ่งนี้แก่ลูกๆ ของเขา และยะอ์กูบก็เช่นกัน โอ้ ลูกๆ ของฉัน แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงเลือกศาสนาให้แก่พวกท่านแล้ว ดังนั้น พวกท่านอย่าได้ตาย นอกจากในสภาพที่เป็นผู้นอบน้อมมอบตน" และยูซุฟกล่าวว่า "พระเจ้าของข้า พระองค์ได้ประทานอำนาจการปกครองบางส่วนแก่ข้า และได้ทรงสอนข้าให้รู้ถึงการตีความความฝันบางประการ โอ้ ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระองค์คือผู้คุ้มครองข้าในโลกนี้และปรโลก ขอพระองค์ทรงให้ข้าตายในสภาพที่เป็นผู้นอบน้อมมอบตน และทรงให้ข้าเข้าร่วมกับบรรดาผู้ที่อยู่ในหมู่คนดี" และมูซากล่าวว่า "โอ้ หมู่ชนของฉัน หากพวกท่านศรัทธาต่ออัลลอฮ์แล้ว ก็จงมอบหมายต่อพระองค์เถิด หากพวกท่านเป็นผู้นอบน้อมมอบตน" และบรรดาแม่มดกล่าวว่า "พระเจ้าของเรา โปรดหลั่งความอดทนแก่เรา และโปรดให้เราตายในสภาพที่เป็นผู้นอบน้อมมอบตน" และบิลกีสกล่าวว่า "พระเจ้าของฉัน แท้จริงฉันได้อธรรมต่อตัวฉันเอง และฉันขอนอบน้อมมอบตนร่วมกับสุลัยมานต่ออัลลอฮ์ พระเจ้าแห่งสากลโลก" และอัลลอฮ์ตรัสว่า "แท้จริงเราได้ประทานอัต-เตารอตลงมา โดยในนั้นมีแนวทางที่ถูกต้องและมีแสงสว่าง โดยมีบรรดานบีที่ได้นอบน้อมมอบตนแล้วใช้มันตัดสิน" และอัลลอฮ์ตรัสว่า "และจงรำลึกขณะที่เราได้วะฮียฺแก่อัล-ฮะวารียูนว่า จงศรัทธาต่อข้าและต่อรอซูลของข้า พวกเขากล่าวว่า พวกเราศรัทธาแล้ว และขอพระองค์ทรงเป็นพยานด้วยว่า แท้จริงพวกเราเป็นผู้นอบน้อมมอบตน" และท่านรอซูลผู้เป็นบทสรุปและนายของมนุษยชาติ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า "แท้จริงการละหมาดของฉัน การอิบาดะฮ์ของฉัน การมีชีวิตของฉัน และการตายของฉัน เป็นของอัลลอฮ์ พระเจ้าแห่งสากลโลก ไม่มีภาคีใดๆ สำหรับพระองค์ และด้วยสิ่งนั้นฉันถูกบัญชา และฉันคือคนแรกในหมู่ผู้นอบน้อมมอบตน" หมายถึง จากประชาชาตินี้ และด้วยเหตุนี้ ท่านจึงกล่าวในหะดีษที่ถูกต้องจากท่านว่า "พวกเราชุมนุมของบรรดานบีนั้น เป็นลูกๆ จากมารดาต่างกัน (ลูกผสม) และศาสนาของเรานั้นหนึ่งเดียว" หมายถึง นั่นคือการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงองค์เดียว ไม่มีภาคีใดๆ สำหรับพระองค์ แม้ว่าบัญญัติศาสนาของเราจะแตกต่างกัน และนั่นคือความหมายของคำกล่าวของท่านที่ว่า ลูกๆ จากมารดาต่างกัน (ลูกผสม) และพวกเขาคือพี่น้องจากมารดาต่างกัน แต่มีบิดาเดียวกัน

พระดำรัสของอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ที่ว่า "หากพวกท่านผินหลังให้ ก็แท้จริงฉันมิได้ขอรางวัลใดๆ จากพวกท่าน รางวัลของฉันมิได้อยู่ที่อื่นนอกจากที่อัลลอฮ์ และฉันได้รับบัญชาให้อยู่ในหมู่ผู้น้อมนอบ" (ซูเราะฮ์ยูนุส อายะฮ์ที่ 72)
พระดำรัสของอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ที่ว่า "หากพวกท่านผินหลังให้ ก็แท้จริงฉันมิได้ขอรางวัลใดๆ จากพวกท่าน" หมายถึง หากพวกท่านผินหลังให้ (หันเหออก) จากสิ่งที่ฉันนำมายังพวกท่าน การกระทำนั้น (การผินหลัง) ไม่ใช่เพราะฉันได้ขอรางวัลจากพวกท่าน จนทำให้การตอบแทนฉันเป็นภาระหนักแก่พวกท่าน
"รางวัลของฉันมิได้อยู่ที่อื่นนอกจากที่อัลลอฮ์" ในการเผยแพร่สาสน์ของพระองค์
"และฉันได้รับบัญชาให้อยู่ในหมู่ผู้น้อมนอบ" หมายถึง ผู้ที่ยึดมั่นในความเป็นเอกะต่ออัลลอฮ์ (ซ.บ.)
ผู้รู้การอ่านจากนครมะดีนะฮ์ (นะฟิอ์) และอบู อัมร์ และอิบนุ อามิร และฮัฟศ์ อ่านพยัญชนะ "ยาอ์" ในคำว่า (أجري) "รางวัลของฉัน" ทุกตำแหน่งที่ปรากฏ ส่วนผู้รู้การอ่านที่เหลืออ่านโดยไม่ออกเสียงพยัญชนะ "ยาอ์" (คืออ่านเป็น อัจญ์ร)

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงสุดที่ว่า: "หากพวกท่านผินหลังให้ ก็แท้จริงฉันมิได้ขอรางวัลใดจากพวกท่าน รางวัลของฉันมิได้อยู่ที่อื่นนอกจากที่อัลลอฮ์ และฉันได้รับบัญชาให้อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อม" (72)
พระองค์ผู้ทรงสูงสุด ผู้ทรงได้รับการกล่าวขาน ตรัสบอกเล่าถึงคำกล่าวของนะบีนูห์ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) แก่กลุ่มชนของท่านว่า: "หากพวกท่านผินหลังให้" โอ้กลุ่มชนเอ๋ย จากฉัน หลังจากที่ฉันได้เชิญชวนพวกท่าน และได้ประกาศสาส์นแห่งพระเจ้าของฉันมายังพวกท่าน โดยหันหลังให้และผินหลังออกไป พวกท่านได้ผินหลังจากสิ่งที่ฉันเชิญชวนพวกท่านมายังความจริง และการยอมรับในความเป็นเอกะของอัลลอฮ์ และการมุ่งมั่นในการอิบาดะฮ์ต่อพระองค์เพียงผู้เดียว และการละทิ้งการตั้งภาคีต่อพระเจ้าในการอิบาดะฮ์ต่อพระองค์ ดังนั้น นั่นคือการสูญเสียจากพวกท่านและการละเลยในสิทธิอันจำเป็นของอัลลอฮ์ที่มีเหนือพวกท่าน ไม่ใช่เหตุจากทางฉัน เพราะแท้จริงฉันมิได้ขอจากพวกท่าน ซึ่งรางวัลใด หรือสิ่งตอบแทนใด ที่ฉันจะได้รับจากพวกท่าน ในการที่พวกท่านตอบรับฉันสู่งสิ่งที่ฉันเชิญชวนพวกท่านมายังความจริงและทางนำ และฉันมิได้เรียกร้องจากพวกท่าน ซึ่งการตอบแทนหรือการชดเชยใด ๆ ในการนั้น "แท้จริงรางวัลของฉันมิได้อยู่ที่อื่นนอกจากที่อัลลอฮ์" พระองค์ผู้ทรงสูงสุด ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ ตรัสว่า: แท้จริงการชดเชยของฉัน และรางวัลแห่งการงานของฉัน และการตอบแทนของมันนั้น อยู่ที่พระเจ้าของฉันเท่านั้น ไม่ได้อยู่ที่พวกท่าน โอ้กลุ่มชนเอ๋ย และไม่ใช่ที่ผู้อื่นนอกจากพวกท่าน "และฉันได้รับบัญชาให้อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อม" และพระเจ้าของฉันได้ทรงบัญชาฉันให้อยู่ในหมู่ผู้ยอมจำนนต่อพระองค์ด้วยการภักดี ผู้สยบตามพระบัญชาและข้อห้ามของพระองค์ ผู้ถ่อมตนต่อพระองค์ และด้วยเหตุนั้น ฉันจึงเชิญชวนพวกท่านสู่พระองค์ และด้วยพระบัญชาของพระองค์ ฉันจึงสั่งใช้พวกท่านให้ละทิ้งการเคารพบูชาเจว็ดทั้งหลาย (23)

อายะห์ที่ ๗๓

فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ وَجَعَلْنَـٰهُمْ خَلَـٰٓئِفَ وَأَغْرَقْنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔـايَـٰتِنَا‌ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝ ٧٣

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธเขา (นูหฺ) เราได้ช่วยให้เขาและผู้อยู่กับเขารอดพ้นไว้ในเรือ และเราได้ให้พวกเขาเป็นตัวแทน (ในเวลาต่อมา) และเราได้ให้บรรดาผู้ปฏิเสธโองการทั้งหลายของเราจมน้ำ ดังนั้นเจ้าจงดูเถิดว่าผลสุดท้ายของพวกที่ถูกเตือนนั้นเป็นอย่างไร

{فَكَذَّبُوهُ} "ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิเสธเขา" หลังจากที่เขาได้เชิญชวนพวกเขาทั้งในเวลากลางคืนและกลางวัน ทั้งอย่างลับและอย่างเปิดเผย การเรียกร้องเชิญชวนของเขามิได้เพิ่มสิ่งใดแก่พวกเขา นอกจากทำให้พวกเขาหนีหนีออกห่างมากขึ้น {فَنَجَّيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ} "ดังนั้นเราจึงช่วยเขาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาให้รอดในเรือ" ซึ่งเราได้สั่งเขาให้สร้างมันขึ้นต่อหน้าต่อตาเรา และเราได้กล่าวแก่เขาว่าเมื่อน้ำเดือดพล่านจากเตาอบ (เป็นสัญญาณเริ่มต้นน้ำท่วม) จง {احْمِلْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ} "บรรทุกไว้ในเรือนั้นจากทุกชนิดคู่ละสองตัว และครอบครัวของเจ้า เว้นแต่ผู้ที่ถ้อยคำ (การลงโทษ) ได้ถูกกำหนดไว้แก่เขาแล้ว และผู้ที่ศรัทธา" และเขาได้ปฏิบัติตามสิ่งนั้น แล้วอัลลอฮฺทรงบัญชาท้องฟ้าให้หลั่งน้ำฝนที่ไหลหลาก และทรงให้แผ่นดินแตกตาน้ำพุขึ้นมา น้ำทั้งสองจึงมาบรรจบกันตามกำหนดการที่ถูกกำหนดไว้ {وَحَمَلْنَاهُ عَلَى ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ} "และเราได้บรรทุกเขาไว้บนสิ่งที่ทำด้วยแผ่นกระดานและตะปู" ซึ่งแล่นไปต่อหน้าต่อตาเรา {وَجَعَلْنَاهُمْ خَلَائِفَ} "และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้สืบทอด" ในแผ่นดินหลังจากที่ได้ทำลายผู้ปฏิเสธทั้งหลายลง แล้วอัลลอฮฺทรงประทานความจำเริญในลูกหลานของเขา และทรงทำให้ลูกหลานของเขาเป็นผู้คงอยู่ และทรงแพร่กระจายพวกเขาไปยังส่วนต่างๆ ของแผ่นดิน {وَأَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا} "และเราได้ให้ผู้ที่ปฏิเสธต่อสัญญาณทั้งหลายของเราจมน้ำตาย" หลังจากคำชี้แจงอันชัดเจนนั้น และการนำเสนอหลักฐานอันชัดแจ้ง {فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ} "ดังนั้นจงพิจารณาดูเถิดว่า บั้นปลายของผู้ที่ถูกตักเตือนนั้นเป็นอย่างไร" นั่นคือ ความพินาศอันน่าอดสู และการสาปแช่งที่สืบเนื่องติดตามพวกเขาในทุกยุคสมัยที่มาภายหลัง พวกท่านจะไม่ได้ยินเกี่ยวกับพวกเขานอกจากคำตำหนิ และจะไม่เห็นนอกจากคำติเตียนและประณาม ดังนั้น ผู้ปฏิเสธทั้งหลายในยุคนี้จงระวังเถิด เกรงว่าสิ่งที่ประสบกับกลุ่มชนผู้ปฏิเสธเหล่านั้นจะเกิดขึ้นแก่พวกเขา นั่นคือความพินาศ ความอัปยศ และการลงโทษอันสาหัส

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธเขา ดังนั้นเราจึงช่วยให้เขาและผู้ที่อยู่กับเขาในเรือให้รอดพ้น และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้สืบแทน และเราได้ทำให้บรรดาผู้ปฏิเสธสัญญาณต่าง ๆ ของเราจมน้ำตาย แล้วจงดูเถิดว่า บั้นปลายของบรรดาผู้ถูกตักเตือนนั้นเป็นอย่างไร" (73)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการรำลึกถึงตรัสว่า: แล้ววงศ์วานของนูหฺก็ปฏิเสธนูหฺในสิ่งที่เขาแจ้งแก่พวกเขาเกี่ยวกับอัลลอฮ์ในเรื่องการเป็นรอซูลและการวะฮียฺ "แล้วเราจึงช่วยให้เขาและผู้ที่อยู่กับเขาให้รอดพ้น" จากบรรดาผู้ที่ถูกให้ขึ้นเรือไปกับเขา "ในเรือ" หมายถึง ในเรือสำเภา (24) "และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้สืบแทน" กล่าวคือ และเราได้ทำให้บรรดาผู้ที่เราให้รอดพ้นไปพร้อมกับนูหฺในเรือสำเภาเป็นผู้สืบแทนในแผ่นดินแทนวงศ์วานของเขาผู้ปฏิเสธเขา (25) หลังจากที่เราได้ทำให้บรรดาผู้ปฏิเสธสัญญาณต่าง ๆ ของเราจมน้ำตาย หมายถึง เหตุผลหลักฐานต่าง ๆ ของเราในการยืนยันความเป็นเอกะของเรา และการเป็นรอซูลของรอซูลของเราคือนูหฺ

อัลลอฮ์ตรัสกับนะบีของพระองค์มุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า: "แล้วจงดูเถิด" โอ้มุฮัมมัด "ว่าบั้นปลายของบรรดาผู้ถูกตักเตือนนั้นเป็นอย่างไร" และพวกเขาก็คือบรรดาผู้ที่นูหฺได้ตักเตือนพวกเขาถึงการลงโทษของอัลลอฮ์ เนื่องจากการที่พวกเขาปฏิเสธเขาและเคารพบูชาเจว็ด พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการสรรเสริญตรัสแก่ท่านว่า: จงดูเถิดว่าการที่พวกเขาปฏิเสธรอซูลของพวกเขานำมาซึ่งอะไรแก่พวกเขา แท้จริงบั้นปลายของบรรดาผู้ปฏิเสธเจ้าจากวงศ์วานของเจ้า หากพวกเขายังคงดื้อดึงในการปฏิเสธและการละเมิดของพวกเขาต่อพระเจ้าของพวกเขา ก็จะเป็นเช่นเดียวกับบั้นปลายของวงศ์วานนูหฺเมื่อพวกเขาปฏิเสธเขา (26)

พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการสรรเสริญตรัสว่า: ดังนั้นจงให้พวกเขาระวังตัวเถิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขา (วงศ์วานนูหฺ) จะเกิดขึ้นกับพวกเขา หากพวกเขาไม่กลับเนื้อกลับตัว

-----------------------
เชิงอรรถ:
(24) ดูคำอธิบาย "เรือ" (อัล-ฟุลก์) ที่ผ่านมาแล้วใน 12:502 / 15:55
(25) ดูคำอธิบาย "การเป็นผู้สืบแทน" (อัล-คิลาฟะฮ์) ที่ผ่านมาแล้ว หน้า 38, หมายเหตุ: 2 และบรรณานุกรมที่นั่น
(26) ดูคำอธิบาย "บั้นปลาย" (อัล-อาคิบะฮ์) ที่ผ่านมาแล้ว หน้า 93, หมายเหตุ: 3 และบรรณานุกรมที่นั่น

อายะห์ที่ ๗๔

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ رُسُلاً إِلَىٰ قَوْمِهِمْ فَجَآءُوهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ بِهِۦ مِن قَبْلُ‌ۚ كَذَٲلِكَ نَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلْمُعْتَدِينَ ۝ ٧٤

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

หลังจากเขา (นูหฺ) แล้ว เราได้ส่งบรรดารอซูลไปยังประชาชาติของพวกเขา แล้วบรรดารอซูลเหล่านั้นได้นำหลักฐานอย่างชัดแจ้งมายังพวกเขา แต่พวกเขามิได้ศรัทธาในสิ่งที่พวกเขาได้เคยปฏิเสธต่อนูหฺมาก่อนแล้ว เช่นนั้นแหละ เราได้ประทับตราบนหัวใจของบรรดาผู้ฝ่าฝืนเหล่านั้น

{ثُمَّ بَعَثْنَا} "แล้วเราได้ส่ง" หลังจากนูหฺ อะลัยฮิสสลาม {رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ} "บรรดารอซูลไปยังกลุ่มชนของพวกเขา" ซึ่งเป็นผู้ปฏิเสธ โดยพวกเขาจะเชิญชวนกลุ่มชนเหล่านั้นสู่ทางนำ และตักเตือนพวกเขาจากสาเหตุแห่งความหายนะ {فَجَاءُوهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ} "แล้วพวกเขาก็ได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา" หมายความว่า ท่านนบีทุกท่านจะสนับสนุนการเรียกร้องของท่านด้วยสัญญาณต่างๆ ที่บ่งชี้ถึงความถูกต้องของสิ่งที่ท่านนำมา {فَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمَا كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ} "ดังนั้น พวกเขาจึงไม่อาจศรัทธาต่อสิ่งที่พวกเขาเคยปฏิเสธมาก่อนได้" หมายความว่า อัลลอฮฺตะอาลาได้ทรงลงโทษพวกเขา โดยเมื่อมีรอซูลมายังพวกเขา พวกเขาก็รีบร้อนปฏิเสธท่าน อัลลอฮฺทรงประทับตราบนหัวใจของพวกเขา และทรงกั้นระหว่างพวกเขากับการศรัทธา หลังจากที่พวกเขาเคยมีโอกาสนั้น ดังที่พระองค์ตรัสว่า {وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ} "และเราจะพลิกกลับหัวใจของพวกเขาและสายตาของพวกเขา เช่นเดียวกับที่พวกเขาไม่ศรัทธาต่อมันในครั้งแรก" (สูเราะฮฺอัลอันอาม อายะฮฺที่ 110) และด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงตรัสในที่นี้ว่า {كَذَلِكَ نَطْبَعُ عَلَى قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ} "เช่นนั้นแหละ เราจะประทับตราบนหัวใจของผู้ละเมิด" หมายความว่า เราจะประทับตราบนหัวใจของพวกเขา ดังนั้น ความดีใดๆ ก็จะไม่เข้าไปในหัวใจเหล่านั้น และอัลลอฮฺมิได้ทรงอธรรมต่อพวกเขา แต่ทว่าพวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง ด้วยการปฏิเสธสัจธรรมเมื่อมันมายังพวกเขา และด้วยการปฏิเสธของพวกเขาในครั้งแรก

พระองค์ตรัสว่า: แล้วเราได้ส่งรอซูลหลายคนหลังจากนูหฺไปยังกลุ่มชนของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงนำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังกลุ่มชนเหล่านั้น หมายถึง ด้วยหลักฐานและข้อพิสูจน์ต่างๆ ที่ยืนยันความจริงในสิ่งที่พวกเขานำมา “แต่พวกเขาก็ไม่ศรัทธาในสิ่งที่พวกเขาเคยปฏิเสธมาก่อน” หมายถึง กลุ่มชนเหล่านั้นไม่ศรัทธาในสิ่งที่รอซูลของพวกเขานำมา เนื่องจากการปฏิเสธของพวกเขาต่อรอซูลเหล่านั้นหรือสิ่งที่พวกเขาถูกส่งมา ดังเช่นพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า “และเราจะพลิกกลับหัวใจของพวกเขาและการมองเห็นของพวกเขา” เป็นต้น และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า “เช่นนั้นแหละ เราจะประทับตราบนหัวใจของผู้ละเมิด” หมายถึง ดังที่อัลลอฮฺได้ประทับตราบนหัวใจของกลุ่มชนเหล่านั้น พวกเขาจึงไม่ศรัทธาเนื่องจากการปฏิเสธของพวกเขาที่มีมาก่อน เช่นนั้นแหละ อัลลอฮฺจะประทับตราบนหัวใจของผู้ที่คล้ายคลึงกับพวกเขาจากชนรุ่นหลัง และจะทรงผนึกหัวใจของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ศรัทธาจนกว่าพวกเขาจะได้เห็นการลงโทษอันเจ็บปวด และสิ่งที่ประสงค์คือ แท้จริงอัลลอฮฺได้ทรงทำลายล้างกลุ่มชนที่ปฏิเสธบรรดารอซูล และได้ทรงช่วยเหลือผู้ที่ศรัทธาต่อพวกเขา และนั่นคือหลังจากนูหฺ อะลัยฮิสสลาม เพราะแท้จริงมนุษย์ก่อนหน้านั้นตั้งแต่สมัยของอาดัม อะลัยฮิสสลาม อยู่ในศาสนาอิสลาม จนกระทั่งมนุษย์ได้ริเริ่มการบูชารูปปั้น ดังนั้นอัลลอฮฺจึงส่งนูหฺ อะลัยฮิสสลามมายังพวกเขา และด้วยเหตุนี้ บรรดาผู้ศรัทธาจะกล่าวแก่ท่านในวันกิยามะฮฺว่า ท่านคือรอซูลคนแรกที่อัลลอฮฺส่งมายังชาวโลก อิบนุ อับบาส กล่าวว่า: ระหว่างอาดัมและนูหฺมีสิบศตวรรษ ทุกคนอยู่ในศาสนาอิสลาม และพระองค์ตรัสว่า “และกี่มากน้อยแล้วที่เราได้ทำลายล้างชนรุ่นหลายรุ่นหลังจากนูหฺ” เป็นต้น และในเรื่องนี้เป็นการเตือนอย่างยิ่งใหญ่แก่พวกมุชริกีนชาวอาหรับที่ปฏิเสธท่านรอซูลผู้เป็นนายและเป็นผู้ปิดท้ายของบรรดานะบีและรอซูล เพราะหากผู้ที่ปฏิเสธบรรดารอซูลเหล่านั้นได้รับสิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงกล่าวไว้คือการลงโทษและการตอบแทน แล้วพวกเหล่านี้คิดว่าอย่างไรเล่า ในเมื่อพวกเขาได้กระทำสิ่งที่ใหญ่หลวงกว่าพวกเหล่านั้น?

พระดำรัสของอัลลอฮฺ (ซ.บ.) ที่ว่า "แล้วเราได้ส่งบรรดารอซูลหลังจากเขาไปยังกลุ่มชนของพวกเขา แล้วพวกเขาก็นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา แต่พวกเขาก็มิศรัทธาต่อสิ่งที่พวกเขาได้ปฏิเสธมาก่อน ในทำนองนั้นแหละ เราจึงประทับตราบนหัวใจของผู้ละเมิดทั้งหลาย"

พระดำรัสของอัลลอฮฺ (ซ.บ.) ที่ว่า "แล้วเราได้ส่งบรรดารอซูลหลังจากเขา" หมายถึง หลังจากนูหฺ "ไปยังกลุ่มชนของพวกเขา" เช่น ฮูด ศอลิห์ อิบรอฮีม ลูฏ ชุอัยบ์ และอื่น selain mereka "(แล้วพวกเขาก็นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา)" หมายถึง นำบรรดามูอ์ญิซาต (ปาฏิหาริย์) มายังพวกเขา "แต่พวกเขาก็มิศรัทธาต่อสิ่งที่พวกเขาได้ปฏิเสธมาก่อน" การตีความ (อัต-ตักดีร) คือ สิ่งที่กลุ่มชนของนูหฺได้ปฏิเสธมาก่อน และมีคำกล่าวว่า "ต่อสิ่งที่พวกเขาได้ปฏิเสธมาก่อน" หมายถึง ก่อนวันอัล-ษัร (วันแห่งพันธสัญญาในโลกวิญญาณ) แท้จริงในหมู่พวกเขานั้นมีผู้ที่ปฏิเสธด้วยจิตใจของเขา แม้ว่าทุกคนจะกล่าวว่า "ใช่แล้ว" (ในวันนั้น) อัน-นะห์ฮาส กล่าวว่า และสิ่งที่สวยงามที่สุดในสิ่งที่ถูกกล่าวในเรื่องนี้คือ มัน (หมายถึง) สำหรับกลุ่มชนเฉพาะกลุ่มหนึ่ง เช่น (โองการที่ว่า) "ไม่ว่าท่านจะเตือนพวกเขาหรือไม่เตือนพวกเขาก็ตาม พวกเขาก็จะไม่ศรัทธา"

"(ในทำนองนั้นแหละ เราจึงประทับตรา)" หมายถึง เราได้ประทับตรา "บนหัวใจของผู้ละเมิดทั้งหลาย" หมายถึง ผู้ที่ล้ำละเมิดขอบเขตในการปฏิเสธและการกล่าวหาว่าเป็นเท็จ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ศรัทธา และนี่เป็นการตอบโต้ต่อกลุ่มอัล-ก็อดริยะฮฺ ตามที่คำกล่าวของพวกเขาได้ผ่านมาแล้ว

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "แล้วเราได้ส่งรอซูลหลายคนหลังจากเขา (นูหฺ) ไปยังกลุ่มชนของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงได้นำหลักฐานอันชัดเจนมายังพวกเขา แต่พวกเขาก็มิศรัทธาต่อสิ่งที่พวกเขาได้ปฏิเสธมาก่อน เช่นนั้นแหละ เราจึงได้ประทับตราบนหัวใจของผู้ละเมิดทั้งหลาย" (74)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการกล่าวขานตรัสว่า: แล้วเราได้ส่งบรรดารอซูลหลังจากนูหฺไปยังกลุ่มชนของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงได้นำหลักฐานอันชัดเจนมายังพวกเขา ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์และหลักฐานต่าง ๆ ถึงความจริงของพวกเขา และว่าพวกเขาเป็นรอซูลของอัลลอฮฺ และสิ่งที่พวกเขาเชิญชวนพวกเขาสู่นั้นคือสัจธรรม "(ดังนั้นพวกเขาจึงมิศรัทธาต่อสิ่งที่พวกเขาได้ปฏิเสธมาก่อน)" หมายความว่า: ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ศรัทธาต่อสิ่งที่บรรดารอซูลของพวกเขานำมายังพวกเขา เนื่องจากสิ่งที่กลุ่มชนของนูหฺและกลุ่มชนในอดีตก่อนหน้าพวกเขาได้ปฏิเสธมาก่อน "(เช่นนั้นแหละ เราจึงได้ประทับตราบนหัวใจของผู้ละเมิดทั้งหลาย)" พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการกล่าวขานตรัสว่า: ดังเช่นที่เราได้ประทับตราบนหัวใจของกลุ่มชนเหล่านั้น แล้วเราได้ผนึกมัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ยอมรับคำตักเตือนจากบรรดานะบีของอัลลอฮฺ และไม่ตอบรับการเรียกร้องของพวกเขาที่เชิญชวนพวกเขาสู่พระเจ้าของพวกเขา เนื่องด้วยความผิดบาปที่พวกเขาได้กระทำและได้สั่งสมไว้ (27) เช่นเดียวกัน เราจึงประทับตราบนหัวใจของผู้ที่ละเมิดต่อพระเจ้าของเขา โดยล่วงละเมิดสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขาให้ยึดมั่นในความเป็นเอกะของพระองค์ และฝ่าฝืนสิ่งที่บรรดารอซูลของพวกเขาได้เชิญชวนพวกเขาสู่การเชื่อฟังพระองค์ (28) เพื่อเป็นการลงโทษพวกเขา เนื่องด้วยการไม่เชื่อฟังพระเจ้าของพวกเขา จากกลุ่มชนรุ่นหลังเหล่านี้หลังจากพวกเขา

-----------------------เชิงอรรถ:
(27) ดูคำอธิบาย "อัฏ-ฏอบอ์" (การประทับตรา) ในส่วนที่ผ่านมา 14:424, หมายเหตุ: 2 และแหล่งอ้างอิงที่นั่น
(28) ดูคำอธิบาย "อัล-อิอฺติดาอ์" (การละเมิด) ในส่วนดัชนีภาษาที่ผ่านมา (หาดูจากรากศัพท์ อะ ดา)

อายะห์ที่ ๗๕

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِم مُّوسَىٰ وَهَـٰرُونَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِيْهِۦ بِـَٔـايَـٰتِنَا فَٱسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْمًا مُّجْرِمِينَ ۝ ٧٥

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

หลังจากพวกเหล่านั้นแล้ว เราได้ส่งมูซาและฮารูนไปยังฟิรเอานฺและบรรดาผู้นำของเขาด้วยสัญญาณทั้งหลายของเรา พวกเขาก็เย่อหยิ่ง โอหัง โดยพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่มีความผิด

กล่าวคือ: {แล้วเราได้ส่ง} หลังจากบรรดารอซูลเหล่านั้น ซึ่งอัลลอฮฺทรงส่งพวกเขาไปยังกลุ่มชนผู้ปฏิเสธและถูกทำลาย {มูซา} บินอิมรอน ผู้สนทนากับพระผู้ทรงกรุณาปรานี ผู้เป็นหนึ่งในบรรดารอซูลผู้หนักแน่นมั่นคง และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่ควรปฏิบัติตาม ผู้ซึ่งพระบัญญัติอันยิ่งใหญ่และกว้างขวางถูกประทานลงมาแก่พวกเขา {และ} เราได้ให้พี่น้องของท่านคือ {ฮารูน} เป็นผู้ช่วย โดยเราได้ส่งทั้งสองท่าน {ไปยังฟิรเอาน์และคณะผู้มีเกียรติของเขา} หมายถึง บุคคลสำคัญในรัฐบาลของเขาและบรรดาผู้นำของพวกเขา เนื่องจากประชาชนทั่วไปนั้นเป็นผู้ตามผู้นำ {ด้วยสัญญาณทั้งหลายของเรา} ซึ่งบ่งชี้ถึงความจริงในสิ่งที่ทั้งสองนำมา นั่นคือการยืนยันความเป็นเอกะของอัลลอฮฺ และการห้ามการเคารพภักดีต่อสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่ง {แล้วพวกเขาก็หยิ่งยโส} ต่อสัญญาณเหล่านั้นด้วยการอธรรมและความโอหัง หลังจากที่พวกเขาได้มั่นใจในสัญญาณเหล่านั้นแล้ว {และพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่กระทำผิด} กล่าวคือ ลักษณะประจำของพวกเขาคือการกระทำผิดและการปฏิเสธ

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "แล้วเราได้ส่งมูซาและฮารูนหลังจากพวกเขาเหล่านั้น ไปยังฟิรเอาน์และคณะที่ปรึกษาของเขา พร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของเรา แล้วพวกเขาก็หยิ่งผยอง และพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่กระทำผิด" (โองการที่ 75)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่งผู้ถูกกล่าวถึงพระดำรัสตรัสว่า: แล้วเราได้ส่งหลังจากบรรดารอซูลเหล่านั้น ซึ่งเราได้ส่งพวกเขามาหลังจากนูห์ไปยังกลุ่มชนของพวกเขา คือ มูซาและฮารูน บุตรทั้งสองของอิมรอน ไปยังฟิรเอาน์แห่งอียิปต์และคณะที่ปรึกษาของเขา หมายถึง และบรรดาผู้นำกับหัวหน้าของกลุ่มชนของเขา "พร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของเรา" กล่าวคือ พร้อมด้วยหลักฐานทั้งหลายของเราเกี่ยวกับความจริงแห่งสิ่งที่ทั้งสองเรียกร้องพวกเขาไปสู่การยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ด้วยการเป็นบ่าว และการยอมรับการเป็นรอซูลของทั้งสอง "แล้วพวกเขาก็หยิ่งผยอง" กล่าวคือ แล้วพวกเขาก็หยิ่งผยองต่อการยอมรับสิ่งที่มูซาและฮารูนเรียกร้องพวกเขาไปสู่ "และพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่กระทำผิด" หมายถึง เป็นผู้กระทำบาปต่อพระเจ้าของพวกเขา เนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ของพวกเขา

อายะห์ที่ ๗๖

فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُوٓاْ إِنَّ هَـٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِينٌ ۝ ٧٦

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

ครั้นเมื่อความจริงจากเราได้มายังพวกเขาแล้ว พวกเขาก็กล่าวว่า แท้จริงนี่คือวิทยากลอันชัดแจ้ง

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "ดังนั้นเมื่อความจริงจากที่เราได้มายังพวกเขา พวกเขากล่าวว่า แท้จริงนี่คือมายากลอันชัดแจ้ง" (76)
อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการกล่าวขานตรัสว่า: "ดังนั้นเมื่อความจริงจากที่เราได้มายังพวกเขา" หมายถึง ดังนั้นเมื่อคำอธิบายอันชัดเจนในสิ่งที่มูซาและฮารูนได้เรียกร้องเชิญชวนพวกเขามายังพวกเขา และนั่นคือหลักฐานทั้งหลายที่ได้มายังพวกเขา และนั่นคือความจริงที่มาจากที่อัลลอฮ์มายังพวกเขา "พวกเขากล่าวว่า แท้จริงนี่คือมายากลอันชัดแจ้ง" หมายความว่าพวกเขากล่าวว่า แท้จริงสิ่งนี้ปรากฏชัดแก่ผู้ที่ได้เห็นและได้ประจักษ์ว่ามันคือมายากล ไม่มีความจริงอันแท้จริงใดๆ (32)

------------------------
เชิงอรรถ:
(32) ดูคำอธิบาย "อัส-ซิฮร์" (มายากล) ในส่วนที่ผ่านมา 13:49, หมายเหตุ: 1 และแหล่งอ้างอิงที่นั่น

อายะห์ที่ ๗๗

قَالَ مُوسَىٰٓ أَتَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَآءَكُمْ‌ۖ أَسِحْرٌ هَـٰذَا وَلَا يُفْلِحُ ٱلسَّـٰحِرُونَ ۝ ٧٧

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

มูซาได้กล่าวว่า พวกท่านกล่าวร้ายต่อความจริงเมื่อมันได้มายังพวกท่านเช่นนั้นหรือ นี่หรือวิทยากล และนักวิทยากลนั้นจะไม่ประสบความสำเร็จดอก

มูซากล่าวว่า "พวกท่านกล่าวแก่สัจธรรมเมื่อมันได้มายังพวกท่านว่า นี่คือมายากลกระนั้นหรือ?" มีรายงานว่า: ในถ้อยคำนี้มีการละไว้ ความหมายคือ: พวกท่านกล่าวแก่สัจธรรมว่า นี่คือมายากลกระนั้นหรือ? ดังนั้น "พวกท่านกล่าว...กระนั้นหรือ" เป็นการปฏิเสธ และคำพูดของพวกเขาถูกละไว้ หมายถึง นี่คือมายากล จากนั้นได้เริ่มการปฏิเสธอีกครั้งหนึ่งจากเขา โดยกล่าวว่า "มายากลนี้กระนั้นหรือ!" ดังนั้นจึงละคำพูดแรกของพวกเขาไว้ โดยถือว่าคำพูดที่สองจากคำพูดของพวกเขาพอแล้ว เพื่อเป็นการปฏิเสธต่อฟิรอาวน์และคณะของเขา

และอัล-อัคฟัชกล่าวว่า: มันมาจากคำพูดของพวกเขา และมีการใส่ตัวอลิฟเพื่อเลียนแบบคำพูดของพวกเขา เพราะพวกเขากล่าวว่า "มายากลนี้กระนั้นหรือ" ดังนั้นจึงมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า: "พวกท่านกล่าวแก่สัจธรรมเมื่อมันได้มายังพวกท่านว่า นี่คือมายากลกระนั้นหรือ" และมีรายงานจากอัล-หะซัน

"และบรรดาผู้ทรงมายากลจะไม่ประสบความสำเร็จ" หมายถึง ผู้ที่นำมันมา จะไม่ประสบความสำเร็จ

(มูซากล่าว) แก่พวกเขา: (พวกเจ้าพูดแก่สัจธรรมเมื่อมันได้มายังพวกเจ้าจากอัลลอฮฺว่า นี่คือมายากลกระนั้นหรือ?) * * *และบรรดาผู้รู้ภาษาอาหรับมีความเห็นต่างกันในสาเหตุของการใส่ ألف (อักษรอาหรับ) แสดงคำถามในคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า (أسحر هذا) ? บางส่วนของนักไวยากรณ์ชาวบัศเราะฮฺกล่าวว่า: ได้ถูกใส่ ألف นั้นเข้าไปในการเล่าถ้อยคำของพวกเขา เพราะพวกเขากล่าวว่า: (أسحر هذا)? ดังนั้นพระองค์จึงตรัสว่า: พวกเจ้าพูดว่า (أسحر هذا)? * * *และบางส่วนของนักไวยากรณ์ชาวกูฟะฮฺกล่าวว่า: แท้จริงพวกเขากล่าวว่า: "นี่คือมายากล" และพวกเขาไม่ได้กล่าวมันด้วย ألف เพราะส่วนใหญ่ที่ปรากฏมาโดยไม่มี ألف เขากล่าวว่า: ดังนั้นจะถูกกล่าวว่า: แล้วทำไมจึงใส่ ألف? จะถูกกล่าวว่า: เป็นไปได้ว่ามันมาจากคำพูดของพวกเขาในขณะที่พวกเขารู้ว่ามันคือมายากล ดังเช่นชายคนหนึ่งพูดกับรางวัลเมื่อมันมาถึงเขา: นี่คือความจริงกระนั้นหรือ? ในขณะที่เขารู้ว่ามันคือความจริง เขากล่าวว่า: และเป็นไปได้ว่ามันเป็นการแสดงความประหลาดใจจากพวกเขา: นี่คือมายากลกระนั้นหรือ? มันช่างยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้! (33) * * *อบูญะอฺฟัรกล่าวว่า: และสิ่งที่สมควรที่สุดในเรื่องนี้ให้ถูกต้องตามทัศนะของฉันคือ ให้กรรม (المفعول) ถูกยกไว้ และให้คำกล่าวของพระองค์ที่ว่า (أسحر هذا) มาจากคำพูดของมูซา โดยเป็นการตำหนิฟิรเอานฺและคณะผู้ติดตามของเขา ต่อคำพูดของพวกเขาที่มีต่อสัจธรรมเมื่อมันได้มายังพวกเขาว่า "มายากล" ดังนั้นการตีความคำพูดในขณะนั้นจะเป็นว่า: มูซากล่าวแก่พวกเขาว่า: (พวกเจ้าพูดแก่สัจธรรมเมื่อมันได้มายังพวกเจ้า) และนั่นคือบรรดาโองการที่ได้มายังพวกเขาจากอัลลอฮฺ เป็นหลักฐานสำหรับเขาในความสัตย์จริงของเขา ว่าเป็นมายากล กระนั้นหรือ? นี่คือสัจธรรมที่พวกเจ้าเห็นเป็นมายากลกระนั้นหรือ? ดังนั้นคำว่า "มายากล" คำแรกจึงถูกยกไว้ โดยการยึดถือการบ่งชี้จากคำพูดของมูซาที่ว่า (أسحر هذا) ว่ามันคือสิ่งที่ประสงค์ในคำพูด ดังเช่นที่ซุรฺรุมมะฮฺกล่าวว่า:
فَلَمَّـا لَبِسْـنَ اللَّيْـلَ , أَوْ حِينَ نَصَّبَ
تلَـهُ مِـنْ خَـدَا آذَانِهَـا وَهْـوَ جَـانِحُ (34)
เขาต้องการหมายถึง: หรือเมื่อมันใกล้เข้ามา แล้วจึงยกไว้ โดยการยึดถือการบ่งชี้จากคำพูดต่อมัน และดังเช่นที่พระผู้ทรงเกียรติและทรงสรรเสริญตรัสว่า: فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ [ซูเราะฮฺอัลอิสรออฺ: 7] และความหมายคือ: เราได้ให้พวกเขาฟื้นคืนชีพ เพื่อให้พวกเขาทำให้ใบหน้าของพวกเจ้าเสียหาย แล้วทรงละทิ้งสิ่งนั้นไว้ โดยการยึดถือการบ่งชี้จากคำพูดต่อมัน ในสิ่งที่คล้ายคลึงกับสิ่งที่เราได้กล่าวมาแล้วมากมาย ซึ่งการนับมันให้ครบถ้วนเป็นเรื่องเหนื่อยยาก * * *และคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า: (และบรรดานักมายากลจะไม่ประสบความสำเร็จ) หมายถึง: และบรรดานักมายากลจะไม่บรรลุผลสำเร็จและจะไม่คงอยู่ (35)

อายะห์ที่ ๗๘

قَالُوٓاْ أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ ءَابَآءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا ٱلْكِبْرِيَآءُ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ ۝ ٧٨

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

พวกเขากล่าวว่า ท่านมาหาเราเพื่อที่จะหันเหเราออกจากสิ่งที่เราได้พบเห็น (ศาสนา) ของบรรพบุรุษของเรา และเพื่อที่ความยิ่งใหญ่ในแผ่นดินจะได้เป็นของท่านทั้งสองกระนั้นหรือ และเราจะไม่ศรัทธาต่อท่านทั้งสองเป็นแน่

{قالوا} พวกเขากล่าวแก่มูซา โดยปฏิเสธคำพูดของท่านด้วยสิ่งที่ไม่อาจลบล้างคำพูดนั้นได้: {أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا} หมายความว่า: ท่านมาหาเราเพื่อจะหันเหเราให้ออกจากสิ่งที่เราพบบรรพบุรุษของเราปฏิบัติอยู่กระนั้นหรือ? ซึ่งก็คือการตั้งภาคีและการเคารพสักการะอื่นจากอัลลอฮฺ และท่านสั่งใช้ให้เรานั้นเคารพสักการะอัลลอฮฺเพียงองค์เดียวโดยไม่มีภาคีใดๆ กระนั้นหรือ? ดังนั้นพวกเขาจึงได้นำคำพูดของบรรพบุรุษผู้หลงผิดของพวกเขามาเป็นข้ออ้าง เพื่อใช้ปฏิเสธสัจธรรมที่มูซา อะลัยฮิสสลาม ได้นำมายังพวกเขา และคำพูดของพวกเขาที่ว่า: {وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاءُ فِي الْأَرْضِ} หมายความว่า: และท่านทั้งสองมาหาเราเพื่อท่านทั้งสองจะเป็นผู้นำ และเพื่อขับไล่เราออกจากแผ่นดินของเรา และนี่คือการบิดเบือนของพวกเขา และการเผยแพร่ในหมู่ผู้โง่เขลาของพวกเขา และการปลุกระดมมวลชนทั่วไปของพวกเขาให้เป็นศัตรูกับมูซา และไม่ศรัทธาต่อท่าน และสิ่งนี้ไม่อาจใช้เป็นข้ออ้างได้ สำหรับผู้ที่รู้จักข้อเท็จจริง และแยกแยะระหว่างสิ่งต่างๆ ได้ เพราะข้ออ้างทั้งหลายนั้นไม่อาจถูกขับไล่ได้นอกจากด้วยข้ออ้างและหลักฐานทั้งหลายเท่านั้น ส่วนผู้ที่นำสัจธรรมมา แล้วคำพูดของเขาถูกปฏิเสธด้วยสิ่งต่างๆ เช่นนี้ แท้จริงสิ่งเหล่านั้นบ่งชี้ถึงความอ่อนแอของผู้ที่นำมันมา ในการนำเสนอสิ่งที่จะลบล้างคำพูดที่คู่กรณีของเขาได้นำมา เพราะหากเขามีข้ออ้าง เขาก็ย่อมจะนำมันมาเสนอ และเขาก็จะไม่ต้องหันไปพึ่งคำพูดที่ว่า: ความมุ่งหมายของท่านคืออย่างนี้ หรือความประสงค์ของท่านคืออย่างนี้ ไม่ว่าคำพูดและการแจ้งให้ทราบถึงความมุ่งหมายของคู่กรณีของเขานั้นจะจริงใจหรือโกหกก็ตาม ทั้งๆ ที่มูซา อะลัยฮิสสลามนั้น ทุกผู้ที่รู้จักสภาพของท่าน และสิ่งที่ท่านเรียกร้องไปสู่ ย่อมรู้ว่าท่านมิได้มีความมุ่งหมายในการเป็นใหญ่ในแผ่นดินแต่อย่างใด และแท้จริงความมุ่งหมายของท่านนั้นก็เช่นเดียวกับความมุ่งหมายของพี่น้องรอซูลทั้งหลายของท่าน นั่นคือการชี้แนะทางที่ถูกต้องแก่ปวงบ่าว และชี้แนะพวกเขาไปสู่สิ่งที่นำมาซึ่งประโยชน์แก่พวกเขา แต่แท้จริงของเรื่องนั้น ดังที่พวกเขาได้เปล่งออกมาด้วยคำพูดของพวกเขาที่ว่า: {وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ} หมายความว่า: เนื่องด้วยความหยิ่งยโสและดื้อดึง มิใช่เพราะความบกพร่องในสิ่งที่มูซาและฮารูนได้นำมา และมิใช่เพราะความคลุมเครือในสิ่งนั้น และมิใช่เพราะความหมายอื่นใดนอกจากความอธรรมและการละเมิด และความปรารถนาในการเป็นใหญ่ซึ่งพวกเขาได้กล่าวหามูซาและฮารูน

พวกเขากล่าวว่า "ท่านมาหาเราเพื่อให้เราหันเหออกจากสิ่งที่เราพบบรรพบุรุษของเราปฏิบัติอยู่" หมายถึง ศาสนาที่พวกเขายึดถืออยู่ "และเพื่อให้ท่านทั้งสอง" หมายถึง ท่าน (มูซา) และฮารูน "มีความยิ่งใหญ่" หมายถึง ความเกรียงไกรและความเป็นผู้นำ "ในแผ่นดิน และเราจะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อท่านทั้งสอง" และอัลลอฮฺตะอาลามักจะทรงกล่าวถึงเรื่องราวของมูซา อะลัยฮิสสลาม กับฟิรเอาน์ในคัมภีร์ของพระองค์อันทรงเกียรติอยู่บ่อยครั้ง เพราะมันเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่น่าพิศวงที่สุด แท้จริงฟิรเอาน์ได้ระแวดระวังมูซาอย่างที่สุด แล้วพระองค์ทรงกำหนดให้โชคชะตานำพาเด็กคนนี้ซึ่งเขากลัวว่าจะมาคุกคาม ให้เติบโตขึ้นบนเตียงและโต๊ะอาหารของเขาเสมือนเป็นลูกหลาน แล้วเมื่อเขาเติบโตขึ้น อัลลอฮฺทรงกำหนดเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขาออกไปจากท่ามกลางพวกเขา และทรงประทานให้เขาซึ่งความเป็นนบี การเป็นรอซูล และการได้สนทนาโดยตรง แล้วทรงส่งเขาไปหาฟิรเอาน์ เพื่อเรียกร้องเขาไปสู่อัลลอฮฺตะอาลา ให้เขานมัสการพระองค์และหันกลับสู่พระองค์ ทั้งๆ ที่ฟิรเอาน์อยู่ในฐานะที่มีความยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรและอำนาจ แล้วมูซาก็มาหาเขาพร้อมกับสาสน์ของอัลลอฮฺตะอาลา โดยที่เขาไม่มีผู้ช่วยนอกจากฮารูน อะลัยฮิสสลาม พี่ชายของเขา ฟิรเอาน์จึงแข็งกร้าวและหยิ่งยโส และความหึงหวงและจิตใจที่ชั่วช้า หยาบคายยึดครองเขา และความดื้อรั้นของเขาแข็งแกร่งขึ้น และเขาพึ่งพากำลังของเขา และอ้างในสิ่งที่เขาไม่มีสิทธิ์ และเขาปฏิบัติต่ออัลลอฮฺด้วยความหยาบคาย และดื้อดึงและก้าวร้าว และดูหมิ่นกลุ่มผู้ศรัทธาจากวงศ์วานอิสรออีล และอัลลอฮฺตะอาลาทรงคุ้มครองรอซูลของพระองค์ มูซา อะลัยฮิสสลาม และฮารูนพี่ชายของเขา และทรงโอบล้อมเขาทั้งสองด้วยการดูแลของพระองค์ และทรงพิทักษ์เขาทั้งสองด้วยดวงตาของพระองค์ซึ่งไม่เคยหลับใหล และการโต้แย้งและการถกเถียง และบรรดาโองการต่างๆ ก็ยังคงปรากฏขึ้นโดยมือของมูซา เป็นสิ่งแล้วสิ่งเล่า และครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งทำให้จิตใจตะลึงและทำให้ปัญญาตกตะลึง ซึ่งไม่มีสิ่งใดจะต้านทานมันได้ และไม่มีผู้ใดจะนำมันมาได้ นอกจากผู้ที่ได้รับการสนับสนุนจากอัลลอฮฺ "และไม่มีโองการใดจากบรรดาโองการของเรามาหาพวกเขา เว้นแต่โองการนั้นจะใหญ่กว่าโองการก่อนหน้า" และฟิรเอาน์และคณะผู้ติดตามของเขา – อัลลอฮฺทรงสาปแช่งพวกเขา – ดื้อดึงในการปฏิเสธทั้งหมดนั้น และการปฏิเสธและการดื้อรั้นและการยโส จนกระทั่งอัลลอฮฺทรงนำพาคำลงโทษของพระองค์ซึ่งไม่มีผู้ใดต้านทานได้ลงมาแก่พวกเขา และทรงให้พวกเขาจมน้ำตายในยามเช้าของวันเดียวกันทั้งหมด "ดังนั้นพระองค์จึงทรงทำลายล้างกลุ่มชนที่อธรรมเหล่านั้นให้สิ้นซาก และการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮฺ พระเจ้าแห่งสากลโลก"

พระองค์ตรัสว่า "พวกเขากล่าวว่า ท่านมาหาเราเพื่อที่จะทำให้เราหันเหออกจากสิ่งที่เราพบบรรพบุรุษของเราปฏิบัติอยู่ และเพื่อที่ทั้งสองท่านจะได้มีอำนาจสูงสุดในแผ่นดิน และเราจะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อทั้งสองท่านเป็นอันขาด"

พระองค์ตรัสว่า "พวกเขากล่าวว่า ท่านมาหาเราเพื่อที่จะทำให้เราหันเห" หมายถึง ทำให้เราหันเหและทำให้เราบิดเบือน มีคำกล่าวว่า "ลาฟะตะฮุ ยาลฟิตุฮุ ลัฟตัน" เมื่อใดที่เขาบิดเบือนหรือทำให้หันเห มีกวีกล่าวว่า:
"ฉันหันเหไปทางที่พักอาศัยจนกระทั่งฉันเห็นตัวฉันเอง และฉันเจ็บปวดจากการเงี่ยหูฟัง ฉันหวังและฉันถูกหลอก"
และจากนี้ "อัตตะฟัตตะ" (การหันเห) นั้นคือการเบี่ยงเบนจากทิศทางที่อยู่ตรงหน้าเขา

"ออกจากสิ่งที่เราพบบรรพบุรุษของเราปฏิบัติอยู่" หมายถึงจากการบูชารูปปั้น

"และเพื่อที่ทั้งสองท่านจะได้มีอำนาจสูงสุด" หมายถึง ความยิ่งใหญ่ การปกครอง และอำนาจในแผ่นดิน หมายถึงแผ่นดินอียิปต์ และมีการกล่าวถึงผู้ปกครองว่า "อัลกิบริยาอ์" เพราะนั่นคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ถูกแสวงหาในโลกนี้

"และเราจะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อทั้งสองท่านเป็นอันขาด"

และอิบนุ มัสอูด อัลฮะซัน และอื่นๆ อ่านว่า "วะยะกูน" ด้วยตัว ยา เพราะมันเป็นการกล่าวถึงเพศที่ไม่แท้จริง และมีการแยกระหว่างทั้งสอง และซีบะวัยฮ์ได้เล่าว่า: "ผู้พิพากษาได้มาปรากฏตัวในวันนี้ โดยมีผู้หญิงสองคน"

คำอธิบายในความหมายของพระดำรัสของพระองค์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "พวกเขากล่าวว่า ท่านมาหาเราเพื่อที่จะทำให้เราหันเหออกจากสิ่งที่เราพบบรรพบุรุษของเราประพฤติอยู่ และเพื่อที่ทั้งสองท่านจะได้มีอำนาจอันยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน และเราจะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อทั้งสองท่านเป็นอันขาด" (อัลกุรอาน 28:78)

อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: พระผู้ทรงสูงส่งผู้ทรงได้รับการเอ่ยถึงตรัสว่า: ฟิรเอาน์และคณะที่ปรึกษาของเขากล่าวแก่มูซา: "(ท่านมาหาเราเพื่อที่จะทำให้เราหันเหออกจาก)" หมายถึง เพื่อที่จะทำให้เราหันเหและบิดเบือน "(สิ่งที่เราพบบรรพบุรุษของเราประพฤติอยู่)" ก่อนการมาของท่าน ในเรื่องศาสนา* * *
ในภาษาอาหรับมีการกล่าวว่า: "ลาฟตะ ฟุลานุน 'อุนกะ ฟุลานิน" (เขาได้บิดคอของอีกคนหนึ่ง) เมื่อเขาได้บิดมัน ดังที่รุอ์บะฮ์ได้กล่าวไว้:
"ลัฟตัน วะตะฮ์ซีอัน ซะวาอัลลัฟติ"
"อัต-ตะฮ์ซีอ์" หมายถึง การทำให้ละเอียด และ "อัล-ลัฟต์" หมายถึง การบิด ดังที่:
17765- มุฮัมมัด บิน อับดิลอะอ์ลาได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า มุฮัมมัด บิน เษาร์ได้เล่าแก่เรา จากมะอ์มัร จากก็อตาดะฮ์: "(เพื่อที่จะทำให้เราหันเหออกจาก)" เขากล่าวว่า: เพื่อทำให้เราบิดเบือนจากสิ่งที่เราพบบรรพบุรุษของเราประพฤติอยู่* * *
และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "(และเพื่อที่ทั้งสองท่านจะได้มีอำนาจอันยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน)" หมายถึง ความยิ่งใหญ่ และมันคือ "อัล-ฟะอ์ลียาอ์" (รูปศัพท์) จากคำว่า "อัล-กิบรฺ" (ความหยิ่งยโส) และจากคำกล่าวนี้คือคำพูดของอิบนุร-ริกออ์:
"ความเป็นผู้นำที่ไม่หยาบคาย ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงได้ ทั้งการเป็นทรราชย์และความหยิ่งยโส"* * *
17766- อิบนุ วะกีอ์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า อิบนุ นุมัยร์ได้เล่าแก่เรา จากวัรกาอ์ จากอิบนุ อบี นุญัยห์ จากมุญาฮิด: "(และเพื่อที่ทั้งสองท่านจะได้มีอำนาจอันยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน)" เขากล่าวว่า: อำนาจการปกครอง (อัล-มุลก์)
17767- ... เขากล่าวว่า อบู มุอาวิยะฮ์ได้เล่าแก่เรา จากอัล-อะอ์มัช จากมุญาฮิด: "(และเพื่อที่ทั้งสองท่านจะได้มีอำนาจอันยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน)" เขากล่าวว่า: อำนาจอธิปไตย (อัส-ซุลฏอน) ในแผ่นดิน
17768- ... เขากล่าวว่า มุฮัมมัด บิน บักร์ได้เล่าแก่เรา จากอิบนุ จุรัยจ์ เขากล่าวว่า: ได้มีรายงานถึงฉัน จากมุญาฮิด เขากล่าวว่า: อำนาจการปกครองในแผ่นดิน
17769- ... เขากล่าวว่า อัล-มุฮาริบีได้เล่าแก่เรา จากญุวัยบิร จากอัฎ-เฎาะฮ์ฮาก: "(และเพื่อที่ทั้งสองท่านจะได้มีอำนาจอันยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน)" เขากล่าวว่า: การเชื่อฟังปฏิบัติตาม (อัฏ-ฏออะฮ์)
17770- อัล-มุษันนาได้เล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า อบู ฮุซัยฟะฮ์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า ชิบล์ได้เล่าแก่เรา จากอิบนุ อบี นุญัยห์ จากมุญาฮิด: "(และเพื่อที่ทั้งสองท่านจะได้มีอำนาจอันยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน)" เขากล่าวว่า: อำนาจการปกครอง
17771- ... เขากล่าวว่า อิสฮากได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า อับดุลลอฮ์ได้เล่าแก่เรา จากวัรกาอ์ จากอิบนุ อบี นุญัยห์ จากมุญาฮิด เช่นเดียวกัน
17772- อัล-กอซิมได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า อัล-ฮุซัยน์ได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า ฮัจญาจได้เล่าแก่ฉัน จากอิบนุ จุรัยจ์ จากมุญาฮิด เช่นเดียวกัน
17773- อัล-ฮาริษได้เล่าแก่ฉัน เขากล่าวว่า อับดุลอะซีซได้เล่าแก่เรา เขากล่าวว่า สุฟยานได้เล่าแก่เรา จากอัล-อะอ์มัช จากมุญาฮิด เขากล่าวว่า: อำนาจอธิปไตยในแผ่นดิน* * *
อบูญะอ์ฟัร (อัฏ-ฏอบะรี) กล่าวว่า: และคำกล่าวทั้งหมดเหล่านี้มีความหมายที่ใกล้เคียงกัน และนั่นคือเพราะอำนาจการปกครอง (อัล-มุลก์) คืออำนาจอธิปไตย (อัส-ซุลฏอน) และการเชื่อฟังปฏิบัติตาม (อัฏ-ฏออะฮ์) คืออำนาจการปกครอง (อัล-มุลก์) แต่ว่าความหมายของ "อัล-กิบรียาอ์" (ความยิ่งใหญ่/ความหยิ่งยโส) คือสิ่งที่ถูกยืนยันในภาษาของชาวอาหรับ แล้วสิ่งนั้นก็จะกลายเป็นความยิ่งใหญ่โดยผ่านอำนาจการปกครอง อำนาจอธิปไตย และอื่นๆ* * *
และพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: "(และเราจะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อทั้งสองท่านเป็นอันขาด)" หมายถึง: "และเราจะไม่เป็น" โอ้มูซาและฮารูน "ผู้ศรัทธาต่อทั้งสองท่าน" หมายถึง ผู้ยอมรับว่าทั้งสองท่านเป็นรอซูลที่ถูกส่งมายังเรา

เชิงอรรถ:
(36) ในต้นฉบับลายมือและฉบับพิมพ์มีข้อความว่า "كما قال ذو الرمة" ซึ่งเป็นข้อผิดพลาดอย่างไม่ต้องสงสัย ข้อความที่ถูกต้องคือสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ยืนยันไว้ ดังปรากฏหลักฐานใน "مجاز القرآن" ของอบู อุบัยดะฮ์ เล่ม 1 หน้า 280 และข้าพเจ้าเชื่อว่าเป็นความผิดของผู้คัดลอก มิใช่ของอบู ญะอ์ฟัร เนื่องจากท่านอ้างอิงมาจากอบู อุบัยดะฮ์ โปรดดูตัวอย่างคล้ายกันนี้ในส่วนก่อนหน้า หน้า 150 หมายเหตุ 1 โดยข้าพเจ้าได้ใส่ข้อความที่ถูกต้องไว้ในวงเล็บ
(37) จาก "ديوان" ของเขาหน้า 24, "مجاز القرآن" ของอบู อุบัยดะฮ์ เล่ม 1 หน้า 280, "اللسان" (รากศัพท์ هزع) ซึ่งเป็นบทกวีแบบริดญัซที่กล่าวถึงตนเอง ท่านกล่าวก่อนหน้านี้ โดยเปรียบตนเองกับสิงโต:
"หากเจ้าเห็นข้าพเจ้าคอยท่าด้วยความสงบ
แท้จริงข้าพเจ้าจะยืนหยัดในตำแหน่งอันมั่นคง
กล้าหาญกว่าสิงโตผู้มีแผงคอ ในหุบเขาอันลึก
ผู้ทลายกระดูกสันหลังที่แข็งแกร่งด้วยความแรง"
และ "الرفت" หมายถึง การทุบและหัก ส่วนคำกล่าว "سواء اللفت" หมายถึง "سوى اللفت" โดย "سواء" (อ่านสั่น) และ "سوى" (อ่านซิน) มีความหมายว่า "นอกจาก" หรือ "อื่น"
(38) ข้าพเจ้าไม่พบบทกวีนี้ในที่อื่น ในฉบับพิมพ์มีคำว่า "تجباره" และในต้นฉบับลายมือก็เช่นเดียวกัน ส่วนการกำหนดการอ่านนั้นทำให้ข้าพเจ้าข้องใจ เพราะนักภาษาศาสตร์มิได้กล่าวถึงรูป مصدر ของ "الجبروت" นอกเสียจาก "التجبار" (อ่านตะ-กับฟัตฮะฮ์, ญีมกับซุน, บาอ์กับฟัตฮะฮ์) ซึ่งหมายถึง ความหยิ่งยโส ดังนั้นผู้อ่านจึงอาจอ่านตามฉบับพิมพ์และต้นฉบับลายมือว่า "تجباره" (อ่านตะ-กับฟัตฮะฮ์, ญีมกับซุน, บาอ์กับฟัตฮะฮ์) โดยเป็นคำที่ผนวกกับสรรพนาม "ฮาอ์" ส่วนข้าพเจ้าเชื่อว่าการอ่านที่ข้าพเจ้าเสนอไว้นั้นดีกว่า แม้ว่าจะไม่มีการกล่าวถึงในแหล่งข้อมูลทางภาษาที่เรามีอยู่ในมือก็ตาม รูป مصدر แบบ "تِفِعَّال" (อ่านตาอ์กับกัซเราะฮ์, ฟาอ์กับกัซเราะฮ์, อัยน์กับชัดดะฮ์) นั้นเป็นรูปมาตรฐานของ مصدر จากรูป "تَفَعَّلَ" แต่ได้กลายเป็นรูปที่รับฟังมา มิใช่รูปที่สร้างตามหลัก analogy (ดู อัช-ชาฟียะฮ์ เล่ม 1 หน้า 166) เช่น คำว่า "تِمِلَّاق" และการนำตาอ์เข้ามาใน مصدر เช่นนี้เป็นที่อนุญาตในภาษาอาหรับ และด้วยการอ่านที่ข้าพเจ้ากำหนดไว้ น้ำหนักบทกวีจึงสอดคล้องกัน ข้าพเจ้าหวั่นเกรงว่ารูป مصدر ตามน้ำหนักนี้อาจเป็นสิ่งที่ตำราภาษาได้ละเลยไป

อายะห์ที่ ๗๙

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ٱئْتُونِى بِكُلِّ سَـٰحِرٍ عَلِيمٍ ۝ ٧٩

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

และฟิรเอานฺได้กล่าวว่า พวกท่านจงนำมาให้ฉัน นักวิทยากลผู้เชี่ยวชาญทุกคน

พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสูงส่งได้ทรงเล่าถึงเรื่องราวของพวกนักมายากลร่วมกับมูซา (อ.ล.) ในซูเราะฮ์อัลอะอ์รอฟ และได้มีการกล่าวถึงเรื่องนั้นมาก่อนแล้วที่นั่น และในซูเราะฮ์นี้ และในซูเราะฮ์ฏอฮา และในซูเราะฮ์อัชชุอะรออ์ และนั่นคือเพราะฟิรเอาน์ (ขอพระองค์ทรงสาปแช่งเขา) ต้องการที่จะทำให้ผู้คนประหลาดใจ และต่อต้านสิ่งที่มูซา (อ.ล.) นำมาซึ่งสัจธรรมอันชัดแจ้ง ด้วยการประดับประดาของพวกนักมายากลและพวกเล่นกลลวงตา ระบบ (แผนการ) จึงพลิกกลับมาสู่ตัวเขาเอง และเขาไม่บรรลุเป้าหมายที่ต้องการจากสิ่งนั้น และบรรดาหลักฐานอันมาจากพระเจ้าได้ประจักษ์ชัดในที่ชุมนุมสาธารณะนั้น "และบรรดานักมายากลได้หมอบกราบลงกล่าวว่า เราศรัทธาต่อพระเจ้าแห่งสากลโลก พระเจ้าของมูซาและฮารูน" ดังนั้นฟิรเอาน์จึงคิดว่าเขาจะได้รับความช่วยเหลือจากพวกนักมายากลเหนือรอซูลของพระเจ้า (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ผู้ทรงรอบรู้ในความเร้นลับ ดังนั้นเขาจึงผิดหวังและสูญเสียสวรรค์ และสมควรได้รับนรก "และฟิรเอาน์กล่าวว่า จงนำนักมายากลผู้เชี่ยวชาญทุกคนมาให้ฉัน"

อายะห์ที่ ๘๐

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُواْ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ۝ ٨٠

🇹🇭

คำแปลภาษาไทย

เมื่อนักวิทยากลมาแล้ว มูซาได้กล่าวกับพวกเขาว่า พวกท่านจงโยนสิ่งที่พวกท่านนำมาเพื่อจะโยนเถิด

และที่ท่าน (มูซา) ได้กล่าวแก่พวกเขาเช่นนั้น ก็เพราะเมื่อพวกเขาได้คัดเลือกกันแล้ว และพวกเขาได้รับสัญญาจากฟิรเอาน์ว่าจะได้รับการสนิทชิดเชื้อและรางวัลอันมากมาย “พวกเขากล่าวว่า โอ้มูซาเอ๋ย ท่านจงโยน (ไม้เท้าของท่าน) ก่อน หรือว่าเราจะเป็นผู้โยนก่อนกัน? เขากล่าวว่า ท่านทั้งหลายจงโยนก่อนเถิด” ดังนั้นมูซาจึงต้องการให้การเริ่มต้นเป็นจากพวกเขา เพื่อให้ผู้คนได้เห็นสิ่งที่พวกเขากระทำ จากนั้นความจริงจึงจะตามมาในภายหลัง แล้วทำลายความเท็จของพวกเขาให้แหลกละเอียด และด้วยเหตุนี้ เมื่อพวกเขาได้โยน (ไม้เท้าและเชือกของพวกเขา) พวกเขาก็ได้ทำให้ตาของผู้คนหลงเชื่อ และทำให้พวกเขาหวาดกลัว และพวกเขานำมายังการเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่ “ดังนั้นมูซาจึงรู้สึกหวาดหวั่นในใจ เรากล่าวว่า จงอย่ากลัวเลย แท้จริงท่านนั้นอยู่เหนือกว่า และจงโยนสิ่งที่อยู่ในมือขวาของท่านลงไป มันจะกลืนสิ่งที่พวกเขากระทำไว้ สิ่งที่พวกเขากระทำนั้นเป็นเพียงอุบายของนักเวท และนักเวทจะไม่ประสบความสำเร็จไม่ว่าเขาจะมายังที่ใดก็ตาม”

(فلما جاء السحرة) เมื่อนักมายากลเหล่านั้นได้มาหา (ฟิรเอาน์) ฟาโรห์ (قال موسى: ألقوا ما أنتم ملقون) มูซากล่าวว่า: "พวกท่านจงโยนสิ่งที่พวกท่านจะโยนลงมาเถิด" จากเชือกและไม้เท้าของพวกท่าน

* * *

ในประโยคนี้มีส่วนที่ถูกตัดออกไป ซึ่งได้ละไว้ นั่นคือ: "แล้วเขา (ฟาโรห์) ได้นำนักมายากลเหล่านั้นมา ดังนั้นเมื่อนักมายากลเหล่านั้นได้มา" แต่ได้ถือว่าเพียงพอแล้วด้วยการที่ประโยค (فلما جاء السحرة) "เมื่อนักมายากลเหล่านั้นได้มา" บ่งบอกถึงสิ่งนั้น จึงได้ละการกล่าวถึงส่วนนั้นไว้

และในทำนองเดียวกัน หลังจากประโยคที่ว่า (ألقوا ما أنتم ملقون) "พวกท่านจงโยนสิ่งที่พวกท่านจะโยนลงมาเถิด" ก็มีส่วนที่ถูกตัดออกไปอีกเช่นกัน ซึ่งได้ละการกล่าวถึงไว้ นั่นคือ: "แล้วพวกเขา (นักมายากล) ได้โยนเชือกและไม้เท้าของพวกเขา ดังนั้นเมื่อพวกเขาได้โยน (สิ่งเหล่านั้นลงมา) มูซากล่าวว่า..." แต่ได้ถือว่าเพียงพอแล้วด้วยการที่เนื้อความที่ปรากฏชัดเจนของประโยคได้บ่งบอกถึงสิ่งนั้น จึงได้ละการกล่าวถึงส่วนนั้นไว้

* * *

❖ ❖ ❖ ❖

✶

سُورَةُ يونس

ยูนุส · 109 อายะห์ · มักกียะห์

وَمَا تَكُونُ فِى شَأْنٍ وَمَا تَتْلُواْ مِنْهُ مِن قُرْءَانٍ وَلَا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُودًا إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ‌ۚ وَمَا يَعْزُبُ عَن رَّبِّكَ مِن مِّثْقَالِ ذَرَّةٍ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ وَلَآ أَصْغَرَ مِن ذَٲلِكَ وَلَآ أَكْبَرَ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍ مُّبِينٍ ۝ ٦١ أَلَآ إِنَّ أَوْلِيَآءَ ٱللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ۝ ٦٢ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ ۝ ٦٣ لَهُمُ ٱلْبُشْرَىٰ فِى ٱلْحَيَوٲةِ ٱلدُّنْيَا وَفِى ٱلْأَخِرَةِ‌ۚ لَا تَبْدِيلَ لِكَلِمَـٰتِ ٱللَّهِ‌ۚ ذَٲلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ۝ ٦٤ وَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ‌ۘ إِنَّ ٱلْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا‌ۚ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ۝ ٦٥ أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ‌ۗ وَمَا يَتَّبِعُ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُرَكَآءَ‌ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ۝ ٦٦ هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ لِتَسْكُنُواْ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبْصِرًا‌ۚ إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ۝ ٦٧ قَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًا‌ۗ سُبْحَـٰنَهُۥ‌ۖ هُوَ ٱلْغَنِىُّ‌ۖ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ‌ۚ إِنْ عِندَكُم مِّن سُلْطَـٰنِۭ بِهَـٰذَآ‌ۚ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ۝ ٦٨ قُلْ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ ۝ ٦٩ مَتَـٰعٌ فِى ٱلدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ ٱلْعَذَابَ ٱلشَّدِيدَ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ ۝ ٧٠ ۞ وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ إِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُم مَّقَامِى وَتَذْكِيرِى بِـَٔـايَـٰتِ ٱللَّهِ فَعَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوٓاْ أَمْرَكُمْ وَشُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ ٱقْضُوٓاْ إِلَىَّ وَلَا تُنظِرُونِ ۝ ٧١ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ‌ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ‌ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ۝ ٧٢ فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ وَجَعَلْنَـٰهُمْ خَلَـٰٓئِفَ وَأَغْرَقْنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔـايَـٰتِنَا‌ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝ ٧٣ ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ رُسُلاً إِلَىٰ قَوْمِهِمْ فَجَآءُوهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ بِهِۦ مِن قَبْلُ‌ۚ كَذَٲلِكَ نَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلْمُعْتَدِينَ ۝ ٧٤ ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِم مُّوسَىٰ وَهَـٰرُونَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِيْهِۦ بِـَٔـايَـٰتِنَا فَٱسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْمًا مُّجْرِمِينَ ۝ ٧٥ فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُوٓاْ إِنَّ هَـٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِينٌ ۝ ٧٦ قَالَ مُوسَىٰٓ أَتَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَآءَكُمْ‌ۖ أَسِحْرٌ هَـٰذَا وَلَا يُفْلِحُ ٱلسَّـٰحِرُونَ ۝ ٧٧ قَالُوٓاْ أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ ءَابَآءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا ٱلْكِبْرِيَآءُ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ ۝ ٧٨ وَقَالَ فِرْعَوْنُ ٱئْتُونِى بِكُلِّ سَـٰحِرٍ عَلِيمٍ ۝ ٧٩ فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُواْ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ۝ ٨٠

คือบรรดาผู้ศรัทธา และพวกเขามีความยำเกรง

อายะห์ 61–80 จาก 109

อายะห์ที่ 61-80 จาก 109 อายะห์

← ก่อนหน้า 1 … 3 4 5 6 ถัดไป →

ก่อนหน้า อัต-เตาบะห์

📖 รายชื่อ

ถัดไป ฮูด

✅